Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht

Enkele blogposts geleden had ik al beloofd dat ik iets meer zou vertellen over de graphic novel "Anita Blake Vampierjager: Dodenjacht". De derde graphic novel van Mynx die in mijn bezit is gekomen en die gebaseerd is op het gelijknamige boek van Laurell K. Hamilton.

Tevens is dit, van de drie graphic novels, de enige waarvan ik het origineel niet gelezen heb. Al ben ik dat zeker nog wel een keer van plan. Maar dan gok ik dat ik voor de Engelse versies van de serie ga, aangezien ze het in Nederland verdommen om te vertalen (ja, de eerste twee delen, maar dat schiet ook niet op).

Ik vond deze graphic novel toch wel de beste van de drie. Wat mogelijk komt omdat ik het origineel niet ken... maar dat laat ik even in het midden. De tekeningen zijn door het hele boekje van goede kwaliteit. Net zoals dat was bij "De Hagenridder". Ditmaal dus geen duidelijke wisseling van tekenaars, zoals in "Magiër Leerling 1". Qua tekstfouten lijkt het ook wat minder te zijn geworden. Dat gaat dus de goede kant op. Tevens worden er aan het einde de Amerikaanse covers weergegeven. Een leuk extraatje.

Het hoofdverhaal eindigt met een: Wordt vervolgd!. Dat wordt dus wachten op het tweede deel, net als bij "Magiër Leerling 1". Daarna volgt er nog een kort verhaal genaamd Vampierbeet. Geen idee waar dat vandaan komt. Of dat van Laurell K. Hamilton zelf is of dat de makers van Dabel Brothers zelf iets hebben verzonnen om de leegte te vullen. Misschien dat ik dat nog eens ga proberen te googlen... en mocht iemand van jullie het weten post dat dan even in een reactie.

Tot slot een: Aaaaaaaaaaaaaaaaarg... nog meer om op te wachten.

Magiër Leerling I

In mijn vorige blogpost had ik het over "De Hagenridder". Dit is niet de enige graphic novel die Mynx van Dabel Brothers uit heeft gegeven. Een ander fantasy boek die ze hebben verstript en nog aan het verstrippen zijn is "Magiër" van Raymond E. Feist. Het eerste gedeelte van het boek is terug te vinden in "Magiër Leerling I". Aangezien het boek "Magiër" zelf al een stuk dikker was dan "De hagenridder" is het logisch dat deze in meerdere delen zal worden uitgegeven.

In dit eerste deel wordt het eerste gedeelte van het boek gedeelte Leerling grafisch weergegeven. Er zal dus sowieso een Leerling deel 2 komen en vermoedelijk minimaal 2 Meester delen.


Persoonlijk ben ik iets minder te spreken over deze graphic novel dan "De hagenridder". Ook hierin zitten de tekstuele fouten, wat het leesgenot toch iets naar beneden haalt. Het is dat ik geen taalpurist ben, maar het is toch zonde van de overduidelijke fouten.

Dit keer heb ik echter ook een minpunt aangaande de grafische kwaliteit. De eerste hoofdstukken zijn erg goed getekend. Vergelijkbare kwaliteit van "De Hagenridder". Echter na enkele hoofdstukken is er een andere tekenaar opgezet. Iets wat wel vaker gebeurd bij strips. Het is hier echter overduidelijk zichtbaar. Waarom? Nou, de kwaliteit schiet omlaag. Het is een totaal andere tekenstijl. De karakters lijken plots een stuk jonger en door de dikke lijnen ziet het er niet echt geweldig meer uit. Zonde... want op deze manier lijkt het wel of de eerste hoofdstukken alleen maar lokkertjes moesten zijn om de serie te beginnen... en wordt het in latere hoofdstukken gewoon uitgemolken. En dan te bedenken dat er nog minimaal 4 delen zullen volgen (ik moet hier wel even bij vermelden dat de Nederlandse versie bestaat uit de eerste 6 strips uit Amerika). Dat voelt toch redelijk als naaierij.

En toch heeft deze graphic novel ook weer wat pluspuntjes die het redelijk goed maken. Er zit een voorwoord bij van Raymond E. Feist over hoe hij is opgegroeid met strips wat toch wel leuk is om te lezen. Tevens zit er achterin nog wat bonus artwork en ook nog een mooi uitgewerkte kaart in kleur van de wereld van Midkemia. Ook is er weer gebruik gemaakt van stevig papier en goede inkt. Al met al een leuk item om als fantasy fan in het bezit te hebben. Nu maar hopen dat de overige delen ook allemaal in Nederland uitgebracht worden.

De Hagenridder

De Nederlandse uitgeverij Meulenhoff geeft onder de naam Mynx enkele graphic novels uit van Dabel Brothers. Eén daarvan is een graphic novel gebaseerd op een kort verhaal van George R.R. Martin genaamd "De Hagenridder".

Dit verhaal had ik ooit al een keer gelezen in de tekst versie. Toch ben ik een liefhebber van comics en trok deze graphical novel al snel mijn aandacht. Al was deze in het begin redelijk moeilijk te verkrijgen en nog steeds is het niet bij elke boekhandel en/of stripzaak te verkrijgen. Al had ik er maar 1 nodig natuurlijk, echter dit kan er ook voor zorgen dat Mynx het idee heeft dat er te weinig vraag naar is en dus ophoud met het uitgeven van dit soort graphic novels.

En dat zou best jammer zijn. Aangezien het erg mooi getekende boekjes zijn. De kwaliteit ervan is redelijk hoog en doet me erg denken aan de comics van DC en Image. Beter bekend van Spawn, Witchblade en The Darkness. Al is de setting van deze verhalen totaal anders dan die van "De Hagenridder". Het zijn ook wat lichtere en kleurrijkere tekeningen.


Hoe blij ik ook ben dat Mynx de door Dabel Brother geproduceerde boekjes gebundeld in het Nederlands uitgeeft, ik heb toch wat minpunten. Zo is er bij de vertaling redelijk veel verkeerd gegaan. Zinnen die in één plaatje twee keer worden geplaatst in een tekstballon en woorden die missen vind ik persoonlijk nogal blunders. Ook vraag ik me af hoe lang de binding goed zal blijven. Dit hadden ze naar mijn mening toch iets beter kunnen doen. Want het kost toch 15,95 euro. En dat is niet niks.

Toch wegen deze minpuntjes niet echt op tegen de pluspunten. Het gebruikte papier en inkt is van goede kwaliteit. De tekeningen van Dabel Brothers zijn zeer goed en het verhaal is goed uitgewerkt en gaf bij mij wel een feest van herkenning. Deze eerste verstripping van een Fantasy boek is in ieder geval zeer geslaagd. En hopelijk volgen er nog velen (en als je kijkt naar welke Dabel Brothers al hebben omgezet tot graphic novels dan zit dat wel goed) en geeft Mynx deze ook uit (hopelijk met wat betere mensen voor het vertaalwerk).

Tijd doden.

Gisteren had ik wat tijd te doden, omdat ik moest wachten tot mijn vader uit het revalidatiecentrum ontslagen werd. Dus ben ik maar naar Drachten gegaan. Even de winkels langs en mogelijk leesvoer kopen omdat ik de tijd niet alleen door zou kunnen komen met alleen winkelen in Drachten. Dus heb ik maar één van de grotere videogames bladen van Nederland gekocht en de graphic novel Anita Blake Vampierjager ~ Dodenjacht (waar ik binnenkort meer over wil gaan vertellen).

Tevens kwam er een mevrouw naar me toe met de vraag of ze iets mocht vragen. Ik was niet zo lullig om te zeggen dat ze net al een vraag had gesteld... maar riep in plaats daarvan: Dat ligt aan de vraag. Goed, mevrouw wilde weten of ik mee wilde doen met een consumenten onderzoek van een bekende notenboer. Aangezien ik nog niks gegeten had en toch tijd over had, ben ik maar zo vriendelijk geweest om aan dat onderzoek mee te doen. Dus na wat nootjes proberen en een vragenlijst in te vullen werd ik vriendelijk bedankt... en mocht ik nog een rolletje snoep uitkiezen. Dat ik natuurlijk als Nederlander zijnde aannam. Mevrouw blij en ik weer wat minder tijd om te verdoen en een rolletje eten rijker.

Ik had niet direct zin om terug te rijden naar het revalidatie centrum en aangezien ik nog parkeertijd over had, heb ik maar besloten alvast het videogames blad te gaan lezen. Na enkele bladzijden kwam ik een bericht tegen dat ik met de advertentie op de achterkant van het blad een gratis Lost Odyssey bandana kon ophalen bij één van de grotere mediafirma's. Het toeval wil dat deze ook in Drachten een vestiging hebben, dus daar maar even nog naar toe gelopen (tja, Nederlander hè). En ja hoor, na vertoon van de advertentie kreeg ik de bandana mee. Heb ik toch maar mooi weer een game goodie weten te bemachtigen. Hieronder een foto van de bandana en aangezien ik niet zelf met mijn hoofd op het net wil, is een witte bal de pineut (zal die vast niet erg vinden). Let vooral ook op de groene en grijze kleine vlekjes die weergeven op welke videogame console het spel Lost Odyssey te spelen is. Mooi die kleine details. :P

(Klikbaar voor grotere versie)

Vragenlijst(en)

Op Hyves hebben veel mensen vragenlijstjes die ik wel eens beantwoord en dan is het altijd de vraag of ik die dan ook een keer op Hyves/mijn blog wil posten zodat men deze terug kan beantwoorden. Nu ben ik deze week toch gezwicht en heb dus twee vragenlijstjes daar gepost. Aangezien niet iedereen die ik ken op Hyves zit... en ik deze vraagjes jullie niet wil onthouden. Post ik ze hier dus ook maar even. Het beantwoorden kan gewoon door middel van een reactie te plaatsen (link staat onderaan deze blogpost).

Bij voorbaat dank voor het invullen. *knuffel*

Lijst 1:
1. Wie ben je?
2. Zijn we vrienden?
3. Wanneer en hoe hebben we elkaar ontmoet?
4. Heb je een crush op mij?
5. Zou je me kussen?
6. Geef me een bijnaam en verklaar waarom je net deze hebt gekozen.
7. Beschrijf me in 1 woord.
8. Wat was je eerste indruk van me?
9. Bekijk je me nog steeds op dezelfde manier?
10. Wat herinnert je aan mij?
11. Als je me iets kon geven, wat zou het zijn?
12. Hoe goed ken je me?
13. Wanneer heb je me voor het laatst gezien?
14. Ever wanted to tell me something, but
couldn't?
15. Ga je dit ook op je blog posten om te zien wat ik over jou zeg?

Lijst 2:
Wat zou je doen/hoe zou je reageren....
1. Als ik naast je sta:
2. Als ik je zou zoenen:
3. Als ik naast je zou wonen:
4. Als ik in het ziekenhuis lig:
5. Als ik melig ben:
6. Als ik je knuffel:
7. Als ik je vraag om weg te gaan:
8. Als ik je vraag om drinken voor me te kopen:
9. Als ik je mee uitvraag:
10. Als ik je uitscheld:
11. Als ik je vriend(in) afpik:
12. Als ik zeg dat ik van je houd:
13. Als ik dood zou zijn:
14. Als ik zeg dat ik je haat:
15. Als ik zeg dat ik verliefd op je ben:
16. Als ik je negeer:
17. Als ik je sla:
18. Als ik vraag wat je van me vindt:
19. Als ik je vraag dit ook op je hyves te zetten, zodat ik dit ook in kan vullen:

Astrologie

Gisteren heb ik weer een wat ouder boek uit te kast getrokken over de combinatie tussen de chinese en Westerse astrologie. Elke keer als ik mijn combinatie daarin lees, zie ik meer dingen die lijken te kloppen. Mijn combinatie is Steenbok/Aap en ik zal de tekst die daarbij hoort even overschrijven (hopelijk vind de eigenaar van het boek het niet heel erg als ik één combinatie kopieer (Indien dit wel het geval is hoor ik dat graag, dan verwijder ik het direct).

Steenbok/Aap
De Steenbok/Aap straalt een ondefinieerbare vorm van berustende melancholie uit. De koppeling van Steenbok-strengheid met Aap, de probleemoplosser, baart innerlijke strijd. Niet dat ze uiterlijk nerveus zijn; hun gedistingeerde optreden getuigt juist van grote zelfverzekerdheid. Maar onder dit vernis huist een gekwelde ziel. Wellicht botst de zelfverzekerdheid van de Aap met de starheid van de Steenbok? In plaats van profijt te trekken van de Aap-neiging tot zotheid en die eigenschap te assimileren, lijkt het Steenbok-aspect erdoor geïntimideerd. Soms voelt de arme Steenbok/Aap zich een mooi verpakte, met linden omstrikte doos met een baviaan erin. De vlag dekt de lading niet! Steenbok/Apen lijken graag serieus. Als je niet intiem met hen bent en hun innerlijke geheimen niet kent, zul je alleen de duistere kant van hun aard leren kennen. Buiten kunnen ze ermee door; thuis zijn ze niet te pruimen. Ik wil geen schizofrenie suggerere, maar ze gaan diep gebukt onder een zeldzame vorm van openbare schuchterheid. In een bar, omgeven door een door exotische elixers opgeroepen vrolijk sfeertje, zul je hun verkrampte zijde niet ontdekken. Ze tonen je de joviale causeur, met een sluwe twinkeling in de ogen en een verbazend geheugen voor amusante verhalen, gevat, schrander, een tikje klagerig en heel geestig. Hun timing is volmaakt. Maar zet dit individu eens in de huiskamer. Opeens wordt het beeld wazig. Om een of andere reden schijnen Steenbok/Apen te denken dat zij orde moeten scheppen, plannen en alles regelen dat verband houdt met hun privé-leven. Ze nemen hun verantwoordelijkheden ontstellend ernstig. 'Waar zijn de boodschappen? Wat heb je met je sokken gedaan? Ben je wel goed snik? Wie geeft er nou zijn hele zakgeld uit aan stripverhalen!' Het ligt er dik bovenop dat het opgewekte Aap-aspect niet strook met de drukkende ernst van de Steenbok. Maar de Steenbok/Aap is ermee opgezadeld en dus een fanatieke politie-agent. In wezen is hij een geboren acteur, met een soepele, veeleisende geest en een enorm talent voor expressie. Hij is gezegend met een slank en pezig, aantrekkelijk ogend lijf waarop Gary Grant stinkend jaloers zou zijn. Deze mensen zien menselijke situaties in hún speciale lief en leed. Deze interpretatie-kampioenen vertalen emoties zó dat ook anderen zich erin kunnen verplaatsen. Ze zijn niet eenvoudig, noch gemakkelijk, afstandelijk of bohémien-achtig. De façade is belangrijk en zeden en gebruiken blijven een taai leven leiden zolang er nog Steenbok/Aapjes worden gemaakt.

De liefde
In het liefdesleven van de Steenbok/Aap is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit. Hij prefereert eeuwige affectie boven een seconde smoorverliefd zijn. Met een partner die er bij het opstaan uitziet als een verkreukelde krant kan hij niet gelukkig zijn: een velours peignoir en bijpassende pantoffels is het minste. Van de genoegen van het samenleven en geheimen delen met een ander kan hij alleen genieten met iemand van wie hij echt houdt. Wie in de charme-kolk van dit piekfijn ogende personage is gezogen, zou kunnen proberen even precies te worden als een Maagd. voor dit romantische experiment zult u alle vindingrijkheid nodig hebben waarop u de hand kunt leggen. Maar weet één ding: er is geen zuiverder liefde dan die van de Steenbok/Aap: u bent voor eens en voor altijd het licht (én de duisternis) van zijn leven. Een hele klus, maar het emotionele loon en de slapeloze nachten zijn talrijk.

Passende partners
Zoek uw geluk bij een zorgvuldig geselecteerde Leeuw, Schorpioen, Maagd of Vissen/Rat. Ook een Stier, Maagd of Vissen/Draak kan u strikken; en in de omgang met een Stier/Geit of Schorpioen/Tijger hoeft u evenmin geremd te zijn. Ram/Tijgers zijn echter minder geschikt, evenals een Kreeft/Paard of Weegschaal/Slang of Varken. U wilt de betere helft zijn - niet vooruitlopen op het huwelijk!

Huis en gezin
Voldoende ruimte om in te ademen, te acteren en te ontspannen, is waar de Steenbok/Aap van droomt. Het huis is groot en smaakvol gemeubileerd. Hij is handiger dan andere Steenbokken en houdt het op traditionelekleuren en vormen, met veel beige en blauw, wat grijze tinten en rustgevend groen. Omdat hij een verantwoordelijke ouder is, is het kindertal gering. Voor de fratsen van de jeugd heeft hij weinig geduld, ook al kan hij baby's vertederend vinden. Hij heeft zijn handen al vol aan zichzelf, weet u, en ervaart uit de band springend kroost als een bewijs dat zijn poging tot orde scheppen is mislukt. Het voordeel van zo'n ouder is natuurlijk het voorbeeld dat hij de buitenwereld toont. De Steenbok/Aap is geen kloek - hij of zij houdt van de kinderen en basta.
Als kind is hij echter aanbiddelijk. Als groot liefhebber van spektakel wil hij of zij minstens negen uur daags kastje kijken en de resterende tijd in de bios doorbrengen, voor zover die tijd niet opgaat aan de regie van een toneelstuk op school. Dit is een wat heimelijk, eenzelvig kind dat zijn omgeving steeds weer verbaast met apenstreken. Ook is het een studiehoofd, dat het liefst in volwassen gezelschap is.

Beroep
Het beroep en de carrière zijn de constante brandende vlam van hun bestaan. Steenbok/Apen zijn antiluiaards. Ze zijn creatief en kunnen hun gehoor boeien met verhalen. Ze raken de gevoelige snaar maar zijn droog en soms weerbarstig. Toch kan de Steenbok/Aap de kamerbrede, kaleidoscopische show in zijn hoofd genietbaar maken voor anderen. Deze evenwichtige chef kan met zijn ondergeschikten lachen en vindt het niet erg actief met de groep mee te werken aan een project. Zolang zijn creativiteit en artisticiteit onbedreigd blijven, accepteert hij opgewekt instructies van hogergeplaatsten. Beroepen: regisseur, acteur, artiest, roddel-columnist, tv-producer, historicus, psycholoog, astroloog, filmer, fotograaf.

Bron: Nieuwste Astrologie ~ Suzanne White: Van Holkema & Warendorf

In het eerste gedeelte wordt vooral de strijd beschreven tussen de twee tegenstrijdige sterrenbeelden. Iets wat ik wel in mezelf kan terug vinden. Enerzijds het op orde willen houden en anderzijds het chaotische. Waarschijnlijk zien de meeste dat niet aan me... maar het is er wel degelijk. Ook het niet zelfverzekerd zijn maar het mogelijk wel uitstralen. Maar goed is nooit goed genoeg voor mij, dus ben ik nooit tevreden en dus zelfverzekerd over dat wat ik doe. Al schijnt dat vaak toch wel door anderen als goed te worden ervaren. Bij feestjes doe ik volgens mij altijd wel gezellig mee, en heb zelfs wel eens gehoord dat ik wel leuk feest gezelschap ben. Al hoef ik niet zo nodig naar alle feestjes toe. Ik zit liever rustig thuis, waar ik denk ik ook wel goed gezelschap ben en ben ik, in tegenstelling tot de dat wat de tekst zegt, wel te pruimen thuis, al wil ik daar wel alles weten. En je zakgeld aan stripverhalen uitgeven? Niets mis mee. :P

Bij liefde ga ik inderdaad liever voor kwaliteit dan kwantiteit. Ik ga echt voor één iemand... al gaan deze tot op heden niet voor mij. Uiterlijk bij het opstaan maakt mij niet zo heel veel uit, geloof ik (nog nooit meegemaakt dus kan er nog niks over zeggen), al vind ik uiterlijk wel belangrijk. Het is toch iets waar je (hopelijk dan de rest van je leven) vaak tegenaan kijkt. Dit betekend trouwens voor mij niet meteen dat iemand super knap moet zijn. Nee, het uiterlijk moet wat hebben... iets wat aantrekt... iets waar ik van kan genieten.

Het passende partner deel viel mij dit keer bij het lezen erg op. Het lijkt wel of de mensen waar ik tot nog toe heel erg verliefd op ben geworden daar of heel goed in passen of er voor een deel wel in vallen. De laatste waar ik op viel was een Stier/Geit en daarvoor een Schorpioen (en dan heb ik alles ook wel gehad, dus of het echt volledig klopt is een tweede, maar vind het wel frapant).

Huis en gezin... tja, mijn kamer is in lichte groen tinten geschilderd en ik hou inderdaad wel van natuurlijke en traditionele kleuren. Aantal kinderen wat ik graag zou willen later is drie... dat is toch wel gering dacht ik. En ja, ik zou van ze houden basta en zou het me erg aantrekken als ze uit de band sprongen. En baby's zijn gewoon erg vertederend, dat valt niet te ontkennen.

Daar wilde ik het bij houden. Mocht je een aanvulling hebben of willen maken, post die dan gerust als reactie op deze blogpost of stuur het per e-mail. Ik sta open voor discussie. ;)

Kinderen en Drakendwingers

Al een redelijk tijd terug heb ik het eerste deel uitgelezen van "De Kinderen van Prospero" van Jan Siegel. Nadat deze al enkele jaren op de boekenplank aan het instoffen was (net als de twee delen die erna zijn verschenen). Een niet al te dik boekje, wat vlot weg leest en een interessant verhaal verteld over een persoon uit deze tijd die door middel van magie terecht komt in de tijd van de ondergang van Atlantis en daar verschillende avonturen beleefd om vervolgens weer naar de huidige tijd terug te keren.


Een lekker tussendoortje tussen de vele dikke fantasy pillen door. Met een interessant thema namelijk Atlantis. Het boek is dan ook redelijk vergeven van het element water, iets wat het boek een karakter geeft. Het dompelde mij als lezer in ieder geval in een wonderlijke wereld en wist me tot het einde toe te boeien.

Ik ben daarna dan ook gelijk met deel twee begonnen. En wat een teleurstelling is dat toch redelijk geworden. Niet geheel... want het einde is best wel goed. Om het wat makkelijker te maken heeft de schrijfster het boek opgedeeld in twee delen: Deel 1 Het heksendom en Deel 2 Het drakendom. Het fijne is dat in deel 1 totaal geen heks aan bod komt. Nee, deze worden pas in deel 2 naar voren gebracht. Het eerste deel was naar mijn idee een droog kloterij. Er zat totaal geen snelheid in en de sfeer die boek 1 zo geweldig maakte was ver te zoeken. Door deel 1 heb ik me dus heen moeten worstelen (iets dat bij mij betekend dat ik vooral bezig ben in andere boeken te lezen en deze er af en toe bij pak). Het begon pas interessant te worden in deel 2. Daar waar je de heksen tegenkomt en eindelijk weer bij de hoofdpersoon terecht komt. Vandaar uit gaat het boek opeens als een speer richting het einde. Dit omdat er in deel 2 heel veel dingen gebeuren.


Toch vind ik dit tweede boek lang niet zo leuk als het eerste boek. Het kwam zeer traag op gang om vervolgens met een noodgang richting het einde te racen. Zo goed als de schrijfster in boek 1 de sfeer wist te zetten met een thema, zo slaat ze in boek 2 de plank redelijk mis. Al heb ik het vermoeden dat dit boek meer over het thema schaduw/vuur moest gaan.

De achterflap van boek 3 heb ik kort gelezen... en ik hou mijn hart nu al vast. Want volgens mij gaat ze eerder door op het verhaal van boek 2 dan dat ze weer terug grijpt op het eerste boek. Voorlopig zal ik dit boek er dus niet bij pakken en ga ik me eerst richten op wat andere boeken waar ik hoogstwaarschijnlijk net iets meer plezier aan ga beleven. Maar mocht één van jullie vinden dat ik dit derde boek toch wat voorrang moet geven dan roept u maar.

Zeehondjes

Nederlanders staan bekend om hun verzameldrift. Voor wie anders zijn al die spaarkaarten en spaarsystemen bedacht. Al als kind word je er mee dood gegooid. En hierdoor beginnen veel kinderen al op vroege leeftijd poppetjes en dingetjes te verzamelen van een favoriet diertje. Bijvoorbeeld kikkertjes, varkentjes of paardjes. Zelf wilde ik destijds, voor mijn gevoel dan, wat anders. Wat me uiteindelijk bracht op zeehonden. Oké, dit klinkt misschien niet zo heel apart... maar het is wel een diertjes dat, in vergelijking met de kikker, het varken of het paard, toch iets moeilijker te vinden valt.

Mijn collectie is al een aardig verzameling geworden zo over de tijd. Al ga ik er geen foto's van laten zien. Dit omdat de verzameling groten deels ineen kast staan met een spiegel erachter en ik niet sta te popelen mezelf hier neer te zetten. :P Misschien dat die foto's er ooit komen als ik die boel weer eens moet schoonmaken of zo en de boel dus niet in de kast staat.

Toch wilde ik jullie de volgende beeldjes niet behouden. Deze heb ik begin deze week van mijn moeder gekregen. Ze hadden in de winkel nog veel meer... maar je moet toch ergens een grens trekken (jammer genoeg :P).

(Klikbaar voor grotere versie)

Kerstprijsvraagveiling 2007 2

De kerstprijsvraagveiling van Fok!games is alweer bijna voorbij. En met mijn 252 behaalde punten heb ik weer wat aardige dingetjes weten te bemachtigen. Aangezien ik met mijn laatste 4 puntjes toch niks meer kan winnen zet ik hier alvast neer wat ik gewonnen heb met het aantal punten dat ik ervoor heb uitgegeven.
- [GBA] Curious George (35 punten)
- [360] Blue Dragon (135 punten)
- [PC] Kings Quest Collection (62 punten)
- Conan Soundtrack (16 punten)

Van Blue Dragon waren er nog twee exemplaren in de veiling. Deze gingen weg voor 171 en de ander staat al op 224 punten. Dus die heb ik met redelijk weinig punten weten te bemachtigen.
Van de Conan Soundtrack was er ook nog een extra exemplaar. Deze ging weg voor 26. Dus ook daar heb ik geen slechte deal gesloten. Zowel Curious George en Kings Quest Collection stonden er maar éénmaal in. Al zou ik de Kings Quest Collection kunnen vergelijken met Space Quest Collection (42 punten), Police Quest Collection (67 punten) en wellicht Leisure Suit Larry Collection (81 punten).

Vooral met Blue Dragon ben ik blij. Al is het nog even afwachten in welke vorm deze binnenkomt. Dit omdat het gaat om een promo versie. Dus is het afwachten of daar een boekje en/of hoesje bij zit. Het spel is in ieder geval een complete versie. Dus het zal de pret niet al te ver omlaag halen als er geen boekje en/of hoesje bij zit.

Ik ben er in ieder geval tevreden mee. Het wachten is nu op het binnenkomen van het pakketje. Al zal dat wel nog een tijdje duren. Want ze moeten alles nog per lid verpakken en verzenden. En dit duurde vorig jaar ook wel een paar weken. Mij hoor je in ieder geval niet klagen. Want het is al een wonder dat ze dat geheel gratis doen.

Kushiëls Pijl

30 december had ik al geschreven dat ik begonnen was met het lezen in Kushiëls Pijl van Jacqueline Carey. Een dik boek van 736 pagina's. In eerste instantie dacht ik dat het wel een lange tijd zou duren voor ik die uit zo hebben. Echter las het sneller weg dan ik had gedacht. En dus, nu ongeveer een maand later, heb ik het boek al uit. Iets wat met mijn snelheid en drukte tot redelijk snel is.

Het boek verteld het verhaal van Phèdre, een courtisane uit het land Terre d'Ange. Die ooit gezien werd als een kind dat "ongaaf" was. Dit omdat ze een rood vlekje in haar oog heeft. Uiteindelijk blijkt dit haar alleen maar speciaal te maken. Via allemaal gebeurtenissen weet ze uiteindelijk het gevaar dat Terre d'Ange boven het hoofd hangt te keren.


Het boek leest vlot weg en wist mij als lezer aan te sporen tot verder lezen. De combinatie van religie, politiek, spionage en erotiek kom je nauwelijks tegen in fantasy boeken, waardoor dit boek toch wel een apart plekje inneemt. Toch had ik af en toe het gevoel dat karakters dingen doen die ze eigenlijk niet behoorden te doen. Verder ergerde ik me aan zinnen als: "Als ik dat toen al wist dan....". Dit omdat je dan al meteen het idee krijgt dat bepaalde keuzes fout waren en dat er iets vervelends gaat gebeuren. Dat soort dingen ontdek ik liever zelf tijdens het lezen inplaats van dat het voortijdig al duidelijk wordt gemaakt dat er iets komt.

Toch ben ik benieuwd geraakt naar het vervolg en ben daar dan ook al aan begonnen. Het is een wat dunner boek, dus wellicht heb ik die ook binnen een maand uit. Dit eerste deel is, in mijn ogen, in ieder geval een aanrader voor elke fantasy liefhebber die eens wat aparts wil.

Kerstprijsvraagveiling 2007

Aan het einde van 2006 had ik voor het eerst meegedaan aan de kerstprijsvraag op Fok!Games. In die kerstprijsvraag had ik 245 punten gehaald die ik kon inzetten in de daarop volgende veiling. Waar ik toen dus leuke prijsjes gewonnen heb.

Ook aan het einde van 2007 was er weer een kerstprijsvraag en ik heb daar ook dit keer weer aan meegedaan. In vergelijking met vorig jaar heb ik echter amper mee gedaan aan de opdrachten. Ik heb er maar drie opgestuurd van de acht. Toch heb ik meer punten behaald dan vorig jaar, namelijk 252. Ik had dit maal wel wat meer bonuspunten weten te bemachtigen, maar waar het verschil qua vorig jaar vandaan komt weet ik niet precies. Al gok ik dat deze komen van één logo per dag meer. Al bij al hoop ik dat ik met deze punten weer wat leuke dingetjes uit de veiling kan halen. Gelukkig is het wachten op deze veiling dit jaar korter dan vorig jaar, aangezien deze niet meer gemaakt hoeft te worden.

Goed begin

Jeej, het nieuwe jaar is alweer een weekje bezig en wat een goed begin. Ik had er echt zin in... vooral na wat leuke dingetjes in december van het vorige jaar. Nou, dat gevoel stortte dus al snel in. Ten eerste is mijn hart weer eens gebroken... en zit ik dus weer lekker in mijn geestelijk doodse plekje.
Daarnaast wilde mijn moeder vorig jaar, in een emotionele bui, de scheiding aanvragen. Maar heeft later dat toch maar niet doorgezet. Nu wil mijn pa dus de scheiding doorzetten (na, misschien is dat maar goed ook eigenlijk, maar blijft geen leuk bericht). En tja, mijn moeder is dus niet te genieten op dit moment, wat begrijpelijk is maar totaal niet prettig.
Verder doet mijn externe harde schijf nog maar weinig meer dan wat klikken en zoemen. Ik vermoed dat de adaptor kapot is, maar zo niet dan ben ik dus ongeveer 150 GB aan bestanden kwijt. Nu is een deel daarvan wel weer te verkrijgen, maar een deel zal ik dan echt voor altijd kwijt zijn. Ben daar dus niet bepaald blij mee. Ik hoop maar dat het echt de adaptor is en dat deze niet de wereld gaat kosten. Want ik ben sowieso al niet zo blij met extra kosten op dit moment.
Als laatste kreeg ik vandaag een mailtje dat een bepaalde bestelling niet geleverd kon worden. Het product stond volgens dat mailtje per ongeluk nog op de site, maar kon niet meer geleverd worden. En dat weten ze dan pas na een dikke maand, en dat konden ze natuurlijk niet melden als antwoord op mijn eerder verzonden mail wanneer ze deze nou eens gingen verzenden. Erg jammer want was een mooie deal geweest als ze het dus wel konden leveren. Nu moet ik nog maar afwachten of ik mijn geld ooit terug zie... al heb ik daar wel hoop op natuurlijk. En anders kunnen ze mooie mails van me verwachten en een erg leuke blog entry.

Vorig jaar was echt knudde en ik wil dat dit jaar toch echt wel beter wordt. Dus ik blijf proberen om positief te zijn.

Vrienden

Het is weer bijna oud-en-nieuw en dus tijd voor een blogpostje met een terugblik op het jaar. Dit maal geen songtekst. Dit omdat ik er geen goede kon vinden.

Dit jaar was eigenlijk precies andersom dan vorig jaar. Had ik vorig jaar een jaar vol liefde en kreeg ik aan het einde zo'n beetje de bons. Dit jaar was voor mij een jaar van eenzaamheid, verdriet en donkerte. Een jaar waar ik me redelijk doods voelde. Deels kwam dit door mezelf en het verdriet dat ik voelde, maar aan de andere kant de problemen waar ik tegen aanliep. Zo ging (en gaat het nog steeds) niet zo goed met mijn afstuderen. Zag ik (en zie ik nog steeds) mijn girorekening steeds verder inzinken. Heeft mijn pa zijn zinnen nog meer gezet op een project wat mogelijk niks wordt en waardoor er amper inkomsten waren en als klapper op de vuurpijl heeft deze ook nog eens een beroerte opgelopen éé die niet onder de noemer kleintje geduwd kan worden, waardoor er helemaal geen inkomen meer binnenkomt.

In dit soort tijden heb ik het gevoel dat ik mijn echte vrienden leer kennen (en zoveel vrienden heb ik niet). Namelijk de mensen die ondanks alles er zoveel mogelijk proberen te zijn en de mensen die nog amper met je spreken. Nu zullen enkele van de laatste groep daar vast een reden voor hebben... maar toch... zit er een naar smaakje aan. Vooral omdat ik bij sommigen er wel vaak was toen ze zelf in een nare periode zaten. Nu deed ik dat niet voor mezelf maar voor hen... toch had ik dit jaar ook wel wat meer warmte kunnen gebruiken. Al met al ben ik dit jaar heelhuids door gekomen, dus ik mag niet klagen.

De laatste maand was in ieder geval wat zonniger (ondanks de vele revalidatiecentrum bezoeken). Zo heb ik van twee hele lieve mensjes als steuntje in de rug en voor mijn aankomende verjaardag een cadeau gekregen. Een erg leuk cadeau als ik het mag zeggen en daarvoor kan ik ze niet vaak genoeg bedanken, dus bij deze nogmaals bedankt :). Het cadeau is een boek genaamd Kushiel's Scion van Jacqueline Carey. Een prachtige Engelse editie met een hardcover.


Komt mooi uit want nu ben ik eigenlijk verplicht om de serie te gaan lezen. Dus ook de drie eerdere delen die ik al in huis heb. Dit zal vooral een ander lief persoontje die ik dit jaar heb leren kennen en die wat zonlicht in mijn leven heeft gebracht, zeer waarderen. Daarom ben ik maar alvast begonnen met deel 1. Al ben ik daar nog niet zo heel ver in gevorderd tot nog toe, al leest het verrassend vlot weg. Toch zijn het dikke pillen, dus zal het nog wel even duren voor ik die allemaal uit heb en eindelijk aan dit nieuwe deel kan beginnen.

Goed, dit jaar is dus bijna afgelopen en daar ben ik dus erg blij mee. Hopelijk wordt volgend jaar beter en was deze december maand alleen maar een voorproefje.

Ik wens iedereen in ieder geval een mooie oud-en-nieuw toe en dat 2008 maar een geweldig jaar mag worden voor jullie allemaal. Met veel liefde en vriendschap, hoop en geluk.

Achmed's "Jingle Bombs"

Goed, het is bijna kerst en daar hoort wat vrolijkheid bij. Hieronder een filmpje waarin Achmed the Death Terrorist een mooi kerstliedje zingt. Tevens zitten er wat games grappen in die het geheel natuurlijk tot een hoger niveau brengen. Ga er dus rustig voor zitten, zet het geluid aan en geniet.

Kerstwens 2007

Het is al weer bijna kerst en dus heb ik maar weer eens een kerstkaart gemaakt. Deze heb ik aan de meeste vast al wel gestuurd. Dus die zullen hem al kennen. Toch kan het voorkomen dat ik iemand ben vergeet (omdat ik bijvoorbeeld geen mailadres van die persoon meer heb) en die wil ik de kaart niet onthouden. Dus bij deze de kaart met daarop onze hond.

(klikbaar voor grotere versie)

Tevens wil ik iedereen fijne kerstdagen toewensen en een sprankelend uiteinde. Dat volgend jaar voor jullie allen een prachtig jaar mag worden met fijne en gelukkige gebeurtenissen en heel veel liefde.

Feestmaal en relieken

Ik heb al een tijdje niks geschreven over mijn lees ervaringen. In de afgelopen tijd heb ik twee boeken uitgelezen uit het fantasy genre. Namelijk "Een feestmaal voor kraaien" van George R.R. Martin en "Harry Potter en de relieken van de dood" van J.K. Rowling. Beide titels klinken wat zwartgallig, maar uiteindelijk valt dat allemaal wel mee.

Ik had mij zeer verheugd op het lezen van "Een feestmaal voor kraaien". Dit omdat de voorgaande boeken mij wel wisten te boeien. Het probleem met de wat grotere series is altijd dat bepaalde delen zeer traag, saai, vervelend en/of gewoon oninteressant zijn. Nou, dit is dan zo'n deel. Alle leuke boeiende karakters komen niet tot nauwelijks aan bod. Het verhaal kent bijna geen actie en slentert dus maar door. Dit alles omdat de schrijver het oorspronkelijke verhaal dusdanig lang vond worden dat deze het maar in twee boeken verdeelt heeft. Waarom de schrijver koos voor deze opdeling is mij totaal onbekend. Het brengt echter wel de hoop met zich mee dat het volgende deel, wat dus dezelfde tijdsperiode zal omvatten, wel de leuke interessante karakters zal bevatten. Wellicht komt bij dat deel ook aan het licht, waarom dit saaie boek is geschreven en waarom een dergelijke verdeling van karakters is gekozen.


Want er zal toch wel een reden zijn waarom George R.R. Martin voor een dergelijke opzet gekozen heeft. En waarom deze niet koos voor een betere verdeling van de karakters. Ik hoop tevens dat het boek na de volgende niet weer op deze manier verdeelt wordt of nog liever gewoon niet opgedeeld hoeft te worden. Het is leuk dat Martin gebruik maakt van verschillende karakters. Maar je kunt het ook overdrijven. Al zal de bedoeling van dit alles mij totaal ontgaan zijn en zit er gewoon logica in. Ik sta in ieder geval te trappelen op het volgende deel. Niet omdat dit deel zo geweldig was, maar omdat ik wil weten hoe het met de echte leuke karakters zal gaan. Kom maar op met John Sneeuw en de mannen van de muur, Bran Stark, Rickon Stark, Daenerys Targaryen en de vele anderen.

Ook op "Harry Potter en de relieken van de dood" had ik me verheugd. Maar ook dit boek viel mij flink tegen. Ik kan echter niet zeggen of dat puur aan dit deel ligt of omdat de serie me op dit moment minder goed valt. Ik heb me echter lopen ergeren aan de vele toevalligheden. Nu zaten er in de vorige delen ook wel toevalligheden, maar bij deze kwam het bij mij heel ergerlijk over. Bijvoorbeeld een persoon waarvan je verwacht dat deze eigenlijk dood is die plots toch blijkt te leven op een moment dat Harry net bepaalde informatie nodig heeft die deze persoon alleen kan geven. Of een voorwerp dat zonder een bepaalde reden uit de hand valt en dat die gebeurtenis weer mooi past in het verhaal als een leermoment voor de kleine kinderzieltjes die het boek lezen. Verder komen er teveel gebeurtenissen in voor die voor je gevoel heel onlogisch zijn en die daarom verder in het verhaal toch maar even worden uitgelegd zodat het "kloppend" wordt gemaakt.

Een ander punt waar ik me aan ergerde was dat Harry Potter opeens van alles duidelijk werd. Zonder enkele vorm van reden. Nee, de in andere delen zo domme jongen die eigenlijk alles per geluk en door de hulp van vrienden redde, heeft plots het licht der intelligentie gezien. Net als zijn vriendje Ron, al wil die nog steeds zo af en toe in dit deel uit de onnozele hoek komen. Daar tegenover is de altijd pientere Hermelien opeens een stuk onnozeler geworden. Kijk, dat gaat er bij mij toch echt niet in. En wat is dat eigenlijk met steeds dezelfde paar toverspreuken? Hebben ze na zes jaar studeren niet veel meer kunnen leren? In de eerste delen was dat nog wel te vergeven. Ze zijn nog jong en hebben niet veel geleerd. Echter in dit zevende deel hebben ze al zes jaar studie achter de rug. Dan mag je toch wel iets van ze verwachten?

Goed, het is eigenlijk een kinderboek, maar dan nog zitten er teveel onlogische dingen in dit deel. Wellicht hadden de vorige delen dat ook wel. Dat kan ik me zo niet meer herinneren. Dit deel viel mij in ieder geval tegen. En dat voor een laatste deel. Ik kreeg echt het gevoel dat Rowling schreef naar een einde, wat ook het geval was natuurlijk, en hierbij alles maar aan elkaar probeerde te knopen om dat einde te halen. Dit gaat duidelijk ten koste van het verhaal. Ik moet wel bekennen dat sommige verhaal draadjes erg goed zijn gevonden en dat deze het verhaal ten goede komen. Er zitten echter te veel frustratie punten voor mij in dit boek dat deze niet voldoende zijn naar mijn idee om er een geweldig boek van te maken. Al is het wel een leuk en simpel tussendoortje.

Nationale fucked-up loterij

Om geld te verkrijgen bij een loterij moet je geluk hebben. En laat dat nou iets zijn wat wij hier in huis de laatste tijd niet hebben. Het is al weer een tijdje geleden dat we een brief van de Nationale Postcode Loterij kregen en ik heb er nog niet eerder iets over geschreven door alle drukte. Maar het moet er toch even uit.

WAT EEN IRRITANTE KUT GASTEN ZIJN DAT TOCH OOK DAAR.

Bij deze meteen een verontschuldiging voor het geschreeuw en de grove taal. Maar laat me na het lezen van de volgende tekst even weten hoe jullie zouden reageren.

Bedenk even dat de brief aan mijn vader gericht is en dat deze drie dagen na dat mijn pa naar het ziekenhuis in Dokkum was gebracht bij ons in de bus viel. In de brief stond het volgende:

Betreft: Oproep kandidaten voor "Miljoenenjacht" opnames in TV-studio Endemol

Amsterdam, 23 november 2007

Geachte heer of mevrouw xxxx,

Heel Nederland kent het spannende tv programma Postcode Loterij Miljoenenjacht. U bent nu één van de gelukkigen die is geselecteerd om kans te maken op 1 van de 500 studioplaatsen voor de opnames van Miljoenenjacht in de Endemol studio's te Aalsmeer. Naast een verzorgde dagarrangement met lunchbuffet inbegrepen, maakt u kans deel uit te maken van een exclusief gezelschap van Miljoenenjacht winnaars.

In de spelshow Miljoenenjacht kunt u als kanshebber naast mij eindigen in de finale. Net als elke finalist maakt u daarmee kans om met maar liefst 5 miljoen euro naar huis te gaan! Vele anderen winnen daarnaast nog kleinere geldbedragen, droomreizen of zelfs auto's!

Wilt u mijn kandidaat zijn dan kunt u uw unieke code activeren op de speciale Miljoenenjacht studiogasten pagina xxxx.xxxx.xxxx/xxxx. Geef op deze website aan of u op 17 december 2007 aanwezig kunt zijn bij de opnames. Bovendien kunt u op deze website speciale wensen doorgeven.
Het activeren van uw kanscode is zonder enige verplichting!

Persoonlijk, niet overdraagbaar, wordt éénmalig uitgegeven.

Uw studioplaats kanscode is xxxx

Activeer uw code snel op xxxx.xxxx.xxxx/xxxx

Bent u één van de gelukkigen dan bellen we u persoonlijk voor 12 december! Uw persoonlijke uitrijkaart hebben we alvast bijgesloten.

Met vriendelijke groeten,
Linda de Mol

P.s. Alleen als u de kanscode vóór 5 december activeert, maakt u kans om in de studio te komen. Heeft u geen internet? Activeer uw code dan via xxxx-xxxx (15 cpm).

Leuk hoor, maar een beetje te laat, want mijn pa ligt half verlamt in het revalidatiecentrum. Dus ga er maar niet vanuit dat deze 17 december naar de studio kan komen. De man kan al moeizaam bij de toilet komen, laat staan naar Aalsmeer.

Fijn dat het persoonlijk is en niet overdraagbaar is naar een familielid. Niet dat ik hieraan mee zou doen, in de huidige situatie. Want het is niet zeker of je überhaubt dan mag komen. Als dat wel mag, dan moet je erheen zien te komen (kost weer geld). Ben je er dan is het nog niet zeker of je wel de kans krijgt iets te winnen. Mocht je toch die kans krijgen dan moet je wel met je verstand er goed bij zijn en niet allemaal andere dingen aan je hoofd hebben. Verder heb ik geen hoge pet van instanties die denken dat heel Nederland ze kent. Want ik heb er vast wel eens langs gezapt, maar vraag me niet hoe dat programma in elkaar zit. Zolang heb ik nooit gekeken om dat te weten en na deze brief ga ik dat ook nooit doen.

Nee, bedankt Linda de Mol. Je hebt misschien een leuk koppie maar daarvoor zou ik niet speciaal naar die Endehol studio's rijden. Wat ik sowieso niet mag omdat het persoonsgebonden is. Je kunt dat persoonlijke uitrijkaartje dus ergens stoppen waar de zon nooit schijnt, want we zullen daar geen gebruik van maken. Stuur liever een leuk geldbedrag op, daar hebben we op dit moment meer aan.

Drummen voor Sinterklaas

Door omstandigheden ben ik vorige week zaterdag niet meegegaan met drummen. 's Avonds wel even bij iemand na gevraagd hoe het was gegaan en dat scheen dus niet al te best te zijn geweest (tja, dat krijg je als de enige snare-drummer die alle marsen kent niet mee kan). Het was maar goed dat er daar altijd een ander korps achteraan loopt en er dus voldoende muziek was. Tevens hoorde ik dat ze heel lang hebben staan wachten en dat ze een DJ hadden die de hele tijd voor ongein zorgde (niet bepaald leuke ongein als je probeert muziek te maken en er om de zoveel tijd een gek doorheen komt met harde muziek).

Afgelopen zaterdag was er wat rust in huis, dus kon ik wel mee. Het bleef gelukkig droog, maar echt super geregeld was het weer niet. Wij waren er op tijd en gingen ook op tijd van start. Over de helft van het dorp werd ons echter verteld dat we daar wel even konden wachten in een snackbar aangezien het nog wel 5 á 10 minuten kon duren voor de Sint er aankwam. Na 20 minuten was die Pipo er nog niet. Dus na 25 minuten toch maar naar buiten gegaan om op te stellen en de straat maar al spelende verder uit gelopen tot we de goedheiligman zagen aankomen. Op een scheepje dat op een kar stond en werd voortgetrokken door een tractor.

Goed, toen dus maar keren en voor de tractor met aanhang uit lopen. We kwamen weer langs de snackbar en er werd ons verteld dat we daar moesten stoppen. Wij dus stoppen, de Sint kwam aan karren en vlak bij de snackbar stopte deze en begon de aanwezigen wat aan te spreken. Ongeveer 10 minuten later gingen we dan eindelijk weer verder. Maar na enkele tientallen meters konden we alweer stoppen. Want bij enkele winkels moest de Sint weer wat spreken. En klom deze ook maar even van het scheepje en de kar af. Goed, daar konden we dan 20 minuten op wachten voordat die oude man het scheepje weer opzocht. Hiep hoi, we mochten weer lopen.

Een paar bochten en straten verder kwamen we weer terug op het begin punt en daar hebben we staan spelen tot de Sint het dorpshuisje binnen ging. Maar dit ging ook niet al te rap. Want de Sint moest ook even goed langs iedereen van de drumband en lyrakorps lopen en rustig alles bekijken. Maar goed, uiteindelijk was de man dan toch zo bijdehand om naar binnen te gaan en konden we de instrumenten opbergen en ook naar binnen gaan voor een kopje koffie met een plakje cake.

Bij deze ook meteen even een update aangaande mijn vader Het blijkt dat hij een lichte vorm van een beroerte heeft gehad en gezien zijn leeftijd kan hij er dus na genoeg geheel van afkomen. Hiervoor moet hij echter wel goed zijn best gaan doen bij de fysiotherapie. Tevens kan het nog wel maanden duren voor hij weer redelijk de oude is. Gelukkig is hij geestelijk nog wel in orde, maar is zijn linker kant gevoelloos. En dan is wel lastig voor hem, want hij is linkshandig. Zijn spieren zijn in ieder geval nog in orde en moet hij dus alleen gevoel zien te krijgen in zijn linkerkant. Het is voorlopig dus afwachten hoe hij verbeterd en dat zal veel tijd gaan kosten.

Leeg

Ja, leeg... dat was het, de accu van mijn vaders auto gisteren avond.

De auto stond nog in Amsterdam en omdat een kennis uit diezelfde stad bij mijn vader op bezoek kwam in het ziekenhuis kon ik mooi mee rijden om de auto op te halen. Daar aangekomen bleek echter dat het geval op vier wielen niet wilde starten. Dus eerst gezamenlijk met die kennis gekeken of we de accu niet konden opladen door middel van een soort van oplader. Na 20 minuten wilde de auto nog niet starten dus toen maar de wegenwacht gebeld. Nu is mijn moeder daar lid van en mag ik als inwonende daar ook gebruik van maken.

Dus ik bel de wegenwacht op. Even geduld, we hebben het druk. Na, 10 minuten kreeg ik dan eindelijk een telefoonmiep aan de lijn die mij vertelde dat ik een lidmaatschapsnummer nodig had. Nu had ik die niet, maar vertelde dus dat mijn moeder die wel had. Dus vertelde ze me dat ik me moest kunnen identificeren en dat ik moest kunnen bewijzen dat ik thuiswonende was. Tja, hoe de fuck kun je dat nu bewijzen? Maar goed, ik had ook geen identificatiebewijs bij me (en ja, ik weet dat ik die altijd bij me moet hebben), dus had ik sowieso een probleem. Ik vertelde haar dus dat ik eerst maar eens opzoek zou gaan naar het lidmaatschapnummer en dat ik later wel terug zou bellen.

Dus mijn moeder maar gebeld voor dat nummer en na deze te hebben opgeschreven de wegenwacht voor een tweede maal gebeld. De persoon die ik hierna kreeg vroeg om het lidmaatschap, het kenteken van de auto en de plaats waar ik stond. Verder werd er niks gezegd over identificatiebewijs of wat dan ook. En kreeg te horen dat de wegenwacht trachtte binnen een uur aanwezig te zijn. Ook wilde ze graag een telefoonnummer hebben waarop ik bereikbaar (logisch dat ze dat willen hebben).

Zo'n 30 minuten later kwam het wegenwachtbusje aanzetten. De man zei vriendelijk gedag en ik legde uit wat er aan de hand was en haalde ondertussen die vage oplader uit de auto. Vervolgens liet ik horen dat de auto niet wilde opstarten door het contactsleutel in het contact om te draaien. Ja, dat zou wel eens de accu kunnen zijn. Of ik de auto even iets achteruit wilde duwen. Ja, maar natuurlijk. Toen ik deze achteruit had geduwd stond meneer de wegenwachtmonteur klaar met een sleutelhanger van de wegenwacht en trok snel een startkabel uit de wegenwachtwagen.

*klik klik*

Ja, meneer. De accu is helemaal leeg. Even een momentje. Probeert u eens te starten...
Nee, doet het nog niet...
Nog even wachten dan... Nu?...
Nee, nog niet...
En nu?...

*broembroembroem*

Ja, hij doet het. Heel hartelijk dank meneer...
U mag de auto het komende half uur niet uitzetten...
Nou, ik moet nog 2 uur rijden naar het noorden dus dat zal ook wel niet gebeuren. Maarre, kan ik met een draaiende motor wel tanken? Want ik denk dat ik nog moet tanken en boven Hoorn zijn alle tankstations 's avonds dicht...
Ja, dat kan wel hoor als u de tankdop met draaiende motor los kunt draaien. Maar daar verder op is een tankstation. Ik rijd wel even met u mee en dan kunt u rustig tanken en mocht de auto dan toch afslaan dan kan ik u nog wel even helpen. Ik heb toch niks te doen (nou, dan mag je blij zijn dat je niet achter de telefoon zit).

Na getankt te hebben kon ik dan eindelijk naar huis. Ik had gehoopt dat ik nog even bij iemand langs kon. Maar door die accu problemen kon ik de auto niet het eerste half uur uitzetten en was het sowieso al laat genoeg om toch maar direct naar huis te rijden. Zo auto is dus weer thuis, lekker veilig zo... alleen koste me het wel mijn avond en een deel van de middag.

Beroerte

Wat kan een leven opeens veranderen. Zo zit je gewoon thuis en verwacht je iemand pas een dag later. En dan komt er ineens een telefoontje dat die persoon in het ziekenhuis is opgenomen.

Dit overkwam mij donderdag. Om half tien kregen we te horen dat mijn vader, die eigenlijk pas op vrijdag zou aankomen op Schiphol, was opgenomen in het VU wegens een beroerte.

We zijn die avond die direct die kant op gereisd, zonder enige spullen. Dus daar waren we om half 12 en daar lag mijn vader. Op een kamer met nog vier personen, waar sommige hard onverstaanbare dingen mompelden. Hij had vermoedelijk een prop in zijn hersenen gehad waardoor een deel van zijn hersenen geen bloedtoevoer meer kregen. Ze waren er gelukkig op tijd bij en hebben hem dus aan de bloedverdunners gezet. Hij kon gelukkig nog praten. Maar zijn linker arm was verlamd en zijn mond stond scheef.

Tja, dan gaat er veel door je heen. Hoe kon dit gebeuren? Wat zal het voor man uiteindelijk worden? Hoe gaat het nu met moeders? Hoe zit het financieel allemaal? Moet hij hier blijven of kan hij dichter bij huis komen te liggen? Wie moeten we allemaal contacten om te vertellen wat er gebeurd is? Waar slapen we vanavond? en nog veel meer.

Er valt zoveel in één keer weg. Niet alleen je vader, die niet meer de persoon is die het was, maar ook dat wat hij financieel toch steeds maar weer wist op te leveren. En als het jaar al zo mooi was... oké. Maar dit is de zoveelste tegenslag dit jaar. En wat hebben we nog meer in het vooruitzicht? Een mens wordt er moedeloos van.

De dag erop zijn we vroeg langs gegaan op het bezoekers uur en vervolgens heb ik mijn moeder bij mijn oma gebracht. Daarna ben ik naar huis geraced om daar wat spullen op te halen en weer terug naar mijn oma. En dat was toch vier en een half uur rijden bij elkaar. 's Avonds kregen we te horen dat hij de volgende ochtend naar een ziekenhuis zou worden verplaatst die dichter bij huis was. Tja, had ik dat eerder geweten dan had ik niet op en neer geraced. Maar tja, we hadden dan ook niet verwacht dat het in het weekeinde zo snel voor elkaar zou zijn. Als we de zuster in het ziekenhuis mogen geloven dan gaat het meestal ook niet zo snel.

We zijn vrijdag dus toch maar blijven overnachten en zijn de dag erop gewoon rustig naar huis gereden. We hebben hem weer opgezocht en het gaat wel iets beter. Het gaat echter in hele kleine stapjes, dus het kan nog wel eens lang gaan duren voor hij weer redelijk de oude is... als hij dit ooit wordt in ieder geval. Aan de ene kant kan ik wel huilen om de situatie, maar aan de andere kant ben ik kwaad en teleurgesteld zoals hij ons nu achter laat. Daarnaast krijg ik de rillingen als ik er aan denk wat er mogelijk nog meer om de hoek ligt. Welke verschrikkingen zullen we nog tegenkomen?

Maar we proberen vrolijk te blijven en positief. Alles nu stapje voor stapje en kijken of we het hoofd boven water kunnen houden. Al staat het water al tot boven het hoofd.

Een jasje

... voor mijn Wiimotes. Ja, jullie lezen het goed. Een nieuws jasje voor die zwengel gevallen van de Nintendo Wii. Die gevallen die bij zoveel mensen al ramen, tv-schermen en schedels vernield heeft. Waar die kleine rechthoekige kunststof bakjes al niet goed voor zijn.

Nu dacht Nintendo natuurlijk: Dit is niet goed voor onze naam. En dus krijgt men bij elke nieuwe Nintendo Wii of losse Wiimote een beschermhoesje. Heel vervelend voor hen die er al één of meerdere thuis hebben zonder beschermhoesje. Maar Nintendo is niet gek... dus konden deze mensen, zoals ook ik, deze beschermhoesjes bestellen.

Ik had dus twee Wiimotes zonder een jasje en heb er dus netjes twee besteld. En na heel lang wachten, kwamen deze dus vandaag met de post binnen. Helemaal gratis en voor niks. En wat staan ze toch beeldig om de Wiimote. Zo lekker rubberig en rond. Jammer van die nieuwe geur die er nog aanzit. Want het geeft de Wiimote wel een lekker gevoel mee. Minder glad, dus beter houvast.


Ik ben echter benieuwd hoe lang het duurt voordat ze lastig worden. Want als de batterijen leeg zijn van de Wiimote moet je wel eerst het jasje deels weer lasmaken en met dat touwtje aan de onderkant kan dat nog wel eens irritant worden. Voor de winter hebben mijn Wiimotes het in ieder geval niet koud zo met een jasje aan. Dus ze zullen wel niet snel gaan niezen en proesten.

November regen

Het is weer november en dat betekend dat we met de drumband en lyrakorps weer verschillende optredens hebben. Als je dan hoort dat er in november een super storm aankomt, dan sta je niet te popelen om naar buiten te gaan.

Afgelopen zaterdag hadden we in ieder geval het eerste optreden. In het kader van Sint Maarten. De hele dag was het redelijk droog geweest en er bestond dus hoop dat dit ook wel zo zou blijven. Op weg naar het dorpshuis was er ook nog geen vuiltje aan de lucht. We hadden de instrumenten net voor en waren naar buiten gelopen of het begon al wat te miezeren. Gelukkig zette het niet door en hebben we redelijk met droog weer kunnen spelen. Want vorig jaar was het namelijk verschrikkelijk. Toen zijn we ook niet verder gekomen dan twee straten, omdat het weer gewoon verschrikkelijk was. Veel wind en regen, en dan valt het muziek maken niet te doen. Voor enkelen was het trouwens de eerste keer dat ze meededen. Want we hebben wat nieuwe leden weten te werven. Eén daarvan werd onderweg jammer genoeg onwel en is er tussen uit gestapt. Wat er precies was weet ik op dit moment niet, maar wellicht weet ik in de toekomst er meer over.

Zaterdag hebben we het tweede optreden. Sinterklaas binnenhalen. En ook hier hoop ik dat het weer goed blijft. Het weer is wispelturig, dus het kan alle kanten op. Dat is altijd het vervelenden van november. De ene keer is het goed weer, maar andere keren is het verschrikkelijk. Soms zo erg dat we uit noodzaak ergens beschutting moeten zoeken. Hagel, regen, sneeuw en kou. We hebben alles wel een keer gehad. Gelukkig hoefden we voor gaande jaren in dat plaatsje niet al te ver te lopen, dus is dat normaal gesproken goed te doen.

De week er op hebben we nog een optreden waarbij we Sinterklaas binnen moeten halen. Wat we daar kunnen verwachten is altijd de vraag. De ene keer is het een redelijk loopje, de andere keer een klere eind. Daarnaast is er nooit wat aan omdat er geen mens mee loopt, wat dus bij andere optredens wel het geval is. Dit omdat ze het daar zo hebben gepland dat als we met de Sint aankomen bij het dorpshuis dat de viering pas een uur later begint. Met welke reden dat zo georganiseerd is mag Joost weten, maar het nodigt niet uit om als inwoner achter de drumband en lyrakorps te gaan lopen.

Of we nu ver moeten lopen ja of nee, zolang het droog blijft is het wel te doen vaak. Dus november regen kies uw dagen goed. Want ik heb geen zin in slecht weer tijden de aankomende optreden. Oftewel hou de zaterdagen droog :P

Water avontuur

Ik ben weer in de ban van The Legend of Zelda. Wederom mag ik met Link de wereld reden van het kwaad. Want The Legend of Zelda: Phantom Hourglass is uitgebracht in Nederland en tevens al in mijn bezit.


In Phantom Hourglass wordt je terug geworpen in de wereld uit TLoZ: The Wind waker. Dit betekent dat je een deel van de game vertoeft op een scheepje dat dobbert over de oceaan. Van eiland naar eiland hoppent, los je raadsels op en versla je vijanden, om zo het kwaad weer uit de wereld te helpen.

En wat ziet het er goed uit op de Nintendo DS zeg. Grafisch is het toch één van de mooiere DS spellen op dit moment. Daarnaast is de gameplay erg goed gelukt. Je kunt alles gemakkelijk besturen door alleen maar de styles te gebruiken op het touch-screen. De muziek is weer als van ouds en de sfeer zit er dan ook al snel in.

En tja, als je weer in de sfeer zit van The Legend of Zelda dan kom je wel eens wat nieuwe dingen tegen, omdat je gewoon wat aan het zoeken bent. Zo vond ik twee plaatjes met daarop een papercraft van het personage Link. En wat is er leuker als tussendoortje dan deze uit te printen en in elkaar te prutsen? Jammer genoeg wilde mijn printer geen kleuren uit printen en dus het geheel maar in grijstinten uitgeprint. Hierdoor is het minder mooi geworden als dat ik zou willen.

Hieronder in ieder geval een plaatje met drie fotootjes van het papieren mannetje, met daaronder nog twee links naar de papercraft (voor hen die er ook één of meerdere willen maken).

(Klikbaar voor grotere versie)

Blad 1
Blad 2

Vrooooem

Bij Shell hebben ze een actie waarbij je door V-Power te tanken een Ferrari schaalmodel, die ook nog eens geluid kan maken, kan kopen voor twee euro. Aangezien er thuis redelijk veel wordt gereden, had mijn vader het idee bedacht om ze te gaan sparen. Dit betekende dus geen normale diesel en Euro 95 in de tank maar V-Power diesel en benzine en sparen maar.

Gisteren wist ik de laatste te verkrijgen en nu zijn alle zeven wagentjes in huis.

(Klikbaar voor grotere versie)

Het gaat om de volgende modellen:
- F40
- F430 Challenge
- 250 GTO
- Ferrari FXX
- 599 GTB Fiorano
- 360 Challenge Stradale
- 575 GTC

Om de geluiden te beluisteren kun je hier terecht.

Tao van Poeh

Een tijdje terug schreef ik al over Winnie-de-Poeh en Management. Een erg interessant boekje over het begrip management en hoe dit geplaatst kan worden binnen de verhalen van Winnie-de-Poeh van A.A. Milne. Ik heb de vervolg delen hierop nog niet gelezen, maar heb wel een ander boekje gelezen dat ingaat op de wereld van Winnie-de-Poeh, namelijk "Tao van Poeh".

De vorm is redelijk hetzelfde. Alleen het onderwerp ligt op een totaal ander punt. Namelijk Taoïsme en geen Management. Beide natuurlijk een leefwijze, maar totaal niet gelijk. Veel van de voorbeelden die gekozen zijn in beide boeken komen overeen. Leuk hoe verschillende mensen gelijke verhalen anders kunnen uitleggen. Wederom is het simpel en simplistisch geschreven. Tevens wekt het een interesse bij mij op om in de toekomst me verder te verdiepen in het onderwerp. Mogelijk juist door dat het simpel is gehouden.

Ik zal de inhoud niet gaan opsommen, want daarvoor zou je het boek gewoon zelf moeten lezen. Toch laat ik deze gelegenheid om iets zinnigs te zeggen niet langs me heen gaan. Een deel van het boek gaat over de karakters van de personages uit de wereld van Winnie-de-Poeh en dat binnen het Taoïsme het karakter van Poeh-beer graag gezien wordt. Het simpel weg gelukkig zijn en genieten van alle dingen om hem heen. Het klinkt allemaal erg mooi natuurlijk en wellicht is het de moeite waard het te gaan proberen. Toch weet ik dat ik op dit moment weinig Poeh-karakter in mij heb.

Ik vermoed dat ik op dit moment meer in het Iejoor-karakter zit. Het sombere, trieste karakter. Zoeken naar iets maar het niet kunnen vinden. Mijn staart kwijt zijn en niet weten waar het is. En iedere keer zien hoe mijn huisje in elkaar is gestort door een storm. Het in eigen gedachten verzonken zijn, zoekende naar wie ik ben en waar ik sta. Waar ik naar toe wil werken en uiteindelijk terecht wil komen.

Ook zit er een klein beetje Knorretje-karakter in mij. Beetje angstig zijn voor wat er mogelijk nog gaat komen, maar moedig zijn als het zover is. Er willen zijn voor vrienden en proberen hun zorgen te helpen dragen.

Een Konijn-karakter heb ik volgens mij niet. Ik hoef geen kennis om het knap zijn. En ook het Uil-karakter is niks voor mij, met zijn kennis om wijs te lijken. Al zou ik natuurlijk wel kennis willen hebben zodat ik wijs kan zijn. Het lijken hoeft van mij alleen niet zo. Tijgertje-karakter is me te springerig, al bevalt mij zijn ondeugendheid wel. Misschien dat ik dat laatste toch eens eigen moet maken (of bezig ik dat ergens toch al wel?). Kanga-karakter is te moederlijk, al zou je dat als vaderlijk ook kunnen bezien. Maar die tijd moet nog komen en tot die tijd kan dat wel wachten. Roo-karakter kan wellicht gezien worden als het kind in de mens, en dus ook in mij. Ja, die is er nog wel en die zal ik ook nooit los laten.

En dan als laatste het Poeh-karakter (Ja, de laatste. Want Gopher is een creatie van Walt Disney en die telt dus niet mee). Het als-er-maar-een-pot-honing-is-dan-is-het-goed karakter. Genieten van de kleine dingen in het leven. Een vlinder die fladdert door de lucht. Een bij die zoemt in een bloem. Een rups die kruipt over je vinger. Niet denkend aan de problemen die er zijn, omdat je ze toch niet meer weet. Zo goed als ik kan probeer ik toch gelukkig te zijn met de kleine dingen, maar het is moeilijk. Want er komt te veel op mij af dat ik niet kan vergeten. Je komt dan toch uiteindelijk weer uit op de stelling: Domme mensen zijn gelukkiger of vinden het geluk gemakkelijker. Niet denken maakt het leven simpeler. Want je denkt niet na over moeilijke aspecten des levens. Toch vraag ik me af (weer dat denken) of dat het leven ook leuker maakt. De kracht om na te denken maakt misschien niet gelukkig, maar het maakt het leven wel interessanter.

Een mens moet eigenlijk alle karakters uit de wereld van Winnie-de-Poeh bezitten en daar een eigen goede balans in zien te vinden. Misschien niet echt Taoïstisch (zover heb ik me er nog niet in verdiept), maar dat ben ik dan misschien ook niet. Het simpele en het wijze, het actieve en het rustige, het sombere en het vrolijke, het er voor anderen zijn en het op jezelf zijn, het Ying en Yang. En wil het nou net niet zo zijn dat het teken daarvan op de vlieger van Winnie-de-Poeh staat op de kaft van "Tao van Poeh".

Goed boeren

Vorig weekeinde heb ik Harvest Moon DS voor een leuk prijsje weten te bemachtigen. In deze handheld game is het, net als bij de voorgangers, de bedoeling dat je een boerenbedrijf zo goed mogelijk probeert te runnen. Hierbij kun je uiteindelijk betere gereedschappen verkrijgen, dieren houden, groente kweken enz. Zo in de basis lijkt het allemaal erg saai, maar er valt daarnaast nog veel andere dingen te doen. Zo kun je gaan vissen, meisjes versieren, moet je hout hakken en stenen verpulveren voor bouwmateriaal, zijn er feestdagen waarop je een feest kunt bijwonen, heb je de beschikking over een hond, kat en paard, kun je graven in een mijn en edelstenen en dergelijke vinden, kun je dwergen aan het werk zetten, kun je gokken, wilde bloemen plukken. Goed, ook dit kan erg saai klinken allemaal. En wellicht is dat het ook. Toch is het een grappig tijdverdrijf.

Zelf volg ik de serie al een tijdje en heb ik al verschillende edities in mijn bezit. Al zijn er nog enkele die ik mis in mijn collectie. Jammer genoeg. Hieronder de lijst met uitgebrachte Harvest Moon games:

1. Harvest Moon (Super Nintendo, 1996)
2. Harvest Moon GB (Game Boy, 1997)
3. Harvest Moon 64 (Nintendo 64, 1999)
4. Harvest Moon 2 (Game Boy Color, 2000)
5. Harvest Moon: Back to Nature (PlayStation, 1999)
6. Harvest Moon 3 (Game Boy Color, 2000)
7. Harvest Moon: Save the Homeland (PlayStation 2, 2001)
8. Harvest Moon: Friends of Mineral Town (Game Boy Advance, 2003)
9. Harvest Moon: A Wonderful Life (GameCube, 2004)
10. Harvest Moon: More Friends of Mineral Town (Game Boy Advance, 2005)
11. Harvest Moon: Another Wonderful Life (GameCube, 2005)
12. Harvest Moon DS (Nintendo DS, 2005)
13. Harvest Moon: Magical Melody (GameCube, 2005)
14. Harvest Moon Boy & Girl (PSP, 2007; Hetzelfde als 5 maar bevat tevens de Girl versie)
15. Puzzle de Harvest Moon (Nintendo DS, 2007)
16. Harvest Moon DS Cute (Nintendo DS, 2008)
17. Harvest Moon: Tree of Tranquility (Wii, 2008)
18. Harvest Moon: Island of Happiness (Nintendo DS, 2008)
19. Harvest Moon: Innocent Life (PSP, 2007)(PS2, TBA)
20. Harvest Moon: Rune Factory (Nintendo DS, 2007)
21. Harvest Moon: Rune Factory 2 (Nintendo DS, TBA)
22. Harvest Moon Online (PC, TBA)

En hieronder een foto van de spellen uit de serie die ik bezit. Oftewel de delen 1, 2, 4, 5, 8, 9 en 12.

(Foto is klikbaar)

De games uit de serie die ik nog niet hebt zou ik nog graag in mijn bezit willen krijgen. Helaas zijn enkele daarvan nooit in Europa uitgebracht en kan ik die in de meeste gevallen dus niet met mijn huidige consoles spelen. Hopelijk komen de aankomende spellen wel in Europa uit. Het is in ieder geval een serie die moeilijker bij elkaar te verzamelen is dan Zelda en Pokémon, wat het verzamelen wel zo leuk maakt. Maar mocht iemand nog een deel hebben dat ik niet heb en deze kwijt willen dan hoor ik het graag.

Samen staan we sterk

Al een tijdje zit er een liedje in mijn hoofd. Een liedje van Stef Bos, genaamd "Samen staan we sterk". Dit komt waarschijnlijk omdat ik het de laatste tijd redelijk vaak luister. Puur omdat de tekst me weet te raken en de bijbehorende melodie rustig is en prima past bij het onderwerp van het liedje.

Het is het één na laatste nummer op het album "Ruimtevaarders". Toen ik dit album voor het eerst op had staan, was ik tevens aan het werk. Ik heb dus niet zo goed opgelet tijdens het luisteren van het album. Echter toen dit nummer uit de boxen kwam liet ik het werk even liggen. Op één of andere manier klopt het nummer voor mijn gevoel. Het nummer er na leek er in eerste instantie moeiteloos op te volgen. "Het midden II" is dan ook één van de betere nummers op het album naast het nummer "Samen staan we sterk". Toch spreekt "Samen staan we sterk" me net iets meer aan. Vermoedelijk omdat ik me erg in het lied herken. Hieronder staat in ieder geval de tekst.

Samen staan we sterk

Samen staan we sterk
Niemand kan alleen
Je bouwt een kathedraal
Met velen om jou heen
Ik heb het vaak gedacht
Beter af alleen
Maar enkelvoud beperkt
Samen staan we sterk

Samen staan we sterk
De wereld is zo groot
De sterren staan zo ver
De hemel is zo hoog
Het doet er niet veel toe
Hoe koud het jou ook laat
Samen zijn wij meer
Je weet het vroeg of laat

Het is de eenvoud van de tweevoud
Je vindt het niet als je het zoekt
Je hoeft er niemand voor te volgen
Het komt soms vanzelf naar je toe

Samen staan we sterk
Ik heb het nooit geloofd
Hield alles op een afstand
En woonde in mijn hoofd
Tot ik werd overvallen
Door een storm op volle zee
Ik ben eruit gekomen
Maar ik kon het niet alleen

Het is de eenvoud van de tweevoud
Je vindt het niet als je het zoekt
Je hoeft er niemand voor te volgen
Het komt soms vanzelf naar jou toe
Het ligt onzichtbaar in jouw handen
Het is een godsdienst zonder kerk
Een volkslied zonder woorden
Samen staan we sterk

Soms denk ik nog steeds: "Beter af alleen". Niemand die je pijn kan doen. Niemand die voor problemen kan zorgen. Niemand die je in de weg loopt. Niemand die je iets kan opdragen te doen. Niemand die je de les leest. Niemand die ruzie met je zoekt. Niemand die net dat laatste koekje voor je neus weg pikt. Niemand die je bedriegt. Niemand die achter je rug om roddels over je verspreid. Niemand, maar dan ook niemand die jou iets kan doen.

Maar dat alles heeft een keerzijde. Een nog al grote keerzijde. Want een mens heeft anderen nodig. Mensen die roepen dat wat je doet goed is. Mensen die een arm om je heen leggen uit vriendschap. Mensen die je omhelzen om je te bedanken. Mensen die je een schouder aan bieden om uit te huilen. Mensen die voor je opkomen en je verdedigen. Mensen die je mee trekken naar leuke dingen. Mensen om van te houden en lief te hebben.

Dus voor hen die mij mogen of zelfs lief hebben, hier een stevige knuffel van mij puur omdat jullie er zijn.

Goede tijd voor muziek

De laatste tijd ben ik tegen wat muziek aangelopen die ik heel er goed vond. En dus ga ik jullie daar maar eens een keer mee vervelen. :P

Omdat ik niet weet waar te beginnen zal ik willekeurig te werk gaan. Dus ik begin met Iron & Wine met het album "The Shepherd's Dog" dat dit jaar is uitgebracht. Een heerlijk album met vooral rustige folk rock muziek net als zijn vorige albums en EP's. Voor hen die geïnteresseerd zijn op zijn myspace kun je de nummers beluisteren.

Een tweede album waar ik op dit moment erg van gecharmeerd ben is "Songs from the deep forest" van Duke Special uit 2006. Moeilijk om uit te leggen wat voor soort muziek het is. Maar af en toe lijkt het wat op Queen. Het classic meets rock gevoel. Erg lekker en vaak rustige muziek met een wellicht romantisch tintje. Ook deze hebben een myspace waar enkele nummers te beluisteren zijn. Het eerste nummer staat echter niet op het album, aangezien deze alleen online te verkrijgen is (legaal en illegaal).

Dat brengt me op het derde album die ik op dit moment veel draai, namelijk "37 days" het nieuwe album van Beth Hart. Zoals bij veel muziek vind ik het moeilijk om aan te geven wat het nou precies is. Zelf luisteren is dus makkelijker. En gelukkig heeft ook Beth Hart een myspace. Het klinkt in ieder geval weer lekker rauw die stem van haar, net als op haar oudere albums.

Drie albums vind ik nog niet genoeg, dus op naar de vierde. KT Tunstall met haar nieuwe album "Drastic Fantastic". Haar eerdere album "Acoustic Extravaganza" vind ik persoonlijk nog steeds het beste, maar dit nieuwe album is meer in de lijn van haar album "Eye to the Telescope". Wat ook geen onaardig album was trouwens. En ook dit nieuwe album luistert lekker weg. En ook hier geld: voor voorbeelden zie haar myspace.

Al genoeg? Jammer dan, want ik ga nog even verder. Dus album nummer vier komt er aan... en dat is? Katie Melua met haar nieuwste album "Pictures". Net als haar vorige album lekker bluessy en jazzy. Al ben ik er nog steeds niet helemaal uit welk album ik nou beter vind. Het nieuwe album klinkt niet verkeerd, maar ik mis toch nog iets. Maar zoals met wel meer super albums, kan dat gevoel nog komen. En jullie raden het al... hier de myspace van Katie (hoe voorspelbaar word ik al? :P).

En trom geroffel.... want hier is album nummer zes waar ik het over ga hebben. "La Radiolina" het nieuwe album van Manu Chao. Lekkere veelal zonnige muziek. Jammer dat het veel van hetzelfde is als zijn eerdere albums. Vooral na het horen en zien van de videoclip "Rainin in paradize" is dat dus een beetje een teleurstelling. Toch is het geen slecht album, maar er had van mij wat variatie op gemogen. Maar check het vooral zelf even op zijn myspace.

Om even door te gaan over teleurstelling. Het nieuwste album van Mark Knopfler, namelijk "Kill to get Crimson". Ik zat me er al maanden op te verheugen. Maar deze is echt veel van hetzelfde. Het is ook daarom dat ik het album nog maar één keer heb geluisterd. Wellicht dat mijn mening nog wat veranderd als ik er vaker naar geluisterd heb. Het album is zeker niet slecht, ook omdat het vorige ook totaal niet slecht was, maar het is voor mijn gevoel veel van hetzelfde. En dan is het toch minder interessant. Misschien dat dat ook de rede is dat er op zijn myspace nummers worden afgespeeld uit zijn Dire Straits periode.

Gaan we verder met album nummer acht. Van een muziek duo dat ik hiervoor nog niet kende. Namelijk CocoRosie met hun dit jaar uitgebrachte album "The adventures of ghosthorse and stillborn". Aparte muziek die wellicht kan worden beschreven als een tikkeltje van Björk, maar dan minder rauw en chaotisch. En helemaal niet verkeerd vind ik persoonlijk. Goh, en weer een myspace (zou ik al op de loonlijst van ze staan?).

Nog een favoriet van mij kwam dit jaar met een nieuw album. Loudon Wainwright III met het album "Strange weirdos". Heerlijke folk met zo af en toe een humoristische twist (krijg je als de artiest ook zo nu en dan komiek is. Al is dit album erg rustig in vergelijking met vorige. Voor voorbeelden kijk myspace (duh, waar anders).

Goed, daar laat ik het dan voorlopig bij. Want anders komt er nooit een einde aan. Misschien dat ik jullie binnenkort nog wel een keer verveel met een soort gelijke post. Tot dan veel luister plezier toegewenst.

Vogelverhaaltjes

Al jaren ben ik een liefhebber van de Final Fantasy spellen en één van de leukste figuurtjes hierin zijn de Chocobo's. Een vogel die mogelijk het beste te omschrijven valt als een kip gekruist met een struisvogel. Een spel dat vooral gaat om deze geinige beestjes is Final Fantasy Fables: Chocobo Tales. Ik zag deze game voor 20 euro liggen en dacht: "Die koop ik me". En zo geschiedde.

Net als de struisvogel kunnen de Chocobo's gebruikt worden als rijdieren, wat dus ook vaak voorkomt in de Final Fantasy serie. Voor de fok en de training zijn er daarom speciale Chocobo boerderijen ontwikkeld. Een één van die boerderijen is het startpunt voor het verhaal dat verteld wordt in Final Fantasy Fables: Chocobo Tales voor de NintendoDS.

Het leven op deze Chocobo boerderij was rustig en vredig en de eigenaresse was goed voor haar Chocobo's en las ze vaak boeken voor. Op een dag komt een vriend, een black mage, van haar en de Chocobo's langs met een nieuw boek. Deze gaat in eerste instantie niet open, maar één van de Chocobo's lukt dit wel en dan begint de ellende. Een duistere macht zat opgesloten in het boek en slokt alle Chocobo's op, behalve de Chocobo die het boek wist te openen. Aan die Chocobo, met de hulp van de speler, om de Chocobo's te redden en de wereld weer vredig te maken.

Hiervoor zul je de wereld moeten bereizen en boeken zien te vinden die mini games bevatten. Wanneer je dan het boek in gaat zul je eerste een verhaaltje langs zien komen. Veelal westerse sprookjes of samenvoegingen van die verhaaltjes die een Final Fantasy tintje hebben gekregen. Hierna begint dan de mini game. Door bepaalde niveaus of doelen binnen die mini game te halen kunnen er verschillende dingen gebeuren. Zo kunnen er bepaalde gebeurtenissen plaats vinden in de wereld, red je Chocobo's die vast zitten in kaarten, speel je nieuwe hoofdstukken van een sprookje vrij of verdien je een speelkaart die je op bepaalde punten in het spel nodig hebt.

(klikbaar voor grotere versie)

Want naast de mini games heb je ook momenten dat je tegen vijanden moet vechten. Deze gevechten worden uitgevochten door middel van een kaart spel. Een soort van Magic the Gathering, waarbij je met een bepaalde hoeveelheid levenskracht begint en middels de kaarten een bepaald wezen oproept die in één beurt vecht tegen een wezen die de vijand oproept. Dit gaat net zolang door totdat één van de spelers geen levenskracht meer heeft.

Naast dit alles zijn er ook nog zogenaamde micro games. Een soort van mini games maar dan zonder een verhaal eraan vast. Bij deze games gaat het erom dat je een bepaald aantal punten haalt. Hierdoor kun je een score krijgen die zilver of goud is. Heb je zilver gehaald dan krijg je één speelkaart. Heb je goud dan krijg je nog een kaart daarbij. Dus binnen een micro game is het mogelijk twee speelkaarten te winnen.

Het verhaallijn gedeelte is niet zo heel lang. Binnen een uur of 15 heb je die helemaal doorlopen. Het vrijspelen van alle gebeurtenissen en Chocobo neemt wat meer tijd in beslag omdat sommige mini en micro games behoorlijk pittig zijn. Bij sommige is de besturing wat knudde of liggen de te behalen doelen wel erg hoog. Echter de meeste zijn erg goed uitgewerkt. Zowel grafisch als qua besturing.

Naast de keuze om het spel te spelen met de verhaallijn kun je er ook voor kiezen om de al vrijgespeelde mini en micro games los te spelen en is er een mogelijkheid om online te duelleren tegen andere spelers. Over de laatste kan ik niks vertellen, aangezien ik dat nog niet uitgetest heb en persoonlijk er ook niet zo'n behoefte aan heb om tegen wildvreemden te spelen.

De ijsdraak

Gisteren heb ik het boekje "De ijsdraak" gekocht. Geschreven door George R.R. Martin. Met als ondertitel: "Een verhaal uit De Wereld van Het Lied van IJs en Vuur". Omdat ik toch wel geniet van die serie en het één van mijn favoriete schrijvers is, wilde ik dit kleine boekje ook in de collectie hebben. Omdat het een klein boekje is (103 blz.) heb ik gisteren even tijd gemaakt om het te lezen.


Al na een uur had ik het helemaal uit en dat voor iemand die normaal gesproken tien blz. per half uur leest is dat wel erg snel. Goed, dit is makkelijk uit te leggen. Het is duidelijk een kinderboek. Al staat er op de achterkant dat het een jeugdroman is voor een volwassen lezerspubliek. Grote letters met wat extra ruimte tussen elke regel en niet te vergeten vele illustraties. Was de aankoop dan wel het geld waard?

Tja, dat ligt aan de lezer zelf natuurlijk. Persoonlijk vond ik het misschien iets te hoog geprijsd als je kijkt naar wat je krijgt qua materiaal. Echter het verhaal is wel erg leuk om te lezen en ik heb er dus zeker van genoten, al was het maar een uurtje. Want ook al is het simpel het is een goed verhaal. Dus in dat opzichte was het niet duur.

Ik heb wel één puntje van kritiek en wel gericht op de uitgever. De ondertitel geeft namelijk een verkeerd beeld aan de consument. Het verhaal is namelijk lang voor de serie "Het Lied van IJs en Vuur" geschreven en uitgegeven (1980, al het goede komt uit dat jaar :P). Dat hoeft natuurlijk niet te betekenen dat het niet in dezelfde wereld afspeelt. Echter kom je, volgens mij dan, totaal geen links tegen naar de serie "Het Lied van IJs en vuur". Goed, je hebt een koud noordelijk gedeelte van de wereld en een warm zuidelijk gedeelte en er wonen nog draken. Mogelijk heeft de auteur de wereld van "Het Lied van IJs en Vuur" wel gebaseerd op zijn eerder geschreven verhaaltje "De ijsdraak". Echter, kun je het ook prima zien als een totaal andere wereld. Mijn vermoede is dan ook dat de uitgever gewoon de serie "Het Lied van IJs en Vuur" wilde uitmelken. Maar de echte fans hebben die ondertitel totaal niet nodig, want de naam George R.R. Martin zegt al genoeg. Persoonlijk had ik het ook gekocht als die ondertitel er niet bij had gestaan.

Poeh's wijsheid

De meesten zullen het knuffelige lieve beertje Winnie-de-Poeh wel kennen. De meesten weten echter niet dat deze beer een bron van kennis bevat die velen te boven gaat. Een wijsheid waar velen nog wat van kunnen leren. Zelf ben ik wel een fan van Poeh en zijn vrienden en dus heb ik ooit drie boekjes gekocht die ingaan op enkele onderwerpen die pasten bij mijn opleiding. Het eerste boekje, waar ik later wat dieper op in zal gaan, is "Winnie-de-Poeh en Management". Het tweede en derde deel zijn vervolgens "Winnie-de-Poeh en het Oplossen van Problemen" en "Winnie-de-Poeh en Succes". Aangezien ik donderdag naar mijn oma moest voor het vieren van haar verjaardag en ik me daar niet wilde vervelen heb ik het eerste boek van de plank gehaald om deze die dag te lezen. Dit omdat ik niet in een dik boek wilde beginnen en dit een mooi aantal bladzijden telde (namelijk 187).

Zoals de titel al doet vermoeden gaat het boek in op het begrip Management. Wat is management nu eigenlijk en wat doet een manager. Dit alles uitgelegd door voorbeelden uit de boeken over Winnie-de-Poeh van A.A. Milne. Want er zit meer in die verhalen dan je normaal gesproken zou denken. Zo wordt er behoorlijk veel gemanaged. Het is een redelijk simpel boekje, maar het hoofddoel van Management en de taken die daarvoor uitgeoefend moeten worden zijn duidelijk beschreven. Daarnaast is het gewoon erg leuk om te lezen en krijg je een totaal ander beeld van de beer. Want waar de meeste zullen zeggen dat deze wat dommig is, is deze eigenlijk slimmer dan je zou zeggen.

Omdat ik geen zin had om de hele donderdag te luisteren naar allerlei verhalen over een grote scala aan ziektes, ben ik er tussen de middag even tussen uit geglipt. En in de stad kwam ik dus nog een boekje tegen met Winnie-de-Poeh erin. Namelijk Tao van Poeh en die heb ik dus ook maar gekocht. Thuis kwam ik er achter dat er nog veel meer van zijn, dus ik ben van plan die over de tijd aan te schaffen. Zo nu en dan zal ik zo'n boekje uitlezen en er hier wat meer over vertellen. Wanneer dit zal zijn weten nu echter nog niet, dus heb geduld. ;)