Jaar van Luigi

Ik schreef er al eerder over hier op dit blog, 2013 was The Year of Luigi (Het jaar van Luigi). Het is namelijk 30 jaar geleden dat dit jongere broertje van Mario zijn debuut maakte in het videospel Mario Bros. En bij Nintendo vond men dit wel een feestje waardig. Daarom werd er over 2013 verspreid een evenement gehouden, waarbij Nintendo Luigi naar voren schoof.
 

Ode aan de Sneeuwbal

Nee, ik wil het hier niet hebben over die koude witte ballen die men maakt wanneer het gesneeuwd heeft. Nee, ik wil het hebben over de Röthenburger Schneeballen. Ook wel bekent onder de naam Fränkische Schneeballen. Een koek soort in bol vorm.

Manuscripta/Uitmarkt 2013

Wegens het een week uitstellen van de Uitmarkt te Amsterdam, kwam deze gelijktijdig te vallen met Manuscripta. Hierdoor zijn beide evenementen dit jaar gecombineerd tot één evenement. De afgelopen twee jaar ben ik met volle tevredenheid naar Manuscripta geweest en was dus op voorhand wat sceptisch over deze combinatie. Vooral omdat het programma van Manuscripta een heel stuk ingekrompen was. Maar omdat een hele lieve vriendin met mij wel naar de Uitmarkt en dus Manuscripta wilde, ben ik afgelopen zaterdag toch naar Amsterdam afgereisd.

De teruggekeerden

Het zal je maar gebeuren, zit je niets vermoedend je leven te leiden en opeens staat er iemand voor je neus die al jaren geleden is overleden. Schrik je je kapot? Vlieg je die persoon in de armen? Vind je het een gedrocht dat moet worden opgesloten? Of erger nog: moet worden vernietigd? Dit idee sprak Jason Mott dusdanig aan dat het de basis werd van zijn prozadebuut De teruggekeerden.

Slipperspel

Wie mijn blog een beetje volgt heeft vast wel opgemerkt dat ik behoorlijk veel over videogames praat. Dat is nu eenmaal één van mijn grote hobby’s. Maar daarnaast ben ik ook een liefhebber van Anime. En dan vooral de films van Studio Ghibli. Ik was dan ook zeer verheugd toen videogame ontwikkelaar Level5 (welke zeer goede JRPG’s in het verleden heeft ontwikkeld) aankondigde dat ze gingen samenwerken met Studio Ghibli. Oh, en niet te vergeten Joe Hisaishi. die heel wat van de films van Studie Ghibli heeft voorzien van briljante soundtracks. Dit moest gewoon een meesterwerk worden.

Droompakket

Dit jaar is door Nintendo uitgeroepen als het jaar van Luigi. Het lange slungelige broertje van de wereld beroemde Mario. En dus kwam er weer een nieuw deel uit in de Mario & Luigi serie, waarbij Luigi een eigen rol speelt. Meneertje mag in de game namelijk lekker vaak dromen. Heerlijk toch? Lekker relaxen terwijl zijn broer het werk mag opknappen.

Te gek om los te lopen

Het was vanavond weer raak. Ben ik lekker de hond aan het uitlaten, zie ik in de verte twee mannen lopen met een stuk of drie á vier herders (het was donker dus ik kon het niet zo heel goed zien). Ze waren al een beetje aan het rond lanterfanten, dus ik dacht ik loop er via de overkant langs het parkje  omheen om eventuele confrontatie tussen de honden te ontlopen. Komen die pipo’s ineens ook die kant opzetten. “Oké”, dacht ik bij mezelf, “die hebben toch een langzaam tempo dus die blijf ik wel voor”. Het was daar dus wat aan de donkere kant (weinig straatlantarens rond dat gebied) maar toch zag ik ineens rechts van me een groot harig geval op vier poten langs denderen.

Land van vrolijkheid

Soms heeft een mens wel eens geluk. Of wordt de mens blij verrast. Dat zorgt er weer voor dat die persoon vrolijk en blij wordt. Happy Happy Joy Joy wel te verstaan (zie ook Ren & Stimpy filmpje later in deze blog en laat de vrolijkheid u overvallen). En laatst had ik ook zo’n momentje. Een klein momentje, maar een mens moet de kleine momentjes ook eren.

Verschuiving

Een tijdje terug had ik een bestelling gedaan bij de webwinkel Zavvi. Namelijk de Limited Edition van de game Blazblue Continuum Shift Extend voor de PSVita. Deze was op die webshop nogal goedkoop en zelfs goedkoper dan de normale versie. Dus ik was helemaal in mijn nopjes.

De teruggekeerden

Op 27 augustus 2013 verschijnt wereldwijd bij uitgeverij Harlequin het boek De Teruggekeerden van debutant Jason Mott. In Nederland is uitgeverij Harlequin een samenwerking aangegaan met NotJustAnyBook. Waarbij de mogelijkheid werd geboden aan 300 deelnemers om het boek ruim een maand voor de lancering te lezen. In ruil daarvoor moeten de deelnemers eind augustus een recensie plaatsen ergens openbaar op het World Wide Web. De omschrijving van het verhaal klonk mij erg interessant in de oren en dus heb ik me ingeschreven voor deze pre-read. Zover ik heb begrepen is er nog steeds plek voor deelnemers, dus mocht je ook geïnteresseerd zijn dan kun je je, op het moment van schrijven, nog steeds aanmelden.

Skylanders Sidekicks

Activision was de eerste onafhankelijke ontwikkelaar en distribiteur van videogames en is heden ten dagen één van de grootste videogame bedrijven. En dat word je natuurlijk niet zomaar. Naast dat het bedrijf al vele veranderingen heeft doorgemaakt, produceert het ook zeer populaire games. En zelfs dat is niet altijd genoeg. Dus zijn ze bij Activision zo slim geweest om producten aan de games te koppelen. Waarbij je dus die producten wilt hebben om die games te kunnen spelen.

Klokjesspel

Het is al weer heeeeeeeeeeel lang geleden dat ik voor het eerst een Nintendo apparaat in mijn handjes kreeg en dat ook bewust mee maakte. Dat was toen een Game Boy. Zo’n dikke grijze bak met een scherm dat alleen geel-groene kleurtjes vertoonde. Sinds dien ben ik altijd fan geweest van Nintendo. Ja, ik ben ook dol op de Sony en Microsoft consoles (en ik ben nog steeds van plan mijn retro collectie aan te vullen met Sega, Atari etc.). Echter diep van binnen staat Nintendo nog steeds boven aan.

Een sneeuwman

Na mijn blog van gisteren, met daarin opgenomen een nummer uit de film The Snowman, had ik ondanks de tijd van het jaar toch wat weemoed om de film te zien. En dankzij Youtube was dit ook mogelijk. Zodoende heb ik na het schrijven van mijn blog gelijk de film gekeken.

Vergane passies?

U kent het vast wel, u wandelt wat en vage gedachten tuimelen door uw hoofd. Nu heb ik dat behoorlijk vaak. Dit komt omdat we thuis een hond hebben en deze minimaal twee maal daags met mij (de andere keren is een ander aan de beurt) op pad wil en dan ben je als baasje verplicht om mee te wandelen. Meestal zijn de gedachten niet echt de moeite waard om over te bloggen, of ik ben ze alweer vergeten rond de tijd dat ik achter de PC zit, maar dit keer wilde ik mijn gedachten toch een keer delen.

Dierenbos

In een heel ver verleden. In het tijdperk van de Nintendo64, kwam er in Japan een game uit onder de naam Dōbutsu no Mori (Animal Forest). Toen de eerste berichtgevingen van deze game mij ter ogen kwamen, was ik gelijk verkocht. Zoals ik wel vaker heb bij aparte games. Het was dan ook spijtig dat deze versie nooit in Europa is uitgebracht.

De oplap-corporatie

Vorig jaar zijn er in mijn woonomgeving flink wat huurwoning geschilderd. Ook de woning waarin ik woon. Niet het beste schilderwerk kan ik je vertellen, want op veel plekken kwam de verf er alweer van af. Maar goed, je mag eigenlijk niks verwachten bij een huurwoning.

Een tijdje terug echter kwam iemand bij de woningcorporatie op het briljante idee om de huurwoningen in mijn woonplaats te renoveren. Hiervoor is er een contract met een bouwondernemer opgezet waarbij er een hele grote groep van huizen met kunststof zou worden gerenoveerd. Ze zijn toen begonnen enkele straten hier vandaan en dat knapte zowaar eens een keer behoorlijk op. Ze begonnen zelfs aan het begin van onze straat. We waren dan ook redelijk hoopvol dat onze woning ook zo’n luxe opknap beurt zou krijgen.

Nieuw HTC’tje

Ik heb nu al een weekje mijn nieuwe HTC’tje binnen. Nou ja, HTC’tje. Dit toestel is toch wat groter dan mijn vorige. Maar zoals al eerder te lezen viel: mijn oude getrouwe HTC Desire is niet meer. De vervanger is echter ook niet misselijk en ben er dan super blij mee. HTC One X Plus is gewoon een monster van een apparaat.

Blogaanpassingen 2013

Het is sommige misschien al opgevallen, maar ik heb de laatste tijd wat aanpassingen aan mijn blog doorgevoerd. Daarnaast ben ik van plan mijn berichten iets meer in te delen zoals deze. Namelijk met een samenvatting en de optie om meer te lezen. Ik zeg bedoeling, want meestal vergeet ik dat de optie bestaat. Hopelijk veranderd dat in de toekomst.

Kapot

Al meerdere jaren ben ik de eigenaar van een HTC Desire. Een erg goede smartphone voor zijn tijd. Echter de laatste tijd zit het apparaat steeds qua geheugen vol. Met dit euvel valt nog wel te leven.

Echter, vorige week is er iemand zo vrij geweest een glas water om te gooien en precies in de stroom van het water lag mijn HTC’tje. Zo vlug als ik was heb ik deze uit het plasje gehaald en meteen gedroogd en op de kachel gelegd. Toch is er op één of andere manier iets kapot gegaan. Het opstarten werkte, maar vervolgens wilde de HTC niet meer op standby blijven.

Dus heb ik die avond het monstertje vijf keer open gemaakt en daar waar vuil zat schoon gemaakt. Tevens wat gerommeld aan de aan- en uitknop. Uiteindelijk leek het probleem te zijn opgelost. U kunt zich wel voorstellen dat ik blij en opgelucht was.

Toch was de vreugde redelijk van korte duur. Afgelopen zondag ontstond het zelfde probleem weer. Het scherm bleef maar aan staan. Dus heb ik de boel weer enkele keren open gemaakt en proberen te repareren. Echter is de knop volgens mij nu toch echt kapot. Een tijdelijk oplossing vond ik in het programma Fix Broken Power Button. Deze app zorgt ervoor dat ik het toestel wel op standby krijg en in de functieomschrijving staat dat je de telefoon dan met de volume knoppen aan kunt krijgen. 1 op de 20 keer lukt dat ook wel, maar de overige keren werkt het dus niet. De smartphone staat wel aan en als iemand me belt dan gaat deze ook over. Dus qua bellen is er niks aan de hand. Ook als ik de stroomkabel eraan hang springt het scherm weer aan en kan ik er mee werken. Maar al bij al is dit zeker geen ideale manier van gebruiken.

Na wikken en wegen heb ik besloten een nieuwe smartphone te bestellen. Dit omdat een verlenging van mijn huidige abonnement dan wel betekend dat ik een “gratis” phone krijg, maar dat dik terug betaal in het abonnement. De optie van los toestel kopen is voor mij dan ook een stuk verstandiger.

De opvolger voor mij is wederom een HTC (want ik ben best tevreden over het merk). Het is namelijk de HTC One X Plus geworden. Zover ik uit productonderzoek heb vernomen is dit een goede opvolger van de HTC Desire. Flinke harde schijf (64gb), quad core processor, 1gb RAM geheugen, redelijk sterk scherm, goede camera en een batterij met 2100 mHa vermogen. Maar dit alles mag ook wel voor de prijs die je ervoor betaald op dit moment. Oh, en het heeft natuurlijk als OS Android. WoooooooooooHooooooooooo.

Mogelijk minpuntje kan zijn dat de smartphone geen extra geheugenkaart ondersteund. Daar kan ik echter prima mee leven.

Nu hoop ik alleen dat het nieuwe monster uiterlijk zaterdag binnenkomt, want ik begin mijn kapotte gevalletje nu toch wel zat te worden. Want anders moet ik weer extra lang wachten omdat het weekend er tussen zit en de pakketpost niet op zondag en maandag bezorgd. Dus mensen… duim even voor me.

Xaphoon

Afgelopen woensdag heb ik na lange tijd dan toch de knoop doorgehakt en heb besloten een Xaphoon aan te schaffen. Want ik houd er wel van om nieuwe muziekinstrumenten uit te proberen en er hopelijk ooit een keer een mooie melodie uit te laten verschijnen.

Voor de lezers onder jullie die nog niet weten wat een Xaphoon is: Het is een muziekinstrument die zich laat bespelen als een blokfluit, maar met de bedoeling het warme diepe trillerige geluid van een klarinet of saxofoon te produceren. Het is ongeveer 25 jaar geleden uitgevonden door Brian Wittman op Hawaii (waar Wittman woont) en dus een redelijk nieuw muziekinstrument. In eerste instantie gemaakt van bamboe afkomstig van Hawaii (waarvan er al meer dan 40.000 handgemaakte van zijn verkocht) en later is er een kunststof versie in samenwerking met Wittman ontwikkeld en in productie gegaan in Amerika.


Zelf heb ik de kunststof versie gekocht. Dit omdat de prijs lager is dan de bamboe versie en het makkelijk in onderhoud is. Voor een beginneling als ik is dat in eerste instantie een prima instap model. Daarnaast hoef ik dan ook minder bang te zijn dat het instrument beschadigd (bijvoorbeeld als ik het meeneem ergens naar toe). De klank is daarentegen wel minder warm en ik gok dat de houten versie iets minder vocht problemen heeft. Kunststof neemt het vocht dat door het blazen in het instrument ontstaat niet op, dus dat loopt er na een tijdje spelen langzaam maar zeker uit. Het zelfde probleem heb ik met de kunststof Ocarina in tegenstelling tot de keramische versies die ik in mijn bezit heb.

De kunststof Xaphoon is zo’n 30 centimeter lang en is gestemd in C. Net als een blokfluit telt het instrument 9 gaten. Acht voor de vingers en één voor de linker duim.  Zover ik heb begrepen is het bijgeleverde rietje een medium riet van een tenorsax en dus inwisselbaar voor rietjes met andere diktes.

Na een paar dagen er wat op gespeeld te hebben valt me op dat de moeilijkheid van het instrument vooral ligt bij de blaastechniek. Voor een klarinet of saxofoon speler het wel gemakkelijk zijn, maar voor een leek als ik ben je toch wel even bezig er überhaupt een (mooie) klank uit te halen. Het is niet simpel weg blazen. Je moet namelijk met je onderlip (over je ondertanden) druk zetten, maar wel op de juiste plaats en met de juiste druk. Zit je te hoog dan druk je het mondstuk dicht waardoor je niet eens je lucht kwijt kan. Zit je te laag dan krijg je een hele hoge valse toon. Hetzelfde geld voor de druk, veel druk is mondstuk dicht, te weinig druk is valse toon of geen toon. Verder kun je door de plaatsing de klank aanpassen. Je kunt een mooie warme volle klank krijgen als een diepe blokfluit of je kunt de druk net ergens anders uitvoeren waardoor er een meer trillerige klank ontstaat.Het instrument biedt dus verschillende mogelijkheden tot het produceren van een klank.

Al met al ben ik zeer tevreden met deze aanschaf. Op het internet heb ik heel wat berichten gehoord dat velen de klank niet fijn vinden en dat ze liever een klarinet spelen, maar zelf vind ik de klank best fijn en apart. Reken daarbij de veel lagere prijs en je komt op een goede prijs/kwaliteitsverhouding. Voor mij is het dus zeker een mooie aanvulling op mijn muziekinstrumenten collectie.