maandag, mei 05, 2008

Aeon meet mei 2008

Zaterdag rond een uur of 12 ben ik met een de dag ervoor schoon gemaakt autootje richting Dokkum gereden om daar een meerijder op te pikken. Deze kwam natuurlijk weer enkele minuten te laat en dus zat ik eerst wat in de volle zon de tijd doden met het lezen in een boek. Uiteindelijk kwam meneertje toch opdagen en na de begroeting en het inladen van de auto zijn we vertrokken richting Wierden. Waar we dus naar toe gingen voor een Aeon-meeting en waar we 2 uur en pak weg 15 minuten later arriveerden. Dit nadat het navigatiesysteem de weg kwijt was geraakt aangezien bij Wierden een nieuwe weg was gelegd die de software dus nog niet kende. Hierdoor hebben we wel even het centrum van Wierden gezien. We kwamen tevens twee andere leden van Aeon tegen die bij het station stonden te wachten op een ander Aeon lid die met de auto onderweg was en hun zou oppikken. Zelf had ik de auto al vol, dus ze konden niet meerijden.

We kwamen vervolgens als één van de eerste aan. De gastvrouw en gastheer waren er natuurlijk, en tevens twee vrienden van ze die ook lid zijn van Aeon. Vervolgens druppelde al snel de rest binnen. Waarna er veel gekletst werd. De grappen en grollen vlogen heen en weer. Een door één van de leden zelf gemaakte appeltaart werd uitgedeeld en de maakster ervan was niemand minder dan de schrijfster van Pont du Gard, namelijk Helena Rentmeester. Deze signeerde tevens later op de dag enkele van haar boeken voor verschillende leden, en zo ook mijn exemplaar waar ik heel erg blij mee ben.

De tijd ging razend snel (heb je als het leuk is) en dus was werd het avond eten klaar gemaakt en neergezet. Borden en bestek kwamen te voorschijn en het opeten kon beginnen. Vervolgens kwam al redelijk snel de drank boven tafel en kon de avond beginnen... wat al snel nacht werd en er enkele leden richting huis gingen. En nog sneller weer dag. Want voor we het wisten was het alweer licht en vloten de vogeltjes buiten. Beter gezegd: er is dus niet geslapen. Men begon echter wel brak te worden. Na een ontbijt ging een een deel van de overblijvers. Zelf gingen mijn bijrijder en ik rond een uur of half 4 weer richting huis. Iets wat met dat mooie weer net als op de heen weg niet echt een pretje was. Bah, wat wordt kan een auto toch warm worden. Toch hebben we de hitte overleeft en zijn we heelhuids thuis gekomen.

Al met al was dit weekeinde zeer geslaagd en sta ik nu alweer te popelen voor de volgende meet. Hoop echt dat ik daar ook weer bij kan zijn.

donderdag, mei 01, 2008

Koninginnedag

Gisteren was het weer zover, het Nederlands folkloristische evenement genaamd Koninginnedag. Dit betekende voor mij dus weer vroeg opstaan voor een rondgang door het dorp met de drumband & lyrakorps. Met daarachter een niet al te enthousiaste brassband. Al is het wel plezierig dat ze er achter lopen, aangezien we dan zelf wat minder hoeven te slaan.

Het muziekmaken ging, op enkele kleine foutjes na, erg goed. Tevens brachten we twee nieuw ingestudeerde nummers naar buiten. De Holiday on E.I.S. ging boven verwachting goed (we zaten namelijk al jaren tegen dat geval aan te hikken) en The Entertainer ging naar verwachting zeer goed en dat voor een muziekstuk waar we nog geen half jaar geleden aan begonnen. Tevens was het voor het eerst dat we niet met de traditionele draagriemen door het dorp liepen maar met carriers. Ik vind het nog steeds erg wennen. De snaredrum zit hoger en het gewicht rust minder op de schouders maar is wel veel meer een belasting voor de rug. Ben dus ook benieuwd wat dat gaat worden met Bevrijdingsdag, aangezien we dan langer moeten lopen.

Na dit jaarlijkse gebeuren heb ik thuis nog even zitten internetten. Wachtende op het moment dat moeders weer richting één of andere vrijmarkt wilde. Waar we vervolgens dus ook naar toe zijn gegaan. Dus dat werd slenteren op de vrijmarkt in Zuidhorn. Een plaatsje vlak bij Groningen. En man, wat probeert men op zulke momenten toch ontzettend veel rotzooi aan de man te brengen.

Aangezien we vlak bij Groningen waren, zijn we ook even die stad in gegaan. Waar het dus ook verschrikkelijk druk was. Buiten de parkeergarage bij de Mediamarkt had men wat stalletjes gezet met allemaal ambachtelijke werk, zoals rietvlechten, koperbeslaan en schaapswolspinnen. Ook stonden er wat tentjes aangaande sport eb beweging. Waarbij één tentje twee Nintendo Wii's hadden te staan met Wii Sport.
Op de Vismarkt van Groningen was het ook een drukte van belang. Zo stonden er verschillende tentjes met keltische waren en speelde Rapalje wat muziek. Zag er allemaal wel goed uit, maar jammer van al die hypere hippies die voor de tent van Rapalje stonden te springen. Al zal dat er wel bij horen vermoed ik.
In de Herenstraat stonden verder geen kraampjes, maar de winkels waren wel open. Vervolgens kwamen we op de Gedempte Zuiderdiep de Brassband 050 tegen. Wat erg swingend klonk. Iets later kwamen we weer bij de Vismarkt uit en daar liep toen een Drumband met een Korps erachter. Ze hadden wel netje kostuums aan, maar ik vond de gespeelde muziek maar simpel en saai. Dat had ik ook nog wel kunnen slaan. Hierna zijn we maar weer richting huis gegaan.

Het folkloristische koekhappen en dergelijke laat ik over aan de rest en ik ben blij dat het in ieder geval weer een jaar duurt voor het weer koninginnedag is.

dinsdag, april 29, 2008

Mijn buurman Totoro

Enkele dagen terug heb ik weer een film gezien uit de stal van Studio Ghibli. Dit maal ging het om "My Neighbor Totoro". Een anime film uit 1988 die net als Spirited Away, Howl's Moving Castle en Castle in the Sky onder de regie van Hayao Miyazaki stond.

Het verhaal speelt zich af in 1958, wanneer een universitaire professor en zijn twee dochters (Satsuki en Mei) verhuizen naar een oud huis. Dit om zo dichter bij zijn vrouw te wonen die in een nabij gelegen ziekenhuis ligt. Op een dag knijpt de jongste dochter (4 jaar oud) er tussen uit en ontdekt een wezen in het nabij gelegen bos, namelijk Totoro.


Persoonlijk heb ik met een brede glimlach om mijn gezicht zitten kijken. Dit omdat het schattigheidsgehalte heel erg groot is in deze film. In het verhaal volg je voornamelijk de twee jonge dochtertjes en hun avonturen en je kunt bijna niets anders dan met een glimlach kijken naar hun acties. Daarnaast zijn daar Totoro en zijn vrienden die de boel opvrolijken met hun fluffy uiterlijk en brede grijnzen.

De gehele sfeer wordt goed neergezet door de prachtige animaties en de bijpassende muziek. Waardoor de film voor zowel het oog als het oor een feest is om naar te kijken/luisteren. Het is in ieder geval een betere film dan Castle in the Sky (al heb ik daar ook zeer van genoten)... en zit ik nog te twijfelen of ik Totoro beter vind dan Spirited Away en Howl's Moving Castle. Het nadert elkaar namelijk, naar mijn mening, erg dicht. Het is in ieder geval een aanrader voor elke fan van Studio Ghibli.

zaterdag, april 26, 2008

Nacht lammetje

Afgelopen nacht liet ik iets later dan normaal de hond uit. Normaal wandel ik met de trouwe viervoeter zo tussen half 11 en half 12. Echter wilde ik gisteren rustig Red Dragon (film uit de Hannibal Lector serie van Thomas Harris) zien. Dus het werd half 1 voor het beestje zijn benodigde wandelingetje kon maken. Had hem wel rond half 11 even in de tuin gelaten hoor. Niet dat iedereen nu gaat roepen dat het zielig is.

Afijn. Rond kwart voor 1 zag ik dus buiten het dorp in de berm een lammetje lopen. Helemaal gedesoriënteerd en wankelend van vermoeidheid. Vermoedelijk is het beestje zijn moedertje kwijt geraakt in de donkerte van de nacht en is deze richting het licht gelopen. Waarbij deze vermoedelijk de sloot door gewaad is. Het diertje was namelijk kleddernat en dat met het warme weer van die dag.

Nu is er daar in de buurt maar één woning waar lammetjes rondlopen en dat was daar niet zo heel ver vandaan. Dus in eerste instantie probeerde ik het wollige beestje die kant op te jagen. Echter draaide het beestje zich steeds in een ruim bochtje naar mij toe. Vervolgens ben ik maar rustig richting het weiland gelopen waar normaal de schapen staan en wonder boven wonder wandelde het pluizige bolletje achter mij aan.

Het was erg donker dus ik kon moeilijk zien of er op dat weiland nog wel schapen liepen. Toch vermoedde ik dat er enkele witte vlekjes zichtbaar waren aan de andere kant in het pikkedonker en dat het waarschijnlijk de schapen wel zouden zijn. Ik heb toen maar besloten het hummeltje dat mij volgde over het hek te zetten. Daar was deze eerst niet zo blij mee, maar vervolgens waggelde het naar de andere kant. Al was dat niet richting de kudde. Het was echter donker dus ik kon op het laatst niet meer volgen waar het beestje liep en ben dus maar naar huis gegaan. Ik heb vandaag wel even gemeld dat er een lammetje losliep en ik deze dus over het hek heb gezet. Of ze er nog wat mee gaan doen weet ik niet, aangezien de eigenaar van de schaapjes er niet was.

dinsdag, april 22, 2008

LichtLand

Zo vlak na het uitlezen van Kushiëls Keuze heb ik weer een boek uit. Zoals ik al schreef in mijn vorige blogpost ben ik niet verder gegaan in de Kushiëls serie. Oftewel moet Kushiëls Werktuig voorlopig nog even op de nog-te-lezen-stapel blijven liggen. Ik heb een ander boek van de plank gepakt en wel LichtLand. Een jeugdfantasy boek geschreven door Heather L. McCutchen. Die al sinds 2004 op de plank stond om te worden gelezen.


Zoals het genre (en wellicht ook de titel, al doelt deze ergens anders op) al doet vermoeden is het een licht boekje om te lezen. Geen zware teksten of moeilijke zinsopbouwen. Gewoon een simpel verhaaltje over een meisje genaamd Lottie Cook die met haar vriendje Lewis Weaver terecht komt in een avontuur waarbij magie een rol speelt.

Tijdens het lezen moest ik erg denken aan "de Kronieken van Narnia". Niet omdat één van de hoofdpersonen Lewis heet en dit tevens de achternaam van de auteur van Narnia is, namelijk C.S. Lewis, maar omdat beiden geschreven zijn voor kinderen, in beide de hoofdrol wordt gespeeld door kinderen en belangrijker nog deze kinderen vanuit "deze" wereld terechtkomen in een fantasy-wereld, dit door middel van een voorwerp. Ook het gebruik van karakters in de vorm van dieren speelt in beiden een rol.

Los van deze gedachte is het zeker een leuk en origineel boek om te lezen. Het verhaal zit goed in elkaar en leest vlot weg. Al zitten er af en toe wat passages bij die ik toch wel enkele keren moest lezen voor het idee van de auteur mij duidelijk werd. Elk hoofdstuk wordt tevens in het begin ingeleid met een zwart/wit illustratie die prima passen bij het boek. Al met al gaf het mij in ieder geval een positieve leeservaring.

woensdag, april 16, 2008

Kushiëls Keuze

Ondanks dat dit tweede deel dunner was dan het eerste deel koste het mij iets meer tijd om deze uit te lezen. Namelijk ongeveer 2,5 maand, in tegenstelling tot 1 maand die ik nodig had om het eerste deel te lezen. Nu komt dit meer omdat ik minder vaak las in deze periode dan dat het boek een ramp was.

Ook ditmaal wist Carey mij de wereld waarin Phèdre leeft binnen te trekken. Religie, politiek, spionage en erotiek, het kwam allemaal weer in grote hoeveelheden voorbij. De schrijfstijl zorgde ervoor dat het verhaal redelijk vlot weg leest. Toch heb ik wel weer wat kritiek (sorry).


De hoofdlijn in het verhaal is namelijk redelijk voorspelbaar. Waardoor ik af en toe toch echt het idee had van: "Dùùùùh". Op momenten waar de hoofdrolspeelster, die dat soort dingen eigenlijk door haar opleiding duidelijk moet zien, dit niet zag aankomen. Wellicht dat dit vooral weer kwam door het feit dat Carey al flink wat indirecte hints geeft in het verhaal. Een: "Als ik toen wist wat ik nu wist", komt toch regelmatig voorbij. Waardoor de spanning bij mij toch redelijk wegvloeit. Gelukkig dat Carey in de wat kleinere stukjes van het verhaal wel enkele verrassende dingen weet te verzinnen. Iets wat aanzet tot verder lezen. Al met al toch een zeer leuk boek om te lezen en zeker een aanrader voor de fantasy fans.

Toch pak ik deel 3 niet gelijk op om te lezen. Ik laat het verhaal en de daarin beschreven wereld even rusten. En ga ik dus eerst één of meerdere andere boeken lezen.

Rectificatie

Ik moet even wat rechtzetten. In een vorige blog schreef ik dat er nog een derde rotonde werd gebouwd hier vlakbij. Maar dat wordt dus wat anders. De weg die op de hoofdweg aansluit wordt aan het einde alleen wat versmalt. Ik vraag me nu dus af of ze van die weg een éénrichtingsweg maken en wat ze gaan doen met de nog overgebleven kuisingen. :P Only time wil well.

dinsdag, april 15, 2008

Club Nintendo Petje

Een week of twee geleden keek ik weer eens in de sterrencatalogus van Club Nintendo. Tot mijn verbazing was ditmaal niet alles uitverkocht en zat er zelfs wat leuks tussen. Namelijk een zwarte Club Nintendo pet. Er was ook een witte versie van, maar die was dus al wel uitverkocht... net als alle t-shirts (niet dat ik die maten pas) en dergelijke. Ik was echter al blij dat de zwarte pet nog beschikbaar was (wie wil er nu een witte?) en had deze dan ook meteen besteld.

In de e-mail die ik vervolgens ontving stond dat het maximaal vier weken zou duren voor ik het met de post zou ontvangen. Maar door het verleden heb ik de ervaring dat die datum niet altijd door Nintendo netjes wordt aangehouden. Het verbaasde me dus een beetje dat ik vandaag een dikke envelop met bubbeltjesplastic uit de brievenbus kon vissen. En ja hoor, daar was hij dan. De zwarte Club Nintendo pet met een heel net briefje er ditmaal bij. Hieronder een fotootje van het geheel.


Nu zijn mijn aantal beschikbare sterretjes wel gekelderd. Dus mocht iemand nog niet lid zijn van de officiële Nintendo site en een VIP-kaartje in zijn of haar bezit hebben. Wordt dan even lid via deze link, want dan krijg ik ook wat sterretje cadeau. Bij voorbaat dank. :)

woensdag, april 09, 2008

Rondjes rijden

In 1991 schreef Mannenkoor Karrespoor er al over. De rotonde (of verkeersplein voor de mierenneukers onder u). Een ronde weg waarop andere wegen aansluiten zodat er geen kruising meer aanwezig is en waardoor er mogelijkerwijs minder ongelukken gebeuren.

Allemaal leuk en aardig bedacht voor kruisingen waar het druk is, bijvoorbeeld in de steden, maar waarom dan ook bij kruisingen waar amper verkeer elkaar kruist? Nu hebben we al jaren een rotonde ongeveer twee km van het dorp waar ik woon, op een kruising die toch redelijk druk is en waar ook wel ongelukken gebeurde. Maar nu heeft de gemeente pak weg 800 meter van die rotonde nog één aangelegd op een kruising die amper voor ongelukken zorgt. Goed, daar kun je als mens wel mee leven... maar nu zit er dus nog een T-splitsing tussen die twee rotondes in... En wat denk je? Ja hoor, daar zijn ze nu ook al aan het werk. Oftewel in nog geen 800 meter moeten wij straks door drie rotonden heen. Waarvan er twee nog geen 200 meter van elkaar liggen. Dat wordt dus draaien, draaien en nog eens draaien.

Nu spookt het rotonde-virus al langer in Friesland. Want als een mens van uit het dorp waar ik woon naar Drachten wil reiden en je de verkeerde route daarvoor kiest, dan kom je al zo'n pak weg 15 rotondes tegen. We hebben dan ook het vermoeden dat er op die weg bij ons dorp ook nog rwee rotondes zullen worden geplaatst (voor die twee kruisingen die er nu liggen). En waarom daar stoppen. De andere kant op liggen ook nog zat kruisingen waar niks gebeurd omdat er amper verkeer rijd.

Gemeentes ik snap dat jullie een budget hebben en vermoedelijk binnenkort weer beoordeeld worden of jullie het echt nodig hebben. En dat jullie dus nog even snel dat budget op willen maken... Maar kies dan iets anders dan zinloos rotondes aanleggen. Vooral omdat er zoveel andere dingen zijn die wel nodig zijn en waar geld zeer welkom is. Want bedenk goed dat al die rotondes mensen gek maken en dat ze dan maar aan het slopen gaan (en de gemeente had al eens de meeste kosten door vandalisme van Nederland). Maar ze schijnen het bij de gemeente ook niet meer te snappen. Ooit hebben ze zelfs een drempel aangelegd vlak voor de lagere school. Handig natuurlijk... alleen was het zo'n drempel waar je zelfs met 10 km/uur niet overheen kon. Die is toen er weer uitgehaald... een andere drempel erin (nou ja, drempel)... die moest er toen ook maar uit... en op dat punt ben ik het niet meer gaan volgen. Wat dat allemaal niet gekost heeft. Afijn. Rotonden dus. Ik ben er niet blij mee en ik vermoed velen in de buurt met mij. Vooral niet in deze omgeving. Ik was gisteren in Amsterdam... kijk daar kunnen ze rotondes wel gebruiken... maar zie je ze daar? Amper. In ieder geval niet twee binnen 200 meter van elkaar.

Rest mij alleen nog het eerste couplet en het refrein uit het nummer "De Rotonde" van Mannenkoor Karrespoor.

De Rotonde
Ze hem bij oons in 't dorp een nije straat ekocht,
zonder begin en zonder end en 't hef maar iene bocht.
Ie kun d'r uren fietsen zonder ien keer af te slaan,
Ie ried'n nooit veurop, maar ok nooit achteran.
Maar 't mooist van dit gezang, ie hem altied veurrang...

Refrein:
Doe de rotonde, daans de rotonde.
Rechtdeur bestaat niet meer,
we draai'n keer op keer.
Doe de rotonde, daans de rotonde.
Rondies draai'n in de zaal, de bocht deur allemaal.

zaterdag, april 05, 2008

As ge ooit

Jullie krijgen vandaag, net als gisteren, van mij alweer wat muziekcultuur voor jullie plaat. Dit keer ga ik er alleen wat meer bij vertellen.

J.W. Roy is een zanger uit Brabant die in het verleden in eerste instantie voornamelijk in het Engels zong. In 2005 kwam hij met de cd "Langestraat 443" waarop hij in het Brabants zijn zangkunsten vertoont. Persoonlijk vind ik dit een prachtige cd. Vooral het nummer "As ge ooit". Een vertaling van zijn eigen nummer "Broken Wings". Hierbij zingt hij samen met Gerard van Maasakkers die hem over heeft gehaald in het Brabants te gaan zingen. Hieronder een YouTube filmpje met het nummer "As ge ooit".



Het nummer is tevens gebruikt voor een speciale single in het kader van de manifestatie Ticket for Tibet. Het zal op zondag 20 april in Amsterdam verschijnen. De bewerking draagt de naam "Als je ooit nog eens terug kan". Het nummer wordt gezongen door Bart van der Weide (Racoon) en Anneke van Giersbergen (Agua de Annique) met de Tibettaan Loten Namling als speciale vocale gast. Het drietal wordt tevens begeleid door leden van Bløf, Kane en Racoon plus J.W. Roy en diens drummer J.J. Goossens. Hieronder de bijbehorende videoclip.

vrijdag, april 04, 2008

Droemvlucht

Beeld en geluid zeggen meer dan woorden. Dus ik zou zeggen kijk en luister naar de volgende clip van Rowwen Hèze en Nynke Laverman van het, in mijn ogen, prachtige nummer Droemvlucht.

maandag, maart 24, 2008

ECI Draken

In deze blogpost wil ik het even over twee dingen hebben. Aan de ene kant mijn frustratie aangaande de ECI en als tweede een boekje dat door ECI is uitgebracht namelijk "Two Dragons".

Aller eerst even mijn frustratie. In het begin van de boekenweek heb ik bij de ECI een boek gekocht. Namelijk Robin Hobb's "De Boeken van de Zoon van de Krijger Derde boek: Magisch Eindspel". Een boek dat toch rond de 23 Euro koste. Nou kreeg je dus in de Boekenweek van dit jaar het boekje "De Pianoman" van Bernlef cadeau als je voor € 11,50 aan Nederlandstalige boeken bestede. Nou schijnt er dus een regeltje te zijn dat dit alleen geld voor de boeken zonder korting. Hier heb ik in het verleden nog nooit wat van gemerkt bij andere boekhandels. Maar de mensen bij de ECI waren hier heel erg strikt in. Tja, het is een boekhandel die voornamelijk door mensen wordt gebruikt omdat ze veelal met korting verkopen. Hmmm... dan zullen deze aan het einde van de boekenweek hoogstwaarschijnlijk met heel wat boekenweek geschenk boekjes zitten. Leuk ook dat er op de deur een poster hing met een soort gelijke tekst als: Na boekenweek kost het boekje € 2,50. Kijk, dat is dan leuk voor ze. Ik besteed 23 Euro en alleen omdat het met een klein beetje korting is krijg ik er geen boekenweek geschenk bij. Ze zijn daar de naam &@#$honden niet waard. Gelukkig zitten er op Aeon erg lieve mensjes die voor mij zo'n boekje konden regelen. Dus het is even afwachten tot de aankomende Aeon-meet en dan kan ik ook "de pianoman" lezen.

Dan nu agenda punt nummer twee.
Toen ik het boek van Hobb kocht heb ik tevens voor € 1,99 het boekje "Two Dragons" gekocht. Dit boekje is tot stand gekomen via een schrijfproject genaamd "Schrijf je eigen thriller" die ECI in 2007 hield om het 40-jarige bestaan van de boekenclub te vieren. Het bestond uit vier wedstrijd onderdelen en het eindresultaat was een boekje met 9 hoofdstukken die verdeelt zijn over 64 pagina's.


Het eerste hoofdstuk was geschreven door Esther Verhoef en daarop volgend kon iedereen die dacht te kunnen schrijven een nieuw hoofdstukken aanleveren. Marc Winters wist drie van de vier wedstrijd onderdelen te winnen (hoofstukken 2, 3 en 6, 7 en 8, 9) en Nancy Winters won het overgebleven onderdeel (hoofdstukken 4, 5). Waardoor het boekje dus geschreven is door deze drie genoemde auteurs.

Het verhaal gaat over het leven van Rosa van Dalen die keurig op orde is: getrouwd, twee kinderen, redelijk gelukkig. Tot de angstvallig dichtgehouden deur naar haar verleden openkiert en er vreemde dingen gebeuren. In het verhaal spring je van het heden naar het verleden en terug en dat enkele keren. Zodat het verhaal zich langzaam maar zeker openbaart. Zelf lees ik te weinig thrillers om er echt iets zinnigs over te zeggen. Het was voor de 64 pagina's wel een leuk boekje om zo eens te lezen en aangezien de meeste hoofdstukken afkomstig zijn van één persoon is de schrijfstijl door het boek ook redelijk constant.

zaterdag, maart 22, 2008

Luchtkasteel

Een hele tijd geleden hebben ze op de Nederlandse televisie (ik meen Ned3) de film Spirited Away uitgezonden. Een erg mooie Japanse Animatie film (Anime) door Studio Ghibli onder de directie van Hayao Miyazaki. Ik heb van die film genoten en heb daarna tevens Howl's Moving Castle gekocht en gezien, waar ik tevens zeer van genoten heb.

Toen ik van de week dus de film Castle in the Sky zag liggen, die door de zelfde studio en onder leiding van Miyazaki is gemaakt, kon ik deze eigenlijk niet laten liggen. De film stamt uit 1986 en is de eerste film uit Studio Ghibli. Dat is ook goed te zien. De kwaliteit van de film is namelijk een stuk minder dan de latere films Spirited Away en Howl's Moving Castle.


Toch wist de film me wederom te boeien. Het verteld het verhaal van een meisje dat wees is geworden en onder andere als erfenis een steen kreeg. Zowel een groep piraten als het leger willen deze steen hebben omdat deze magische krachten zou bevatten. Uiteindelijk komt ze na een val vanuit een vliegend-schip in contact met een weesjongen en vanaf dat moment begint er een avontuur waarbij ze uiteindelijk belanden op een vliegend eiland met daarop een kasteel. Meer ga ik niet vertellen over het verhaal... de liefhebbers moeten dat zelf maar ontdekken. :P

Waar ik ook erg blij mee ben is dat de muziek van Joe Hisaishi afkomstig is. Deze is ook verantwoordelijk voor de muziek in Spirited Away en Howl's Moving Castle. Je merkt ook bij deze dat de jaren ervoor hebben gezorgd dat het allemaal alleen maar beter werd. Des al niet te min was het weer een streling voor de oren.

Deze film heeft me uiteindelijk dus niet voldoende teleurgesteld om niet de rest van de films te willen hebben. Dus ik zit nog steeds met een wenslijstje, waarop onder andere de volgende films staan: My Neighbor Totoro, Kiki's Delivery Service en Princess Mononoke.

woensdag, maart 19, 2008

Curious George GBA

Curious George is de hoofdpersoon van een serie kinderboeken die geschreven zijn door Hans Augusto Rey and Margret Rey. Twee Joodse mensen die in Juni 1940 Parijs zijn ontvlucht met het eerste manuscriot in hun bagage. Een Duitse officier liet ze na een controle door omdat deze vond dat het verhaal gepubliceerd moest worden. Iets wat hoogst waarschijnlijk, door hun afkomst, niet zou zijn gebeurd als de twee in het door Duitsers bezette gebied waren gebleven.

George is een klein chimpansee aapje dat uit Afrika komt en mee is genomen door de man in de gele hoed ("The Man in The Yellow Hat") en nu in de grote stad woont. Door zijn nieuwsgierigheid beland dit aapje natuurlijk van het ene avontuur in het andere.

In navolging van de boeken zijn er tevens verschillende tv animatie films verschenen en in 1996 zelfs een heuse bioscoop film, waarvoor Jack Johnson muziek heeft geschreven. Over de jaren is george qua uiterlijk wel wat veranderd. Hieronder in ieder geval een plaatje van George en de man in de gele hoed uit de film versie.

(Klikbaar voor grotere versie)

Op het concept van de film zijn tevens wat videogames uitgebracht. Voor de PlayStation2, de GameCube Nintendo, Xbox en Nintendo Game Boy Advance. Zoals in mijn vorige blogpost al te lezen viel is de laatste in mijn bezit gekomen en zou ik deze snel gaan spelen. En dat heb ik dan ook gisteren maar gedaan.

Het is een redelijk kort en een vrij simpele platform game. Dit is vrij logisch aangezien het om een spel gaat dat zich voornamelijk richt op een jonge doelgroep. Iets wat mij niet heeft doen weerhouden mijn kerstprijsvraag punten op deze game te zetten. Want George is gewoon te aandoenlijk om te laten liggen.


Dit aandoenlijke maakt de game ook erg leuk om te spelen. Met George ren, spring en kruip je door de levels heen en slinger, klauter, klim of hang je aan lianen, muren of ballonnen. Of dit nu in het oerwoud, op een boot of in de stad is het maakt de kleine deugniet helemaal niet uit. En al is de besturing van de game niet altijd even precies en perfect, het doet niks af van de grappigheid en het knuffel gehalte.

Tevens kan het aapje in de game ook nog zwemmen. Moet hij oppassen voor wilde dieren en moet je de man in de gele hoed af en toe helpen. Ook zitten er levels in waarbij je iemand moet bijhouden en dan moet je dus zo snel mogelijk door dat level heen zien te komen. De gele hoed doet op verschillende punten in de levels dienst als checkpoint. Waardoor je binnen het level een soort van save optie hebt. Ik zeg soort van, want het spel kent geen save functie. Nee, het maakt gebruik van een ouderwets password systeem. Leuke is dat je alleen in de game geen passworden krijgt, maar die zijn op internet wel te vinden. Al heb ik die totaal niet nodig gehad, omdat je het spel in één keer wel kunt uitspelen.


Al met al was ik rond 1,5 uur bezig voor ik het einde had gehaald. En dit met ongeveer 48 levens nog op de teller. Er zitten niet zo heel veel levels in de game, maar deze zijn wel redelijk afwisselend om het leuk te houden en tussen de levels heb je korte stukjes waarin het verhaal wordt weergegeven. Dit doormiddel van plaatjes en tekst, die net zo goed verzorgt zijn als de rest van de game.

De enige nadelen zijn dus dat de game kort is en gebruik maakt van een password systeem en heel af en toe gewoon niet precies doet wat je wilt. Het is zeker een game die aan te raden is voor de kleintjes. Het is makkelijk, vrolijk en kindvriendelijk. Een ander pluspunt is dat de game niet eens meer zo heel duur is. Tevens gok ik dat menig volwassenen, net als ik, met een glimlach om het gezicht deze game zouden spelen.

dinsdag, maart 18, 2008

Kerstprijsvraagveiling 2007 3

Een tijdje terug schreef ik al dat ik weer mee had gedaan aan de kerstprijsvraagveiling van Fok!games en dat ik daar tevens wat prijzen had gewonnen. Na lang wachten kwam vandaag dan eindelijk het pakketje binnen. Een pakketjes met daar omheen bruin inpakpapier (wat dus achteraf de achterkant van blauw/wit gestreept inpakpapier bleek te zijn) met daar weer omheen heel veel plakband. Koste dus even wat tijd om dat plakband er af te krijgen en daarna nog een tijdje om de hoeveelheid papier dat er omheen zat er af te rollen. En toen kwam het volgende dus te voorschijn (maar dan op elkaar gestapeld):

(klikbaar voor grotere versie)

- [360] Blue Dragon (135 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)

Al was het doosje van Curious George plat gevouwen. Al bij al dus een leuk pakketje om tegen de middag door de postbode in de handen geduwd te krijgen. Toch vind ik het jammer dat het geheel niet schade vrij aan is gekomen. Het plastic en de cover om het hoesje van Blue Dragen is aan de zijkant gescheurd, het doosje van Curious George is verkreukeld en het kunststof doosje van de Kings Quest Collection bevat aan de onderkant een redelijk groot gat. Alleen de Conan Soundtrack lijkt de reis zonder schade overleeft te hebben.

Blue Dragon is gelukkig wel compleet. Dus doosje en instructieboekje plus drie volle DVD's van het spel. Het enige punt waardoor te zien is dat het niet origineel uit de winkel komt is het gele vlak met in zwart te tekst: Promotional copy Not for resale.

Bij de Kings Quest Collection zit jammer genoeg geen boekje. Al denk ik dat dat bij een gekochte versie daarvan ook niet het geval zal zijn. Alle 7 games hebben ze wel op 2 cd-roms weten te zetten. Al moet daarbij natuurlijk wel gezegd worden dat dat niet moeilijk is voor zulke oude spellen. :P

De Soundtrack van Conan is ook langer dan ik verwachte. Namelijk 15 nummers lang. Al gok ik dat de officiele soundtrack van de game een stuk langer is. Want dit is volgens mij ook een promo versie. Al staat dat er niet duidelijk op, het zit niet in een kunststof cd hoesje maar in een kartonnetje. Toch zal ik er straks waarschijnlijk wel even van gaan genieten.

Over Curious George heb ik verder niks nieuws te vertellen. Alleen dat dat waarschijnlijk de eerste game is van dit pakket dat ik ga spelen.

dinsdag, maart 11, 2008

Nieuw lijstje

Jullie zullen vast de internetlinks die links op mijn blog staan wel kennen. Met bovenaan het rijtje met links naar pagina's waar lijsten te vinden zijn van mijn games-, DVD- en UMD-collecties en een lijstje met mijn muziek voorkeur. Toch was er altijd een belangrijk lijstje dat er miste. En wel mijn boekencollectie.

Een tijdje terug kwam een lid van Aeon met een link naar een site waar het mogelijk was online je boekencollectie bij te houden en deze met vrienden te kunnen vergelijken (indien deze daar ook een profiel hebben natuurlijk). Dus ben ik maar eens een kijkje gaan nemen. Al snel had ik besloten een profiel aan te maken op die site. Wat weer betekende dat ik de dagen daarna flink aan het invoeren ben geweest. Want van veel boeken (bijna alle Nederlandstalige) waren er geen vermeldingen bekend, en dus moest ik die zelf invoeren. Dat betekend elk boek pakken en vervolgens de gegevens aangaande: titel, auteur(s), ISBN, uitgeverij, jaar van uitgave, jaar eerste uitgave, aantal pagina's, kaft soort en de hoofdtaal invoeren. Verder heb ik van de meeste boeken de covers weten te vinden en ook deze heb ik toen ge-upload. Al bij al koste dat dus aardig wat tijd. Maar dan heb ik nu ook meteen iets moois.

Nou zit ik dus al op 592 boeken en nog heb ik niet alles ingevoerd. Mijn studieboeken, hobbyboeken, wetenschappelijkeboeken en enkele kinderboeken staan er nog niet in. Maar mijn Fantasy, SF en Horror/Thrillers staan er al in. En dus wilde ik jullie de link niet langer achterhouden (al zijn er al enkelen die de link kennen). Dus voortaan kun je links onder het kopje "Lijsten" ook mijn boekcollectie vinden.

Let er even op dat er verschillende bookshelves (boekenplanken) aanwezig zijn. Read (gelezen), currently-reading (aan het lezen) en to-read (nog te lezen) zijn de vaste planken. Dus alle boeken staan ingedeeld op één van die planken. Verder zijn er nog wat sub-categorieën waar diezelfde boeken ook onder verdeelt kunnen staan. Dus sommige boeken vindt je op verschillende planken terug.

Ik hoor vast wel wat jullie er van vinden. ;)

zondag, maart 09, 2008

Oldenburg Maart 2008

Mijn moeder heeft deze week dan eindelijk een klein voorschot gekregen van een uitkering. En na alle ellende van de laatste maanden vond ze dat we maar eens een dagje er tussen uit moesten. De keuze viel op Oldenburg. Dus gisteren vroeg opgestaan en daarheen gereden. Lekker de stad in geweest en bij verschillende winkels lopen kijken naar de Paas spulletjes.

Daar stonden dus ook drie kleine witte konijntjes voor niet al te veel geld. Die ik vervolgens dus van mijn moeder kreeg. Dus, deze drie konijnen figuurtjes staan dus straks waarschijnlijk continu op mijn tafel in mijn kamer. :P Zijn ze niet schattig?


Naast deze konijntjes heb ik in de stad zelf ook nog een boek gehaald. Namelijk "Das Schicksal der Zwerge" van Markus Heitz. Ik had de vorige drie delen ook al thuis te liggen in het Duits en aangezien ik niet weet wanneer ik weer in Duitsland ben, heb ik deze maar mee gepikt (na netjes betaald te hebben hoor). Verder natuurlijk enkele videogamesbladen en teven heb ik vier Nintendo DS games gekregen. Eéntje met een op geld beluste nichterige elf, een ander met een vrouwelijke flipperbal, verder nog een vliegende vos en als laatste een besnord dik mannetje dat zich graag verkleed. De liefhebbers mogen nu gaan puzzelen over welke games ik het nu heb... de rest kan geduldig wachten tot ik er in de toekomst een keer een blog over schrijf. :P

Zoals de vaste lezers wel weten is er in Oldenburg ook een Familia. Een winkel centrum dat bij een grote supermarkt is gebouwd. En waar mijn moeder altijd graag naar toe gaat voor de Duitse lekkernijen. Tevens zit er een gigantische Media Markt en een Telepoint bij, wat weer erg leuk is voor mij. Dit is meestal wel het punt op zo'n dagje uit dat je benen als lood aan beginnen te voelen... maar het blijft leuk om te doen. In deze suppermark heb ik nog enkele videogamesbladen gehaald en zag ik tevens deze vijf kunststof poppetjes met daarin badschuim. Hoe briljant kunnen ze het maken?


Het waren er gelukkig maar vijf... want anders was ik misschien zo gek geweest er meer te kopen. Na de boel in het kleine auto'tje te hebben gepropt zijn we nog even een pizza gaan eten (ja, die fabrieks-schnitzels kunnen we zelf ook nog wel klaar maken). Om vervolgens de lange rit weer naar huis te maken. Het was dus een geslaagd dagje... al moet ik nu de prijs betalen van pijnlijke benen... maar dat was het wel waard.

donderdag, maart 06, 2008

Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht

Enkele blogposts geleden had ik al beloofd dat ik iets meer zou vertellen over de graphic novel "Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht". De derde graphic novel van Mynx die in mijn bezit is gekomen en die gebaseerd is op het gelijknamige boek van Laurell K. Hamilton.

Tevens is dit, van de drie graphic novels, de enige waarvan ik het origineel niet gelezen heb. Al ben ik dat zeker nog wel een keer van plan. Maar dan gok ik dat ik voor de Engelse versies van de serie ga, aangezien ze het in Nederland verdommen om te vertalen (ja, de eerste twee delen, maar dat schiet ook niet op).

Ik vond deze graphic novel toch wel de beste van de drie. Wat mogelijk komt omdat ik het origineel niet ken... maar dat laat ik even in het midden. De tekeningen zijn door het hele boekje van goede kwaliteit. Net zoals dat was bij "De Hagenridder". Ditmaal dus geen duidelijke wisseling van tekenaars, zoals in "Magiër Leerling 1". Qua tekstfouten lijkt het ook wat minder te zijn geworden. Dat gaat dus de goede kant op. Tevens worden er aan het einde de Amerikaanse covers weergegeven. Een leuk extraatje.

Het hoofdverhaal eindigt met een: Wordt vervolgd!. Dat wordt dus wachten op het tweede deel, net als bij "Magiër Leerling 1". Daarna volgt er nog een kort verhaal genaamd Vampierbeet. Geen idee waar dat vandaan komt. Of dat van Laurell K. Hamilton zelf is of dat de makers van Dabel Brothers zelf iets hebben verzonnen om de leegte te vullen. Misschien dat ik dat nog eens ga proberen te googlen... en mocht iemand van jullie het weten post dat dan even in een reactie.

Tot slot een: Aaaaaaaaaaaaaaaaarg... nog meer om op te wachten.

zondag, maart 02, 2008

Magiër Leerling I

In mijn vorige blogpost had ik het over "De Hagenridder". Dit is niet de enige graphic novel die Mynx van Dabel Brothers uit heeft gegeven. Een ander fantasy boek die ze hebben verstript en nog aan het verstrippen zijn is "Magiër" van Raymond E. Feist. Het eerste gedeelte van het boek is terug te vinden in "Magiër Leerling I". Aangezien het boek "Magiër" zelf al een stuk dikker was dan "De hagenridder" is het logisch dat deze in meerdere delen zal worden uitgegeven.

In dit eerste deel wordt het eerste gedeelte van het boek gedeelte Leerling grafisch weergegeven. Er zal dus sowieso een Leerling deel 2 komen en vermoedelijk minimaal 2 Meester delen.


Persoonlijk ben ik iets minder te spreken over deze graphic novel dan "De hagenridder". Ook hierin zitten de tekstuele fouten, wat het leesgenot toch iets naar beneden haalt. Het is dat ik geen taalpurist ben, maar het is toch zonde van de overduidelijke fouten.

Dit keer heb ik echter ook een minpunt aangaande de grafische kwaliteit. De eerste hoofdstukken zijn erg goed getekend. Vergelijkbare kwaliteit van "De Hagenridder". Echter na enkele hoofdstukken is er een andere tekenaar opgezet. Iets wat wel vaker gebeurd bij strips. Het is hier echter overduidelijk zichtbaar. Waarom? Nou, de kwaliteit schiet omlaag. Het is een totaal andere tekenstijl. De karakters lijken plots een stuk jonger en door de dikke lijnen ziet het er niet echt geweldig meer uit. Zonde... want op deze manier lijkt het wel of de eerste hoofdstukken alleen maar lokkertjes moesten zijn om de serie te beginnen... en wordt het in latere hoofdstukken gewoon uitgemolken. En dan te bedenken dat er nog minimaal 4 delen zullen volgen (ik moet hier wel even bij vermelden dat de Nederlandse versie bestaat uit de eerste 6 strips uit Amerika). Dat voelt toch redelijk als naaierij.

En toch heeft deze graphic novel ook weer wat pluspuntjes die het redelijk goed maken. Er zit een voorwoord bij van Raymond E. Feist over hoe hij is opgegroeid met strips wat toch wel leuk is om te lezen. Tevens zit er achterin nog wat bonus artwork en ook nog een mooi uitgewerkte kaart in kleur van de wereld van Midkemia. Ook is er weer gebruik gemaakt van stevig papier en goede inkt. Al met al een leuk item om als fantasy fan in het bezit te hebben. Nu maar hopen dat de overige delen ook allemaal in Nederland uitgebracht worden.

vrijdag, februari 29, 2008

De Hagenridder

De Nederlandse uitgeverij Meulenhoff geeft onder de naam Mynx enkele graphic novels uit van Dabel Brothers. Eén daarvan is een graphic novel gebaseerd op een kort verhaal van George R.R. Martin genaamd "De Hagenridder".

Dit verhaal had ik ooit al een keer gelezen in de tekst versie. Toch ben ik een liefhebber van comics en trok deze graphical novel al snel mijn aandacht. Al was deze in het begin redelijk moeilijk te verkrijgen en nog steeds is het niet bij elke boekhandel en/of stripzaak te verkrijgen. Al had ik er maar 1 nodig natuurlijk, echter dit kan er ook voor zorgen dat Mynx het idee heeft dat er te weinig vraag naar is en dus ophoud met het uitgeven van dit soort graphic novels.

En dat zou best jammer zijn. Aangezien het erg mooi getekende boekjes zijn. De kwaliteit ervan is redelijk hoog en doet me erg denken aan de comics van DC en Image. Beter bekend van Spawn, Witchblade en The Darkness. Al is de setting van deze verhalen totaal anders dan die van "De Hagenridder". Het zijn ook wat lichtere en kleurrijkere tekeningen.


Hoe blij ik ook ben dat Mynx de door Dabel Brother geproduceerde boekjes gebundeld in het Nederlands uitgeeft, ik heb toch wat minpunten. Zo is er bij de vertaling redelijk veel verkeerd gegaan. Zinnen die in één plaatje twee keer worden geplaatst in een tekstballon en woorden die missen vind ik persoonlijk nogal blunders. Ook vraag ik me af hoe lang de binding goed zal blijven. Dit hadden ze naar mijn mening toch iets beter kunnen doen. Want het kost toch 15,95 euro. En dat is niet niks.

Toch wegen deze minpuntjes niet echt op tegen de pluspunten. Het gebruikte papier en inkt is van goede kwaliteit. De tekeningen van Dabel Brothers zijn zeer goed en het verhaal is goed uitgewerkt en gaf bij mij wel een feest van herkenning. Deze eerste verstripping van een Fantasy boek is in ieder geval zeer geslaagd. En hopelijk volgen er nog velen (en als je kijkt naar welke Dabel Brothers al hebben omgezet tot graphic novels dan zit dat wel goed) en geeft Mynx deze ook uit (hopelijk met wat betere mensen voor het vertaalwerk).