Zoals de meeste wel zullen weten was het boekenweekgeschenk dit jaar "De pianoman" van Bernlef. Een boekje van ongeveer 90 pagina's. Zoals ik al eerder schreef kreeg ik dit boekje niet bij de ECI omdat de &$#*-figuren daar het niet gaven als je een boek kocht met korting. Afijn, ik zal daar verder niet meer op ingaan, aangezien ik daar al genoeg over gezegd heb.
Gelukkig zijn er ook nog andere mensen op deze aarde. En een paar van de lieve exemplaren waren zo aardig om het boekje voor me te regelen en deze naar de afgelopen Aeon-meet mee te nemen. Ik had er echter aan één genoeg, maar wil toch even de meenemers bedanken. Neffalathiel bedankt voor je exemplaar (je was toevallig de eerste die hem gaf) en ook Gwywen bedankt voor het meenemen en aanbieden (je was alleen net te laat).
Goed, dan nu mijn gedachten over het boek. Want deze heb ik inmiddels namelijk uitgelezen. Zoals Bernlef zelf al in enkele interviews naar voren bracht, komt het idee van het verhaal voort uit een krantenbericht, die vertelde over een "aangespoelde" onbekende man die niet wilde/kon praten en vooral wilde pianospelen. Het boekje "De pianoman" verteld het verhaal dat Bernlef er omheen heeft bedacht. Namelijk uit wat voor leefomgeving kwam de pianoman en waarom wilde/kon deze niet praten en was deze meer gefocust op de piano. Het verhaal zit wel goed in elkaar en zet aan tot denken over het onderwerp. Echter ben ik persoonlijk niet zo'n fan van de schrijfstijl van Bernlef in dit boekje, waardoor het me niet helemaal pakt. Het is dus naar mijn idee zeker geen slecht boek, maar geweldig vond ik het persoonlijk nou ook weer niet. Het is zeker niet mijn favoriete boekenweekgeschenk, maar ook niet het slechtste wat ik gelezen heb. Het is een leuke middenmoter die iets meer richting de positieve kant zwaait dan naar de negatieve.
maandag, mei 12, 2008
woensdag, mei 07, 2008
Bevrijdingsdag
Eigenlijk heb ik best weinig gedaan afgelopen maandag op Bevrijdingsdag. Dit komt vooral omdat ik nog te brak was om iets te doen. Zo brak zelfs dat ik niet eens meer precies weet wat ik die dag allemaal gedaan heb.
Wat ik nog wel zeker weet is dat ik dus 's avonds moest drummen. Dit keer de grote ronde door het dorp... en wat ben ik blij dat dat achter de rug is. Zo'n carrier is wel relaxter voor je schouders... maar wat gaat je rug toch naar de klote ermee.
*Auw*
Ik had aan het einde echt het gevoel dat mijn rug in de fik stond en licht gaf. Ik ben er dus nog steeds niet helemaal uit of ik dit liever heb dan een kapotte rechter schouder. Het drummen verder ging geloof ik wel erg goed... en was weer blij dat het korps er achter liep en we om en om een muziekstuk ten gehore brachten. Volgende optreden laat ook niet lang op zich wachten. Ik meen 22 mei, avond vierdaagse. Maar dat stelt meestal niet de wereld voor... dus dat overleven we zeker wel. :P
Wat ik nog wel zeker weet is dat ik dus 's avonds moest drummen. Dit keer de grote ronde door het dorp... en wat ben ik blij dat dat achter de rug is. Zo'n carrier is wel relaxter voor je schouders... maar wat gaat je rug toch naar de klote ermee.
*Auw*
Ik had aan het einde echt het gevoel dat mijn rug in de fik stond en licht gaf. Ik ben er dus nog steeds niet helemaal uit of ik dit liever heb dan een kapotte rechter schouder. Het drummen verder ging geloof ik wel erg goed... en was weer blij dat het korps er achter liep en we om en om een muziekstuk ten gehore brachten. Volgende optreden laat ook niet lang op zich wachten. Ik meen 22 mei, avond vierdaagse. Maar dat stelt meestal niet de wereld voor... dus dat overleven we zeker wel. :P
maandag, mei 05, 2008
Aeon meet mei 2008
Zaterdag rond een uur of 12 ben ik met een de dag ervoor schoon gemaakt autootje richting Dokkum gereden om daar een meerijder op te pikken. Deze kwam natuurlijk weer enkele minuten te laat en dus zat ik eerst wat in de volle zon de tijd doden met het lezen in een boek. Uiteindelijk kwam meneertje toch opdagen en na de begroeting en het inladen van de auto zijn we vertrokken richting Wierden. Waar we dus naar toe gingen voor een Aeon-meeting en waar we 2 uur en pak weg 15 minuten later arriveerden. Dit nadat het navigatiesysteem de weg kwijt was geraakt aangezien bij Wierden een nieuwe weg was gelegd die de software dus nog niet kende. Hierdoor hebben we wel even het centrum van Wierden gezien. We kwamen tevens twee andere leden van Aeon tegen die bij het station stonden te wachten op een ander Aeon lid die met de auto onderweg was en hun zou oppikken. Zelf had ik de auto al vol, dus ze konden niet meerijden.
We kwamen vervolgens als één van de eerste aan. De gastvrouw en gastheer waren er natuurlijk, en tevens twee vrienden van ze die ook lid zijn van Aeon. Vervolgens druppelde al snel de rest binnen. Waarna er veel gekletst werd. De grappen en grollen vlogen heen en weer. Een door één van de leden zelf gemaakte appeltaart werd uitgedeeld en de maakster ervan was niemand minder dan de schrijfster van Pont du Gard, namelijk Helena Rentmeester. Deze signeerde tevens later op de dag enkele van haar boeken voor verschillende leden, en zo ook mijn exemplaar waar ik heel erg blij mee ben.
De tijd ging razend snel (heb je als het leuk is) en dus was werd het avond eten klaar gemaakt en neergezet. Borden en bestek kwamen te voorschijn en het opeten kon beginnen. Vervolgens kwam al redelijk snel de drank boven tafel en kon de avond beginnen... wat al snel nacht werd en er enkele leden richting huis gingen. En nog sneller weer dag. Want voor we het wisten was het alweer licht en vloten de vogeltjes buiten. Beter gezegd: er is dus niet geslapen. Men begon echter wel brak te worden. Na een ontbijt ging een een deel van de overblijvers. Zelf gingen mijn bijrijder en ik rond een uur of half 4 weer richting huis. Iets wat met dat mooie weer net als op de heen weg niet echt een pretje was. Bah, wat wordt kan een auto toch warm worden. Toch hebben we de hitte overleeft en zijn we heelhuids thuis gekomen.
Al met al was dit weekeinde zeer geslaagd en sta ik nu alweer te popelen voor de volgende meet. Hoop echt dat ik daar ook weer bij kan zijn.
We kwamen vervolgens als één van de eerste aan. De gastvrouw en gastheer waren er natuurlijk, en tevens twee vrienden van ze die ook lid zijn van Aeon. Vervolgens druppelde al snel de rest binnen. Waarna er veel gekletst werd. De grappen en grollen vlogen heen en weer. Een door één van de leden zelf gemaakte appeltaart werd uitgedeeld en de maakster ervan was niemand minder dan de schrijfster van Pont du Gard, namelijk Helena Rentmeester. Deze signeerde tevens later op de dag enkele van haar boeken voor verschillende leden, en zo ook mijn exemplaar waar ik heel erg blij mee ben.
De tijd ging razend snel (heb je als het leuk is) en dus was werd het avond eten klaar gemaakt en neergezet. Borden en bestek kwamen te voorschijn en het opeten kon beginnen. Vervolgens kwam al redelijk snel de drank boven tafel en kon de avond beginnen... wat al snel nacht werd en er enkele leden richting huis gingen. En nog sneller weer dag. Want voor we het wisten was het alweer licht en vloten de vogeltjes buiten. Beter gezegd: er is dus niet geslapen. Men begon echter wel brak te worden. Na een ontbijt ging een een deel van de overblijvers. Zelf gingen mijn bijrijder en ik rond een uur of half 4 weer richting huis. Iets wat met dat mooie weer net als op de heen weg niet echt een pretje was. Bah, wat wordt kan een auto toch warm worden. Toch hebben we de hitte overleeft en zijn we heelhuids thuis gekomen.
Al met al was dit weekeinde zeer geslaagd en sta ik nu alweer te popelen voor de volgende meet. Hoop echt dat ik daar ook weer bij kan zijn.
donderdag, mei 01, 2008
Koninginnedag
Gisteren was het weer zover, het Nederlands folkloristische evenement genaamd Koninginnedag. Dit betekende voor mij dus weer vroeg opstaan voor een rondgang door het dorp met de drumband & lyrakorps. Met daarachter een niet al te enthousiaste brassband. Al is het wel plezierig dat ze er achter lopen, aangezien we dan zelf wat minder hoeven te slaan.
Het muziekmaken ging, op enkele kleine foutjes na, erg goed. Tevens brachten we twee nieuw ingestudeerde nummers naar buiten. De Holiday on E.I.S. ging boven verwachting goed (we zaten namelijk al jaren tegen dat geval aan te hikken) en The Entertainer ging naar verwachting zeer goed en dat voor een muziekstuk waar we nog geen half jaar geleden aan begonnen. Tevens was het voor het eerst dat we niet met de traditionele draagriemen door het dorp liepen maar met carriers. Ik vind het nog steeds erg wennen. De snaredrum zit hoger en het gewicht rust minder op de schouders maar is wel veel meer een belasting voor de rug. Ben dus ook benieuwd wat dat gaat worden met Bevrijdingsdag, aangezien we dan langer moeten lopen.
Na dit jaarlijkse gebeuren heb ik thuis nog even zitten internetten. Wachtende op het moment dat moeders weer richting één of andere vrijmarkt wilde. Waar we vervolgens dus ook naar toe zijn gegaan. Dus dat werd slenteren op de vrijmarkt in Zuidhorn. Een plaatsje vlak bij Groningen. En man, wat probeert men op zulke momenten toch ontzettend veel rotzooi aan de man te brengen.
Aangezien we vlak bij Groningen waren, zijn we ook even die stad in gegaan. Waar het dus ook verschrikkelijk druk was. Buiten de parkeergarage bij de Mediamarkt had men wat stalletjes gezet met allemaal ambachtelijke werk, zoals rietvlechten, koperbeslaan en schaapswolspinnen. Ook stonden er wat tentjes aangaande sport eb beweging. Waarbij één tentje twee Nintendo Wii's hadden te staan met Wii Sport.
Op de Vismarkt van Groningen was het ook een drukte van belang. Zo stonden er verschillende tentjes met keltische waren en speelde Rapalje wat muziek. Zag er allemaal wel goed uit, maar jammer van al die hypere hippies die voor de tent van Rapalje stonden te springen. Al zal dat er wel bij horen vermoed ik.
In de Herenstraat stonden verder geen kraampjes, maar de winkels waren wel open. Vervolgens kwamen we op de Gedempte Zuiderdiep de Brassband 050 tegen. Wat erg swingend klonk. Iets later kwamen we weer bij de Vismarkt uit en daar liep toen een Drumband met een Korps erachter. Ze hadden wel netje kostuums aan, maar ik vond de gespeelde muziek maar simpel en saai. Dat had ik ook nog wel kunnen slaan. Hierna zijn we maar weer richting huis gegaan.
Het folkloristische koekhappen en dergelijke laat ik over aan de rest en ik ben blij dat het in ieder geval weer een jaar duurt voor het weer koninginnedag is.
Het muziekmaken ging, op enkele kleine foutjes na, erg goed. Tevens brachten we twee nieuw ingestudeerde nummers naar buiten. De Holiday on E.I.S. ging boven verwachting goed (we zaten namelijk al jaren tegen dat geval aan te hikken) en The Entertainer ging naar verwachting zeer goed en dat voor een muziekstuk waar we nog geen half jaar geleden aan begonnen. Tevens was het voor het eerst dat we niet met de traditionele draagriemen door het dorp liepen maar met carriers. Ik vind het nog steeds erg wennen. De snaredrum zit hoger en het gewicht rust minder op de schouders maar is wel veel meer een belasting voor de rug. Ben dus ook benieuwd wat dat gaat worden met Bevrijdingsdag, aangezien we dan langer moeten lopen.
Na dit jaarlijkse gebeuren heb ik thuis nog even zitten internetten. Wachtende op het moment dat moeders weer richting één of andere vrijmarkt wilde. Waar we vervolgens dus ook naar toe zijn gegaan. Dus dat werd slenteren op de vrijmarkt in Zuidhorn. Een plaatsje vlak bij Groningen. En man, wat probeert men op zulke momenten toch ontzettend veel rotzooi aan de man te brengen.
Aangezien we vlak bij Groningen waren, zijn we ook even die stad in gegaan. Waar het dus ook verschrikkelijk druk was. Buiten de parkeergarage bij de Mediamarkt had men wat stalletjes gezet met allemaal ambachtelijke werk, zoals rietvlechten, koperbeslaan en schaapswolspinnen. Ook stonden er wat tentjes aangaande sport eb beweging. Waarbij één tentje twee Nintendo Wii's hadden te staan met Wii Sport.
Op de Vismarkt van Groningen was het ook een drukte van belang. Zo stonden er verschillende tentjes met keltische waren en speelde Rapalje wat muziek. Zag er allemaal wel goed uit, maar jammer van al die hypere hippies die voor de tent van Rapalje stonden te springen. Al zal dat er wel bij horen vermoed ik.
In de Herenstraat stonden verder geen kraampjes, maar de winkels waren wel open. Vervolgens kwamen we op de Gedempte Zuiderdiep de Brassband 050 tegen. Wat erg swingend klonk. Iets later kwamen we weer bij de Vismarkt uit en daar liep toen een Drumband met een Korps erachter. Ze hadden wel netje kostuums aan, maar ik vond de gespeelde muziek maar simpel en saai. Dat had ik ook nog wel kunnen slaan. Hierna zijn we maar weer richting huis gegaan.
Het folkloristische koekhappen en dergelijke laat ik over aan de rest en ik ben blij dat het in ieder geval weer een jaar duurt voor het weer koninginnedag is.
dinsdag, april 29, 2008
Mijn buurman Totoro
Enkele dagen terug heb ik weer een film gezien uit de stal van Studio Ghibli. Dit maal ging het om "My Neighbor Totoro". Een anime film uit 1988 die net als Spirited Away, Howl's Moving Castle en Castle in the Sky onder de regie van Hayao Miyazaki stond.
Het verhaal speelt zich af in 1958, wanneer een universitaire professor en zijn twee dochters (Satsuki en Mei) verhuizen naar een oud huis. Dit om zo dichter bij zijn vrouw te wonen die in een nabij gelegen ziekenhuis ligt. Op een dag knijpt de jongste dochter (4 jaar oud) er tussen uit en ontdekt een wezen in het nabij gelegen bos, namelijk Totoro.
Persoonlijk heb ik met een brede glimlach om mijn gezicht zitten kijken. Dit omdat het schattigheidsgehalte heel erg groot is in deze film. In het verhaal volg je voornamelijk de twee jonge dochtertjes en hun avonturen en je kunt bijna niets anders dan met een glimlach kijken naar hun acties. Daarnaast zijn daar Totoro en zijn vrienden die de boel opvrolijken met hun fluffy uiterlijk en brede grijnzen.
De gehele sfeer wordt goed neergezet door de prachtige animaties en de bijpassende muziek. Waardoor de film voor zowel het oog als het oor een feest is om naar te kijken/luisteren. Het is in ieder geval een betere film dan Castle in the Sky (al heb ik daar ook zeer van genoten)... en zit ik nog te twijfelen of ik Totoro beter vind dan Spirited Away en Howl's Moving Castle. Het nadert elkaar namelijk, naar mijn mening, erg dicht. Het is in ieder geval een aanrader voor elke fan van Studio Ghibli.
Het verhaal speelt zich af in 1958, wanneer een universitaire professor en zijn twee dochters (Satsuki en Mei) verhuizen naar een oud huis. Dit om zo dichter bij zijn vrouw te wonen die in een nabij gelegen ziekenhuis ligt. Op een dag knijpt de jongste dochter (4 jaar oud) er tussen uit en ontdekt een wezen in het nabij gelegen bos, namelijk Totoro.
Persoonlijk heb ik met een brede glimlach om mijn gezicht zitten kijken. Dit omdat het schattigheidsgehalte heel erg groot is in deze film. In het verhaal volg je voornamelijk de twee jonge dochtertjes en hun avonturen en je kunt bijna niets anders dan met een glimlach kijken naar hun acties. Daarnaast zijn daar Totoro en zijn vrienden die de boel opvrolijken met hun fluffy uiterlijk en brede grijnzen.
De gehele sfeer wordt goed neergezet door de prachtige animaties en de bijpassende muziek. Waardoor de film voor zowel het oog als het oor een feest is om naar te kijken/luisteren. Het is in ieder geval een betere film dan Castle in the Sky (al heb ik daar ook zeer van genoten)... en zit ik nog te twijfelen of ik Totoro beter vind dan Spirited Away en Howl's Moving Castle. Het nadert elkaar namelijk, naar mijn mening, erg dicht. Het is in ieder geval een aanrader voor elke fan van Studio Ghibli.
zaterdag, april 26, 2008
Nacht lammetje
Afgelopen nacht liet ik iets later dan normaal de hond uit. Normaal wandel ik met de trouwe viervoeter zo tussen half 11 en half 12. Echter wilde ik gisteren rustig Red Dragon (film uit de Hannibal Lector serie van Thomas Harris) zien. Dus het werd half 1 voor het beestje zijn benodigde wandelingetje kon maken. Had hem wel rond half 11 even in de tuin gelaten hoor. Niet dat iedereen nu gaat roepen dat het zielig is.
Afijn. Rond kwart voor 1 zag ik dus buiten het dorp in de berm een lammetje lopen. Helemaal gedesoriënteerd en wankelend van vermoeidheid. Vermoedelijk is het beestje zijn moedertje kwijt geraakt in de donkerte van de nacht en is deze richting het licht gelopen. Waarbij deze vermoedelijk de sloot door gewaad is. Het diertje was namelijk kleddernat en dat met het warme weer van die dag.
Nu is er daar in de buurt maar één woning waar lammetjes rondlopen en dat was daar niet zo heel ver vandaan. Dus in eerste instantie probeerde ik het wollige beestje die kant op te jagen. Echter draaide het beestje zich steeds in een ruim bochtje naar mij toe. Vervolgens ben ik maar rustig richting het weiland gelopen waar normaal de schapen staan en wonder boven wonder wandelde het pluizige bolletje achter mij aan.
Het was erg donker dus ik kon moeilijk zien of er op dat weiland nog wel schapen liepen. Toch vermoedde ik dat er enkele witte vlekjes zichtbaar waren aan de andere kant in het pikkedonker en dat het waarschijnlijk de schapen wel zouden zijn. Ik heb toen maar besloten het hummeltje dat mij volgde over het hek te zetten. Daar was deze eerst niet zo blij mee, maar vervolgens waggelde het naar de andere kant. Al was dat niet richting de kudde. Het was echter donker dus ik kon op het laatst niet meer volgen waar het beestje liep en ben dus maar naar huis gegaan. Ik heb vandaag wel even gemeld dat er een lammetje losliep en ik deze dus over het hek heb gezet. Of ze er nog wat mee gaan doen weet ik niet, aangezien de eigenaar van de schaapjes er niet was.
Afijn. Rond kwart voor 1 zag ik dus buiten het dorp in de berm een lammetje lopen. Helemaal gedesoriënteerd en wankelend van vermoeidheid. Vermoedelijk is het beestje zijn moedertje kwijt geraakt in de donkerte van de nacht en is deze richting het licht gelopen. Waarbij deze vermoedelijk de sloot door gewaad is. Het diertje was namelijk kleddernat en dat met het warme weer van die dag.
Nu is er daar in de buurt maar één woning waar lammetjes rondlopen en dat was daar niet zo heel ver vandaan. Dus in eerste instantie probeerde ik het wollige beestje die kant op te jagen. Echter draaide het beestje zich steeds in een ruim bochtje naar mij toe. Vervolgens ben ik maar rustig richting het weiland gelopen waar normaal de schapen staan en wonder boven wonder wandelde het pluizige bolletje achter mij aan.
Het was erg donker dus ik kon moeilijk zien of er op dat weiland nog wel schapen liepen. Toch vermoedde ik dat er enkele witte vlekjes zichtbaar waren aan de andere kant in het pikkedonker en dat het waarschijnlijk de schapen wel zouden zijn. Ik heb toen maar besloten het hummeltje dat mij volgde over het hek te zetten. Daar was deze eerst niet zo blij mee, maar vervolgens waggelde het naar de andere kant. Al was dat niet richting de kudde. Het was echter donker dus ik kon op het laatst niet meer volgen waar het beestje liep en ben dus maar naar huis gegaan. Ik heb vandaag wel even gemeld dat er een lammetje losliep en ik deze dus over het hek heb gezet. Of ze er nog wat mee gaan doen weet ik niet, aangezien de eigenaar van de schaapjes er niet was.
dinsdag, april 22, 2008
LichtLand
Zo vlak na het uitlezen van Kushiëls Keuze heb ik weer een boek uit. Zoals ik al schreef in mijn vorige blogpost ben ik niet verder gegaan in de Kushiëls serie. Oftewel moet Kushiëls Werktuig voorlopig nog even op de nog-te-lezen-stapel blijven liggen. Ik heb een ander boek van de plank gepakt en wel LichtLand. Een jeugdfantasy boek geschreven door Heather L. McCutchen. Die al sinds 2004 op de plank stond om te worden gelezen.
Zoals het genre (en wellicht ook de titel, al doelt deze ergens anders op) al doet vermoeden is het een licht boekje om te lezen. Geen zware teksten of moeilijke zinsopbouwen. Gewoon een simpel verhaaltje over een meisje genaamd Lottie Cook die met haar vriendje Lewis Weaver terecht komt in een avontuur waarbij magie een rol speelt.
Tijdens het lezen moest ik erg denken aan "de Kronieken van Narnia". Niet omdat één van de hoofdpersonen Lewis heet en dit tevens de achternaam van de auteur van Narnia is, namelijk C.S. Lewis, maar omdat beiden geschreven zijn voor kinderen, in beide de hoofdrol wordt gespeeld door kinderen en belangrijker nog deze kinderen vanuit "deze" wereld terechtkomen in een fantasy-wereld, dit door middel van een voorwerp. Ook het gebruik van karakters in de vorm van dieren speelt in beiden een rol.
Los van deze gedachte is het zeker een leuk en origineel boek om te lezen. Het verhaal zit goed in elkaar en leest vlot weg. Al zitten er af en toe wat passages bij die ik toch wel enkele keren moest lezen voor het idee van de auteur mij duidelijk werd. Elk hoofdstuk wordt tevens in het begin ingeleid met een zwart/wit illustratie die prima passen bij het boek. Al met al gaf het mij in ieder geval een positieve leeservaring.
Zoals het genre (en wellicht ook de titel, al doelt deze ergens anders op) al doet vermoeden is het een licht boekje om te lezen. Geen zware teksten of moeilijke zinsopbouwen. Gewoon een simpel verhaaltje over een meisje genaamd Lottie Cook die met haar vriendje Lewis Weaver terecht komt in een avontuur waarbij magie een rol speelt.
Tijdens het lezen moest ik erg denken aan "de Kronieken van Narnia". Niet omdat één van de hoofdpersonen Lewis heet en dit tevens de achternaam van de auteur van Narnia is, namelijk C.S. Lewis, maar omdat beiden geschreven zijn voor kinderen, in beide de hoofdrol wordt gespeeld door kinderen en belangrijker nog deze kinderen vanuit "deze" wereld terechtkomen in een fantasy-wereld, dit door middel van een voorwerp. Ook het gebruik van karakters in de vorm van dieren speelt in beiden een rol.
Los van deze gedachte is het zeker een leuk en origineel boek om te lezen. Het verhaal zit goed in elkaar en leest vlot weg. Al zitten er af en toe wat passages bij die ik toch wel enkele keren moest lezen voor het idee van de auteur mij duidelijk werd. Elk hoofdstuk wordt tevens in het begin ingeleid met een zwart/wit illustratie die prima passen bij het boek. Al met al gaf het mij in ieder geval een positieve leeservaring.
woensdag, april 16, 2008
Kushiëls Keuze
Ondanks dat dit tweede deel dunner was dan het eerste deel koste het mij iets meer tijd om deze uit te lezen. Namelijk ongeveer 2,5 maand, in tegenstelling tot 1 maand die ik nodig had om het eerste deel te lezen. Nu komt dit meer omdat ik minder vaak las in deze periode dan dat het boek een ramp was.
Ook ditmaal wist Carey mij de wereld waarin Phèdre leeft binnen te trekken. Religie, politiek, spionage en erotiek, het kwam allemaal weer in grote hoeveelheden voorbij. De schrijfstijl zorgde ervoor dat het verhaal redelijk vlot weg leest. Toch heb ik wel weer wat kritiek (sorry).
De hoofdlijn in het verhaal is namelijk redelijk voorspelbaar. Waardoor ik af en toe toch echt het idee had van: "Dùùùùh". Op momenten waar de hoofdrolspeelster, die dat soort dingen eigenlijk door haar opleiding duidelijk moet zien, dit niet zag aankomen. Wellicht dat dit vooral weer kwam door het feit dat Carey al flink wat indirecte hints geeft in het verhaal. Een: "Als ik toen wist wat ik nu wist", komt toch regelmatig voorbij. Waardoor de spanning bij mij toch redelijk wegvloeit. Gelukkig dat Carey in de wat kleinere stukjes van het verhaal wel enkele verrassende dingen weet te verzinnen. Iets wat aanzet tot verder lezen. Al met al toch een zeer leuk boek om te lezen en zeker een aanrader voor de fantasy fans.
Toch pak ik deel 3 niet gelijk op om te lezen. Ik laat het verhaal en de daarin beschreven wereld even rusten. En ga ik dus eerst één of meerdere andere boeken lezen.
Ook ditmaal wist Carey mij de wereld waarin Phèdre leeft binnen te trekken. Religie, politiek, spionage en erotiek, het kwam allemaal weer in grote hoeveelheden voorbij. De schrijfstijl zorgde ervoor dat het verhaal redelijk vlot weg leest. Toch heb ik wel weer wat kritiek (sorry).
De hoofdlijn in het verhaal is namelijk redelijk voorspelbaar. Waardoor ik af en toe toch echt het idee had van: "Dùùùùh". Op momenten waar de hoofdrolspeelster, die dat soort dingen eigenlijk door haar opleiding duidelijk moet zien, dit niet zag aankomen. Wellicht dat dit vooral weer kwam door het feit dat Carey al flink wat indirecte hints geeft in het verhaal. Een: "Als ik toen wist wat ik nu wist", komt toch regelmatig voorbij. Waardoor de spanning bij mij toch redelijk wegvloeit. Gelukkig dat Carey in de wat kleinere stukjes van het verhaal wel enkele verrassende dingen weet te verzinnen. Iets wat aanzet tot verder lezen. Al met al toch een zeer leuk boek om te lezen en zeker een aanrader voor de fantasy fans.
Toch pak ik deel 3 niet gelijk op om te lezen. Ik laat het verhaal en de daarin beschreven wereld even rusten. En ga ik dus eerst één of meerdere andere boeken lezen.
Rectificatie
Ik moet even wat rechtzetten. In een vorige blog schreef ik dat er nog een derde rotonde werd gebouwd hier vlakbij. Maar dat wordt dus wat anders. De weg die op de hoofdweg aansluit wordt aan het einde alleen wat versmalt. Ik vraag me nu dus af of ze van die weg een éénrichtingsweg maken en wat ze gaan doen met de nog overgebleven kuisingen. :P Only time wil well.
dinsdag, april 15, 2008
Club Nintendo Petje
Een week of twee geleden keek ik weer eens in de sterrencatalogus van Club Nintendo. Tot mijn verbazing was ditmaal niet alles uitverkocht en zat er zelfs wat leuks tussen. Namelijk een zwarte Club Nintendo pet. Er was ook een witte versie van, maar die was dus al wel uitverkocht... net als alle t-shirts (niet dat ik die maten pas) en dergelijke. Ik was echter al blij dat de zwarte pet nog beschikbaar was (wie wil er nu een witte?) en had deze dan ook meteen besteld.
In de e-mail die ik vervolgens ontving stond dat het maximaal vier weken zou duren voor ik het met de post zou ontvangen. Maar door het verleden heb ik de ervaring dat die datum niet altijd door Nintendo netjes wordt aangehouden. Het verbaasde me dus een beetje dat ik vandaag een dikke envelop met bubbeltjesplastic uit de brievenbus kon vissen. En ja hoor, daar was hij dan. De zwarte Club Nintendo pet met een heel net briefje er ditmaal bij. Hieronder een fotootje van het geheel.
Nu zijn mijn aantal beschikbare sterretjes wel gekelderd. Dus mocht iemand nog niet lid zijn van de officiële Nintendo site en een VIP-kaartje in zijn of haar bezit hebben. Wordt dan even lid via deze link, want dan krijg ik ook wat sterretje cadeau. Bij voorbaat dank. :)
In de e-mail die ik vervolgens ontving stond dat het maximaal vier weken zou duren voor ik het met de post zou ontvangen. Maar door het verleden heb ik de ervaring dat die datum niet altijd door Nintendo netjes wordt aangehouden. Het verbaasde me dus een beetje dat ik vandaag een dikke envelop met bubbeltjesplastic uit de brievenbus kon vissen. En ja hoor, daar was hij dan. De zwarte Club Nintendo pet met een heel net briefje er ditmaal bij. Hieronder een fotootje van het geheel.
Nu zijn mijn aantal beschikbare sterretjes wel gekelderd. Dus mocht iemand nog niet lid zijn van de officiële Nintendo site en een VIP-kaartje in zijn of haar bezit hebben. Wordt dan even lid via deze link, want dan krijg ik ook wat sterretje cadeau. Bij voorbaat dank. :)
woensdag, april 09, 2008
Rondjes rijden
In 1991 schreef Mannenkoor Karrespoor er al over. De rotonde (of verkeersplein voor de mierenneukers onder u). Een ronde weg waarop andere wegen aansluiten zodat er geen kruising meer aanwezig is en waardoor er mogelijkerwijs minder ongelukken gebeuren.
Allemaal leuk en aardig bedacht voor kruisingen waar het druk is, bijvoorbeeld in de steden, maar waarom dan ook bij kruisingen waar amper verkeer elkaar kruist? Nu hebben we al jaren een rotonde ongeveer twee km van het dorp waar ik woon, op een kruising die toch redelijk druk is en waar ook wel ongelukken gebeurde. Maar nu heeft de gemeente pak weg 800 meter van die rotonde nog één aangelegd op een kruising die amper voor ongelukken zorgt. Goed, daar kun je als mens wel mee leven... maar nu zit er dus nog een T-splitsing tussen die twee rotondes in... En wat denk je? Ja hoor, daar zijn ze nu ook al aan het werk. Oftewel in nog geen 800 meter moeten wij straks door drie rotonden heen. Waarvan er twee nog geen 200 meter van elkaar liggen. Dat wordt dus draaien, draaien en nog eens draaien.
Nu spookt het rotonde-virus al langer in Friesland. Want als een mens van uit het dorp waar ik woon naar Drachten wil reiden en je de verkeerde route daarvoor kiest, dan kom je al zo'n pak weg 15 rotondes tegen. We hebben dan ook het vermoeden dat er op die weg bij ons dorp ook nog rwee rotondes zullen worden geplaatst (voor die twee kruisingen die er nu liggen). En waarom daar stoppen. De andere kant op liggen ook nog zat kruisingen waar niks gebeurd omdat er amper verkeer rijd.
Gemeentes ik snap dat jullie een budget hebben en vermoedelijk binnenkort weer beoordeeld worden of jullie het echt nodig hebben. En dat jullie dus nog even snel dat budget op willen maken... Maar kies dan iets anders dan zinloos rotondes aanleggen. Vooral omdat er zoveel andere dingen zijn die wel nodig zijn en waar geld zeer welkom is. Want bedenk goed dat al die rotondes mensen gek maken en dat ze dan maar aan het slopen gaan (en de gemeente had al eens de meeste kosten door vandalisme van Nederland). Maar ze schijnen het bij de gemeente ook niet meer te snappen. Ooit hebben ze zelfs een drempel aangelegd vlak voor de lagere school. Handig natuurlijk... alleen was het zo'n drempel waar je zelfs met 10 km/uur niet overheen kon. Die is toen er weer uitgehaald... een andere drempel erin (nou ja, drempel)... die moest er toen ook maar uit... en op dat punt ben ik het niet meer gaan volgen. Wat dat allemaal niet gekost heeft. Afijn. Rotonden dus. Ik ben er niet blij mee en ik vermoed velen in de buurt met mij. Vooral niet in deze omgeving. Ik was gisteren in Amsterdam... kijk daar kunnen ze rotondes wel gebruiken... maar zie je ze daar? Amper. In ieder geval niet twee binnen 200 meter van elkaar.
Rest mij alleen nog het eerste couplet en het refrein uit het nummer "De Rotonde" van Mannenkoor Karrespoor.
Allemaal leuk en aardig bedacht voor kruisingen waar het druk is, bijvoorbeeld in de steden, maar waarom dan ook bij kruisingen waar amper verkeer elkaar kruist? Nu hebben we al jaren een rotonde ongeveer twee km van het dorp waar ik woon, op een kruising die toch redelijk druk is en waar ook wel ongelukken gebeurde. Maar nu heeft de gemeente pak weg 800 meter van die rotonde nog één aangelegd op een kruising die amper voor ongelukken zorgt. Goed, daar kun je als mens wel mee leven... maar nu zit er dus nog een T-splitsing tussen die twee rotondes in... En wat denk je? Ja hoor, daar zijn ze nu ook al aan het werk. Oftewel in nog geen 800 meter moeten wij straks door drie rotonden heen. Waarvan er twee nog geen 200 meter van elkaar liggen. Dat wordt dus draaien, draaien en nog eens draaien.
Nu spookt het rotonde-virus al langer in Friesland. Want als een mens van uit het dorp waar ik woon naar Drachten wil reiden en je de verkeerde route daarvoor kiest, dan kom je al zo'n pak weg 15 rotondes tegen. We hebben dan ook het vermoeden dat er op die weg bij ons dorp ook nog rwee rotondes zullen worden geplaatst (voor die twee kruisingen die er nu liggen). En waarom daar stoppen. De andere kant op liggen ook nog zat kruisingen waar niks gebeurd omdat er amper verkeer rijd.
Gemeentes ik snap dat jullie een budget hebben en vermoedelijk binnenkort weer beoordeeld worden of jullie het echt nodig hebben. En dat jullie dus nog even snel dat budget op willen maken... Maar kies dan iets anders dan zinloos rotondes aanleggen. Vooral omdat er zoveel andere dingen zijn die wel nodig zijn en waar geld zeer welkom is. Want bedenk goed dat al die rotondes mensen gek maken en dat ze dan maar aan het slopen gaan (en de gemeente had al eens de meeste kosten door vandalisme van Nederland). Maar ze schijnen het bij de gemeente ook niet meer te snappen. Ooit hebben ze zelfs een drempel aangelegd vlak voor de lagere school. Handig natuurlijk... alleen was het zo'n drempel waar je zelfs met 10 km/uur niet overheen kon. Die is toen er weer uitgehaald... een andere drempel erin (nou ja, drempel)... die moest er toen ook maar uit... en op dat punt ben ik het niet meer gaan volgen. Wat dat allemaal niet gekost heeft. Afijn. Rotonden dus. Ik ben er niet blij mee en ik vermoed velen in de buurt met mij. Vooral niet in deze omgeving. Ik was gisteren in Amsterdam... kijk daar kunnen ze rotondes wel gebruiken... maar zie je ze daar? Amper. In ieder geval niet twee binnen 200 meter van elkaar.
Rest mij alleen nog het eerste couplet en het refrein uit het nummer "De Rotonde" van Mannenkoor Karrespoor.
De Rotonde
Ze hem bij oons in 't dorp een nije straat ekocht,
zonder begin en zonder end en 't hef maar iene bocht.
Ie kun d'r uren fietsen zonder ien keer af te slaan,
Ie ried'n nooit veurop, maar ok nooit achteran.
Maar 't mooist van dit gezang, ie hem altied veurrang...
Refrein:
Doe de rotonde, daans de rotonde.
Rechtdeur bestaat niet meer,
we draai'n keer op keer.
Doe de rotonde, daans de rotonde.
Rondies draai'n in de zaal, de bocht deur allemaal.
zaterdag, april 05, 2008
As ge ooit
Jullie krijgen vandaag, net als gisteren, van mij alweer wat muziekcultuur voor jullie plaat. Dit keer ga ik er alleen wat meer bij vertellen.
J.W. Roy is een zanger uit Brabant die in het verleden in eerste instantie voornamelijk in het Engels zong. In 2005 kwam hij met de cd "Langestraat 443" waarop hij in het Brabants zijn zangkunsten vertoont. Persoonlijk vind ik dit een prachtige cd. Vooral het nummer "As ge ooit". Een vertaling van zijn eigen nummer "Broken Wings". Hierbij zingt hij samen met Gerard van Maasakkers die hem over heeft gehaald in het Brabants te gaan zingen. Hieronder een YouTube filmpje met het nummer "As ge ooit".
Het nummer is tevens gebruikt voor een speciale single in het kader van de manifestatie Ticket for Tibet. Het zal op zondag 20 april in Amsterdam verschijnen. De bewerking draagt de naam "Als je ooit nog eens terug kan". Het nummer wordt gezongen door Bart van der Weide (Racoon) en Anneke van Giersbergen (Agua de Annique) met de Tibettaan Loten Namling als speciale vocale gast. Het drietal wordt tevens begeleid door leden van Bløf, Kane en Racoon plus J.W. Roy en diens drummer J.J. Goossens. Hieronder de bijbehorende videoclip.
J.W. Roy is een zanger uit Brabant die in het verleden in eerste instantie voornamelijk in het Engels zong. In 2005 kwam hij met de cd "Langestraat 443" waarop hij in het Brabants zijn zangkunsten vertoont. Persoonlijk vind ik dit een prachtige cd. Vooral het nummer "As ge ooit". Een vertaling van zijn eigen nummer "Broken Wings". Hierbij zingt hij samen met Gerard van Maasakkers die hem over heeft gehaald in het Brabants te gaan zingen. Hieronder een YouTube filmpje met het nummer "As ge ooit".
Het nummer is tevens gebruikt voor een speciale single in het kader van de manifestatie Ticket for Tibet. Het zal op zondag 20 april in Amsterdam verschijnen. De bewerking draagt de naam "Als je ooit nog eens terug kan". Het nummer wordt gezongen door Bart van der Weide (Racoon) en Anneke van Giersbergen (Agua de Annique) met de Tibettaan Loten Namling als speciale vocale gast. Het drietal wordt tevens begeleid door leden van Bløf, Kane en Racoon plus J.W. Roy en diens drummer J.J. Goossens. Hieronder de bijbehorende videoclip.
vrijdag, april 04, 2008
Droemvlucht
Beeld en geluid zeggen meer dan woorden. Dus ik zou zeggen kijk en luister naar de volgende clip van Rowwen Hèze en Nynke Laverman van het, in mijn ogen, prachtige nummer Droemvlucht.
maandag, maart 24, 2008
ECI Draken
In deze blogpost wil ik het even over twee dingen hebben. Aan de ene kant mijn frustratie aangaande de ECI en als tweede een boekje dat door ECI is uitgebracht namelijk "Two Dragons".
Aller eerst even mijn frustratie. In het begin van de boekenweek heb ik bij de ECI een boek gekocht. Namelijk Robin Hobb's "De Boeken van de Zoon van de Krijger Derde boek: Magisch Eindspel". Een boek dat toch rond de 23 Euro koste. Nou kreeg je dus in de Boekenweek van dit jaar het boekje "De Pianoman" van Bernlef cadeau als je voor € 11,50 aan Nederlandstalige boeken bestede. Nou schijnt er dus een regeltje te zijn dat dit alleen geld voor de boeken zonder korting. Hier heb ik in het verleden nog nooit wat van gemerkt bij andere boekhandels. Maar de mensen bij de ECI waren hier heel erg strikt in. Tja, het is een boekhandel die voornamelijk door mensen wordt gebruikt omdat ze veelal met korting verkopen. Hmmm... dan zullen deze aan het einde van de boekenweek hoogstwaarschijnlijk met heel wat boekenweek geschenk boekjes zitten. Leuk ook dat er op de deur een poster hing met een soort gelijke tekst als: Na boekenweek kost het boekje € 2,50. Kijk, dat is dan leuk voor ze. Ik besteed 23 Euro en alleen omdat het met een klein beetje korting is krijg ik er geen boekenweek geschenk bij. Ze zijn daar de naam &@#$honden niet waard. Gelukkig zitten er op Aeon erg lieve mensjes die voor mij zo'n boekje konden regelen. Dus het is even afwachten tot de aankomende Aeon-meet en dan kan ik ook "de pianoman" lezen.
Dan nu agenda punt nummer twee.
Toen ik het boek van Hobb kocht heb ik tevens voor € 1,99 het boekje "Two Dragons" gekocht. Dit boekje is tot stand gekomen via een schrijfproject genaamd "Schrijf je eigen thriller" die ECI in 2007 hield om het 40-jarige bestaan van de boekenclub te vieren. Het bestond uit vier wedstrijd onderdelen en het eindresultaat was een boekje met 9 hoofdstukken die verdeelt zijn over 64 pagina's.
Het eerste hoofdstuk was geschreven door Esther Verhoef en daarop volgend kon iedereen die dacht te kunnen schrijven een nieuw hoofdstukken aanleveren. Marc Winters wist drie van de vier wedstrijd onderdelen te winnen (hoofstukken 2, 3 en 6, 7 en 8, 9) en Nancy Winters won het overgebleven onderdeel (hoofdstukken 4, 5). Waardoor het boekje dus geschreven is door deze drie genoemde auteurs.
Het verhaal gaat over het leven van Rosa van Dalen die keurig op orde is: getrouwd, twee kinderen, redelijk gelukkig. Tot de angstvallig dichtgehouden deur naar haar verleden openkiert en er vreemde dingen gebeuren. In het verhaal spring je van het heden naar het verleden en terug en dat enkele keren. Zodat het verhaal zich langzaam maar zeker openbaart. Zelf lees ik te weinig thrillers om er echt iets zinnigs over te zeggen. Het was voor de 64 pagina's wel een leuk boekje om zo eens te lezen en aangezien de meeste hoofdstukken afkomstig zijn van één persoon is de schrijfstijl door het boek ook redelijk constant.
Aller eerst even mijn frustratie. In het begin van de boekenweek heb ik bij de ECI een boek gekocht. Namelijk Robin Hobb's "De Boeken van de Zoon van de Krijger Derde boek: Magisch Eindspel". Een boek dat toch rond de 23 Euro koste. Nou kreeg je dus in de Boekenweek van dit jaar het boekje "De Pianoman" van Bernlef cadeau als je voor € 11,50 aan Nederlandstalige boeken bestede. Nou schijnt er dus een regeltje te zijn dat dit alleen geld voor de boeken zonder korting. Hier heb ik in het verleden nog nooit wat van gemerkt bij andere boekhandels. Maar de mensen bij de ECI waren hier heel erg strikt in. Tja, het is een boekhandel die voornamelijk door mensen wordt gebruikt omdat ze veelal met korting verkopen. Hmmm... dan zullen deze aan het einde van de boekenweek hoogstwaarschijnlijk met heel wat boekenweek geschenk boekjes zitten. Leuk ook dat er op de deur een poster hing met een soort gelijke tekst als: Na boekenweek kost het boekje € 2,50. Kijk, dat is dan leuk voor ze. Ik besteed 23 Euro en alleen omdat het met een klein beetje korting is krijg ik er geen boekenweek geschenk bij. Ze zijn daar de naam &@#$honden niet waard. Gelukkig zitten er op Aeon erg lieve mensjes die voor mij zo'n boekje konden regelen. Dus het is even afwachten tot de aankomende Aeon-meet en dan kan ik ook "de pianoman" lezen.
Dan nu agenda punt nummer twee.
Toen ik het boek van Hobb kocht heb ik tevens voor € 1,99 het boekje "Two Dragons" gekocht. Dit boekje is tot stand gekomen via een schrijfproject genaamd "Schrijf je eigen thriller" die ECI in 2007 hield om het 40-jarige bestaan van de boekenclub te vieren. Het bestond uit vier wedstrijd onderdelen en het eindresultaat was een boekje met 9 hoofdstukken die verdeelt zijn over 64 pagina's.
Het eerste hoofdstuk was geschreven door Esther Verhoef en daarop volgend kon iedereen die dacht te kunnen schrijven een nieuw hoofdstukken aanleveren. Marc Winters wist drie van de vier wedstrijd onderdelen te winnen (hoofstukken 2, 3 en 6, 7 en 8, 9) en Nancy Winters won het overgebleven onderdeel (hoofdstukken 4, 5). Waardoor het boekje dus geschreven is door deze drie genoemde auteurs.
Het verhaal gaat over het leven van Rosa van Dalen die keurig op orde is: getrouwd, twee kinderen, redelijk gelukkig. Tot de angstvallig dichtgehouden deur naar haar verleden openkiert en er vreemde dingen gebeuren. In het verhaal spring je van het heden naar het verleden en terug en dat enkele keren. Zodat het verhaal zich langzaam maar zeker openbaart. Zelf lees ik te weinig thrillers om er echt iets zinnigs over te zeggen. Het was voor de 64 pagina's wel een leuk boekje om zo eens te lezen en aangezien de meeste hoofdstukken afkomstig zijn van één persoon is de schrijfstijl door het boek ook redelijk constant.
zaterdag, maart 22, 2008
Luchtkasteel
Een hele tijd geleden hebben ze op de Nederlandse televisie (ik meen Ned3) de film Spirited Away uitgezonden. Een erg mooie Japanse Animatie film (Anime) door Studio Ghibli onder de directie van Hayao Miyazaki. Ik heb van die film genoten en heb daarna tevens Howl's Moving Castle gekocht en gezien, waar ik tevens zeer van genoten heb.
Toen ik van de week dus de film Castle in the Sky zag liggen, die door de zelfde studio en onder leiding van Miyazaki is gemaakt, kon ik deze eigenlijk niet laten liggen. De film stamt uit 1986 en is de eerste film uit Studio Ghibli. Dat is ook goed te zien. De kwaliteit van de film is namelijk een stuk minder dan de latere films Spirited Away en Howl's Moving Castle.
Toch wist de film me wederom te boeien. Het verteld het verhaal van een meisje dat wees is geworden en onder andere als erfenis een steen kreeg. Zowel een groep piraten als het leger willen deze steen hebben omdat deze magische krachten zou bevatten. Uiteindelijk komt ze na een val vanuit een vliegend-schip in contact met een weesjongen en vanaf dat moment begint er een avontuur waarbij ze uiteindelijk belanden op een vliegend eiland met daarop een kasteel. Meer ga ik niet vertellen over het verhaal... de liefhebbers moeten dat zelf maar ontdekken. :P
Waar ik ook erg blij mee ben is dat de muziek van Joe Hisaishi afkomstig is. Deze is ook verantwoordelijk voor de muziek in Spirited Away en Howl's Moving Castle. Je merkt ook bij deze dat de jaren ervoor hebben gezorgd dat het allemaal alleen maar beter werd. Des al niet te min was het weer een streling voor de oren.
Deze film heeft me uiteindelijk dus niet voldoende teleurgesteld om niet de rest van de films te willen hebben. Dus ik zit nog steeds met een wenslijstje, waarop onder andere de volgende films staan: My Neighbor Totoro, Kiki's Delivery Service en Princess Mononoke.
Toen ik van de week dus de film Castle in the Sky zag liggen, die door de zelfde studio en onder leiding van Miyazaki is gemaakt, kon ik deze eigenlijk niet laten liggen. De film stamt uit 1986 en is de eerste film uit Studio Ghibli. Dat is ook goed te zien. De kwaliteit van de film is namelijk een stuk minder dan de latere films Spirited Away en Howl's Moving Castle.
Toch wist de film me wederom te boeien. Het verteld het verhaal van een meisje dat wees is geworden en onder andere als erfenis een steen kreeg. Zowel een groep piraten als het leger willen deze steen hebben omdat deze magische krachten zou bevatten. Uiteindelijk komt ze na een val vanuit een vliegend-schip in contact met een weesjongen en vanaf dat moment begint er een avontuur waarbij ze uiteindelijk belanden op een vliegend eiland met daarop een kasteel. Meer ga ik niet vertellen over het verhaal... de liefhebbers moeten dat zelf maar ontdekken. :P
Waar ik ook erg blij mee ben is dat de muziek van Joe Hisaishi afkomstig is. Deze is ook verantwoordelijk voor de muziek in Spirited Away en Howl's Moving Castle. Je merkt ook bij deze dat de jaren ervoor hebben gezorgd dat het allemaal alleen maar beter werd. Des al niet te min was het weer een streling voor de oren.
Deze film heeft me uiteindelijk dus niet voldoende teleurgesteld om niet de rest van de films te willen hebben. Dus ik zit nog steeds met een wenslijstje, waarop onder andere de volgende films staan: My Neighbor Totoro, Kiki's Delivery Service en Princess Mononoke.
woensdag, maart 19, 2008
Curious George GBA
Curious George is de hoofdpersoon van een serie kinderboeken die geschreven zijn door Hans Augusto Rey and Margret Rey. Twee Joodse mensen die in Juni 1940 Parijs zijn ontvlucht met het eerste manuscriot in hun bagage. Een Duitse officier liet ze na een controle door omdat deze vond dat het verhaal gepubliceerd moest worden. Iets wat hoogst waarschijnlijk, door hun afkomst, niet zou zijn gebeurd als de twee in het door Duitsers bezette gebied waren gebleven.
George is een klein chimpansee aapje dat uit Afrika komt en mee is genomen door de man in de gele hoed ("The Man in The Yellow Hat") en nu in de grote stad woont. Door zijn nieuwsgierigheid beland dit aapje natuurlijk van het ene avontuur in het andere.
In navolging van de boeken zijn er tevens verschillende tv animatie films verschenen en in 1996 zelfs een heuse bioscoop film, waarvoor Jack Johnson muziek heeft geschreven. Over de jaren is george qua uiterlijk wel wat veranderd. Hieronder in ieder geval een plaatje van George en de man in de gele hoed uit de film versie.
(Klikbaar voor grotere versie)
Op het concept van de film zijn tevens wat videogames uitgebracht. Voor de PlayStation2, de GameCube Nintendo, Xbox en Nintendo Game Boy Advance. Zoals in mijn vorige blogpost al te lezen viel is de laatste in mijn bezit gekomen en zou ik deze snel gaan spelen. En dat heb ik dan ook gisteren maar gedaan.
Het is een redelijk kort en een vrij simpele platform game. Dit is vrij logisch aangezien het om een spel gaat dat zich voornamelijk richt op een jonge doelgroep. Iets wat mij niet heeft doen weerhouden mijn kerstprijsvraag punten op deze game te zetten. Want George is gewoon te aandoenlijk om te laten liggen.
Dit aandoenlijke maakt de game ook erg leuk om te spelen. Met George ren, spring en kruip je door de levels heen en slinger, klauter, klim of hang je aan lianen, muren of ballonnen. Of dit nu in het oerwoud, op een boot of in de stad is het maakt de kleine deugniet helemaal niet uit. En al is de besturing van de game niet altijd even precies en perfect, het doet niks af van de grappigheid en het knuffel gehalte.
Tevens kan het aapje in de game ook nog zwemmen. Moet hij oppassen voor wilde dieren en moet je de man in de gele hoed af en toe helpen. Ook zitten er levels in waarbij je iemand moet bijhouden en dan moet je dus zo snel mogelijk door dat level heen zien te komen. De gele hoed doet op verschillende punten in de levels dienst als checkpoint. Waardoor je binnen het level een soort van save optie hebt. Ik zeg soort van, want het spel kent geen save functie. Nee, het maakt gebruik van een ouderwets password systeem. Leuke is dat je alleen in de game geen passworden krijgt, maar die zijn op internet wel te vinden. Al heb ik die totaal niet nodig gehad, omdat je het spel in één keer wel kunt uitspelen.
Al met al was ik rond 1,5 uur bezig voor ik het einde had gehaald. En dit met ongeveer 48 levens nog op de teller. Er zitten niet zo heel veel levels in de game, maar deze zijn wel redelijk afwisselend om het leuk te houden en tussen de levels heb je korte stukjes waarin het verhaal wordt weergegeven. Dit doormiddel van plaatjes en tekst, die net zo goed verzorgt zijn als de rest van de game.
De enige nadelen zijn dus dat de game kort is en gebruik maakt van een password systeem en heel af en toe gewoon niet precies doet wat je wilt. Het is zeker een game die aan te raden is voor de kleintjes. Het is makkelijk, vrolijk en kindvriendelijk. Een ander pluspunt is dat de game niet eens meer zo heel duur is. Tevens gok ik dat menig volwassenen, net als ik, met een glimlach om het gezicht deze game zouden spelen.
George is een klein chimpansee aapje dat uit Afrika komt en mee is genomen door de man in de gele hoed ("The Man in The Yellow Hat") en nu in de grote stad woont. Door zijn nieuwsgierigheid beland dit aapje natuurlijk van het ene avontuur in het andere.
In navolging van de boeken zijn er tevens verschillende tv animatie films verschenen en in 1996 zelfs een heuse bioscoop film, waarvoor Jack Johnson muziek heeft geschreven. Over de jaren is george qua uiterlijk wel wat veranderd. Hieronder in ieder geval een plaatje van George en de man in de gele hoed uit de film versie.
(Klikbaar voor grotere versie)Op het concept van de film zijn tevens wat videogames uitgebracht. Voor de PlayStation2, de GameCube Nintendo, Xbox en Nintendo Game Boy Advance. Zoals in mijn vorige blogpost al te lezen viel is de laatste in mijn bezit gekomen en zou ik deze snel gaan spelen. En dat heb ik dan ook gisteren maar gedaan.
Het is een redelijk kort en een vrij simpele platform game. Dit is vrij logisch aangezien het om een spel gaat dat zich voornamelijk richt op een jonge doelgroep. Iets wat mij niet heeft doen weerhouden mijn kerstprijsvraag punten op deze game te zetten. Want George is gewoon te aandoenlijk om te laten liggen.
Dit aandoenlijke maakt de game ook erg leuk om te spelen. Met George ren, spring en kruip je door de levels heen en slinger, klauter, klim of hang je aan lianen, muren of ballonnen. Of dit nu in het oerwoud, op een boot of in de stad is het maakt de kleine deugniet helemaal niet uit. En al is de besturing van de game niet altijd even precies en perfect, het doet niks af van de grappigheid en het knuffel gehalte.
Tevens kan het aapje in de game ook nog zwemmen. Moet hij oppassen voor wilde dieren en moet je de man in de gele hoed af en toe helpen. Ook zitten er levels in waarbij je iemand moet bijhouden en dan moet je dus zo snel mogelijk door dat level heen zien te komen. De gele hoed doet op verschillende punten in de levels dienst als checkpoint. Waardoor je binnen het level een soort van save optie hebt. Ik zeg soort van, want het spel kent geen save functie. Nee, het maakt gebruik van een ouderwets password systeem. Leuke is dat je alleen in de game geen passworden krijgt, maar die zijn op internet wel te vinden. Al heb ik die totaal niet nodig gehad, omdat je het spel in één keer wel kunt uitspelen.
Al met al was ik rond 1,5 uur bezig voor ik het einde had gehaald. En dit met ongeveer 48 levens nog op de teller. Er zitten niet zo heel veel levels in de game, maar deze zijn wel redelijk afwisselend om het leuk te houden en tussen de levels heb je korte stukjes waarin het verhaal wordt weergegeven. Dit doormiddel van plaatjes en tekst, die net zo goed verzorgt zijn als de rest van de game.
De enige nadelen zijn dus dat de game kort is en gebruik maakt van een password systeem en heel af en toe gewoon niet precies doet wat je wilt. Het is zeker een game die aan te raden is voor de kleintjes. Het is makkelijk, vrolijk en kindvriendelijk. Een ander pluspunt is dat de game niet eens meer zo heel duur is. Tevens gok ik dat menig volwassenen, net als ik, met een glimlach om het gezicht deze game zouden spelen.
dinsdag, maart 18, 2008
Kerstprijsvraagveiling 2007 3
Een tijdje terug schreef ik al dat ik weer mee had gedaan aan de kerstprijsvraagveiling van Fok!games en dat ik daar tevens wat prijzen had gewonnen. Na lang wachten kwam vandaag dan eindelijk het pakketje binnen. Een pakketjes met daar omheen bruin inpakpapier (wat dus achteraf de achterkant van blauw/wit gestreept inpakpapier bleek te zijn) met daar weer omheen heel veel plakband. Koste dus even wat tijd om dat plakband er af te krijgen en daarna nog een tijdje om de hoeveelheid papier dat er omheen zat er af te rollen. En toen kwam het volgende dus te voorschijn (maar dan op elkaar gestapeld):
(klikbaar voor grotere versie)
- [360] Blue Dragon (135 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)
Al was het doosje van Curious George plat gevouwen. Al bij al dus een leuk pakketje om tegen de middag door de postbode in de handen geduwd te krijgen. Toch vind ik het jammer dat het geheel niet schade vrij aan is gekomen. Het plastic en de cover om het hoesje van Blue Dragen is aan de zijkant gescheurd, het doosje van Curious George is verkreukeld en het kunststof doosje van de Kings Quest Collection bevat aan de onderkant een redelijk groot gat. Alleen de Conan Soundtrack lijkt de reis zonder schade overleeft te hebben.
Blue Dragon is gelukkig wel compleet. Dus doosje en instructieboekje plus drie volle DVD's van het spel. Het enige punt waardoor te zien is dat het niet origineel uit de winkel komt is het gele vlak met in zwart te tekst: Promotional copy Not for resale.
Bij de Kings Quest Collection zit jammer genoeg geen boekje. Al denk ik dat dat bij een gekochte versie daarvan ook niet het geval zal zijn. Alle 7 games hebben ze wel op 2 cd-roms weten te zetten. Al moet daarbij natuurlijk wel gezegd worden dat dat niet moeilijk is voor zulke oude spellen. :P
De Soundtrack van Conan is ook langer dan ik verwachte. Namelijk 15 nummers lang. Al gok ik dat de officiele soundtrack van de game een stuk langer is. Want dit is volgens mij ook een promo versie. Al staat dat er niet duidelijk op, het zit niet in een kunststof cd hoesje maar in een kartonnetje. Toch zal ik er straks waarschijnlijk wel even van gaan genieten.
Over Curious George heb ik verder niks nieuws te vertellen. Alleen dat dat waarschijnlijk de eerste game is van dit pakket dat ik ga spelen.
(klikbaar voor grotere versie)- [360] Blue Dragon (135 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)
Al was het doosje van Curious George plat gevouwen. Al bij al dus een leuk pakketje om tegen de middag door de postbode in de handen geduwd te krijgen. Toch vind ik het jammer dat het geheel niet schade vrij aan is gekomen. Het plastic en de cover om het hoesje van Blue Dragen is aan de zijkant gescheurd, het doosje van Curious George is verkreukeld en het kunststof doosje van de Kings Quest Collection bevat aan de onderkant een redelijk groot gat. Alleen de Conan Soundtrack lijkt de reis zonder schade overleeft te hebben.
Blue Dragon is gelukkig wel compleet. Dus doosje en instructieboekje plus drie volle DVD's van het spel. Het enige punt waardoor te zien is dat het niet origineel uit de winkel komt is het gele vlak met in zwart te tekst: Promotional copy Not for resale.
Bij de Kings Quest Collection zit jammer genoeg geen boekje. Al denk ik dat dat bij een gekochte versie daarvan ook niet het geval zal zijn. Alle 7 games hebben ze wel op 2 cd-roms weten te zetten. Al moet daarbij natuurlijk wel gezegd worden dat dat niet moeilijk is voor zulke oude spellen. :P
De Soundtrack van Conan is ook langer dan ik verwachte. Namelijk 15 nummers lang. Al gok ik dat de officiele soundtrack van de game een stuk langer is. Want dit is volgens mij ook een promo versie. Al staat dat er niet duidelijk op, het zit niet in een kunststof cd hoesje maar in een kartonnetje. Toch zal ik er straks waarschijnlijk wel even van gaan genieten.
Over Curious George heb ik verder niks nieuws te vertellen. Alleen dat dat waarschijnlijk de eerste game is van dit pakket dat ik ga spelen.
dinsdag, maart 11, 2008
Nieuw lijstje
Jullie zullen vast de internetlinks die links op mijn blog staan wel kennen. Met bovenaan het rijtje met links naar pagina's waar lijsten te vinden zijn van mijn games-, DVD- en UMD-collecties en een lijstje met mijn muziek voorkeur. Toch was er altijd een belangrijk lijstje dat er miste. En wel mijn boekencollectie.
Een tijdje terug kwam een lid van Aeon met een link naar een site waar het mogelijk was online je boekencollectie bij te houden en deze met vrienden te kunnen vergelijken (indien deze daar ook een profiel hebben natuurlijk). Dus ben ik maar eens een kijkje gaan nemen. Al snel had ik besloten een profiel aan te maken op die site. Wat weer betekende dat ik de dagen daarna flink aan het invoeren ben geweest. Want van veel boeken (bijna alle Nederlandstalige) waren er geen vermeldingen bekend, en dus moest ik die zelf invoeren. Dat betekend elk boek pakken en vervolgens de gegevens aangaande: titel, auteur(s), ISBN, uitgeverij, jaar van uitgave, jaar eerste uitgave, aantal pagina's, kaft soort en de hoofdtaal invoeren. Verder heb ik van de meeste boeken de covers weten te vinden en ook deze heb ik toen ge-upload. Al bij al koste dat dus aardig wat tijd. Maar dan heb ik nu ook meteen iets moois.
Nou zit ik dus al op 592 boeken en nog heb ik niet alles ingevoerd. Mijn studieboeken, hobbyboeken, wetenschappelijkeboeken en enkele kinderboeken staan er nog niet in. Maar mijn Fantasy, SF en Horror/Thrillers staan er al in. En dus wilde ik jullie de link niet langer achterhouden (al zijn er al enkelen die de link kennen). Dus voortaan kun je links onder het kopje "Lijsten" ook mijn boekcollectie vinden.
Let er even op dat er verschillende bookshelves (boekenplanken) aanwezig zijn. Read (gelezen), currently-reading (aan het lezen) en to-read (nog te lezen) zijn de vaste planken. Dus alle boeken staan ingedeeld op één van die planken. Verder zijn er nog wat sub-categorieën waar diezelfde boeken ook onder verdeelt kunnen staan. Dus sommige boeken vindt je op verschillende planken terug.
Ik hoor vast wel wat jullie er van vinden. ;)
Een tijdje terug kwam een lid van Aeon met een link naar een site waar het mogelijk was online je boekencollectie bij te houden en deze met vrienden te kunnen vergelijken (indien deze daar ook een profiel hebben natuurlijk). Dus ben ik maar eens een kijkje gaan nemen. Al snel had ik besloten een profiel aan te maken op die site. Wat weer betekende dat ik de dagen daarna flink aan het invoeren ben geweest. Want van veel boeken (bijna alle Nederlandstalige) waren er geen vermeldingen bekend, en dus moest ik die zelf invoeren. Dat betekend elk boek pakken en vervolgens de gegevens aangaande: titel, auteur(s), ISBN, uitgeverij, jaar van uitgave, jaar eerste uitgave, aantal pagina's, kaft soort en de hoofdtaal invoeren. Verder heb ik van de meeste boeken de covers weten te vinden en ook deze heb ik toen ge-upload. Al bij al koste dat dus aardig wat tijd. Maar dan heb ik nu ook meteen iets moois.
Nou zit ik dus al op 592 boeken en nog heb ik niet alles ingevoerd. Mijn studieboeken, hobbyboeken, wetenschappelijkeboeken en enkele kinderboeken staan er nog niet in. Maar mijn Fantasy, SF en Horror/Thrillers staan er al in. En dus wilde ik jullie de link niet langer achterhouden (al zijn er al enkelen die de link kennen). Dus voortaan kun je links onder het kopje "Lijsten" ook mijn boekcollectie vinden.
Let er even op dat er verschillende bookshelves (boekenplanken) aanwezig zijn. Read (gelezen), currently-reading (aan het lezen) en to-read (nog te lezen) zijn de vaste planken. Dus alle boeken staan ingedeeld op één van die planken. Verder zijn er nog wat sub-categorieën waar diezelfde boeken ook onder verdeelt kunnen staan. Dus sommige boeken vindt je op verschillende planken terug.
Ik hoor vast wel wat jullie er van vinden. ;)
zondag, maart 09, 2008
Oldenburg Maart 2008
Mijn moeder heeft deze week dan eindelijk een klein voorschot gekregen van een uitkering. En na alle ellende van de laatste maanden vond ze dat we maar eens een dagje er tussen uit moesten. De keuze viel op Oldenburg. Dus gisteren vroeg opgestaan en daarheen gereden. Lekker de stad in geweest en bij verschillende winkels lopen kijken naar de Paas spulletjes.
Daar stonden dus ook drie kleine witte konijntjes voor niet al te veel geld. Die ik vervolgens dus van mijn moeder kreeg. Dus, deze drie konijnen figuurtjes staan dus straks waarschijnlijk continu op mijn tafel in mijn kamer. :P Zijn ze niet schattig?
Naast deze konijntjes heb ik in de stad zelf ook nog een boek gehaald. Namelijk "Das Schicksal der Zwerge" van Markus Heitz. Ik had de vorige drie delen ook al thuis te liggen in het Duits en aangezien ik niet weet wanneer ik weer in Duitsland ben, heb ik deze maar mee gepikt (na netjes betaald te hebben hoor). Verder natuurlijk enkele videogamesbladen en teven heb ik vier Nintendo DS games gekregen. Eéntje met een op geld beluste nichterige elf, een ander met een vrouwelijke flipperbal, verder nog een vliegende vos en als laatste een besnord dik mannetje dat zich graag verkleed. De liefhebbers mogen nu gaan puzzelen over welke games ik het nu heb... de rest kan geduldig wachten tot ik er in de toekomst een keer een blog over schrijf. :P
Zoals de vaste lezers wel weten is er in Oldenburg ook een Familia. Een winkel centrum dat bij een grote supermarkt is gebouwd. En waar mijn moeder altijd graag naar toe gaat voor de Duitse lekkernijen. Tevens zit er een gigantische Media Markt en een Telepoint bij, wat weer erg leuk is voor mij. Dit is meestal wel het punt op zo'n dagje uit dat je benen als lood aan beginnen te voelen... maar het blijft leuk om te doen. In deze suppermark heb ik nog enkele videogamesbladen gehaald en zag ik tevens deze vijf kunststof poppetjes met daarin badschuim. Hoe briljant kunnen ze het maken?
Het waren er gelukkig maar vijf... want anders was ik misschien zo gek geweest er meer te kopen. Na de boel in het kleine auto'tje te hebben gepropt zijn we nog even een pizza gaan eten (ja, die fabrieks-schnitzels kunnen we zelf ook nog wel klaar maken). Om vervolgens de lange rit weer naar huis te maken. Het was dus een geslaagd dagje... al moet ik nu de prijs betalen van pijnlijke benen... maar dat was het wel waard.
Daar stonden dus ook drie kleine witte konijntjes voor niet al te veel geld. Die ik vervolgens dus van mijn moeder kreeg. Dus, deze drie konijnen figuurtjes staan dus straks waarschijnlijk continu op mijn tafel in mijn kamer. :P Zijn ze niet schattig?
Naast deze konijntjes heb ik in de stad zelf ook nog een boek gehaald. Namelijk "Das Schicksal der Zwerge" van Markus Heitz. Ik had de vorige drie delen ook al thuis te liggen in het Duits en aangezien ik niet weet wanneer ik weer in Duitsland ben, heb ik deze maar mee gepikt (na netjes betaald te hebben hoor). Verder natuurlijk enkele videogamesbladen en teven heb ik vier Nintendo DS games gekregen. Eéntje met een op geld beluste nichterige elf, een ander met een vrouwelijke flipperbal, verder nog een vliegende vos en als laatste een besnord dik mannetje dat zich graag verkleed. De liefhebbers mogen nu gaan puzzelen over welke games ik het nu heb... de rest kan geduldig wachten tot ik er in de toekomst een keer een blog over schrijf. :P
Zoals de vaste lezers wel weten is er in Oldenburg ook een Familia. Een winkel centrum dat bij een grote supermarkt is gebouwd. En waar mijn moeder altijd graag naar toe gaat voor de Duitse lekkernijen. Tevens zit er een gigantische Media Markt en een Telepoint bij, wat weer erg leuk is voor mij. Dit is meestal wel het punt op zo'n dagje uit dat je benen als lood aan beginnen te voelen... maar het blijft leuk om te doen. In deze suppermark heb ik nog enkele videogamesbladen gehaald en zag ik tevens deze vijf kunststof poppetjes met daarin badschuim. Hoe briljant kunnen ze het maken?
Het waren er gelukkig maar vijf... want anders was ik misschien zo gek geweest er meer te kopen. Na de boel in het kleine auto'tje te hebben gepropt zijn we nog even een pizza gaan eten (ja, die fabrieks-schnitzels kunnen we zelf ook nog wel klaar maken). Om vervolgens de lange rit weer naar huis te maken. Het was dus een geslaagd dagje... al moet ik nu de prijs betalen van pijnlijke benen... maar dat was het wel waard.
donderdag, maart 06, 2008
Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht
Enkele blogposts geleden had ik al beloofd dat ik iets meer zou vertellen over de graphic novel "Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht". De derde graphic novel van Mynx die in mijn bezit is gekomen en die gebaseerd is op het gelijknamige boek van Laurell K. Hamilton.
Tevens is dit, van de drie graphic novels, de enige waarvan ik het origineel niet gelezen heb. Al ben ik dat zeker nog wel een keer van plan. Maar dan gok ik dat ik voor de Engelse versies van de serie ga, aangezien ze het in Nederland verdommen om te vertalen (ja, de eerste twee delen, maar dat schiet ook niet op).
Ik vond deze graphic novel toch wel de beste van de drie. Wat mogelijk komt omdat ik het origineel niet ken... maar dat laat ik even in het midden. De tekeningen zijn door het hele boekje van goede kwaliteit. Net zoals dat was bij "De Hagenridder". Ditmaal dus geen duidelijke wisseling van tekenaars, zoals in "Magiër Leerling 1". Qua tekstfouten lijkt het ook wat minder te zijn geworden. Dat gaat dus de goede kant op. Tevens worden er aan het einde de Amerikaanse covers weergegeven. Een leuk extraatje.
Het hoofdverhaal eindigt met een: Wordt vervolgd!. Dat wordt dus wachten op het tweede deel, net als bij "Magiër Leerling 1". Daarna volgt er nog een kort verhaal genaamd Vampierbeet. Geen idee waar dat vandaan komt. Of dat van Laurell K. Hamilton zelf is of dat de makers van Dabel Brothers zelf iets hebben verzonnen om de leegte te vullen. Misschien dat ik dat nog eens ga proberen te googlen... en mocht iemand van jullie het weten post dat dan even in een reactie.
Tot slot een: Aaaaaaaaaaaaaaaaarg... nog meer om op te wachten.
Tevens is dit, van de drie graphic novels, de enige waarvan ik het origineel niet gelezen heb. Al ben ik dat zeker nog wel een keer van plan. Maar dan gok ik dat ik voor de Engelse versies van de serie ga, aangezien ze het in Nederland verdommen om te vertalen (ja, de eerste twee delen, maar dat schiet ook niet op).
Ik vond deze graphic novel toch wel de beste van de drie. Wat mogelijk komt omdat ik het origineel niet ken... maar dat laat ik even in het midden. De tekeningen zijn door het hele boekje van goede kwaliteit. Net zoals dat was bij "De Hagenridder". Ditmaal dus geen duidelijke wisseling van tekenaars, zoals in "Magiër Leerling 1". Qua tekstfouten lijkt het ook wat minder te zijn geworden. Dat gaat dus de goede kant op. Tevens worden er aan het einde de Amerikaanse covers weergegeven. Een leuk extraatje.Het hoofdverhaal eindigt met een: Wordt vervolgd!. Dat wordt dus wachten op het tweede deel, net als bij "Magiër Leerling 1". Daarna volgt er nog een kort verhaal genaamd Vampierbeet. Geen idee waar dat vandaan komt. Of dat van Laurell K. Hamilton zelf is of dat de makers van Dabel Brothers zelf iets hebben verzonnen om de leegte te vullen. Misschien dat ik dat nog eens ga proberen te googlen... en mocht iemand van jullie het weten post dat dan even in een reactie.
Tot slot een: Aaaaaaaaaaaaaaaaarg... nog meer om op te wachten.
zondag, maart 02, 2008
Magiër Leerling I
In mijn vorige blogpost had ik het over "De Hagenridder". Dit is niet de enige graphic novel die Mynx van Dabel Brothers uit heeft gegeven. Een ander fantasy boek die ze hebben verstript en nog aan het verstrippen zijn is "Magiër" van Raymond E. Feist. Het eerste gedeelte van het boek is terug te vinden in "Magiër Leerling I". Aangezien het boek "Magiër" zelf al een stuk dikker was dan "De hagenridder" is het logisch dat deze in meerdere delen zal worden uitgegeven.
In dit eerste deel wordt het eerste gedeelte van het boek gedeelte Leerling grafisch weergegeven. Er zal dus sowieso een Leerling deel 2 komen en vermoedelijk minimaal 2 Meester delen.
Persoonlijk ben ik iets minder te spreken over deze graphic novel dan "De hagenridder". Ook hierin zitten de tekstuele fouten, wat het leesgenot toch iets naar beneden haalt. Het is dat ik geen taalpurist ben, maar het is toch zonde van de overduidelijke fouten.
Dit keer heb ik echter ook een minpunt aangaande de grafische kwaliteit. De eerste hoofdstukken zijn erg goed getekend. Vergelijkbare kwaliteit van "De Hagenridder". Echter na enkele hoofdstukken is er een andere tekenaar opgezet. Iets wat wel vaker gebeurd bij strips. Het is hier echter overduidelijk zichtbaar. Waarom? Nou, de kwaliteit schiet omlaag. Het is een totaal andere tekenstijl. De karakters lijken plots een stuk jonger en door de dikke lijnen ziet het er niet echt geweldig meer uit. Zonde... want op deze manier lijkt het wel of de eerste hoofdstukken alleen maar lokkertjes moesten zijn om de serie te beginnen... en wordt het in latere hoofdstukken gewoon uitgemolken. En dan te bedenken dat er nog minimaal 4 delen zullen volgen (ik moet hier wel even bij vermelden dat de Nederlandse versie bestaat uit de eerste 6 strips uit Amerika). Dat voelt toch redelijk als naaierij.
En toch heeft deze graphic novel ook weer wat pluspuntjes die het redelijk goed maken. Er zit een voorwoord bij van Raymond E. Feist over hoe hij is opgegroeid met strips wat toch wel leuk is om te lezen. Tevens zit er achterin nog wat bonus artwork en ook nog een mooi uitgewerkte kaart in kleur van de wereld van Midkemia. Ook is er weer gebruik gemaakt van stevig papier en goede inkt. Al met al een leuk item om als fantasy fan in het bezit te hebben. Nu maar hopen dat de overige delen ook allemaal in Nederland uitgebracht worden.
In dit eerste deel wordt het eerste gedeelte van het boek gedeelte Leerling grafisch weergegeven. Er zal dus sowieso een Leerling deel 2 komen en vermoedelijk minimaal 2 Meester delen.
Persoonlijk ben ik iets minder te spreken over deze graphic novel dan "De hagenridder". Ook hierin zitten de tekstuele fouten, wat het leesgenot toch iets naar beneden haalt. Het is dat ik geen taalpurist ben, maar het is toch zonde van de overduidelijke fouten.
Dit keer heb ik echter ook een minpunt aangaande de grafische kwaliteit. De eerste hoofdstukken zijn erg goed getekend. Vergelijkbare kwaliteit van "De Hagenridder". Echter na enkele hoofdstukken is er een andere tekenaar opgezet. Iets wat wel vaker gebeurd bij strips. Het is hier echter overduidelijk zichtbaar. Waarom? Nou, de kwaliteit schiet omlaag. Het is een totaal andere tekenstijl. De karakters lijken plots een stuk jonger en door de dikke lijnen ziet het er niet echt geweldig meer uit. Zonde... want op deze manier lijkt het wel of de eerste hoofdstukken alleen maar lokkertjes moesten zijn om de serie te beginnen... en wordt het in latere hoofdstukken gewoon uitgemolken. En dan te bedenken dat er nog minimaal 4 delen zullen volgen (ik moet hier wel even bij vermelden dat de Nederlandse versie bestaat uit de eerste 6 strips uit Amerika). Dat voelt toch redelijk als naaierij.
En toch heeft deze graphic novel ook weer wat pluspuntjes die het redelijk goed maken. Er zit een voorwoord bij van Raymond E. Feist over hoe hij is opgegroeid met strips wat toch wel leuk is om te lezen. Tevens zit er achterin nog wat bonus artwork en ook nog een mooi uitgewerkte kaart in kleur van de wereld van Midkemia. Ook is er weer gebruik gemaakt van stevig papier en goede inkt. Al met al een leuk item om als fantasy fan in het bezit te hebben. Nu maar hopen dat de overige delen ook allemaal in Nederland uitgebracht worden.
vrijdag, februari 29, 2008
De Hagenridder
De Nederlandse uitgeverij Meulenhoff geeft onder de naam Mynx enkele graphic novels uit van Dabel Brothers. Eén daarvan is een graphic novel gebaseerd op een kort verhaal van George R.R. Martin genaamd "De Hagenridder".
Dit verhaal had ik ooit al een keer gelezen in de tekst versie. Toch ben ik een liefhebber van comics en trok deze graphical novel al snel mijn aandacht. Al was deze in het begin redelijk moeilijk te verkrijgen en nog steeds is het niet bij elke boekhandel en/of stripzaak te verkrijgen. Al had ik er maar 1 nodig natuurlijk, echter dit kan er ook voor zorgen dat Mynx het idee heeft dat er te weinig vraag naar is en dus ophoud met het uitgeven van dit soort graphic novels.
En dat zou best jammer zijn. Aangezien het erg mooi getekende boekjes zijn. De kwaliteit ervan is redelijk hoog en doet me erg denken aan de comics van DC en Image. Beter bekend van Spawn, Witchblade en The Darkness. Al is de setting van deze verhalen totaal anders dan die van "De Hagenridder". Het zijn ook wat lichtere en kleurrijkere tekeningen.
Hoe blij ik ook ben dat Mynx de door Dabel Brother geproduceerde boekjes gebundeld in het Nederlands uitgeeft, ik heb toch wat minpunten. Zo is er bij de vertaling redelijk veel verkeerd gegaan. Zinnen die in één plaatje twee keer worden geplaatst in een tekstballon en woorden die missen vind ik persoonlijk nogal blunders. Ook vraag ik me af hoe lang de binding goed zal blijven. Dit hadden ze naar mijn mening toch iets beter kunnen doen. Want het kost toch 15,95 euro. En dat is niet niks.
Toch wegen deze minpuntjes niet echt op tegen de pluspunten. Het gebruikte papier en inkt is van goede kwaliteit. De tekeningen van Dabel Brothers zijn zeer goed en het verhaal is goed uitgewerkt en gaf bij mij wel een feest van herkenning. Deze eerste verstripping van een Fantasy boek is in ieder geval zeer geslaagd. En hopelijk volgen er nog velen (en als je kijkt naar welke Dabel Brothers al hebben omgezet tot graphic novels dan zit dat wel goed) en geeft Mynx deze ook uit (hopelijk met wat betere mensen voor het vertaalwerk).
Dit verhaal had ik ooit al een keer gelezen in de tekst versie. Toch ben ik een liefhebber van comics en trok deze graphical novel al snel mijn aandacht. Al was deze in het begin redelijk moeilijk te verkrijgen en nog steeds is het niet bij elke boekhandel en/of stripzaak te verkrijgen. Al had ik er maar 1 nodig natuurlijk, echter dit kan er ook voor zorgen dat Mynx het idee heeft dat er te weinig vraag naar is en dus ophoud met het uitgeven van dit soort graphic novels.
En dat zou best jammer zijn. Aangezien het erg mooi getekende boekjes zijn. De kwaliteit ervan is redelijk hoog en doet me erg denken aan de comics van DC en Image. Beter bekend van Spawn, Witchblade en The Darkness. Al is de setting van deze verhalen totaal anders dan die van "De Hagenridder". Het zijn ook wat lichtere en kleurrijkere tekeningen.
Hoe blij ik ook ben dat Mynx de door Dabel Brother geproduceerde boekjes gebundeld in het Nederlands uitgeeft, ik heb toch wat minpunten. Zo is er bij de vertaling redelijk veel verkeerd gegaan. Zinnen die in één plaatje twee keer worden geplaatst in een tekstballon en woorden die missen vind ik persoonlijk nogal blunders. Ook vraag ik me af hoe lang de binding goed zal blijven. Dit hadden ze naar mijn mening toch iets beter kunnen doen. Want het kost toch 15,95 euro. En dat is niet niks.
Toch wegen deze minpuntjes niet echt op tegen de pluspunten. Het gebruikte papier en inkt is van goede kwaliteit. De tekeningen van Dabel Brothers zijn zeer goed en het verhaal is goed uitgewerkt en gaf bij mij wel een feest van herkenning. Deze eerste verstripping van een Fantasy boek is in ieder geval zeer geslaagd. En hopelijk volgen er nog velen (en als je kijkt naar welke Dabel Brothers al hebben omgezet tot graphic novels dan zit dat wel goed) en geeft Mynx deze ook uit (hopelijk met wat betere mensen voor het vertaalwerk).
woensdag, februari 27, 2008
Tijd doden.
Gisteren had ik wat tijd te doden, omdat ik moest wachten tot mijn vader uit het revalidatiecentrum ontslagen werd. Dus ben ik maar naar Drachten gegaan. Even de winkels langs en mogelijk leesvoer kopen omdat ik de tijd niet alleen door zou kunnen komen met alleen winkelen in Drachten. Dus heb ik maar één van de grotere videogames bladen van Nederland gekocht en de graphic novel Anita Blake Vampierjager ~ Dodenjacht (waar ik binnenkort meer over wil gaan vertellen).
Tevens kwam er een mevrouw naar me toe met de vraag of ze iets mocht vragen. Ik was niet zo lullig om te zeggen dat ze net al een vraag had gesteld... maar riep in plaats daarvan: Dat ligt aan de vraag. Goed, mevrouw wilde weten of ik mee wilde doen met een consumenten onderzoek van een bekende notenboer. Aangezien ik nog niks gegeten had en toch tijd over had, ben ik maar zo vriendelijk geweest om aan dat onderzoek mee te doen. Dus na wat nootjes proberen en een vragenlijst in te vullen werd ik vriendelijk bedankt... en mocht ik nog een rolletje snoep uitkiezen. Dat ik natuurlijk als Nederlander zijnde aannam. Mevrouw blij en ik weer wat minder tijd om te verdoen en een rolletje eten rijker.
Ik had niet direct zin om terug te rijden naar het revalidatie centrum en aangezien ik nog parkeertijd over had, heb ik maar besloten alvast het videogames blad te gaan lezen. Na enkele bladzijden kwam ik een bericht tegen dat ik met de advertentie op de achterkant van het blad een gratis Lost Odyssey bandana kon ophalen bij één van de grotere mediafirma's. Het toeval wil dat deze ook in Drachten een vestiging hebben, dus daar maar even nog naar toe gelopen (tja, Nederlander hè). En ja hoor, na vertoon van de advertentie kreeg ik de bandana mee. Heb ik toch maar mooi weer een game goodie weten te bemachtigen. Hieronder een foto van de bandana en aangezien ik niet zelf met mijn hoofd op het net wil, is een witte bal de pineut (zal die vast niet erg vinden). Let vooral ook op de groene en grijze kleine vlekjes die weergeven op welke videogame console het spel Lost Odyssey te spelen is. Mooi die kleine details. :P
(Klikbaar voor grotere versie)
Tevens kwam er een mevrouw naar me toe met de vraag of ze iets mocht vragen. Ik was niet zo lullig om te zeggen dat ze net al een vraag had gesteld... maar riep in plaats daarvan: Dat ligt aan de vraag. Goed, mevrouw wilde weten of ik mee wilde doen met een consumenten onderzoek van een bekende notenboer. Aangezien ik nog niks gegeten had en toch tijd over had, ben ik maar zo vriendelijk geweest om aan dat onderzoek mee te doen. Dus na wat nootjes proberen en een vragenlijst in te vullen werd ik vriendelijk bedankt... en mocht ik nog een rolletje snoep uitkiezen. Dat ik natuurlijk als Nederlander zijnde aannam. Mevrouw blij en ik weer wat minder tijd om te verdoen en een rolletje eten rijker.
Ik had niet direct zin om terug te rijden naar het revalidatie centrum en aangezien ik nog parkeertijd over had, heb ik maar besloten alvast het videogames blad te gaan lezen. Na enkele bladzijden kwam ik een bericht tegen dat ik met de advertentie op de achterkant van het blad een gratis Lost Odyssey bandana kon ophalen bij één van de grotere mediafirma's. Het toeval wil dat deze ook in Drachten een vestiging hebben, dus daar maar even nog naar toe gelopen (tja, Nederlander hè). En ja hoor, na vertoon van de advertentie kreeg ik de bandana mee. Heb ik toch maar mooi weer een game goodie weten te bemachtigen. Hieronder een foto van de bandana en aangezien ik niet zelf met mijn hoofd op het net wil, is een witte bal de pineut (zal die vast niet erg vinden). Let vooral ook op de groene en grijze kleine vlekjes die weergeven op welke videogame console het spel Lost Odyssey te spelen is. Mooi die kleine details. :P
(Klikbaar voor grotere versie)
donderdag, februari 21, 2008
Vragenlijst(en)
Op Hyves hebben veel mensen vragenlijstjes die ik wel eens beantwoord en dan is het altijd de vraag of ik die dan ook een keer op Hyves/mijn blog wil posten zodat men deze terug kan beantwoorden. Nu ben ik deze week toch gezwicht en heb dus twee vragenlijstjes daar gepost. Aangezien niet iedereen die ik ken op Hyves zit... en ik deze vraagjes jullie niet wil onthouden. Post ik ze hier dus ook maar even. Het beantwoorden kan gewoon door middel van een reactie te plaatsen (link staat onderaan deze blogpost).
Bij voorbaat dank voor het invullen. *knuffel*
Lijst 1:
1. Wie ben je?
2. Zijn we vrienden?
3. Wanneer en hoe hebben we elkaar ontmoet?
4. Heb je een crush op mij?
5. Zou je me kussen?
6. Geef me een bijnaam en verklaar waarom je net deze hebt gekozen.
7. Beschrijf me in 1 woord.
8. Wat was je eerste indruk van me?
9. Bekijk je me nog steeds op dezelfde manier?
10. Wat herinnert je aan mij?
11. Als je me iets kon geven, wat zou het zijn?
12. Hoe goed ken je me?
13. Wanneer heb je me voor het laatst gezien?
14. Ever wanted to tell me something, but
couldn't?
15. Ga je dit ook op je blog posten om te zien wat ik over jou zeg?
Lijst 2:
Wat zou je doen/hoe zou je reageren....
1. Als ik naast je sta:
2. Als ik je zou zoenen:
3. Als ik naast je zou wonen:
4. Als ik in het ziekenhuis lig:
5. Als ik melig ben:
6. Als ik je knuffel:
7. Als ik je vraag om weg te gaan:
8. Als ik je vraag om drinken voor me te kopen:
9. Als ik je mee uitvraag:
10. Als ik je uitscheld:
11. Als ik je vriend(in) afpik:
12. Als ik zeg dat ik van je houd:
13. Als ik dood zou zijn:
14. Als ik zeg dat ik je haat:
15. Als ik zeg dat ik verliefd op je ben:
16. Als ik je negeer:
17. Als ik je sla:
18. Als ik vraag wat je van me vindt:
19. Als ik je vraag dit ook op je hyves te zetten, zodat ik dit ook in kan vullen:
Bij voorbaat dank voor het invullen. *knuffel*
Lijst 1:
1. Wie ben je?
2. Zijn we vrienden?
3. Wanneer en hoe hebben we elkaar ontmoet?
4. Heb je een crush op mij?
5. Zou je me kussen?
6. Geef me een bijnaam en verklaar waarom je net deze hebt gekozen.
7. Beschrijf me in 1 woord.
8. Wat was je eerste indruk van me?
9. Bekijk je me nog steeds op dezelfde manier?
10. Wat herinnert je aan mij?
11. Als je me iets kon geven, wat zou het zijn?
12. Hoe goed ken je me?
13. Wanneer heb je me voor het laatst gezien?
14. Ever wanted to tell me something, but
couldn't?
15. Ga je dit ook op je blog posten om te zien wat ik over jou zeg?
Lijst 2:
Wat zou je doen/hoe zou je reageren....
1. Als ik naast je sta:
2. Als ik je zou zoenen:
3. Als ik naast je zou wonen:
4. Als ik in het ziekenhuis lig:
5. Als ik melig ben:
6. Als ik je knuffel:
7. Als ik je vraag om weg te gaan:
8. Als ik je vraag om drinken voor me te kopen:
9. Als ik je mee uitvraag:
10. Als ik je uitscheld:
11. Als ik je vriend(in) afpik:
12. Als ik zeg dat ik van je houd:
13. Als ik dood zou zijn:
14. Als ik zeg dat ik je haat:
15. Als ik zeg dat ik verliefd op je ben:
16. Als ik je negeer:
17. Als ik je sla:
18. Als ik vraag wat je van me vindt:
19. Als ik je vraag dit ook op je hyves te zetten, zodat ik dit ook in kan vullen:
woensdag, februari 20, 2008
Astrologie
Gisteren heb ik weer een wat ouder boek uit te kast getrokken over de combinatie tussen de chinese en Westerse astrologie. Elke keer als ik mijn combinatie daarin lees, zie ik meer dingen die lijken te kloppen. Mijn combinatie is Steenbok/Aap en ik zal de tekst die daarbij hoort even overschrijven (hopelijk vind de eigenaar van het boek het niet heel erg als ik één combinatie kopieer (Indien dit wel het geval is hoor ik dat graag, dan verwijder ik het direct).
In het eerste gedeelte wordt vooral de strijd beschreven tussen de twee tegenstrijdige sterrenbeelden. Iets wat ik wel in mezelf kan terug vinden. Enerzijds het op orde willen houden en anderzijds het chaotische. Waarschijnlijk zien de meeste dat niet aan me... maar het is er wel degelijk. Ook het niet zelfverzekerd zijn maar het mogelijk wel uitstralen. Maar goed is nooit goed genoeg voor mij, dus ben ik nooit tevreden en dus zelfverzekerd over dat wat ik doe. Al schijnt dat vaak toch wel door anderen als goed te worden ervaren. Bij feestjes doe ik volgens mij altijd wel gezellig mee, en heb zelfs wel eens gehoord dat ik wel leuk feest gezelschap ben. Al hoef ik niet zo nodig naar alle feestjes toe. Ik zit liever rustig thuis, waar ik denk ik ook wel goed gezelschap ben en ben ik, in tegenstelling tot de dat wat de tekst zegt, wel te pruimen thuis, al wil ik daar wel alles weten. En je zakgeld aan stripverhalen uitgeven? Niets mis mee. :P
Bij liefde ga ik inderdaad liever voor kwaliteit dan kwantiteit. Ik ga echt voor één iemand... al gaan deze tot op heden niet voor mij. Uiterlijk bij het opstaan maakt mij niet zo heel veel uit, geloof ik (nog nooit meegemaakt dus kan er nog niks over zeggen), al vind ik uiterlijk wel belangrijk. Het is toch iets waar je (hopelijk dan de rest van je leven) vaak tegenaan kijkt. Dit betekend trouwens voor mij niet meteen dat iemand super knap moet zijn. Nee, het uiterlijk moet wat hebben... iets wat aantrekt... iets waar ik van kan genieten.
Het passende partner deel viel mij dit keer bij het lezen erg op. Het lijkt wel of de mensen waar ik tot nog toe heel erg verliefd op ben geworden daar of heel goed in passen of er voor een deel wel in vallen. De laatste waar ik op viel was een Stier/Geit en daarvoor een Schorpioen (en dan heb ik alles ook wel gehad, dus of het echt volledig klopt is een tweede, maar vind het wel frapant).
Huis en gezin... tja, mijn kamer is in lichte groen tinten geschilderd en ik hou inderdaad wel van natuurlijke en traditionele kleuren. Aantal kinderen wat ik graag zou willen later is drie... dat is toch wel gering dacht ik. En ja, ik zou van ze houden basta en zou het me erg aantrekken als ze uit de band sprongen. En baby's zijn gewoon erg vertederend, dat valt niet te ontkennen.
Daar wilde ik het bij houden. Mocht je een aanvulling hebben of willen maken, post die dan gerust als reactie op deze blogpost of stuur het per e-mail. Ik sta open voor discussie. ;)
Steenbok/AapBron: Nieuwste Astrologie ~ Suzanne White: Van Holkema & Warendorf
De Steenbok/Aap straalt een ondefinieerbare vorm van berustende melancholie uit. De koppeling van Steenbok-strengheid met Aap, de probleemoplosser, baart innerlijke strijd. Niet dat ze uiterlijk nerveus zijn; hun gedistingeerde optreden getuigt juist van grote zelfverzekerdheid. Maar onder dit vernis huist een gekwelde ziel. Wellicht botst de zelfverzekerdheid van de Aap met de starheid van de Steenbok? In plaats van profijt te trekken van de Aap-neiging tot zotheid en die eigenschap te assimileren, lijkt het Steenbok-aspect erdoor geïntimideerd. Soms voelt de arme Steenbok/Aap zich een mooi verpakte, met linden omstrikte doos met een baviaan erin. De vlag dekt de lading niet! Steenbok/Apen lijken graag serieus. Als je niet intiem met hen bent en hun innerlijke geheimen niet kent, zul je alleen de duistere kant van hun aard leren kennen. Buiten kunnen ze ermee door; thuis zijn ze niet te pruimen. Ik wil geen schizofrenie suggerere, maar ze gaan diep gebukt onder een zeldzame vorm van openbare schuchterheid. In een bar, omgeven door een door exotische elixers opgeroepen vrolijk sfeertje, zul je hun verkrampte zijde niet ontdekken. Ze tonen je de joviale causeur, met een sluwe twinkeling in de ogen en een verbazend geheugen voor amusante verhalen, gevat, schrander, een tikje klagerig en heel geestig. Hun timing is volmaakt. Maar zet dit individu eens in de huiskamer. Opeens wordt het beeld wazig. Om een of andere reden schijnen Steenbok/Apen te denken dat zij orde moeten scheppen, plannen en alles regelen dat verband houdt met hun privé-leven. Ze nemen hun verantwoordelijkheden ontstellend ernstig. 'Waar zijn de boodschappen? Wat heb je met je sokken gedaan? Ben je wel goed snik? Wie geeft er nou zijn hele zakgeld uit aan stripverhalen!' Het ligt er dik bovenop dat het opgewekte Aap-aspect niet strook met de drukkende ernst van de Steenbok. Maar de Steenbok/Aap is ermee opgezadeld en dus een fanatieke politie-agent. In wezen is hij een geboren acteur, met een soepele, veeleisende geest en een enorm talent voor expressie. Hij is gezegend met een slank en pezig, aantrekkelijk ogend lijf waarop Gary Grant stinkend jaloers zou zijn. Deze mensen zien menselijke situaties in hún speciale lief en leed. Deze interpretatie-kampioenen vertalen emoties zó dat ook anderen zich erin kunnen verplaatsen. Ze zijn niet eenvoudig, noch gemakkelijk, afstandelijk of bohémien-achtig. De façade is belangrijk en zeden en gebruiken blijven een taai leven leiden zolang er nog Steenbok/Aapjes worden gemaakt.
De liefde
In het liefdesleven van de Steenbok/Aap is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit. Hij prefereert eeuwige affectie boven een seconde smoorverliefd zijn. Met een partner die er bij het opstaan uitziet als een verkreukelde krant kan hij niet gelukkig zijn: een velours peignoir en bijpassende pantoffels is het minste. Van de genoegen van het samenleven en geheimen delen met een ander kan hij alleen genieten met iemand van wie hij echt houdt. Wie in de charme-kolk van dit piekfijn ogende personage is gezogen, zou kunnen proberen even precies te worden als een Maagd. voor dit romantische experiment zult u alle vindingrijkheid nodig hebben waarop u de hand kunt leggen. Maar weet één ding: er is geen zuiverder liefde dan die van de Steenbok/Aap: u bent voor eens en voor altijd het licht (én de duisternis) van zijn leven. Een hele klus, maar het emotionele loon en de slapeloze nachten zijn talrijk.
Passende partners
Zoek uw geluk bij een zorgvuldig geselecteerde Leeuw, Schorpioen, Maagd of Vissen/Rat. Ook een Stier, Maagd of Vissen/Draak kan u strikken; en in de omgang met een Stier/Geit of Schorpioen/Tijger hoeft u evenmin geremd te zijn. Ram/Tijgers zijn echter minder geschikt, evenals een Kreeft/Paard of Weegschaal/Slang of Varken. U wilt de betere helft zijn - niet vooruitlopen op het huwelijk!
Huis en gezin
Voldoende ruimte om in te ademen, te acteren en te ontspannen, is waar de Steenbok/Aap van droomt. Het huis is groot en smaakvol gemeubileerd. Hij is handiger dan andere Steenbokken en houdt het op traditionelekleuren en vormen, met veel beige en blauw, wat grijze tinten en rustgevend groen. Omdat hij een verantwoordelijke ouder is, is het kindertal gering. Voor de fratsen van de jeugd heeft hij weinig geduld, ook al kan hij baby's vertederend vinden. Hij heeft zijn handen al vol aan zichzelf, weet u, en ervaart uit de band springend kroost als een bewijs dat zijn poging tot orde scheppen is mislukt. Het voordeel van zo'n ouder is natuurlijk het voorbeeld dat hij de buitenwereld toont. De Steenbok/Aap is geen kloek - hij of zij houdt van de kinderen en basta.
Als kind is hij echter aanbiddelijk. Als groot liefhebber van spektakel wil hij of zij minstens negen uur daags kastje kijken en de resterende tijd in de bios doorbrengen, voor zover die tijd niet opgaat aan de regie van een toneelstuk op school. Dit is een wat heimelijk, eenzelvig kind dat zijn omgeving steeds weer verbaast met apenstreken. Ook is het een studiehoofd, dat het liefst in volwassen gezelschap is.
Beroep
Het beroep en de carrière zijn de constante brandende vlam van hun bestaan. Steenbok/Apen zijn antiluiaards. Ze zijn creatief en kunnen hun gehoor boeien met verhalen. Ze raken de gevoelige snaar maar zijn droog en soms weerbarstig. Toch kan de Steenbok/Aap de kamerbrede, kaleidoscopische show in zijn hoofd genietbaar maken voor anderen. Deze evenwichtige chef kan met zijn ondergeschikten lachen en vindt het niet erg actief met de groep mee te werken aan een project. Zolang zijn creativiteit en artisticiteit onbedreigd blijven, accepteert hij opgewekt instructies van hogergeplaatsten. Beroepen: regisseur, acteur, artiest, roddel-columnist, tv-producer, historicus, psycholoog, astroloog, filmer, fotograaf.
In het eerste gedeelte wordt vooral de strijd beschreven tussen de twee tegenstrijdige sterrenbeelden. Iets wat ik wel in mezelf kan terug vinden. Enerzijds het op orde willen houden en anderzijds het chaotische. Waarschijnlijk zien de meeste dat niet aan me... maar het is er wel degelijk. Ook het niet zelfverzekerd zijn maar het mogelijk wel uitstralen. Maar goed is nooit goed genoeg voor mij, dus ben ik nooit tevreden en dus zelfverzekerd over dat wat ik doe. Al schijnt dat vaak toch wel door anderen als goed te worden ervaren. Bij feestjes doe ik volgens mij altijd wel gezellig mee, en heb zelfs wel eens gehoord dat ik wel leuk feest gezelschap ben. Al hoef ik niet zo nodig naar alle feestjes toe. Ik zit liever rustig thuis, waar ik denk ik ook wel goed gezelschap ben en ben ik, in tegenstelling tot de dat wat de tekst zegt, wel te pruimen thuis, al wil ik daar wel alles weten. En je zakgeld aan stripverhalen uitgeven? Niets mis mee. :P
Bij liefde ga ik inderdaad liever voor kwaliteit dan kwantiteit. Ik ga echt voor één iemand... al gaan deze tot op heden niet voor mij. Uiterlijk bij het opstaan maakt mij niet zo heel veel uit, geloof ik (nog nooit meegemaakt dus kan er nog niks over zeggen), al vind ik uiterlijk wel belangrijk. Het is toch iets waar je (hopelijk dan de rest van je leven) vaak tegenaan kijkt. Dit betekend trouwens voor mij niet meteen dat iemand super knap moet zijn. Nee, het uiterlijk moet wat hebben... iets wat aantrekt... iets waar ik van kan genieten.
Het passende partner deel viel mij dit keer bij het lezen erg op. Het lijkt wel of de mensen waar ik tot nog toe heel erg verliefd op ben geworden daar of heel goed in passen of er voor een deel wel in vallen. De laatste waar ik op viel was een Stier/Geit en daarvoor een Schorpioen (en dan heb ik alles ook wel gehad, dus of het echt volledig klopt is een tweede, maar vind het wel frapant).
Huis en gezin... tja, mijn kamer is in lichte groen tinten geschilderd en ik hou inderdaad wel van natuurlijke en traditionele kleuren. Aantal kinderen wat ik graag zou willen later is drie... dat is toch wel gering dacht ik. En ja, ik zou van ze houden basta en zou het me erg aantrekken als ze uit de band sprongen. En baby's zijn gewoon erg vertederend, dat valt niet te ontkennen.
Daar wilde ik het bij houden. Mocht je een aanvulling hebben of willen maken, post die dan gerust als reactie op deze blogpost of stuur het per e-mail. Ik sta open voor discussie. ;)
vrijdag, februari 08, 2008
Kinderen en Drakendwingers
Al een redelijk tijd terug heb ik het eerste deel uitgelezen van "De Kinderen van Prospero" van Jan Siegel. Nadat deze al enkele jaren op de boekenplank aan het instoffen was (net als de twee delen die erna zijn verschenen). Een niet al te dik boekje, wat vlot weg leest en een interessant verhaal verteld over een persoon uit deze tijd die door middel van magie terecht komt in de tijd van de ondergang van Atlantis en daar verschillende avonturen beleefd om vervolgens weer naar de huidige tijd terug te keren.
Een lekker tussendoortje tussen de vele dikke fantasy pillen door. Met een interessant thema namelijk Atlantis. Het boek is dan ook redelijk vergeven van het element water, iets wat het boek een karakter geeft. Het dompelde mij als lezer in ieder geval in een wonderlijke wereld en wist me tot het einde toe te boeien.
Ik ben daarna dan ook gelijk met deel twee begonnen. En wat een teleurstelling is dat toch redelijk geworden. Niet geheel... want het einde is best wel goed. Om het wat makkelijker te maken heeft de schrijfster het boek opgedeeld in twee delen: Deel 1 Het heksendom en Deel 2 Het drakendom. Het fijne is dat in deel 1 totaal geen heks aan bod komt. Nee, deze worden pas in deel 2 naar voren gebracht. Het eerste deel was naar mijn idee een droog kloterij. Er zat totaal geen snelheid in en de sfeer die boek 1 zo geweldig maakte was ver te zoeken. Door deel 1 heb ik me dus heen moeten worstelen (iets dat bij mij betekend dat ik vooral bezig ben in andere boeken te lezen en deze er af en toe bij pak). Het begon pas interessant te worden in deel 2. Daar waar je de heksen tegenkomt en eindelijk weer bij de hoofdpersoon terecht komt. Vandaar uit gaat het boek opeens als een speer richting het einde. Dit omdat er in deel 2 heel veel dingen gebeuren.
Toch vind ik dit tweede boek lang niet zo leuk als het eerste boek. Het kwam zeer traag op gang om vervolgens met een noodgang richting het einde te racen. Zo goed als de schrijfster in boek 1 de sfeer wist te zetten met een thema, zo slaat ze in boek 2 de plank redelijk mis. Al heb ik het vermoeden dat dit boek meer over het thema schaduw/vuur moest gaan.
De achterflap van boek 3 heb ik kort gelezen... en ik hou mijn hart nu al vast. Want volgens mij gaat ze eerder door op het verhaal van boek 2 dan dat ze weer terug grijpt op het eerste boek. Voorlopig zal ik dit boek er dus niet bij pakken en ga ik me eerst richten op wat andere boeken waar ik hoogstwaarschijnlijk net iets meer plezier aan ga beleven. Maar mocht één van jullie vinden dat ik dit derde boek toch wat voorrang moet geven dan roept u maar.
Een lekker tussendoortje tussen de vele dikke fantasy pillen door. Met een interessant thema namelijk Atlantis. Het boek is dan ook redelijk vergeven van het element water, iets wat het boek een karakter geeft. Het dompelde mij als lezer in ieder geval in een wonderlijke wereld en wist me tot het einde toe te boeien.
Ik ben daarna dan ook gelijk met deel twee begonnen. En wat een teleurstelling is dat toch redelijk geworden. Niet geheel... want het einde is best wel goed. Om het wat makkelijker te maken heeft de schrijfster het boek opgedeeld in twee delen: Deel 1 Het heksendom en Deel 2 Het drakendom. Het fijne is dat in deel 1 totaal geen heks aan bod komt. Nee, deze worden pas in deel 2 naar voren gebracht. Het eerste deel was naar mijn idee een droog kloterij. Er zat totaal geen snelheid in en de sfeer die boek 1 zo geweldig maakte was ver te zoeken. Door deel 1 heb ik me dus heen moeten worstelen (iets dat bij mij betekend dat ik vooral bezig ben in andere boeken te lezen en deze er af en toe bij pak). Het begon pas interessant te worden in deel 2. Daar waar je de heksen tegenkomt en eindelijk weer bij de hoofdpersoon terecht komt. Vandaar uit gaat het boek opeens als een speer richting het einde. Dit omdat er in deel 2 heel veel dingen gebeuren.
Toch vind ik dit tweede boek lang niet zo leuk als het eerste boek. Het kwam zeer traag op gang om vervolgens met een noodgang richting het einde te racen. Zo goed als de schrijfster in boek 1 de sfeer wist te zetten met een thema, zo slaat ze in boek 2 de plank redelijk mis. Al heb ik het vermoeden dat dit boek meer over het thema schaduw/vuur moest gaan.
De achterflap van boek 3 heb ik kort gelezen... en ik hou mijn hart nu al vast. Want volgens mij gaat ze eerder door op het verhaal van boek 2 dan dat ze weer terug grijpt op het eerste boek. Voorlopig zal ik dit boek er dus niet bij pakken en ga ik me eerst richten op wat andere boeken waar ik hoogstwaarschijnlijk net iets meer plezier aan ga beleven. Maar mocht één van jullie vinden dat ik dit derde boek toch wat voorrang moet geven dan roept u maar.
woensdag, februari 06, 2008
Zeehondjes
Nederlanders staan bekend om hun verzameldrift. Voor wie anders zijn al die spaarkaarten en spaarsystemen bedacht. Al als kind word je er mee dood gegooid. En hierdoor beginnen veel kinderen al op vroege leeftijd poppetjes en dingetjes te verzamelen van een favoriet diertje. Bijvoorbeeld kikkertjes, varkentjes of paardjes. Zelf wilde ik destijds, voor mijn gevoel dan, wat anders. Wat me uiteindelijk bracht op zeehonden. Oké, dit klinkt misschien niet zo heel apart... maar het is wel een diertjes dat, in vergelijking met de kikker, het varken of het paard, toch iets moeilijker te vinden valt.
Mijn collectie is al een aardig verzameling geworden zo over de tijd. Al ga ik er geen foto's van laten zien. Dit omdat de verzameling groten deels ineen kast staan met een spiegel erachter en ik niet sta te popelen mezelf hier neer te zetten. :P Misschien dat die foto's er ooit komen als ik die boel weer eens moet schoonmaken of zo en de boel dus niet in de kast staat.
Toch wilde ik jullie de volgende beeldjes niet behouden. Deze heb ik begin deze week van mijn moeder gekregen. Ze hadden in de winkel nog veel meer... maar je moet toch ergens een grens trekken (jammer genoeg :P).
(Klikbaar voor grotere versie)
Mijn collectie is al een aardig verzameling geworden zo over de tijd. Al ga ik er geen foto's van laten zien. Dit omdat de verzameling groten deels ineen kast staan met een spiegel erachter en ik niet sta te popelen mezelf hier neer te zetten. :P Misschien dat die foto's er ooit komen als ik die boel weer eens moet schoonmaken of zo en de boel dus niet in de kast staat.
Toch wilde ik jullie de volgende beeldjes niet behouden. Deze heb ik begin deze week van mijn moeder gekregen. Ze hadden in de winkel nog veel meer... maar je moet toch ergens een grens trekken (jammer genoeg :P).
(Klikbaar voor grotere versie)
zondag, februari 03, 2008
Kerstprijsvraagveiling 2007 2
De kerstprijsvraagveiling van Fok!games is alweer bijna voorbij. En met mijn 252 behaalde punten heb ik weer wat aardige dingetjes weten te bemachtigen. Aangezien ik met mijn laatste 4 puntjes toch niks meer kan winnen zet ik hier alvast neer wat ik gewonnen heb met het aantal punten dat ik ervoor heb uitgegeven.
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [360] Blue Dragon (135 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)
Van Blue Dragon waren er nog twee exemplaren in de veiling. Deze gingen weg voor 171 en de ander staat al op 224 punten. Dus die heb ik met redelijk weinig punten weten te bemachtigen.
Van de Conan Soundtrack was er ook nog een extra exemplaar. Deze ging weg voor 26. Dus ook daar heb ik geen slechte deal gesloten. Zowel Curious George en Kings Quest Collection stonden er maar éénmaal in. Al zou ik de Kings Quest Collection kunnen vergelijken met Space Quest Collection (42 punten), Police Quest Collection (67 punten) en wellicht Leisure Suit Larry Collection (81 punten).
Vooral met Blue Dragon ben ik blij. Al is het nog even afwachten in welke vorm deze binnenkomt. Dit omdat het gaat om een promo versie. Dus is het afwachten of daar een boekje en/of hoesje bij zit. Het spel is in ieder geval een complete versie. Dus het zal de pret niet al te ver omlaag halen als er geen boekje en/of hoesje bij zit.
Ik ben er in ieder geval tevreden mee. Het wachten is nu op het binnenkomen van het pakketje. Al zal dat wel nog een tijdje duren. Want ze moeten alles nog per lid verpakken en verzenden. En dit duurde vorig jaar ook wel een paar weken. Mij hoor je in ieder geval niet klagen. Want het is al een wonder dat ze dat geheel gratis doen.
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [360] Blue Dragon (135 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)
Van Blue Dragon waren er nog twee exemplaren in de veiling. Deze gingen weg voor 171 en de ander staat al op 224 punten. Dus die heb ik met redelijk weinig punten weten te bemachtigen.
Van de Conan Soundtrack was er ook nog een extra exemplaar. Deze ging weg voor 26. Dus ook daar heb ik geen slechte deal gesloten. Zowel Curious George en Kings Quest Collection stonden er maar éénmaal in. Al zou ik de Kings Quest Collection kunnen vergelijken met Space Quest Collection (42 punten), Police Quest Collection (67 punten) en wellicht Leisure Suit Larry Collection (81 punten).
Vooral met Blue Dragon ben ik blij. Al is het nog even afwachten in welke vorm deze binnenkomt. Dit omdat het gaat om een promo versie. Dus is het afwachten of daar een boekje en/of hoesje bij zit. Het spel is in ieder geval een complete versie. Dus het zal de pret niet al te ver omlaag halen als er geen boekje en/of hoesje bij zit.
Ik ben er in ieder geval tevreden mee. Het wachten is nu op het binnenkomen van het pakketje. Al zal dat wel nog een tijdje duren. Want ze moeten alles nog per lid verpakken en verzenden. En dit duurde vorig jaar ook wel een paar weken. Mij hoor je in ieder geval niet klagen. Want het is al een wonder dat ze dat geheel gratis doen.
vrijdag, februari 01, 2008
Kushiëls Pijl
30 december had ik al geschreven dat ik begonnen was met het lezen in Kushiëls Pijl van Jacqueline Carey. Een dik boek van 736 pagina's. In eerste instantie dacht ik dat het wel een lange tijd zou duren voor ik die uit zo hebben. Echter las het sneller weg dan ik had gedacht. En dus, nu ongeveer een maand later, heb ik het boek al uit. Iets wat met mijn snelheid en drukte tot redelijk snel is.
Het boek verteld het verhaal van Phèdre, een courtisane uit het land Terre d'Ange. Die ooit gezien werd als een kind dat "ongaaf" was. Dit omdat ze een rood vlekje in haar oog heeft. Uiteindelijk blijkt dit haar alleen maar speciaal te maken. Via allemaal gebeurtenissen weet ze uiteindelijk het gevaar dat Terre d'Ange boven het hoofd hangt te keren.
Het boek leest vlot weg en wist mij als lezer aan te sporen tot verder lezen. De combinatie van religie, politiek, spionage en erotiek kom je nauwelijks tegen in fantasy boeken, waardoor dit boek toch wel een apart plekje inneemt. Toch had ik af en toe het gevoel dat karakters dingen doen die ze eigenlijk niet behoorden te doen. Verder ergerde ik me aan zinnen als: "Als ik dat toen al wist dan....". Dit omdat je dan al meteen het idee krijgt dat bepaalde keuzes fout waren en dat er iets vervelends gaat gebeuren. Dat soort dingen ontdek ik liever zelf tijdens het lezen inplaats van dat het voortijdig al duidelijk wordt gemaakt dat er iets komt.
Toch ben ik benieuwd geraakt naar het vervolg en ben daar dan ook al aan begonnen. Het is een wat dunner boek, dus wellicht heb ik die ook binnen een maand uit. Dit eerste deel is, in mijn ogen, in ieder geval een aanrader voor elke fantasy liefhebber die eens wat aparts wil.
Het boek verteld het verhaal van Phèdre, een courtisane uit het land Terre d'Ange. Die ooit gezien werd als een kind dat "ongaaf" was. Dit omdat ze een rood vlekje in haar oog heeft. Uiteindelijk blijkt dit haar alleen maar speciaal te maken. Via allemaal gebeurtenissen weet ze uiteindelijk het gevaar dat Terre d'Ange boven het hoofd hangt te keren.
Het boek leest vlot weg en wist mij als lezer aan te sporen tot verder lezen. De combinatie van religie, politiek, spionage en erotiek kom je nauwelijks tegen in fantasy boeken, waardoor dit boek toch wel een apart plekje inneemt. Toch had ik af en toe het gevoel dat karakters dingen doen die ze eigenlijk niet behoorden te doen. Verder ergerde ik me aan zinnen als: "Als ik dat toen al wist dan....". Dit omdat je dan al meteen het idee krijgt dat bepaalde keuzes fout waren en dat er iets vervelends gaat gebeuren. Dat soort dingen ontdek ik liever zelf tijdens het lezen inplaats van dat het voortijdig al duidelijk wordt gemaakt dat er iets komt.
Toch ben ik benieuwd geraakt naar het vervolg en ben daar dan ook al aan begonnen. Het is een wat dunner boek, dus wellicht heb ik die ook binnen een maand uit. Dit eerste deel is, in mijn ogen, in ieder geval een aanrader voor elke fantasy liefhebber die eens wat aparts wil.
woensdag, januari 16, 2008
Kerstprijsvraagveiling 2007
Aan het einde van 2006 had ik voor het eerst meegedaan aan de kerstprijsvraag op Fok!Games. In die kerstprijsvraag had ik 245 punten gehaald die ik kon inzetten in de daarop volgende veiling. Waar ik toen dus leuke prijsjes gewonnen heb.
Ook aan het einde van 2007 was er weer een kerstprijsvraag en ik heb daar ook dit keer weer aan meegedaan. In vergelijking met vorig jaar heb ik echter amper mee gedaan aan de opdrachten. Ik heb er maar drie opgestuurd van de acht. Toch heb ik meer punten behaald dan vorig jaar, namelijk 252. Ik had dit maal wel wat meer bonuspunten weten te bemachtigen, maar waar het verschil qua vorig jaar vandaan komt weet ik niet precies. Al gok ik dat deze komen van één logo per dag meer. Al bij al hoop ik dat ik met deze punten weer wat leuke dingetjes uit de veiling kan halen. Gelukkig is het wachten op deze veiling dit jaar korter dan vorig jaar, aangezien deze niet meer gemaakt hoeft te worden.
Ook aan het einde van 2007 was er weer een kerstprijsvraag en ik heb daar ook dit keer weer aan meegedaan. In vergelijking met vorig jaar heb ik echter amper mee gedaan aan de opdrachten. Ik heb er maar drie opgestuurd van de acht. Toch heb ik meer punten behaald dan vorig jaar, namelijk 252. Ik had dit maal wel wat meer bonuspunten weten te bemachtigen, maar waar het verschil qua vorig jaar vandaan komt weet ik niet precies. Al gok ik dat deze komen van één logo per dag meer. Al bij al hoop ik dat ik met deze punten weer wat leuke dingetjes uit de veiling kan halen. Gelukkig is het wachten op deze veiling dit jaar korter dan vorig jaar, aangezien deze niet meer gemaakt hoeft te worden.
dinsdag, januari 08, 2008
Goed begin
Jeej, het nieuwe jaar is alweer een weekje bezig en wat een goed begin. Ik had er echt zin in... vooral na wat leuke dingetjes in december van het vorige jaar. Nou, dat gevoel stortte dus al snel in. Ten eerste is mijn hart weer eens gebroken... en zit ik dus weer lekker in mijn geestelijk doodse plekje.
Daarnaast wilde mijn moeder vorig jaar, in een emotionele bui, de scheiding aanvragen. Maar heeft later dat toch maar niet doorgezet. Nu wil mijn pa dus de scheiding doorzetten (na, misschien is dat maar goed ook eigenlijk, maar blijft geen leuk bericht). En tja, mijn moeder is dus niet te genieten op dit moment, wat begrijpelijk is maar totaal niet prettig.
Verder doet mijn externe harde schijf nog maar weinig meer dan wat klikken en zoemen. Ik vermoed dat de adaptor kapot is, maar zo niet dan ben ik dus ongeveer 150 GB aan bestanden kwijt. Nu is een deel daarvan wel weer te verkrijgen, maar een deel zal ik dan echt voor altijd kwijt zijn. Ben daar dus niet bepaald blij mee. Ik hoop maar dat het echt de adaptor is en dat deze niet de wereld gaat kosten. Want ik ben sowieso al niet zo blij met extra kosten op dit moment.
Als laatste kreeg ik vandaag een mailtje dat een bepaalde bestelling niet geleverd kon worden. Het product stond volgens dat mailtje per ongeluk nog op de site, maar kon niet meer geleverd worden. En dat weten ze dan pas na een dikke maand, en dat konden ze natuurlijk niet melden als antwoord op mijn eerder verzonden mail wanneer ze deze nou eens gingen verzenden. Erg jammer want was een mooie deal geweest als ze het dus wel konden leveren. Nu moet ik nog maar afwachten of ik mijn geld ooit terug zie... al heb ik daar wel hoop op natuurlijk. En anders kunnen ze mooie mails van me verwachten en een erg leuke blog entry.
Vorig jaar was echt knudde en ik wil dat dit jaar toch echt wel beter wordt. Dus ik blijf proberen om positief te zijn.
Daarnaast wilde mijn moeder vorig jaar, in een emotionele bui, de scheiding aanvragen. Maar heeft later dat toch maar niet doorgezet. Nu wil mijn pa dus de scheiding doorzetten (na, misschien is dat maar goed ook eigenlijk, maar blijft geen leuk bericht). En tja, mijn moeder is dus niet te genieten op dit moment, wat begrijpelijk is maar totaal niet prettig.
Verder doet mijn externe harde schijf nog maar weinig meer dan wat klikken en zoemen. Ik vermoed dat de adaptor kapot is, maar zo niet dan ben ik dus ongeveer 150 GB aan bestanden kwijt. Nu is een deel daarvan wel weer te verkrijgen, maar een deel zal ik dan echt voor altijd kwijt zijn. Ben daar dus niet bepaald blij mee. Ik hoop maar dat het echt de adaptor is en dat deze niet de wereld gaat kosten. Want ik ben sowieso al niet zo blij met extra kosten op dit moment.
Als laatste kreeg ik vandaag een mailtje dat een bepaalde bestelling niet geleverd kon worden. Het product stond volgens dat mailtje per ongeluk nog op de site, maar kon niet meer geleverd worden. En dat weten ze dan pas na een dikke maand, en dat konden ze natuurlijk niet melden als antwoord op mijn eerder verzonden mail wanneer ze deze nou eens gingen verzenden. Erg jammer want was een mooie deal geweest als ze het dus wel konden leveren. Nu moet ik nog maar afwachten of ik mijn geld ooit terug zie... al heb ik daar wel hoop op natuurlijk. En anders kunnen ze mooie mails van me verwachten en een erg leuke blog entry.
Vorig jaar was echt knudde en ik wil dat dit jaar toch echt wel beter wordt. Dus ik blijf proberen om positief te zijn.
zondag, december 30, 2007
Vrienden
Het is weer bijna oud-en-nieuw en dus tijd voor een blogpostje met een terugblik op het jaar. Dit maal geen songtekst. Dit omdat ik er geen goede kon vinden.
Dit jaar was eigenlijk precies andersom dan vorig jaar. Had ik vorig jaar een jaar vol liefde en kreeg ik aan het einde zo'n beetje de bons. Dit jaar was voor mij een jaar van eenzaamheid, verdriet en donkerte. Een jaar waar ik me redelijk doods voelde. Deels kwam dit door mezelf en het verdriet dat ik voelde, maar aan de andere kant de problemen waar ik tegen aanliep. Zo ging (en gaat het nog steeds) niet zo goed met mijn afstuderen. Zag ik (en zie ik nog steeds) mijn girorekening steeds verder inzinken. Heeft mijn pa zijn zinnen nog meer gezet op een project wat mogelijk niks wordt en waardoor er amper inkomsten waren en als klapper op de vuurpijl heeft deze ook nog eens een beroerte opgelopen éé die niet onder de noemer kleintje geduwd kan worden, waardoor er helemaal geen inkomen meer binnenkomt.
In dit soort tijden heb ik het gevoel dat ik mijn echte vrienden leer kennen (en zoveel vrienden heb ik niet). Namelijk de mensen die ondanks alles er zoveel mogelijk proberen te zijn en de mensen die nog amper met je spreken. Nu zullen enkele van de laatste groep daar vast een reden voor hebben... maar toch... zit er een naar smaakje aan. Vooral omdat ik bij sommigen er wel vaak was toen ze zelf in een nare periode zaten. Nu deed ik dat niet voor mezelf maar voor hen... toch had ik dit jaar ook wel wat meer warmte kunnen gebruiken. Al met al ben ik dit jaar heelhuids door gekomen, dus ik mag niet klagen.
De laatste maand was in ieder geval wat zonniger (ondanks de vele revalidatiecentrum bezoeken). Zo heb ik van twee hele lieve mensjes als steuntje in de rug en voor mijn aankomende verjaardag een cadeau gekregen. Een erg leuk cadeau als ik het mag zeggen en daarvoor kan ik ze niet vaak genoeg bedanken, dus bij deze nogmaals bedankt :). Het cadeau is een boek genaamd Kushiel's Scion van Jacqueline Carey. Een prachtige Engelse editie met een hardcover.
Komt mooi uit want nu ben ik eigenlijk verplicht om de serie te gaan lezen. Dus ook de drie eerdere delen die ik al in huis heb. Dit zal vooral een ander lief persoontje die ik dit jaar heb leren kennen en die wat zonlicht in mijn leven heeft gebracht, zeer waarderen. Daarom ben ik maar alvast begonnen met deel 1. Al ben ik daar nog niet zo heel ver in gevorderd tot nog toe, al leest het verrassend vlot weg. Toch zijn het dikke pillen, dus zal het nog wel even duren voor ik die allemaal uit heb en eindelijk aan dit nieuwe deel kan beginnen.
Goed, dit jaar is dus bijna afgelopen en daar ben ik dus erg blij mee. Hopelijk wordt volgend jaar beter en was deze december maand alleen maar een voorproefje.
Ik wens iedereen in ieder geval een mooie oud-en-nieuw toe en dat 2008 maar een geweldig jaar mag worden voor jullie allemaal. Met veel liefde en vriendschap, hoop en geluk.
Dit jaar was eigenlijk precies andersom dan vorig jaar. Had ik vorig jaar een jaar vol liefde en kreeg ik aan het einde zo'n beetje de bons. Dit jaar was voor mij een jaar van eenzaamheid, verdriet en donkerte. Een jaar waar ik me redelijk doods voelde. Deels kwam dit door mezelf en het verdriet dat ik voelde, maar aan de andere kant de problemen waar ik tegen aanliep. Zo ging (en gaat het nog steeds) niet zo goed met mijn afstuderen. Zag ik (en zie ik nog steeds) mijn girorekening steeds verder inzinken. Heeft mijn pa zijn zinnen nog meer gezet op een project wat mogelijk niks wordt en waardoor er amper inkomsten waren en als klapper op de vuurpijl heeft deze ook nog eens een beroerte opgelopen éé die niet onder de noemer kleintje geduwd kan worden, waardoor er helemaal geen inkomen meer binnenkomt.
In dit soort tijden heb ik het gevoel dat ik mijn echte vrienden leer kennen (en zoveel vrienden heb ik niet). Namelijk de mensen die ondanks alles er zoveel mogelijk proberen te zijn en de mensen die nog amper met je spreken. Nu zullen enkele van de laatste groep daar vast een reden voor hebben... maar toch... zit er een naar smaakje aan. Vooral omdat ik bij sommigen er wel vaak was toen ze zelf in een nare periode zaten. Nu deed ik dat niet voor mezelf maar voor hen... toch had ik dit jaar ook wel wat meer warmte kunnen gebruiken. Al met al ben ik dit jaar heelhuids door gekomen, dus ik mag niet klagen.
De laatste maand was in ieder geval wat zonniger (ondanks de vele revalidatiecentrum bezoeken). Zo heb ik van twee hele lieve mensjes als steuntje in de rug en voor mijn aankomende verjaardag een cadeau gekregen. Een erg leuk cadeau als ik het mag zeggen en daarvoor kan ik ze niet vaak genoeg bedanken, dus bij deze nogmaals bedankt :). Het cadeau is een boek genaamd Kushiel's Scion van Jacqueline Carey. Een prachtige Engelse editie met een hardcover.
Komt mooi uit want nu ben ik eigenlijk verplicht om de serie te gaan lezen. Dus ook de drie eerdere delen die ik al in huis heb. Dit zal vooral een ander lief persoontje die ik dit jaar heb leren kennen en die wat zonlicht in mijn leven heeft gebracht, zeer waarderen. Daarom ben ik maar alvast begonnen met deel 1. Al ben ik daar nog niet zo heel ver in gevorderd tot nog toe, al leest het verrassend vlot weg. Toch zijn het dikke pillen, dus zal het nog wel even duren voor ik die allemaal uit heb en eindelijk aan dit nieuwe deel kan beginnen.
Goed, dit jaar is dus bijna afgelopen en daar ben ik dus erg blij mee. Hopelijk wordt volgend jaar beter en was deze december maand alleen maar een voorproefje.
Ik wens iedereen in ieder geval een mooie oud-en-nieuw toe en dat 2008 maar een geweldig jaar mag worden voor jullie allemaal. Met veel liefde en vriendschap, hoop en geluk.
maandag, december 24, 2007
Achmed's "Jingle Bombs"
Goed, het is bijna kerst en daar hoort wat vrolijkheid bij. Hieronder een filmpje waarin Achmed the Death Terrorist een mooi kerstliedje zingt. Tevens zitten er wat games grappen in die het geheel natuurlijk tot een hoger niveau brengen. Ga er dus rustig voor zitten, zet het geluid aan en geniet.
zaterdag, december 22, 2007
Kerstwens 2007
Het is al weer bijna kerst en dus heb ik maar weer eens een kerstkaart gemaakt. Deze heb ik aan de meeste vast al wel gestuurd. Dus die zullen hem al kennen. Toch kan het voorkomen dat ik iemand ben vergeet (omdat ik bijvoorbeeld geen mailadres van die persoon meer heb) en die wil ik de kaart niet onthouden. Dus bij deze de kaart met daarop onze hond.
(klikbaar voor grotere versie)
Tevens wil ik iedereen fijne kerstdagen toewensen en een sprankelend uiteinde. Dat volgend jaar voor jullie allen een prachtig jaar mag worden met fijne en gelukkige gebeurtenissen en heel veel liefde.
(klikbaar voor grotere versie)Tevens wil ik iedereen fijne kerstdagen toewensen en een sprankelend uiteinde. Dat volgend jaar voor jullie allen een prachtig jaar mag worden met fijne en gelukkige gebeurtenissen en heel veel liefde.
dinsdag, december 18, 2007
Feestmaal en relieken
Ik heb al een tijdje niks geschreven over mijn lees ervaringen. In de afgelopen tijd heb ik twee boeken uitgelezen uit het fantasy genre. Namelijk "Een feestmaal voor kraaien" van George R.R. Martin en "Harry Potter en de relieken van de dood" van J.K. Rowling. Beide titels klinken wat zwartgallig, maar uiteindelijk valt dat allemaal wel mee.
Ik had mij zeer verheugd op het lezen van "Een feestmaal voor kraaien". Dit omdat de voorgaande boeken mij wel wisten te boeien. Het probleem met de wat grotere series is altijd dat bepaalde delen zeer traag, saai, vervelend en/of gewoon oninteressant zijn. Nou, dit is dan zo'n deel. Alle leuke boeiende karakters komen niet tot nauwelijks aan bod. Het verhaal kent bijna geen actie en slentert dus maar door. Dit alles omdat de schrijver het oorspronkelijke verhaal dusdanig lang vond worden dat deze het maar in twee boeken verdeelt heeft. Waarom de schrijver koos voor deze opdeling is mij totaal onbekend. Het brengt echter wel de hoop met zich mee dat het volgende deel, wat dus dezelfde tijdsperiode zal omvatten, wel de leuke interessante karakters zal bevatten. Wellicht komt bij dat deel ook aan het licht, waarom dit saaie boek is geschreven en waarom een dergelijke verdeling van karakters is gekozen.
Want er zal toch wel een reden zijn waarom George R.R. Martin voor een dergelijke opzet gekozen heeft. En waarom deze niet koos voor een betere verdeling van de karakters. Ik hoop tevens dat het boek na de volgende niet weer op deze manier verdeelt wordt of nog liever gewoon niet opgedeeld hoeft te worden. Het is leuk dat Martin gebruik maakt van verschillende karakters. Maar je kunt het ook overdrijven. Al zal de bedoeling van dit alles mij totaal ontgaan zijn en zit er gewoon logica in. Ik sta in ieder geval te trappelen op het volgende deel. Niet omdat dit deel zo geweldig was, maar omdat ik wil weten hoe het met de echte leuke karakters zal gaan. Kom maar op met John Sneeuw en de mannen van de muur, Bran Stark, Rickon Stark, Daenerys Targaryen en de vele anderen.
Ook op "Harry Potter en de relieken van de dood" had ik me verheugd. Maar ook dit boek viel mij flink tegen. Ik kan echter niet zeggen of dat puur aan dit deel ligt of omdat de serie me op dit moment minder goed valt. Ik heb me echter lopen ergeren aan de vele toevalligheden. Nu zaten er in de vorige delen ook wel toevalligheden, maar bij deze kwam het bij mij heel ergerlijk over. Bijvoorbeeld een persoon waarvan je verwacht dat deze eigenlijk dood is die plots toch blijkt te leven op een moment dat Harry net bepaalde informatie nodig heeft die deze persoon alleen kan geven. Of een voorwerp dat zonder een bepaalde reden uit de hand valt en dat die gebeurtenis weer mooi past in het verhaal als een leermoment voor de kleine kinderzieltjes die het boek lezen. Verder komen er teveel gebeurtenissen in voor die voor je gevoel heel onlogisch zijn en die daarom verder in het verhaal toch maar even worden uitgelegd zodat het "kloppend" wordt gemaakt.
Een ander punt waar ik me aan ergerde was dat Harry Potter opeens van alles duidelijk werd. Zonder enkele vorm van reden. Nee, de in andere delen zo domme jongen die eigenlijk alles per geluk en door de hulp van vrienden redde, heeft plots het licht der intelligentie gezien. Net als zijn vriendje Ron, al wil die nog steeds zo af en toe in dit deel uit de onnozele hoek komen. Daar tegenover is de altijd pientere Hermelien opeens een stuk onnozeler geworden. Kijk, dat gaat er bij mij toch echt niet in. En wat is dat eigenlijk met steeds dezelfde paar toverspreuken? Hebben ze na zes jaar studeren niet veel meer kunnen leren? In de eerste delen was dat nog wel te vergeven. Ze zijn nog jong en hebben niet veel geleerd. Echter in dit zevende deel hebben ze al zes jaar studie achter de rug. Dan mag je toch wel iets van ze verwachten?
Goed, het is eigenlijk een kinderboek, maar dan nog zitten er teveel onlogische dingen in dit deel. Wellicht hadden de vorige delen dat ook wel. Dat kan ik me zo niet meer herinneren. Dit deel viel mij in ieder geval tegen. En dat voor een laatste deel. Ik kreeg echt het gevoel dat Rowling schreef naar een einde, wat ook het geval was natuurlijk, en hierbij alles maar aan elkaar probeerde te knopen om dat einde te halen. Dit gaat duidelijk ten koste van het verhaal. Ik moet wel bekennen dat sommige verhaal draadjes erg goed zijn gevonden en dat deze het verhaal ten goede komen. Er zitten echter te veel frustratie punten voor mij in dit boek dat deze niet voldoende zijn naar mijn idee om er een geweldig boek van te maken. Al is het wel een leuk en simpel tussendoortje.
Ik had mij zeer verheugd op het lezen van "Een feestmaal voor kraaien". Dit omdat de voorgaande boeken mij wel wisten te boeien. Het probleem met de wat grotere series is altijd dat bepaalde delen zeer traag, saai, vervelend en/of gewoon oninteressant zijn. Nou, dit is dan zo'n deel. Alle leuke boeiende karakters komen niet tot nauwelijks aan bod. Het verhaal kent bijna geen actie en slentert dus maar door. Dit alles omdat de schrijver het oorspronkelijke verhaal dusdanig lang vond worden dat deze het maar in twee boeken verdeelt heeft. Waarom de schrijver koos voor deze opdeling is mij totaal onbekend. Het brengt echter wel de hoop met zich mee dat het volgende deel, wat dus dezelfde tijdsperiode zal omvatten, wel de leuke interessante karakters zal bevatten. Wellicht komt bij dat deel ook aan het licht, waarom dit saaie boek is geschreven en waarom een dergelijke verdeling van karakters is gekozen.
Want er zal toch wel een reden zijn waarom George R.R. Martin voor een dergelijke opzet gekozen heeft. En waarom deze niet koos voor een betere verdeling van de karakters. Ik hoop tevens dat het boek na de volgende niet weer op deze manier verdeelt wordt of nog liever gewoon niet opgedeeld hoeft te worden. Het is leuk dat Martin gebruik maakt van verschillende karakters. Maar je kunt het ook overdrijven. Al zal de bedoeling van dit alles mij totaal ontgaan zijn en zit er gewoon logica in. Ik sta in ieder geval te trappelen op het volgende deel. Niet omdat dit deel zo geweldig was, maar omdat ik wil weten hoe het met de echte leuke karakters zal gaan. Kom maar op met John Sneeuw en de mannen van de muur, Bran Stark, Rickon Stark, Daenerys Targaryen en de vele anderen.
Ook op "Harry Potter en de relieken van de dood" had ik me verheugd. Maar ook dit boek viel mij flink tegen. Ik kan echter niet zeggen of dat puur aan dit deel ligt of omdat de serie me op dit moment minder goed valt. Ik heb me echter lopen ergeren aan de vele toevalligheden. Nu zaten er in de vorige delen ook wel toevalligheden, maar bij deze kwam het bij mij heel ergerlijk over. Bijvoorbeeld een persoon waarvan je verwacht dat deze eigenlijk dood is die plots toch blijkt te leven op een moment dat Harry net bepaalde informatie nodig heeft die deze persoon alleen kan geven. Of een voorwerp dat zonder een bepaalde reden uit de hand valt en dat die gebeurtenis weer mooi past in het verhaal als een leermoment voor de kleine kinderzieltjes die het boek lezen. Verder komen er teveel gebeurtenissen in voor die voor je gevoel heel onlogisch zijn en die daarom verder in het verhaal toch maar even worden uitgelegd zodat het "kloppend" wordt gemaakt.
Een ander punt waar ik me aan ergerde was dat Harry Potter opeens van alles duidelijk werd. Zonder enkele vorm van reden. Nee, de in andere delen zo domme jongen die eigenlijk alles per geluk en door de hulp van vrienden redde, heeft plots het licht der intelligentie gezien. Net als zijn vriendje Ron, al wil die nog steeds zo af en toe in dit deel uit de onnozele hoek komen. Daar tegenover is de altijd pientere Hermelien opeens een stuk onnozeler geworden. Kijk, dat gaat er bij mij toch echt niet in. En wat is dat eigenlijk met steeds dezelfde paar toverspreuken? Hebben ze na zes jaar studeren niet veel meer kunnen leren? In de eerste delen was dat nog wel te vergeven. Ze zijn nog jong en hebben niet veel geleerd. Echter in dit zevende deel hebben ze al zes jaar studie achter de rug. Dan mag je toch wel iets van ze verwachten?Goed, het is eigenlijk een kinderboek, maar dan nog zitten er teveel onlogische dingen in dit deel. Wellicht hadden de vorige delen dat ook wel. Dat kan ik me zo niet meer herinneren. Dit deel viel mij in ieder geval tegen. En dat voor een laatste deel. Ik kreeg echt het gevoel dat Rowling schreef naar een einde, wat ook het geval was natuurlijk, en hierbij alles maar aan elkaar probeerde te knopen om dat einde te halen. Dit gaat duidelijk ten koste van het verhaal. Ik moet wel bekennen dat sommige verhaal draadjes erg goed zijn gevonden en dat deze het verhaal ten goede komen. Er zitten echter te veel frustratie punten voor mij in dit boek dat deze niet voldoende zijn naar mijn idee om er een geweldig boek van te maken. Al is het wel een leuk en simpel tussendoortje.
woensdag, december 05, 2007
Nationale fucked-up loterij
Om geld te verkrijgen bij een loterij moet je geluk hebben. En laat dat nou iets zijn wat wij hier in huis de laatste tijd niet hebben. Het is al weer een tijdje geleden dat we een brief van de Nationale Postcode Loterij kregen en ik heb er nog niet eerder iets over geschreven door alle drukte. Maar het moet er toch even uit.
WAT EEN IRRITANTE KUT GASTEN ZIJN DAT TOCH OOK DAAR.
Bij deze meteen een verontschuldiging voor het geschreeuw en de grove taal. Maar laat me na het lezen van de volgende tekst even weten hoe jullie zouden reageren.
Bedenk even dat de brief aan mijn vader gericht is en dat deze drie dagen na dat mijn pa naar het ziekenhuis in Dokkum was gebracht bij ons in de bus viel. In de brief stond het volgende:
Fijn dat het persoonlijk is en niet overdraagbaar is naar een familielid. Niet dat ik hieraan mee zou doen, in de huidige situatie. Want het is niet zeker of je überhaubt dan mag komen. Als dat wel mag, dan moet je erheen zien te komen (kost weer geld). Ben je er dan is het nog niet zeker of je wel de kans krijgt iets te winnen. Mocht je toch die kans krijgen dan moet je wel met je verstand er goed bij zijn en niet allemaal andere dingen aan je hoofd hebben. Verder heb ik geen hoge pet van instanties die denken dat heel Nederland ze kent. Want ik heb er vast wel eens langs gezapt, maar vraag me niet hoe dat programma in elkaar zit. Zolang heb ik nooit gekeken om dat te weten en na deze brief ga ik dat ook nooit doen.
Nee, bedankt Linda de Mol. Je hebt misschien een leuk koppie maar daarvoor zou ik niet speciaal naar die Endehol studio's rijden. Wat ik sowieso niet mag omdat het persoonsgebonden is. Je kunt dat persoonlijke uitrijkaartje dus ergens stoppen waar de zon nooit schijnt, want we zullen daar geen gebruik van maken. Stuur liever een leuk geldbedrag op, daar hebben we op dit moment meer aan.
WAT EEN IRRITANTE KUT GASTEN ZIJN DAT TOCH OOK DAAR.
Bij deze meteen een verontschuldiging voor het geschreeuw en de grove taal. Maar laat me na het lezen van de volgende tekst even weten hoe jullie zouden reageren.
Bedenk even dat de brief aan mijn vader gericht is en dat deze drie dagen na dat mijn pa naar het ziekenhuis in Dokkum was gebracht bij ons in de bus viel. In de brief stond het volgende:
Betreft: Oproep kandidaten voor "Miljoenenjacht" opnames in TV-studio EndemolLeuk hoor, maar een beetje te laat, want mijn pa ligt half verlamt in het revalidatiecentrum. Dus ga er maar niet vanuit dat deze 17 december naar de studio kan komen. De man kan al moeizaam bij de toilet komen, laat staan naar Aalsmeer.
Amsterdam, 23 november 2007
Geachte heer of mevrouw xxxx,
Heel Nederland kent het spannende tv programma Postcode Loterij Miljoenenjacht. U bent nu één van de gelukkigen die is geselecteerd om kans te maken op 1 van de 500 studioplaatsen voor de opnames van Miljoenenjacht in de Endemol studio's te Aalsmeer. Naast een verzorgde dagarrangement met lunchbuffet inbegrepen, maakt u kans deel uit te maken van een exclusief gezelschap van Miljoenenjacht winnaars.
In de spelshow Miljoenenjacht kunt u als kanshebber naast mij eindigen in de finale. Net als elke finalist maakt u daarmee kans om met maar liefst 5 miljoen euro naar huis te gaan! Vele anderen winnen daarnaast nog kleinere geldbedragen, droomreizen of zelfs auto's!
Wilt u mijn kandidaat zijn dan kunt u uw unieke code activeren op de speciale Miljoenenjacht studiogasten pagina xxxx.xxxx.xxxx/xxxx. Geef op deze website aan of u op 17 december 2007 aanwezig kunt zijn bij de opnames. Bovendien kunt u op deze website speciale wensen doorgeven.
Het activeren van uw kanscode is zonder enige verplichting!
Persoonlijk, niet overdraagbaar, wordt éénmalig uitgegeven.
Uw studioplaats kanscode is xxxx
Activeer uw code snel op xxxx.xxxx.xxxx/xxxx
Bent u één van de gelukkigen dan bellen we u persoonlijk voor 12 december! Uw persoonlijke uitrijkaart hebben we alvast bijgesloten.
Met vriendelijke groeten,
Linda de Mol
P.s. Alleen als u de kanscode vóór 5 december activeert, maakt u kans om in de studio te komen. Heeft u geen internet? Activeer uw code dan via xxxx-xxxx (15 cpm).
Fijn dat het persoonlijk is en niet overdraagbaar is naar een familielid. Niet dat ik hieraan mee zou doen, in de huidige situatie. Want het is niet zeker of je überhaubt dan mag komen. Als dat wel mag, dan moet je erheen zien te komen (kost weer geld). Ben je er dan is het nog niet zeker of je wel de kans krijgt iets te winnen. Mocht je toch die kans krijgen dan moet je wel met je verstand er goed bij zijn en niet allemaal andere dingen aan je hoofd hebben. Verder heb ik geen hoge pet van instanties die denken dat heel Nederland ze kent. Want ik heb er vast wel eens langs gezapt, maar vraag me niet hoe dat programma in elkaar zit. Zolang heb ik nooit gekeken om dat te weten en na deze brief ga ik dat ook nooit doen.
Nee, bedankt Linda de Mol. Je hebt misschien een leuk koppie maar daarvoor zou ik niet speciaal naar die Endehol studio's rijden. Wat ik sowieso niet mag omdat het persoonsgebonden is. Je kunt dat persoonlijke uitrijkaartje dus ergens stoppen waar de zon nooit schijnt, want we zullen daar geen gebruik van maken. Stuur liever een leuk geldbedrag op, daar hebben we op dit moment meer aan.
Abonneren op:
Reacties (Atom)