Roze drollen

Zojuist zag ik in het programma Hart van Nederland van TV zender SBS6 een item over een vrouw die in haar buurt de hondendrollen roze spuit met behulp van een spuitbus verf. Dit omdat ze zich irriteert aan de hondendrollen.

Winkelende asocialen

Heeft u dat ook wel eens? Dat u lekker aan het winkelen bent en dat er dan een mede shopper iets doet wat gewoonweg erg asociaal is? Vast wel. Nou, ik had maandag dus ook zo’n figuur in de buurt.

SMS etiquette

De etiquette of het decorum is een geheel van cultuurgebonden beleefdheidsregels en omgangsvormen. De kern van de etiquette is: rekening houden met de gevoelens van anderen en met de gebruiken in een samenleving, in alle situaties waarin mensen met elkaar omgaan.

Een link tussen werelden

Eindelijk hij kwam gisteren aan. Elke fan heeft hem al zo’n beetje uitgespeeld… of zelfs al meerdere keren… Maar nu heb ik hem eindelijk ook in huis. En het is niet eens mijn eigen schuld dat hij zo laat aan kwam. Nee, het kwam door Saturn. Maar eindelijk. Ook ik kan nu beginnen aan The Legend of Zelda: A Link Between Worlds.

Verschuiving

Een tijdje terug had ik een bestelling gedaan bij de webwinkel Zavvi. Namelijk de Limited Edition van de game Blazblue Continuum Shift Extend voor de PSVita. Deze was op die webshop nogal goedkoop en zelfs goedkoper dan de normale versie. Dus ik was helemaal in mijn nopjes.

De oplap-corporatie

Vorig jaar zijn er in mijn woonomgeving flink wat huurwoning geschilderd. Ook de woning waarin ik woon. Niet het beste schilderwerk kan ik je vertellen, want op veel plekken kwam de verf er alweer van af. Maar goed, je mag eigenlijk niks verwachten bij een huurwoning.

Een tijdje terug echter kwam iemand bij de woningcorporatie op het briljante idee om de huurwoningen in mijn woonplaats te renoveren. Hiervoor is er een contract met een bouwondernemer opgezet waarbij er een hele grote groep van huizen met kunststof zou worden gerenoveerd. Ze zijn toen begonnen enkele straten hier vandaan en dat knapte zowaar eens een keer behoorlijk op. Ze begonnen zelfs aan het begin van onze straat. We waren dan ook redelijk hoopvol dat onze woning ook zo’n luxe opknap beurt zou krijgen.

Gebroken glas

Een tijdje terug pakte ik mijn HTC Desire en zat er plots een scheur in het glas van het touchscreen. Dat is dus niet iets waar je blij van wordt.

Dus ik naar de KPN winkel waar ik de smartphone vandaan heb. Tja, niet verzekerd (domdom, want 1 keer is niet genoeg in dit geval). Minimale kosten zouden 200 euro bedragen. Minimaal. Dus het kon nog wel eens meer worden.

Nu had ik online al wat onderzoek gedaan en die schermpjes kun je online al kopen voor 55 dollar en het monteren kost niet meer dan 1 uur werk. Dus dan vind ik 200 euro nog al aan de hoge kant. Dat dus ook maar meteen gezegd. De medewerker wees me toen op een reparatiewinkel die het vast goedkoper kon maken.

Voor dat ik hier naar toe stapte vroeg ik nog wel even of ik de smartphone later ook kon verzekeren. Ja, dat was geen probleem, mits de telefoon gerepareerd was.

Goed, dus ik naar die reparatiewinkel. Natuurlijk kon deze gemaakt worden en dat zou 1 week duren en 120 euro kosten. Dat is nog veel… maar in ieder geval een stuk minder dan die 200.

Een week later heb ik de telefoon opgehaald, netjes betaald en ben weer naar KPN gegaan. Want ik wilde de smartphone voor de toekomst toch wel verzekeren. Nou, die medewerker die ik toen voor me had wilde dat dus totaal niet doen. Raar, als je de week ervoor toch de mededeling kreeg dat dat geen probleem zou zijn. Nee, het scherm was niet meer origineel en er zaten wat beschadigingen op.

Vervolgens wilde mijn moeder een wijziging in abonnement door laten voeren. Dat kon wel. Maar hoeveel dingen ze dan wel niet moeten scannen. Waarom kunnen ze dat dan ook niet met een smartphone doen? Dan kunnen ze toch vastleggen hoe de smartphone er op dat moment uitziet en wat de vorige reparaties behelsden. Op die manier kun je zo’n apparaat toch prima verzekeren? Of denk ik nu weer veel te makkelijk?

Goed, nog iets meer dan een jaar en mijn contract is ten einde. Dan misschien maar eens kijken voor een andere smartphone en die dan wel verzekeren. Voorlopig is deze nu weer heel, al zit er nu op twee plekken wel wat vuil onder het glas, en hopelijk blijft dat ook zo. Want op dit soort kosten zit ik niet te wachten.

Gekke Jack

Afgelopen zaterdag was er een nieuwe ‘komedieserie’ op de televisie. Namelijk Iedereen is gek op Jack. Een Nederlandse remake van de Amerikaanse serie Everybody Loves Raymond.

Nu vind ik persoonlijk Everybody Loves Raymond wel een goede serie. Het is geen briljante serie, maar de grappen zijn wel goed en door dat de karakters zo sterk opgebouwd zijn komen deze goed tot hun recht. Het lieve kleine omaatje dat dol is op haar ene zoon. De depri opa die haar wel kan schieten. De boom van een broer die jaloers is op de aandacht die de lieveling krijgt. De vrouw die niet weet hoe ze met de schoonfamilie om moet gaan. En wat levendige kids.

En toen kwam de Nederlandse bewerking hiervan met Jeroen van Koningsbrugge in de plek van Raymond het lievelingetje en Linda de Mol als diens vrouw. Niks mis mee op zich. Ziet er zo in de serie wel leuk uit als stel. Maar dan komen we bij de andere casting. Het omaatje dat in Everybody Loves Raymond zo lief en schattig overkomt (maar ondertussen behoorlijk grof en onaardig is) is in de Nederlandse versie een soort van Nel Veerkamp geworden. Nu kan dat op zich best leuk zijn als de grappen ernaar gemaakt zijn, maar ze pakken de Everybody Loves Raymond grappen… en die worden dan niet grappig, maar plat en ordinair. De opa en de broer komen allebei in de Nederlandse versie over als niets zeggende karakters er zit totaal geen karakter in. Nu heb ik op een gegeven moment niet meer zo goed opgelet, maar volgens mij waren de kids al helemaal nergens te bekennen.

Daar waar de karakters in het origineel zo verschillend zijn, niet alleen qua karakter, maar ook qua lengte etc. Lijken ze in de Nederlandse versie nietszeggend, zelfs de lengtes van de acteurs zijn haast identiek. Het komt over alsof de makers van punt A naar punt B wilden op de gemakkelijkste manier en dus maar een rechte lijn hebben getrokken. Zowel qua verhaal (grappen bijna letterlijk overnemen), als wel de karakters zo karakterloos en gelijksoortig te kiezen. Die lengte is dan weer erg handig zodat je niet zoveel verschillende camerastanden hoeft te gebruiken.

Een ander punt van kritiek op de Nederlandse versie is het gebruik van een lachmachine. Nu gebruiken ze die in het origineel ook, dus dat is zo erg nog niet. In het origineel doen ze het echter met meer beleid. In de Nederlandse versie leek het echt te vaak alsof je pal naast de lachers zat. Zo hard stond het. En omdat ze geen ander geluid er onder gemonteerd hadden (zacht muziekje bijvoorbeeld) en het dus leek alsof je naar een toneel uitvoering zat te kijken, kwam het lawaai nog eens harder over. Dat is dus al frustrerend, maar dan ook nog eens op momenten die totaal… maar dan ook totaal niet grappig waren. Op een gegeven moment riep Jeroen iets van": “Huh”, wat gevolgd werd door: “Huh?… huh huh huh”. Echt, wie monteert dat er onder? Het lijkt wel alsof de makers denken dat de kijkers dom zijn en niet weten wat er nou echt grappig is. Of dat ze de kijkers de, volgens hen, grappige momenten ook daadwerkelijk grappig moeten vinden. In het origineel zit er variatie in het volume van het lachen. Zo uitgekiend dat de echte leuke momenten ook daar door worden versterkt… en dat het bij de wat minder leuke grappen niet heel erg naar voren wordt gebracht. Oftewel er is over nagedacht. Iets wat naar mijn mening niet gedaan is bij deze remake. Tja, het na proberen te maken van iets goeds is zo makkelijk nog niet.

Mijn laatste punt van kritiek is dat we weer echt in Nederland zitten en er blijkbaar weer wat erotisch in moet zitten. We hebben het over een komedie toch? Dus was het nu echt nodig dat de inkijk van Mevrouw de Mol zolang en pontificaal in beeld werd gebracht? Oké, je zag alleen maar zo’n donkere gang en verder niks boeiends. En als hetero man vind ik dat beeld ook helemaal niet erg. Maar het past gewoon niet in het plaatje. Denken ze nu echt dat Nederlanders (en dan vooral de mannen) dit soort series alleen maar willen kijken als er wat verleidelijks naar voren wordt gebracht? Jammer jammer jammer.

Daar waar het origineel zo goed uitgedacht is en daardoor ook echt grappig en leuk overkomt is de Nederlandse remake maar plat, vulgair en alles behalve echt grappig. Enige lichtpuntje is het acteer werk van Jeroen van Koningsbrugge, die ondanks alles er toch nog iets van heeft weten te maken.