Droppie Water

Toen deze jonge man nog een klein jongetje was, kreeg deze ooit op een Expo een gratis stripje in de handen gedrukt en later nogmaals één. Beide waren gelijk, maar dat maakte dat kleine jongetje niks uit. Het ging om het stripverhaaltje Droppie Water 2 De reis van het regenwater. Eén van die twee boekjes heb ik letterlijk kapot gelezen en de tweede was ik over de tijd kwijt geraakt. Echter vond ik deze enkele weken terug in de boekenkast van mijn ouders. Het was deel 2 dus ik wist dat er minstens nog een deel moest zijn. En dus ben ik op internet gaan zoeken. Uiteindelijk kwam ik op verschillende sites van verschillende waterschappen uit. Bij een enkeling kon je het bestellen als je een leraar was op een basisschool. Tja, daar had ik natuurlijk niks aan. Dus maar doorgezocht. Uiteindelijk kwam ik op een site waar je het ook als gewone sterveling kon bestellen. Echter er was toch nog een probleem. Ik woonde niet in het gebied van dat waterschap. Gelukkig ken ik iemand die daar wel woont en na vriendelijk vragen heeft deze vriendin van me de strips aangevraagd en uiteindelijk naar mij toe gezonden.

Het gaat om de volgende stripverhaaltjes:
- Droppie Water 1 'De reis van het afvalwater'
- Droppie Water 2 'De reis van het regenwater'
- Droppie Water 3 'Op de Dijk'
- Droppie Water 4 'Op reis in de natuur'

Hieronder de vier covers van de strips.

Nu zullen jullie denken: "Wat kinderlijk", en daar hebben jullie dan ook gelijk in. De stripboekjes zijn namelijk gemaakt in opdracht van de Unie van Waterschappen om als educatiemateriaal te gebruiken op basisscholen. En hoe kinderlijk het misschien mag lijken, de inhoud is erg educatief, ook voor volwassenen. Daarnaast is het niet door de eerste de beste amateur striptekenaar getekend. Nee, de stripsboekjes zijn van de hand van Robert van der Kroft. Beter bekend van de strips Sjors & Sjimmie en Claire. De verwerking van de kleine details zullen kinderen niet of nauwelijks opmerken, maar als volwassene vallen die wel op. Erg knap gedaan dus.

Voor hen die geïntereseerd zijn er is ook een Droppie Water website. Al vind ik persoonlijk de site niet het niveau halen van de strips. De stripboekjes zitten veel beter in elkaar.

Mogelijke leuke toevoeging: Die vriendin heeft de stripboekjes eerst zelf gelezen en wilde ze eigenlijk wel graag zelf houden (ja, zo leuk zijn ze). Gelukkig maar dat enkele dagen later nog een pakketje met alle stripboekjes op haar mat lagen. Anders had ik ze mogelijkerwijs misschien wel niet ontvangen (al vermoed ik eigenlijk van wel).

Kerstprijsvraagveiling

De laatste week van 2006 en de eerste week van 2007 heb ik mee gedaan aan een kerstprijsvraag op FOK!games. Dit betekende in een vakantie periode vragen beantwoorden, logo's opzoeken en opdrachten maken. De winst mocht er echter zijn. Het totaal aan punten voor mij kwam namelijk uit op 245. Best wel hoog, als je het vergelijkt met andere deelnemers. Op FOK!games hadden ze echter een probleempje met het veilingprogramma en dus moest er een nieuwe gebouwd worden. Hierdoor duurde het dus tot afgelopen vrijdag voordat de kerstprijsvraagveiling kon worden gestart. Lang moeten wachten dus maar toch heb ik uiteindelijk wat leuke prijzen in de wacht weten te slepen. Sommigen, misschien wel velen, zullen bij enkele prijsjes wel denken: "wat een flut prijsje, wat moet een mens daarmee?" Toch ben ik er erg blij mee en het wachten is dus op het pakketje met daarin:

- Gears of War voor de Xbox360 (156 punten)
- Star Wars Episode III voor de Xbox (26 punten)
- PSP Memorystick 32 MB (13 punten)
- Viva Piñata keycords (12 punten)
- Playstation 3 keycord (10 punten)
- Nintendo keycord (15 punten)
- LocoRoco keycord (10 punten)

Uiteindelijk had ik 3 punten over, die ik jammer genoeg de laatste 2 dagen niet kwijt kon raken aan een extra prijsje. Al zijn deze prijzen natuurlijk al heel wat. En dat allemaal gratis. Als er aan het einde van dit jaar dus weer een kerstprijsvraag wordt geörganiseerd op FOK!games, dan doe ik als het even kan weer gezellig mee. Ook al hadden sommige deelnemers natuurlijk weer veel te zeuren en te zeiken. Ik vind het een leuk innitiatief en bewonder de mensen dus ook die dit toch maar even organiseren en uitvoeren.

Lily Allen - Alfie

Haar debuutalbum, Alright, Still, is in mijn ogen één van de betere muziek albums uit 2006. Dit album heb ik dus redelijk stuk gedraait. Met haar rap-achtige teksten op vrolijke pop/ska-muziek weet Lily Allen een nieuwe stijl te creeëren die mij zeer goed bevalt.

Na de videoclips van "Smile" en "LDN", nu de clip van het nummer Alfie. En aangezien ik die wel grappig vind zijn jullie de pineut in deze blogpost ;). Dus nu allemaal gaan kijken.

Blogpost labels

Vanaf nu kun je in de linker balk een kopje Categorieën vinden. Dit verwijst naar de labels die ik aan blogposts ga geven. De oudere blogposts heb ik zo goed mogelijk al een label gegeven, meer er kunnen nog wat fouten inzitten. Dus mocht je nu alle blogposts over Neopets willen lezen, dan hoef je alleen even die link aan te klikken en hoef je dus niet alle posts door te lopen. Makkelijk toch? Sommige posts vallen onder meerdere labels, dus die geef ik meer labels mee en staan dus in meer categorieën.

Voor de vogels

Vandaag liep ik op internet tegen een korte Pixar film aan. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het filmpje komt dus uit 2000 en stond zover ik heb begrepen ook op de Monster, Inc. DVD (die ik dus "nog" niet heb). Toch wilde ik jullie dit filmpje niet onthouden. Want hij is zo grappig en schattig. Het gaat om het filmpje For the birds. Veel kijk plezier in ieder geval toegewenst :).

Cartoon Network

Sinds een tijdje zendt de kabelprovider uit onze buurt een etalage kanaal uit. Waarmee ze het digitale tv pakket onder de aandacht proberen te brengen. Persoonlijk vind ik dat totaal niet erg, want door dit etalage kanaal herbeleef ik oude herinneringen. Vooral door de uitzendingen van Cartoon Network. Dat kanaal wordt al jaren niet meer (onbetaald) uitgezonden bij ons. En wat heb ik met dat kanaal veel tijd gevuld destijds. Ed, Edd 'n Eddy, Johnny Bravo, Daxters Lab, Cow and Chicken, Courage en Powerpuff girls. Dit zijn de series die ik nu weer af en toe kan kijken :P. Al die herinneringen. Leuke tijd was dat. Een tijd van geen verantwoordelijkheden, geen problemen en een leuke club van mensen op school.

Toch mis ik jammer genoeg toch enkele series. Mensen van dezelfde leeftijd en met destijds nauwelijks een leven zullen wel weten welke ik bedoel. Ik noem een Tom & Jerry, I am Weasel, 2 stupid dogs, Jonny Quest, The Flintstones, The Jetsons en vast nog wel meer waar ik nu zo 1, 2, 3 niet op kom. Maar wie weet komen deze binnenkort nog wel een keer langs. Al met al is het gewoon leuk om de tekenfilms van destijds (en van jaren ervoor) weer eens te zien. Zonde dat deze zender niet meer gratis wordt aangeboden. Zenders die iets soortgelijks proberen uit te zenden falen daar in mijn ogen gigantisch in. Maar goed, op mijn leeftijd zijn tekenfilms natuurlijk uit den bozen. Gelukkig dat dat mij alleen niet kan boeien :P. Tekenfilms zijn gewoon leuk. Al word ik honderd jaar dan nog zullen tekenfilms een onderdeel van mijn leven blijven. Misschien kinderachtig maar het houd de geest wel jong zullen we maar zeggen.

Nieuwe blogger

Blogger is veranderd en vandaag werd ik dus redelijk gedwongen om over te stappen naar de nieuwe versie. Dit betekend dat er wat dingen zijn veranderd. Blogger is namelijk wat gebruiksvriendelijker geworden, echter kan ik nu op het eerste gezicht veel minder naar eigen voorkeur aanpassen. Mogelijk dat dit in de toekomst veranderd, maar jullie zullen voorlopig met de nieuwe vorm moeten leven :P.

Zo zijn de kleuren net iets anders geworden dan in de vorige versie en het linksgedeelte aan de linker kant is iets aangepast. Voor de rest heb ik getracht alles zo gelijk mogelijk te houden. Hopelijk is dit redelijk gelukt.

Mijn ikken

Harry Jekkers schreef ooit eens een muzieknummer genaamd "Mijn ikken". Het begin daarvan is als volgd:

"Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig reservoir
En als ik dan vraag: "He welke ik is eigenlijk waar"
"Ik, ik, ik", roepen mijn ikken dan door elkaar
En dan zwaai ik met mijn voorzittershamer
Verzoek om stilte in mijn bovenkamer
En dan geef ik met een vorstelijk gebaar
Het woord aan mijn ik van negen jaar"

Vervolgens omschrijft hij wat voor soort ik die ik van negen jaar is en breid hij dat in zijn cabaret voorstelling uit met de ikken van zijn jaren 20, 30 en 40. Tja, persoonlijk ben ik nog geen 40, maar toch zit ik de laatste tijd erg over mezelf na te denken en wie ik nu was en nu ben. Zeg maar dat ik ook mijn ikken bij elkaar heb geroepen.

Nou kan ik schrijven dat ik gelukkig ben over wie ik tot nog toe ben geworden, maar eerlijk gezegt weet ik dat dus niet. Want de laatste tijd heb ik het gevoel dat ik een pessimistische lul aan het worden ben. Weinig dingen maken me op het moment echt gelukkig. Sterker nog, de laatste tijd komen er af en toe dingen op me af die me alles behalve gelukkig maken.

Als kind was ik naar mijn weten een vrolijk baasje die, ook al had ik geen vrienden en werd ik op school veel gepest (zowel geestelijk als lichamelijk), toch zijn leven fluitend en positief tegemoed trad. Echt een pubber ben ik nooit geweest. Ik had het goed, was vrolijk en had niet de behoefte me tegen mijn ouders en de samenleving te verzetten zoals zoveel anderen wel schijnen te hebben. Zowel mijn Mavo als Havo ben ik zonder al te veel makken doorgelopen en, op enkele frustratie momenten na, ook mijn HBO.

Eerste jaar Universiteit was echter een flinke domper. Privé ging het niet lekker en dat was terug te zien in mijn studieresultaten. Toch ben ik stug door gegaan, al bleef die domper me achtervolgen. Toch had ik een tijdje waarin ik me zeer gelukkig voelde, er scheen een zonnetje op me, maar die is opgehouden met schijnen. Daarnaast zit ik met de drukte van het afstuderen, zit ik financieël rond het nul punt en gaat het in de huiselijke sfeer op het moment niet zo super. Mijn geest is aan het doldraaien in mijn hoofd, waardoor ik me nauwelijks kan concentreren op de punten waar ik me op moet concentreren. De weinige momenten dat ik me tegenwoordig even goed voel is als ik aan het gamen ben. Dan voel ik me gewoon weer even dat vrolijke baasje van rond de negen. Zonder problemen en zorgen die zich vermaakt met een speeltje. Echter een mens kan niet altijd maar gamen en dus stap ik na een uurtje gamen de werkelijkheid weer in en krijg ik weer de zachte klappen van het leven.

Gisteren sprak ik echter iemand en wat deze vertelde schokte me toch een beetje. Ik ga daar niet uitgebreidt op in, maar het heeft mij wel aan het denken gezet. Want mensen die depressief worden of heel erg in het pessimisme vallen gaan vaak een verkeerde kant op. Dus wil ik een depressieve pessimist worden of wil ik het vrolijke baasje blijven? Hmm, moeilijke vraag zeg...not. Ik ga voor het vrolijke baasje. Misschien niet heel volwassen maar boeien. Ik hoop echter dat me dat gaat lukken. Maar voor die ene persoon waar ik het net over had ga ik het proberen. Deze kan namelijk wel wat extra vrolijkheid gebruiken en misschien kunnen we elkaar op deze manier een klein beetje helpen :).

Mii Wii

Vandaag was dan eindelijk de dag. De dag dat ik eindelijk voorgesteld werd aan mijn Nintendo Wii. Het was een emotioneel moment. De verkoper zei nog: Ik heb er nog maar één. En wat een schatje van een Wii was het. Het scheen gewoon door de doos heen. Beestje gaf ook wat extra onkosten met zich mee qua accessoires, want ik mocht hem niet meenemen als ik niet wat te eten voor haar kocht. Dus ook maar The Legend of Zelda: The Twilight Princess erbij gekocht. Thuis natuurlijk direct aangesloten en Wii Sports gevoerd. En tja, de webcomic Little Gamers wist het gevoel juist weer te geven (zie plaatje).


Tennis, honkbal, bowlen, golf en boxen. Als iemand die weinig (zeg maar niet) sport heb ik vandaag toch even flink mijn best gedaan. Mijn moeder ook even laten boxen en nadat ze gezegt had dat dit ding niets nieuws bracht in vergelijking met al die andere bakken die ik al heb, moest ze zich toch even corrigeren. De Wii vervolgens weer netjes ingepakt en later weer netjes uitgepakt. Tja, eerste keer laten showen in de woonkamer en vervolgens verplaatst en geïnstalleerd in zijn huidige verblijf. Mijn kamer :D. Om daarna even Zelda te proeven. Wat krijgen die Wii's toch heerlijk voer. Nu alleen nog tijd zien te vinden om er rustig van te genieten.

Trauma Center: Under the Knife

Zaterdag in de Media Markt van Groningen de demo van Trauma Center: Under the Knife op mijn NintendoDS gedownload. Ja, ik ben 26. Goh, wat kunnen mensen je dom staan aangapen zeg. Zo van: "Eeeeeeeeeeeeh, ben jij niet wat oud daarvoor?"

Maar goed, de demo bestond uit twee levels die ik op de terug weg naar huis lekker heb zitten spelen. In het eerste level was het de bedoeling om eerst twee sneeën dicht te naaien en vervolgens twee glas scherven uit een arm te halen en de wonden te desinfecteren. Om vervolgens de arm open te snijden en nog drie scherven eruit te halen en het zootje weer dicht te naaien, desinfecteren en er een verbandje op te doen. Hieronder één screen-shot van demo level 1.


Dit eerste level was best te doen. Want alles werd duidelijk uitgelegd. De tweede was een stuk rottiger omdat hier weinig werd uitgelegd.
In level twee was het de bedoeling de patient open te snijden en bij de drie grote wonden het bloed af te tappen om vervolgens de wond met een pincet (ja, ik verzin het niet) bij elkaar te duwen en vervolgens het zaakje dicht te naaien. Om vervolgens de 6 á 7 kleine sneetjes dicht te naaien. Daarna de eerder gemaakte snee in de buik, desinfecteren en gaasje erover. Voor ik door had wat ik nou precies moest doen was ik al verschillende pogingen verder. Hieronder één screen-shot van demo level 2.


Ik vond beide levels zo leuk dat ik ze 's avonds nog enkele keren heb gespeeld en zelfs bij beide de A rank: Senior Surgeon wist te behalen. Omdat de demo verloren gaat als de NintendoDS wordt uitgezet, heb ik deze de hele nacht op standby gezet. De volgende dag dus nog wat potjes gespeeld en toen pas de NintendoDS uitgezet. Ik moet dus tot de conclussie komen dat dit een erg leuke game is. Vooral omdat de game de mogelijkheden van het touch-screen erg goed gebruikt. Dus als ik deze game een keer voor een leuk bedrag op de koop kan tikken dan ga ik dat zeker doen.

Testjes

Ik heb voor de gein weer eens wat testje gedaan. Niet dat die gevallen echt iets over je zeggen maar toch. Dit maal een hoe-dom-ben-je test. En dit was de uitslag Woooooo Hooooo:

87% scored higher (more stupid),
3% scored the same, and
10% scored lower (less stupid).

What does this mean? You are 10% stupid. This means...

You are far from stupid. Congrats on a great accomplishment!

Zo mijn ego is ook weer gestreeld :P. Ben ik toch minder dom dan ik dacht.

Gisteren noemde iemand mij een nerd dus dat maar even getest en dit is schijnbaar het resultaat:

14% scored higher (more nerdy), and
86% scored lower (less nerdy).

What does this mean? Your nerdiness is:

High-Level Nerd. You are definitely MIT material, apply now!!!.

Zo dus toch een nerd. Ach, was waarschijnlijk ook wel te verwachten :P. Ieder die dat niet vind (of het juist wil bevestigen) een reactie mag geplaatst worden ;).

En dan de laatste voor vandaag en die moet natuurlijk gewoon over gamen gaan. Dus de Mario-test.

Excellent!!: 75%
Good!: 11%
Fair.: 11%
Bad.: 0%

This means you're: Mario's Side Kick

Of the 11824 unique test takers...

For: Excellent!!

21% scored higher, and
70% scored lower.

The average Raw Score is: 12.2, your's was: 15.

---

For: Good!

63% scored higher, and
19% scored lower.

The average Raw Score is: 3.5, your's was: 2.

---

For: Fair.

58% scored higher, and
18% scored lower.

The average Raw Score is: 3.0, your's was: 2.

---

For: Bad.

47% scored higher, and
0% scored lower.

The average Raw Score is: 1.0, your's was: 0.

Kon beter natuurlijk, maar kan er mee door. Tot dusvere deze enigsinds zinloze blogpost.

Pet veranderingen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blogpost heb geschreven aangaande mijn Neopets, en dan vooral de pet die ik gebruik voor de LabRay. In de vorige Blogpost over de pet veranderingen viel te lezen dat mijn pet als laatste een Striped Kougra was.

Striped Kougra

Ik was niet zo kapot van deze vorm. Beetje saaie kleuren maar het kon natuurlijk veel erger (wat later ook wel weer naar voren komt :P). De pet veranderde echter al snel in een Darigan Kougra.

Darigan Kougra

Een Darigan vorm had ik al eerder gehad. Dat was destijds een Bruce. Als Bruce zag het er niet uit maar als Kougra heeft het toch wel iets. De LabRay deed echter na een tijdje weer zijn werk en dus moest mijn pet er weer aan geloven en veranderde deze in een Red Bori.

Red Bori

Wel een apart beestje zo'n Bori en de kleur was lekker neutraal. Had deze best wel wat langer willen hebben, of eventueel veranderd willen zien in een andere kleur. Echter besloot de LabRay wat anders te doen. En zie hieronder het resultaat een Red Chia.

Red Chia

Tja, wat moet ik hier van denken? Beetje vreemde roze marshmallow. Nee, deze staat zeker niet in mijn lijstje van top veranderingen. En dan zul je net zien dat het heel lang duurt voor de LabRay een nieuwe verandering doorvoerd. Deze kwam er echter wel en in de vorm van een Chokato Chia

Chokato Chia

Deze Chia vond ik dan weer wel erg leuk. Zo'n rondige knol met een misschien iets te jolige gezichtsuitdrukking. Nee, deze kon er wel mee door. De volgende Chia was weer zo'n maffe marshmallow. Maar dan met een ander kleurtje. Een Blue Chia.

Blue Chia

De kleur deed weinig aan mijn eerder gevormde mening. Het blijft een knudde pet vorm. Dus snel naar de volgende (waar ik ik maar een klein tekstje hoef te plaatsen). Wederom een Chokato Chia.

Chokato Chia

Tja, die hadden we net ook al dus weinig over te vertellen. Leuk dat ik hem weer even terug had maar mocht niet lang duren. De stap van knol naar lama is blijkbaar niet groot, want de volgende verandering was die naar een Red Ognorbu

Red Ognorbu

Opzich wel weer een grappig wezentje. Maar die kleur :S. Sorry, maar die rozige gloed is niet echt mijn ding. Al had ik deze altijd nog liever gehad dan de vorm waar ik deze blogpost mee eindig. Want dat is echt een verschrikking. De Mutant Ognorbu.

Mutant Ognorbu

Wat een verschrikking. Wat een monster. Bleh. Ik hoop echt dat de LabRay snel weer een verandering doorvoerd want deze is niet om aan te zien. De horror.

Tot dus ver de afgelopen veranderingen van mijn LabRay Pet. Nu maar duimen dat het snel in iets leukers veranderd.

Gitaarspel

In alweer een ver verleden heb ik ooit op gitaarles gezetten, maar door stage ver van huis ben ik daar ooit afgegaan. Toch pruts ik af en toe nog wel eens wat met het houten geval met 6 snaren. Sommige mensen weten echter op aparte manieren muziek uit een gitaar te halen. Erik Mongrain is bijvoorbeeld zo iemand. Omdat ik het als muziek liefhebber ook nog eens goed vind klinken wilde ik dit jullie ook niet onthouden. Geniet van de aparte manier van spelen en de leuke klank die er daardoor uitkomt. Voor de leergierigen: De techniek wordt "lap tapping" genoemd.

Kwart eeuw

De trouwe lezers kunnen zich misschien mijn blog post herinneren van ongeveer een jaar geleden genaamd 4+20. Waarin ik, doormiddel van een muziektekst mijn gevoelens van dat jaar probeerde te omschrijven. Dat wilde ik dit jaar weer doen. Bij dezen dus als aftrap weer een muziektekst.

What's Up - 4 Non Blondes

25 years of my life and still
Trying to get up that great big hill of hope
For a destination
And I realized quickly when I knew I should
That the world was made up of this brotherhood of man
For whatever that means

And so I cry sometimes when I'm lying in bed
Just to get it all out what's in my head
And I am feeling a little peculiar
And so I wake in the morning
And I step outside
And I take deep breath
And I get real high
And I scream from the top of my lungs
What's goin' on

And I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
And I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

Oh, oooh...
Oh, oooh...

And I try, oh my God do I try
I try all the time, in this institution
And I pray, oh my God do I pray
I pray every single day
For a revolution

And so I cry sometimes when I'm lying in bed
Just to get it all out what's in my head
And I am feeling a little peculiar
And so I wake in the morning
And I step outside
And I take a deep breath then I get real high
And I scream from the top of my lungs
what's goin' on

and I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
and I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

and I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
and I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

Oh, oooh, oooh...

25 years and my life is still
Trying to get up that great big hill of hope
For a destination

Nu moet ik er bij vertellen dat deze tekst vooral het gevoel van de laatste anderhalve maand van dit jaar verwoord. De rest van het jaar voelde ik me namelijk een stuk beter. Want wat is het geval? In 4+20 sprak ik er al over dat ik iets miste in mijn leven. Een zielsmaatje. Nou wil het geval dat ik rond het einde van dat jaar met iemand in contact ben gekomen waar het voor mijn gevoel zeer goed mee klikte. En na vele ups en downs kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik het ook daadwerkelijk gevonden had. Hier moet ik wel even bij vertellen dat de dame in kwestie niet vlak om de hoek woonde. Nee, ze woont aan de andere kant van Nederland. Dus 99,99% van het contact ging via MSN, SMS en e-mail. Toch had ik het grootste gedeelte van dit jaar het gevoeld alsof ik in de wolken liep en dat de zon op mij scheen.

Het geheel had ook een keerzijde. Ik kon me moeilijk op sommige dingen concentreren waar dat juist wel nodig was. Vooral mijn studie. Ze zat gewoon zeer veel in mijn gedachten en doordat ik geen echte deathline had voor het inleveren van mijn opdrachten, schoof ik dat steeds maar verder op. Hierdoor heb ik toch een half jaar verspeeld. Goed, het nakijken van de opdrachten door de docenten duurde ook lang. Dus laat het drie maanden zijn geweest. Aan de ene kant misschien zonde. Maar ik heb het er graag voor over gehad.

Dit klinkt allemaal zeer positief natuurlijk. Heel anders dan de muziektekst. Dus nu die laatste anderhalve maand. Ongeveer anderhalve maand geleden wist ze me te vertellen dat ze een date had met een ander. Iemand die dichter in de buurt woonde. En dat ze die wel leuk vond. Behoorlijk klote bericht als je denkt dat je juist een goede relatie met iemand aan het opbouwen bent. Oké, het kwam bij mij niet geheel onverwachts. Om eerlijk te zijn had ik dat bericht al veel eerder verwacht. Waarom? De afstand was gewoon een groot probleem. En hoe goed het ook geestelijk klikt, er is meer nodig dan dat alleen. Al was dat vast wel goed gekomen als we dichter bij elkaar hadden gewoond. Feit is dat dit niet het geval was en daardoor ben ik haar uiteindelijke, voor mijn gevoel dan, kwijt geraakt.

Ik probeer dus nog steeds die grote heuvel te beklimmen vol hoop op een plekje in deze wereld. En huil ik af en toe om alles uit mijn hoofd te krijgen. Toch vind ik langzamer hand weer de momenten waarop ik diep adem haal en door te schreeuwen (meestal geluidloos) alles van me af probeer te zetten. Gelukkig heb ik enkele vrienden die me goed weten op te beuren door er alleen maar te zijn en me aan te spreken.

Dit jaar heb ik door deze relatie in ieder geval veel geleerd. Zowel over mijzelf als over anderen. En al eindigde het voor mij vrij pijnlijk, het heeft ook positieve dingen opgeleverd. Het liefste had ik nu natuurlijk willen vertellen dat ik mijn zielsmaatje had gevonden, maar dit is uiteindelijk toch niet gelukt (of misschien wel, maar dat staat voor dit jaar in ieder geval niet vast). Ik heb echter wel veel geleerd dat ik nu meeneem naar het volgende jaar, en hopelijk heb ik dan meer geluk. Want het gevoel dat ik iets mis is dit jaar veel sterker geworden. Deels omdat ik dit gemis voor een deel toch heb ervaren als vervult en voor de rest omdat ik in de omgeving zie dat anderen het vinden.

En dan een quote van vorig jaar maar dan lichtelijk aangepast:

Zolang het hart nog leeft heb ik hoop dat ik mijn plekje vind en we zien wel wat 2007 brengt. En voor iedereen die zijn liefde gevonden heeft en misschien zelfs al kind of kinderen heeft wees er zuinig op en trots.

Oostrum

Iets meer dan een half jaar geleden kwam de omgeving tussen Oostrum en Dokkum al in het landelijke nieuws en van de week nog eens. En omdat het redelijk in de buurt is van waar ik woon, kan ik dit natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Goed, het is geen lekker bericht zo op de dag van kerstavond maar toch plaats ik het.

Om precies te zijn drie korte berichten van WâldNet, van oud naar nieuw.

Meisje ernstig misbruikt bij Oostrum

donderdag 21 december 2006 Oostrum

Een dertienjarig meisje is donderdag ernstig misbruikt op het fietspad langs de Tichelwei bij Oostrum. Het meisje fietste rond 8.05 uur naar Dokkum en werd aangesproken door een man. Het zedendelict vond vervolgens plaats. Na het misdrijf verdween de onbekende man in een auto, mogelijk wit van kleur.

De politie stelt een groot onderzoek in naar dit ernstige misdrijf. Zo is er een Team Grootschalig Onderzoek opgestart met 20 rechercheurs van verschillende disciplines. De plaats delict werd na het misdrijf afgezet en de technische recherche heeft uitgebreid sporenonderzoek gedaan. Met een politiehelikopter werd vanuit de lucht tevens de omgeving gefotografeerd en sporenonderzoek gedaan.

Signalement verdachte Oostrum bekend

vrijdag 22 december 2006 Dokkum

De politie heeft meer informatie vrijgegeven over de dader van het zedendelict bij Oostrum. Bij dit delict werd een 13-jarig meisje uit Oostrum op het fietspad bij de Tichelwei misbruikt. Het onderzoek wijst uit dat de man is weggereden in een witte bestelauto, over de Tichelwei in de richting van Dokkum. De auto was voorzien van zwarte dakdragers, die aan beide zijden op het dak waren gemonteerd. Mogelijk is het voertuig op de motorkap voorzien van een rode opdruk.

Wat betreft het signalement kan gesteld worden dat de verdachte een getinte man is met een normaal postuur. Hij is waarschijnlijk tussen de 25 en 35 jaar. Hij had zeer kort, zwart haar. De man sprak Nederlands. Graag komt de politie in contact met mensen die aanslaan op de auto, het signalement of een combinatie van beide.

Donderdagmiddag is met een helikopter de omgeving van de plaats delict gefotografeerd. Ook is een speurhond ingezet. Vrijdagochtend is een passantenonderzoek gehouden, daarna een buurtonderzoek. Het Team Grootschalig Onderzoek (TGO) is nog op volle sterkte. Het team, dat onder leiding staat van een Friese rechercheur en officier van justitie, is samengesteld uit rechercheurs uit Groningen, Friesland en Drenthe.

Man gepakt voor zedendelict Oostrum

vrijdag 22 december 2006 Oostrum

De politie heeft vrijdagmiddag een 34-jarige man uit de stad Groningen aangehouden. Dit gebeurde in de buurt van de plek des onheils. De man wordt verdacht van betrokkenheid bij het ernstige zedendelict dat donderdag werd gepleegd bij Oostrum. Een meisje uit Oostrum (13) fietste naar haar school in Dokkum en werd onderweg langs de Tichelwei aangesproken door een man en daarna vond het misbruik plaats. De politie gaf vrijdag eerder al een signalement van de man en zijn voertuig vrij.

Zulke mensen moeten ze echt volledig castreren. Welke idioot doet dit een meisje / vrouw aan en dan nog wel een 13-jarige. Als je dan zo nodig aan een vrouw moet zitten ga dan naar de hoeren of iets soort gelijks. Ook dit vind ik persoonlijk niet echt normaal, maar altijd beter dan iemand ongewild wat aandoen. De kans is groot dat het betreffende meisje hierdoor haar hele leven een trauma aan overhoud. En waarvoor? Het korte pleziertje van een idioot. Laat deze gast dan de rest van zijn leven er ook maar wat aan overhouden. Liefst iets pijnlijks en traumatisch. Goed, het kind help je er niet meer mee. Maar misschien wel anderen in de toekomst. Ik heb geen goede woorden over voor de man, maar het betreffende meisje en haar familie wens ik veel sterkte toe.

Kerstwensen

Het is dan misschien nog wat te vroeg, maar beter te vroeg dan te laat. Veel mensen hebben al een e-mailtje van me ontvangen. Echter van sommige mensen heb ik geen e-mail adres of zat hun mailbox vol. Dus ook via deze weg probeer ik die mensen te bereiken.

Aan iedereen in ieder geval (nogmaals) hele fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toegewenst.

Kerstpakket

Vandaag, heel onverwachts, een kerstpakket gekregen van mijn afstudeerbedrijf. Hieronder de foto van het pakket. Best wel een leuk kerstpakket. Beter dan sommige andere kerstpakketten die ik gezien / gekregen heb. Met wat artikelen die goed en voor langere tijd te gebruiken zijn (zonder logo :P).


Inhoud:
- 30 witte servetten
- Spuitbus geklopte slagroom
- Chocolade saus
- Chocolade / vanille ijsmix
- Chocolade / vanille flensjes mix
- Mix voor wafels
- Cacao ijscups
- Zak krakelingen
- Pakje koffie
- Pakje thee
- Twee mokken
- Kaars
- Electrische wafel-ijzer

Afstuderen Brink

Gisteren naar een afstudeerpresentatie geweest van een oud-klasgenoot. Erg interessante presentatie en meneer is dan ook geslaagd. Al ben ik niet van plan om net als hem 8 maanden bezig te zijn met mijn opdracht. Hoop toch echt deze na 6 maanden af te kunnen ronden. Vraag blijft echter of dit ook gaat lukken. Ben nu al in mijn zesde week en heb nog steeds geen begeleiders via de studie. Ik ben door de studiecoördinator verwezen naar een docent en deze had na enkele toegezonden mailtjes nog niet gereageerd. Nu wilde het toeval zo zijn dat deze docent de eerste begeleider was van de eerder genoemde oud-klasgenoot. Dus na de presentatie de docent even aangesproken. Wat wil het geval... Er was intern niet bekend of er docenten beschikbaar waren. Dat is deze week pas bekend geworden maar tja, vele docenten hebben vervroegd vakantie (en wij arme studenten maar ploeteren).

Wat ik nu moet doen? Een afspraak maken met de aangesproken docent in de eerste week van Januari. Dan de opdracht bespreken en dan krijg ik hopelijk twee begeleiders toegewezen die mij het beste kunnen helpen met de opdracht. Hoop dat ze blij zullen zijn met waar ik nu mee bezig ben, anders heb ik misschien heel veel werk voor niks gedaan. Ach, voorlopig heb ik er een goed gevoel bij en docenten zijn er om omgepraat te worden :P.

Ik ploeter verlopig tenminste rustig verder en ik zie in Januari wel weer verder.

Viva Piñata

Vandaag wat geluk gehad. Bij een niet nader te noemen mediawinkel vond ik vandaag de game Viva Piñata voor de Xbox360. Opzich niet zo heel spannend, maar in dit geval was de prijs geen 60 Euro, zoals in de meeste gevallen, maar 25 Euro. Kijk dat scheelt nogal. Goed, het is de normale versie en niet de Collectors edition en het is een tweedehandsje. Toch drukt dat bij mij niet de pret, aangezien de game er nog als nieuw uitziet (tja, de game is dan ook net een maand uit). Hoesje is onbeschadigd, instructieboekje is heel en op het spel zitten geen zichtbare krassen.

En wat een toffe game. Snap niet dat iemand dat al binnen een maand doorverkoopt. Alles ziet er kleurrijk en vrolijk uit. Besturing werkt lekker, de beesten zitten erg goed in elkaar en de muziek is prima uit te houden. Het dag en nacht systeem vloeid lekker over elkaar heen en de verschillen zijn erg duidelijk.

De glimlach

Vandaag las ik het volgende gedicht van William Blake:

The Smile

There is a Smile of Love
And there is a Smile of Deceit
And there is a Smile of Smiles
In which these two Smiles meet.

And there is a Frown of Hate
And there is a Frown of disdain
And there is a Frown of Frowns
Which you strive to forget in vain.

For it sticks in the Heart's deep Core
And it sticks in the deep Back bone.
And no Smile that ever was smil'd
But only one Smile alone.

That betwixt the Cradle and Grave
It only once Smil'd can be,
But when it once is Smile'd
There's an end to all Misery.

Het gedicht roept bij mij bepaalde emoties op die ik hier verder niet zal neerzetten. Een enkeling zal zonder dat ik het vertel en/of uitleg toch wel weten waar ik op doel. En mocht je het niet weten dan is dat niet erg. Geniet gewoon van dit, in mijn ogen, schitterende gedicht en roep je eigen emoties ermee op :).

Tandarts

Yes, weer een keer geen gaatjes.

Nu niet meteen denken dat ik bang ben voor de tandarts, want dat is niet het geval. Krijg je ervan als je het ziet als een noodzakelijk kwaad. Wat moet, dat moet. Hoe rottig het ook is. Toch ben ik altijd wel weer blij (net als ieder ander mens gok ik) dat ik niets had. Nou ja, niets. Niets ernstigs in ieder geval. Alleen maar wat tandsteen, en dat is een klusje van niks voor de tandarts. Dit mannetje kan er dus weer een half jaar tegen aan :P. En ik hoef dus voor die tijd niet terug te komen voor een extra behandeling als het vullen van een gaatje. Je zou bijna willen zeggen: tijd voor een feestje. Alles wat fijn is is toch tijd voor een feestje. Jammer alleen dat een feestje zo duur is. Dus we doen het in dit geval toch maar niet. Maar mocht iemand anders een feestje geven... roep het dan even, want als ik kan ben ik van de partij :P.

Gedachtenkronkel

Van de week las ik de volgende zin:

"The wise man said it couldn't be done.
The fool, who didn't know this, did it".

Voor mij op dit moment een erg spreken de zin. Want ik heb echt het gevoel dat ik teveel nadenk over bepaalde dingen. Daar waar anderen juist met blindheid overal instappen, zit ik maar te piekeren. Ik vraag me dus af of het leven niet een stuk makkelijker is als je gewoon dom bent. Niet nadenken maar gewoon doen, lukt het niet dan niet piekeren maar gewoon het eerste de beste andere aanpakken.

Of zit ook hier een kantekening aan? Is er bij dat soort mensen wel een bezef hoe gelukkig ze eigenlijk zijn? En kunnen ze er dus ook echt wel van genieten? Of is het meer zo dat ze overal hetzelfde van genieten omdat dat ene nou gewoon net lukt?

Is het dus toch niet beter om wat wijzer te zijn en de dingen te kunnen waarderen op wat ze zijn? En als iets niet lukt toch achterom te kunnen kijken en te genieten van de kleine dingen die het meebracht?

Persoonlijk ben ik er nog niet uit. Het ene is wel een stuk gemakkelijker maar betekend, mijn inziens, ook een stuk gemis.

Sterrrrrrruuuuuuuuh

Vandaag werdt de Nintendo Sterrencatalogus eindelijk weer eens aangevuld. Altands, ik was er dit keer weer eens op tijd bij. En dus maar meteen wat gekocht met mijn sterretjes. De keuze is gevallen op de Game Boy Advance game Tales of Phantasia. Een Role Playing game die ik toch al van plan was ooit eens te kopen. Voor 3700 sterren heb ik dus voor mijn gevoel geen miskoop gedaan. Nu maar wachten tot deze game aan huis wordt bezorgt.



Dit betekend wel dat mijn sterrensaldo een stuk lager is komen te liggen. Dus voor iedereen die Nintendo producten koopt en niets met zijn/haar sterrenkaartje doet: misschien dat ik het mag hebben? Ik kan het goed gebruiken :).

Unicef Bunnies

Oké, niet echt van Unicef maar de konijntjes van Rayman: Raving Rabbits voor de Nintendo Wii. Een game gemaakt door het Franse bedrijf Ubi Soft. Deze konijntjes zijn niet alleen heel erg schattig maar hebben het hart op de goede plaats. Vandaar dat ze mee hebben geholpen bij het maken van drie filmpjes voor Unicef.

De eerste gaat in op het recht op eten.


Deze tweede gaat in op het recht op scholing.


De derde en tevens laatste gaat in op het recht op spreken.

Het leed dat afstuderen heet

Oké, meteen maar een correctie... zoveel leed is het "nog" niet. Ben eigenlijk erg blij dat ik eindelijk een opdracht heb gevonden. Na maanden van zoeken en ergeren. Ben nu dus bezig met een opdracht bij Brink Industrial. Leuk bedrijf, leuke mensen en vooralsnog lijkt de opdracht erg interessant.

De eerste week was voor mij dan toch wel zwaar. Als student ben ik niet gewend lang te staan, en om dan dus iedere dag van 7:15 tot 16:00 uur rechtop te staan is niet echt bevordelijk voor de spiertjes. Om nog maar te zwijgen van het harde werken. :P Verder is er nog het kleine probleem van het 1,5 uur rijden om erte komen en aan het einde van de dag dezelfde tijd te verdoen om terug naar huis te komen. Nee, mijn spieren hebben het wel geweten deze week. Gelukkig alleen nog maandag in productie om het reilen en zeilen te leren kennen en daarna bezig met mensen aanspreken, literatuur onderzoek, verslag schrijven en de rest van het afstudeerwerk.

Kreeg woensdag ook een telefoontje van een ander bedrijf waar ik gesolliciteerd had. Of ik nog interesse had in een opdracht. Nou, niet meer dus. De man had al wel een uitnodiging toegezonden. Deze kreeg ik dan dus ook donderdag in de bus. Hierin stond dat ik mijn sollicitatie brief in een gesprek mocht aanvullen op 8 december. Wat dus zou betekenen dat ik bij dat bedrijf voor 8 december in ieder geval nog geen opdracht zou hebben gehad. Met de kans dat ik niet eens door de selectie heen zou komen. Nee, dan toch liever het bedrijf waar ik nu zit. Netjes geregeld allemaal. Intern was er al goed gecommuniceerd dat er een afstudeerder zou beginnen. Dus niemand keek verbaasd toen ik rond liep (wat wel eens anders is geweest bij mij). Een werkplek had men ook al op het oog, dus dat zit straks ook wel snor. Voorlopig kan het dus niet op :P. Nu maar hopen dat men bij de Uni eens een keer wat harder gaat werken. Word er langzamerhand flink ziek van. Er moet een contract komen die door Uni, bedrijf en afstudeerder moet worden ondertekend, maar als je vraagt wat daar ongeveer in moet komen te staan geeft men geen antwoord. Ook heb ik nog steeds geen bericht van mogelijke afstudeerbegeleiders van de Uni. En tja, is wel handig om binnenkort te weten wie dat zijn, zodat ze me mogelijk kunnen helpen om goed te beginnen. Mijn beeld van de Uni is sowieso tegenwoordig erg laag, dus dit kan er ook nog wel bij. Goede manier om te leren het zelf te doen zonder begeleiding. Al is er natuurlijk het probleem dat die figuren mij moeten beoordelen. Als ze dat nou eens bij henzelf deden, dan was het misschien een stuk beter gesteld met onze scholingssysteem. Maar goed, dat mag ik als onwetende student natuurlijk niet zeggen. Maar over een half jaar horen jullie er vast nog wel een keer wat over als ik eindelijk afgestudeerd ben (mits alles goed verloopt).

Pet veranderingen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik melding heb gemaakt van mijn Neopet Pets. Dat wilde ik dus nu even doen. Eén van mijn pets heeft namelijk redelijk wat veranderingen meegemaakt. Het is niet voor niets mijn Labray Pet.

Ik eindigde de vorige keer met deze Fire Bruce. Een erg mooi pet vind ikzelf.

Fire Bruce

Hierop volgde meteen het tegenover gestelde. Namelijk een Ice Bruce. En wat zien die er belagelijk uit zeg. Dus maar snel door ge-Labray-ed.

Ice Bruce

Voor mij gevoel duurde het echter lang voor mijn Bruce weer veranderde en toen dat gebeurde werd ik er niet veel gelukkiger van. De verandering maakte van hem een Darigan Bruce. En wederom geen mooi plaatje :P.

Darigan Bruce

Om het nog leuker te maken was de volgende verandering, in mijn ogen, ook geen succes. Het werd een Gold Bruce. Dat ziet er toch ook niet uit dat vage kleurtje?

Gold Bruce

Het geluk keerde gelukkig al was mijn Bruce niet meer de Bruce die hij ooit was. Nee, het werd een Yellow Kougra. Dus naast mijn originele Kougra kreeg ik er nu een tweede bij. Leuk een Kougra die Pinqou20 heet. Dat kan bij een Bruce misschien wel, maar bij een Kougra vind ik dat niet zo leuk staan. Jammer, maar het zij zo. En ach, een Kougra is gewoon leuk. Slechte naam of niet :P.

Yellow Kougra

Bij de volgende verandering werd het nog mooier. Een Kougra met een kransje. Een Mystic Island Kougra. Ow, wat krijg je dan toch zin in vakantie. De zon, de zee en het strand.

Mystic Island Kougra

Goed, ik mag het voor het tere zieltje van Pinqou20 niet zeggen, maar mensen even de neus dichthouden want meneer moest zo nodig een Skunk Kougra worden. En al is de stank niet normaal het kleurpatroon mag er wezen. Nou ja, kleurpatroon.

Skunk Kougra

Het duurde echter maar kort en meneer, die af en toe veranderd in een dame (kan hij ook niets aan doen, dat doet die Labray), veranderde alweer. Ditmaal in een Striped Kougra. Het kon erger maar persoonlijk ben ik van deze niet zo kapot. Maar goed, binnenkort veranderd hij vast wel weer. Misschien wel weer een keer van soort.

Striped Kougra

Met mijn andere Pet gaat het ook wel goed. Ben hem de laatste tijd wat aan het trainen en hij heeft nog steeds de vorm van een Baby Kougra. Zoooooo schattig. Dit zijn tegenwoordig trouwens zijn stats:
Age : 1855 days
Level : 30
Health : 30 / 30
Strength : EXCELLENT (58)
Defence : GREAT (38)
Move : GREAT (30)
Intelligence : mega genius (52)

Ach, zal toch maar even het foto'tje van hem plaatsen. Staat hij ook even in de schijnwerpers. Anders is het zo zielig na al die foto'tjes van Pinqou20.

Bad Mother Fucker ook wel Baby Kougra genaamd

100.000 PS3 on the wall

Vanochtend in Japan was het zover. De langverwachte Playstation 3-spelconsole van Sony is gelanceerd. Vanwege productieproblemen waren er voor het hele land slechts 100.000 apparaten beschikbaar. De liefhebbers stonden wederom uren voordat de winkels om 7 uur opengingen in lange rijen. Omdat het aantal mensen in de rij vaak aanmerkelijk groter was dan het aantal beschikbare PS3's, organiseerden veel winkels een loterij om de beschikbare consoles te verdelen (je moet toch wat verzinnen). Belangstellenden konden daarom tussen 9 en 10 uur een lot halen. De winnaars konden vanaf 11 uur hun spelcomputer kopen. Bij Bic Camera, een grote elektronicazaak in Tokio, stonden vrijdagavond al 200 mensen met spanning te wachten. Het personeel verbood echter om eerder dan twee uur voor de start van de verkoop in de rij te gaan staan, wat dus tot gevolg had dat de menigte verhuisde naar de overkant van de straat. Toen de deuren eindelijk opengingen begonnen de klanten zo hard naar voren te dringen dat personeelsleden met megafoons de mensen aanmaanden op te houden met duwen en waarschuwden dat de verkoop meteen zou worden stopgezet als er gewonden zouden vallen.

De kans was groot dat alle winkels zaterdagochtend uitverkocht waren, maar Sony kon dat nog niet bevestigen, omdat deze informatie pas over een paar dagen beschikbaar zal zijn. Dit zeer enthousiaste ontvangst wil nog niet betekenen dat de PS3 een succes zal worden. Sony heeft zich als doel gesteld om in maart volgend jaar 6 miljoen apparaten geproduceerd te hebben, maar door de productieproblemen is het onzeker of dat aantal wel gehaald wordt.

Ik hoop toch echt dat de Nintendo Wii bij de launch meer verkoopt. Maar goed, de kans is dan ook groot dat deze meer units beschikbaar heeft. Gelukkig komt de Nintendo Wii hier, in tegenstelling tot Japan, enkele maanden eerder uit dan de PS3. Of ik de PS3 al in het begin van zijn levenscycles zal komen is nog de vraag. De prijs vind ik nogal hoog en de games zijn bij de launch nog redelijk karig. Toch bonkt mijn game-hart harder bij het zien van het apparaatje. Dus mocht iemand geld te veel hebben, ik heb nog wel een bankrekening waar flink wat geld op mag worden gestort.

Sint Maarten

Wat een feest vandaag zeg. Om kwart over negen in het dorpshuis staan in een dikke winterjas omdat er gedrumd moest worden. Want tja, 11 november betekend Sint Maarten en dus rondgang door het dorp. Opzich niets mis. Om half zeven de terp uit met trommel en al en de eerste druppels kwamen al naar beneden. En dit na een hele dag zonnig en droog weer. Eerst straat ging goed, tweede ook maar aan het einde van de derde begon het dus danig slecht weer te worden dat we zijn gaan schuilen in een schuur. Regen, hagel en harde wind. Dat is niet fijn drummen kan ik je zeggen. Na een tijdje wachten werd dan eindelijk het besluit genomen om terug te gaan met stille trom. Dit alles door de ouders van de kids die mee liepen. Voor de drumband en lyrakorps was het gewoon naar, voor ander mans plezier helemaal koud, nat en verkleumd raken. Echter voor de kleintjes was het gewoon zielig. Lampionnetjes die door de regen stuk gingen. Gezichtjes die koud en nat waren. En hele treurige gezichtjes. Dat laatste ging trouwens al snel over toen ze in het dorpshuis een zakje snoep kregen aangeboden. Nog even een drankje gedronken en toen op naar huis. En nou het mooie... het was droog. Oftewel verkeerde tijd begonnen met lopen. Lang leven de organisatie (die er natuurlijk ook niets aan konden doen maar iemand moet de schuld krijgen toch? :P). Hopelijk is het volgende week zaterdag en de zaterdag erop beter weer. Want op die dagen moeten we die goede oude man genaamd Sint Nicolaas weer binnen halen. En dat in totaal dus drie keer. Wat heeft die man het toch druk. En dat na die lange reis uit Spanje (ik weet het officieel Turkije maar die doen niet hun best om bij de EU te mogen (God dank)) en het managen van al die zwarte Pieten. Ik hoop voor jullie dat jullie braaf zijn geweest, want Nicolaas is een stuk strenger dan Maarten.

10 november is de dag...

...dat ik mijzelf Admin noemen mag.

En wel van het Fantasy, SF en Horror Forum Aeon. Ik was hier al lange tijd Moderator maar nu heb ik het stokje overgenomen van de eigenaar. Dit omdat deze de toestand, die achter het Admin zijn zat, zat was. Voorlopig heb ik nog geen problemen ondervonden. Maar goed, ik zit dan ook maar net op die plek.

Morgen is het weer de 11e van de 11e oftewel Sint Maarten. Ook al is de omgeving waar ik woon totaal niet Katholiek toch heeft men dit feest ook hier ontdekt. En dat betekend dus al enkele jaren drummen op deze datum. In eerste instantie alleen in Leeuwarden, maar ook sinds een tijdje in het eigen dorp. Al gaan we dit jaar niet naar Leeuwarden met de drumband en lyrakorps. Dit omdat het winkelcentrum waar we eerst altijd moesten drummen is plat gebrand. Dit jaar, en mogelijk ook volgende jaren, dus alleen drummen in het dorp. Nu maar hopen dat het goed weer is.

Wat is liefde?

Een vraag die door de eeuwen heen vaak gesteld is en waar zover ik weet nooit een correct antwoord op is gegeven. Volgens mij bestaat er niet eens een correct antwoord als het gaat over de vraag "wat is liefde?". Voor ieder mens is dit anders, en al heb ik er nog maar weinig ervaring mee, toch heb ik een beeld gevormd. Of dit beeld altijd voor mij hetzelfde blijft is zelfs voor mij de vraag. Toch zet ik dit beeld hier neer. Misschien onbewust omdat ik reacties wil uitlokken, en deels omdat ik er mogelijk in de toekomst met andere ogen op terug kan kijk.

Voor dat ik de vraag "wat is liefde?" probeer te beantwoorden eerste de volgende stelling:
Liefde doet uiteindelijk altijd pijn.

Volgens mij ontkomt geen mens daaraan. Je houdt van iemand en op een gegeven moment gebeurt er iets tussen jou en die persoon waardoor je pijn in je hart voelt. Een discussie die onbedoelt de verkeerde kant op gaat waardoor de andere met een geïrriteerde blik wegloopt, het bij elkaar willen zijn maar niet kunnen, horen dat de relatie niet lekker loopt of het uiterste... de dood. Dit zijn maar enkele voorbeelden die naar aanleiding van liefde pijn kunnen doen.

Maar als de liefde uiteindelijk altijd pijn doet, waarom beginnen de meeste er dan aan?
De wil om voort te planten? Het zoeken naar dat ene gemis? Of brengt liefde een gevoel van geluk met zich mee?
Bij voortplanten kun je al snel zeggen dat daar in principe geen liefde voor nodig is. Een gemis? Daar kan ik persoonlijk wel wat in vinden. Wat is een leven zonder liefde? Maar echte liefde geeft ook heel veel geluksgevoelens. Misschien dat die twee dus aan elkaar verbonden zijn. Men mist wat in het leven, namelijk een geluksgevoel en die vindt men in de liefde. Een gevoel dat een mens kan doen laten zweven tussen de wolken. Die iedere dag kleuriger, vrolijker en zonniger kan maken dan de dagen ervoor. Als dit laatste mij voor wordt gehouden dan ga ik ervoor.

Maar dan komt de dag dat de liefde pijn meebrengt. Je voelt je klote en ongelukkig en je strompeld die tijd door. Hopende dat die kleurige, vrolijke en zonnige tijd weer terug komt. Soms duurt dat een korte periode en andere keren lang. Maar dat die tijd komt staat voor de meeste mensen wel vast. Maar na een tijdje komt weer die pijn en zo draaien we maar rondjes. Houd de liefde ooit op met pijn brengen? Of is het een noodzakelijk kwaad waar je je overheen moet zetten?

Ik zou het echt niet weten. Wat ik op dit moment wel denk is dat de pijn laat zien dat je lief hebt. Dat je daadwerkelijk liefde voelt voor die andere persoon. Vooral als je naast de pijn nogsteeds dat gevoel hebt van zij/hij kan mij gelukkig maken. Want is liefde niet meer dan het egoïstisch denken dat de ander jou gelukkig kan maken? Oké, om het goed te maken willen we ook proberen de andere gelukkig te maken. En wat voor liefde is het dan als je niet aan jezelf denkt, maar juist de liefde laat lopen als deze opzoek gaat naar haar/zijn geluk bij een ander? Is dat een uiting van zwakte of juist een hele opoffering?

En dat brengt mij tot wat ik denk dat liefde is. Liefde is een gevoel, die verschillende gradaties kent. En volgens mij is de hoogste vorm een opoffering maken en de pijn ondergaan (die hevig is als je echt van die persoon houd) wanneer de ander een andere keuze maakt dan die je zou willen.

Misschien vinden jullie dit een wat naïve en jeugdige mening en misschien hebben jullie gelijk, want mijn ervaringen zijn niet talrijk. Mocht dat zo zijn, en mocht ik er ooit ander over gaan denken, dan kom ik er in de toekomst vast wel een keer op terug. Vooralsnog zit ik met pijn, maar weet ik wel dat ik lief heb en dat ik dat kleine aspect van het leven toch op mijn manier heb mogen mee maken.

Voor ieder die verliefd is en waar de pijn niet of nauwelijks aanwezig is: Wees er zuinig op en geniet ervan.

Tijd voor eikels

De meeste zullen Ice Age nog wel kennen en het vervolgt met de creatieve naam Ice Age 2 The Meltdown. Het leukste karakter uit beide films is natuurlijk Scrat. De gefantaseerde sabeltand eekhoorn die alsmaar achter een eikel aanrent en deze maar niet te pakken krijgt. Dat opzich is nog niet eens zo grappig natuurlijk, maar het baasje weet zichzelf steeds in de problemen te brengen (en er weer uit).

Na Ice Age kwamen de makers al snel met een kort filmpje met Scrat in de hoofdrol. Dit filmpje, genaamd "Gone Nutty", laat zien hoe Scrat zijn bij elkaar verzamelde eikels kwijt raakt. Kijk en geniet. :D

Edit:Hier stond eerst een videostream maar deze zijn niet meer te vinden aangezien Twentieth Century Fox bij de verschillende aanbieders gevraagt heeft deze te verwijderen.

Na Ice Age 2 moesten ze natuurlijk ook met een Scrat filmpje aankomen. Waar ik in het geheel geen problemen mee heb. Dit tweede filmpje kreeg de naam "No Time for Nuts" mee. Hierin vindt Scrat een tijdmachine en tezame met zijn eikel beleefd hij weer heel wat avonturen. Wederom kijk en geniet. :D

Edit:Hier stond eerst een videostream maar deze zijn niet meer te vinden aangezien Twentieth Century Fox bij de verschillende aanbieders gevraagt heeft deze te verwijderen.

Oldenburg en Leer

Dinsdag weer eens naar Duitsland geweest en dat betekend dus nieuwe gamesbladen en nieuwe games. Hierdoor is de grens van 999 games overschreden. De games die ik gekocht heb buiten de gamesbladen om zijn MediEvil 2 (PlayStation) en Ankh Special Edition (PC). Oké, dat is voor mij opzich wel weinig. Echter hadden ze ditmaal in Duitsland niet echt interessante dingen te koop voor een leuke prijs. Woensdag is dit lijstje echter in Nederland aangevuld met X-Men Legends II: Rise of Apocalypse (PSP) en Shadow the Hedgehog (Xbox).

Buiten de games om was het in Oldenburg en Leer natuurlijk ook erg gezellig. Begon in Oldenburg met flink wat regen maar 's middags was het daar redelijk zonnig weer. In Leer alleen in het winkel centrum geweest dat buiten het plaatsje ligt en overdekt is, oftewel weinig last van het weer. Naast de games ook nog negen Penguin Popular Classics boekjes gekocht. Die collectie groeit ook langzaamaan verder :), 20 lege DVD hoesjes (had ik er maar meer gekocht want deze zijn nu allemaal al in gebruik) en lege CD's en DVD+R om bestandjes weg te branden. Al met al een geslaagde dag dus.

Kleine aanpassingen 2

Twee kleine aanpassingen gemaakt aan mijn blog. Allereerst een nieuwe achtergrond. Niet meer dat saaie bruin, maar iets blauwigs. Als tweede een blauwige donkere lijn tussen het tekst gedeelte en de achtergrond. Deze was eerst ook bruin.

En dat was het ten aanzien van de veranderingen.

Wind Waker Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

De nieuwe The Legend of Zelda voor de Nintendo Wii zal gebruik maken van de Wiimote. Een nieuwe manier om games te besturen doormiddel van een innovatieve controler. Daniel Flynn is zo vrij geweest om het uiterlijk van de vorige The Legend of Zelda (The Wind Waker), voor de Nintendo GameCube, te gebruiken om te laten zien wat er eventueel mogelijk is met de Wiimote in een The Legend of Zelda game.

Wiimote

En dan hieronder het filmpje waarin te zien is hoe Links kleine zusje Aryll de witte afstandsbediening uit zee vist en daarmee haar nietsvermoedende broer de meest gevaarlijke kunstjes laat uitvoeren:

Nanostray maakt 999

Gisteren in Groningen Nanostray gekocht voor de NintendoDS. Ouderwetse shoot-em-up gameplay in een modern jasje. Best een toffe game, alleen aardig moeilijk. En tja, nieuwe game betekend updaten van mijn gamescollectielijst. En volgens IGN is dit nu dus mijn 999 game in de lijst. Al klopt dit niet geheel met de collectie. Dit omdat IGN niet alle games in zijn database heeft en omdat collectors edition (met meerdere games) vaak gezien worden als één game en ik collectors editions die IGN niet herkend opgeef als losse games. Maar goed, die 999 wordt er niet minder leuk om. Nog één game en ik schiet naar de 1000 op IGN.



Naast deze info wilde ik jullie ook nog een filmpje laten zien van Line Rider. Wederom had iemand (waarschijnlijk dezelfde als in de vorige blogpost) te veel vrije tijd en heeft dit kunstwerkje in elkaar getekend.

Line Rider

Teken een lijntje of teken er meerdere en druk op play. En daar gaat het mannetje. Sommigen lezers zullen het kennen en andere lezers weer niet. Toch geef ik hier enkele links naar verschillende versies. Wie weet heeft één of meerdere van jullie er plezier in.

Originele Line Rider
Line Rider met een motortje
Line Rider met gum functie
Line Rider als spelletje

Laat vooral uw creaties zien. En hopelijk worden ze net zo goed als het volgende voorbeeld. Echt iemand die teveel vrije tijd heeft.



Het voorgaande was natuurlijk gewoon plezier en tijdverdrijf. Men kan iets soort gelijks echter ook in de industrie gebruiken. Zo heeft MIT een interactief schetsboek ontworpen. Een demonstratie vind je in het onderstaande filmpje. En oh, wat ziet dat er goed uit, ben benieuwd wanneer dat op de huis, tuin en keuken computer beschikbaar komt.

Vrolijke deuntjes

Al enkele dagen maken bepaalde deuntjes mij zeer vrolijk. Wat is het geval? Ik heb de muziek van LocoRoco op mijn computer. Niet de officiele soundtrack jammer genoeg, maar alle deuntjes die door iemand uit het spel zijn getrokken. In totaal dus 54 nummers, al zitten er van bepaalde nummers wel 6 varianten bij die soms heel erg veel op elkaar lijken. Zoals bij bijna elk muziekstuk uit een video game, zijn de deuntjes redelijk kort, zeg één á twee minuten, die in de game steeds worden herhaald. Als je ze dus achter elkaar afspeeld lijkt het alsof bijna ieder nummer afgekapt wordt. Wat dus één van de redenen is dat ik blijf proberen de officiele soundtrack in mijn bezit te krijgen. Het is mij zelfs gelukt iemand anders zo gek te krijgen om de nummers te bemachtigen en ze zelfs meerdere keren te doen afspelen (en ik vermoed dat deze er in de toekomst wel vaker naar gaat luisteren).

Voor hen die de muziek niet kennen, hier kun je enkele nummers streamen (oftewel online beluisteren).

Ik krijg tenminste weer heel veel zin om de game te gaan spelen, al had ik daar de muziek niet voor nodig. Het is gewoon een verschrikkelijk verslavende game. Van mij mag er dus zeker een vervolg komen. Want LocoRoco's zijn lief, schattig en zwaar knuffelbaar. Jammer dat ze virtueel zijn :P.

Ik sluit af met twee van de song teksten (wat geheel bestaat uit een door de maker zelf bedachte taal).

Title Theme
Bajumbo moi noi noi jecker
Dabatto bunkergait jun jun
Nora juerue-rotto pura-pura petto
Puraret dum dum
Papuranoi noi noi jecker
Dabatto bumperget tum tum
Ora poerketino bookeran tan-tan-so

Bokeretyo kyenturanai mimani unlalhood-cha-la
Terra hooki-ra pishi-to diki-ra poody-to
Seni-kidi koseibo
Kokorenkyo kyenturanai mimani unlalhood-cha-la
Terra hooki-ra shishi-sho tusura hajiki yo

Bajumbo moi noi noi jecker
Dabatto bumperget tum tum
Nora juerue-rotto rokorolo-petto
Pura-purarun dum dum
Papuramoi noi noi jecker
Dapatto bumperget tum tum
Ora poerketino bookeran tan-tan-so

Stage Music
Kokorachem umburnii
Tokeru shieka durou-jii
Yeah-jau rippakuratu
Zabichii nakep-puu
Jurareshi kamoorijei
Yamfooer shibarijei
Apuru shikijurapiu
Juraranoim tomobarei nimpu-yarei

Pori nirumpa yamuta
Puru sorekya anchekku
Yamu pirita shuko papurareta
Kar-bankooer-jeg
Sanii kirita yamuta
Bu-gu soresya ateku
Yamu pirita shuko papurareta
Kar-bankooer-jeg

(ko-ko ra-che)
Kokorachem umburnii
Tokeru shieka durou-jii
(Ya-to ru-pu)
Yeah-jau rippakuratu
Zabichii nakep-puu
(Ko-re pa)
Jurareshi kamoorijei
(Ko-re pa)
Yamfooer shibarijei
(Ko-re pa)
Apuru shikijurapiu
Juraranoim tomobarei nimpu-yarei
(Noim tomobarei nimpu-yarei)

Pori nirumpa yamuta
Puru sorekya anchekku
Yamu pirita shuko papurareta
Kar-bankooer-jeg
Sanii kirita yamuta
Bu-gu soresya ateku
Yamu pirita shuko papurareta
Kar-bankooer-jeg

Tani shiricha yamuta
Bu-bu borecha acheku
Yamu chiricha shupo
Papuraretar kar-bankooer-jeg

Kleine aanpassingen

Wederom wat kleine aanpassingen doorgevoerd in de template van deze blog. Deze aanpassingen zijn geheel van toepassing op het links gedeelte. Zoals je kunt zien is de kop Links verdwenen en zijn er nieuwe koppen bij gekomen. Lijsten, Netwerken en Overige.

Verder wordt elke link nu geopend in een nieuw venster. Dus geen geklooi meer met dat de blog verdwenen is. Dit geldt ook voor de link naar "my guestbook".

Als laatste zijn er twee nieuwe links toegevoegd en wel een link naar mijn Hyve op Hyves.nl en een link naar Nintendo.nl. Iedereen die zich via die link aanmeld bij Nintendo als VIP zorgt ervoor dat ik wat extra sterren krijg, waar ik dan weer wat mee kan doen. Zeg maar hetzelfde princiepe als bij de Neopets link. Al gok ik dat de meeste dit niet zullen doen. Dit omdat voor het aanmelden van een VIP account een Nintendo sterrenkaartje nodig is, die je alleen krijgt bij de aankoop van bepaalde Nintendo producten. Maar goed, niet geschoten is altijd mis :P.

Wansmaak?

Goed, in het verleden werd mij wel eens gevraagd waar ik qua muziek naar luister. Omdat ik toch wel een redelijk uitgebreide smaak heb qua muziek kon ik daar vaak geen duidelijk antwoord op geven. Vanaf nu is dat anders :P (weer een probleem minder). Want het wordt nu netjes bijgehouden voor mij. Je kunt dat allemaal hier na lezen.

Verder kan ik nu ook bekijken welke muziek anderen luisteren die een soort gelijke (wan)smaak hebben. Zo hoop ik nog meer leuke muziek te kunnen vinden.

Vertel gerust wat je van mijn (wan)smaak vindt. Of vertel welke muziek ik in mijn lijstje zeker een keer moet opnemen ;). Wees trouwens maar niet bang dat je deze blogpost terug moet zoeken wanneer je de link kwijt bent geraakt, want de link heb ik ook opgenomen in mijn links lijstje die je links op het scherm kunt vinden.

In den beginne...

Ja, wat was er nou in den beginne. God schiep natuurlijk de aarde (zei de gelovige), maar waarmee dan? En was er daadwerkelijk niets? Een vraag die menig mens tracht te beantwoorden en altijd van een koude kermis thuis komt. Zelfs als je er met een wetenschappelijk blik een gooi naar doet kom je er niet uit. Want wat was er voor de Big Bang? Wederom niets (of was er voor de Big Bang ook al een universum die echter inplodeerde tot het begin van de door ons bekende Big Bang)? Een moeilijke issue.

Een mogelijk antwoord wordt gegeven op deze pagina. Al is het antwoord in dit geval wel beangstigend (of juist grappig :P). Hopelijk heeft Will Wright de te creëren wereld in Spore beter in elkaar laten programmeren dan de god met DOS.

Oké, ik heb geen antwoord op de vraag wat er in den beginne was. Echter: wie het weet mag het zeggen in een reactie op deze blogpost ;).

Laptop

Al sinds mijn terugkomst van vakantie heb ik een probleem met mijn laptop. OP één of andere manier wil de batterij niet meteen opladen. Dit probleem is echter steeds erger geworden. Wat betekend dat de batterij nu niet meer oplaat. Vermoedelijk is de adaptor overleden. Om er zeker van te zijn ben ik van plan morgen naar de winkel toe te gaan waar ik het de laptop destijds gekocht heb. En nu maar hopen dat ik binnenkort mijn laptop weer kan gebruiken. Op het moment type ik dit dus op mijn oude PC. Een oude pentium III bak met Windows 98 (geen SE). Oftewel traag en verschrikkelijk buggie, waardoor het kreng bij bepaalde acties direct vast loopt of the Blue Screen of Death laat zien.

Iets wat ook jammer is is dat ik mijn externe hardeschijf niet op deze oude bak kan zetten. Dit omdat de hardeschijf NTFS geformateerd is en niet FAT32. Oftewel de PC kan er niets vanaf lezen.

Maar wat natuurlijk helemaal vervelend is is dat ik niet kan meedoen aan het preview event van de nieuwe Guild Wars uitbreiding, Nightfall. Balen :P. Nu moet ik helemaal wachten tot de game in Nederland wordt uitgebracht.Ach, dan moet ik me verlopig toch maar vermaken met The Elder Scrolls IV: Oblivion en natuurlijk The Rub Rabbits :D. Zal me vast wel lukken.

Ik vertrouw er gewoon op dat jullie trouwe lezers gewoon voor mij duimen en dat ik weer snel op mijn laptopje kan werken. Maar niet te veel duimen hoor, want ik wil niet op mijn geweten hebben dat jullie blaren krijgen.

Xbox360 gamercard

Omdat ik nog geen goed plekje heb gevonden om deze neer te zetten, doe ik dat voorlopig in een blog entry. Dit is natuurlijk niet echt handig aangezien deze entry over een tijdje niet meer direct zichtbaar is en de gamercard steeds veranderd. Dit omdat in de gamercard wat info te vinden is over wat ik qua games op de Xbox360 heb gedaan. Hopelijk vind ik er in de toekomst een wat beter plekje voor maar tot dan zullen jullie het hiermee moeten doen. De gamercard is trouwens op bepaalde plekken klikbaar.

Tot nog toe staat er niet zo heel veel in. Heb namelijk alleen nog maar The Elder Scrolls 4: Oblivion en Hexic gespeelt. De avatar herkennen sommige misschien wel, voor hen die dat niet doen: het is de hoofdpersoon uit Fable. Een RPG spel voor de Xbox (en PC). Kans bestaat dat ik deze avatar binnenkort verander, maar voorlopig vond ik deze het leukste in de lijst van beschikbare avatars.

Eindelijk

Eindelijk... het is zover. Dit jonge mannetje is in het bezit van een Xbox360. Het cijfer voor die laatste opdracht is eindelijk bij mij bekend. Oké, nog niet officieel maar dat mag de pret niet drukken. De docent heeft nog steeds niet gereageerd op de e-mails die ik heb verzonden (mocht u dit lezen meneer, dan bij deze hartelijk bedankt (not)). Echter begon ik het aardig vervelend te vinden dat ik geen bericht kreeg, dus heb ik vandaag het secretariaat van de desbetreffende faculteit richting opgebeeld. De aardige dame wist na wat dingen te hebben gevraagt en wat zoek werk mij te vertellen dat het een 6 is geworden. Misschien niet hoog maar dat maakt mij geen snars uit. Het is een voldoende :D. Oftewel het vak is gehaald :D. En dus mocht ik eindelijk die Xbox360 doos openen :D. Verder kreeg ik ook nog eens de DVD box met alle voorstellingen van Herman Finkers. De lol kan dus niet op.

Verder heb ik vandaag twee afstudeer precentaties gevolgd (want ik moet er 8 volgen om af te studeren). De eerste was erg interessant om naar te luisteren en was wel grappig dat de dame die de presentatie gaf haar familie had uitgenodigd. Wat er dus uiteindelijk op uitkomt dat ik de enige student aanwezig was. De tweede was een stuk drukker met studenten maar die presentatie was zoooooooooooo saai. Verder was de begeleider bij beide afstudeer opdrachten dezelfde. Dus die moest even een opmerking kwijt dat deze al eerder op de dag een handtekening had gezet. Ja sorry hoor, maar ik bedenk dat systeem niet.

Als laatste is het drumband seizoen weer begonnen. Oftewel weer even lekker de frustraties er af geramt :P. Al is één van de leden weer verschrikkelijk aan het zeiken en klagen over de nummers die gespeeld moesten worden. Hopelijk houden we dat niet in dit nieuwe jaar.

Wijzigingen

Ben weer wat aan het knutselen geweest met de template van de blog en heb dus wat dingen veranderd. Ten eerste kun je nu als bezoeker links een lijstje vinden met links naar blogs van vrienden. Voel jij je ook een vriend en wil je in het lijstje staan? Schroom dan niet om het te vragen (vrienden weten me wel te bereiken buiten deze blog om). Het is dan natuurlijk ook fijn om een linkje terug te krijgen ;).

Als tweede heb ik mijn profiel wat aangepast. Niet dat jullie daar veel aan hebben maar dat gamen, gamen, gamen... was ook wat aan de korte kant en dat begon me dus wat te vervelen.

Als derde is de link naar First-Touch verwijderd. Tja, het bestaat niet meer dus waarom er naar toe linken.

De rest is verder (voorlopig) hetzelfde gebleven. Maar wie weet welke gekte ik in de toekomst in mijn hoofd krijg.

Was ik weer

Ja, het is een tijdje geleden dat ik wat gepost heb maar dat had een reden. Ik was namelijk op vakantie. Lekker lui doen en weinig sores aan de kop. Lekker gelezen en wel de volgende boeken:
- Het oude Koninkrijk boek 1 Sabriel ~ Garth Nix
- Het oude Koninkrijk boek 2 Lirael ~ Gart Nix
- Het oude Koninkrijk boek 3 Abhorsen ~ Gart Nix
- Rad des Tijds IV De komst van de Schaduw ~ Robert Jordan

Daarnaast natuurlijk ook zitten gamen.
- Me & My Katamari (PSP)
- LocoRoco (PSP)
- Sims 2 (PSP)
- The Legend of Zelda: Link's Awakening DX (GBC)
- Meteos (NDS)
- Super Monkey Ball Touch & Roll (NDS)
- Tak: The Great Juju Challenge (NDS)

Maar in een vakantie kun je natuurlijk niet alleen zitten lezen en gamen. Dus de omgeving moest ook af en toe worden bekeken. Gezellig naar Würzburg, Bamberg, Kitzingen, Bad Kissingen, Schweinfurt, Rothenburg, Bodenmais en nog veel meer. Beetje eten, beetje drinken, beetje shoppen en het landschap bewonderen.

De vakantie leverde ook wat materiale zaken op. Zo heb ik flink wat boeken (voornamelijk Engels maar ook enkele Duitse) weten te bemachtigen en natuurlijk weer een lading games. In Rothenburg wat leuke kerstspulletjes weten te vinden (drie Duftl rookmannetjes en een Jim Shore kerstman op ijsbeer met pinguin). In Bodenmais (glasstad) een mooie olielamp gekocht. Al met al een geslaagde vakantie.

Na mijn vakantie kwam ik er echter achter dat First-Touch is opgeheven. Erg jammer, maar het geeft wel weer wat meer tijd voor andere dingen. Verder heb ik nog steeds geen cijfer ontvangen voor een studie opdracht en het is nog wel het laatste cijfer dat ik nodig heb. Op een nieuw mailbericht is tot op heden niet gereageerd. Aaaaaaaaaaaaaarg dus.

Afijn, hier laat ik het voor vandaag bij.

LocoRoco

Nee, ik ga het niet hebben over een doorgedraaide locomotief maar over een PSP game. Niet dat ik de game in bezit heb trouwens. Echter ik heb de game al enkele keren kort gespeeld en het concept is erg geinig. Toch vind ik persoonlijk de prijs nog wat te hoog, dus het is wachten tot deze wat goedkoper wordt.

Voor de mensen die de game niet kennen hier kun je een demo online spelen. Met de linker en rechter pijltoetsen zorg je ervoor dat de wereld kanteld zodat de klodder die kant oprolt. Druk je beide pijlknoppen tegelijk in dan springt deze. Met de X knop kun je de menuutjes sluiten.

Zet vooral je geluid aan, want de gespeelde deuntjes zijn erg grappig en wie weet word je er vrolijk van (ik in ieder geval wel).


Toch kent LocoRoco ook een zwarte kant. Net als de PSP uit mijn vorige blogpost. LocoRoco wordt namelijk door Alejandro Quan-Madrid op zijn 1up-blog beschuldigd van racisme. Dit omdat het spel vijanden, genaamd Moja, kent die toevallig zwart zijn. Volgens Alejandro zien deze eruit als stereotype negers (zijn woorden, niet de mijne). Ik bedoel kijk maar naar onderstaande plaatje en dan bedoel ik voornamelijk de zwarte figuurtjes. Ze zijn zwart en hebben ook nog eens dreadlocks. Om maar niet te spreken over de grote dikke lippen en die grote witte ogen.


Persoonlijk ben ik het niet met Alejandro eens. Ik bedoel, ooit zulke zwarte mensen gezien? En dan ook nog eens zonder armen, benen en romp? Die ook nog, zo lijkt het, kunnen vliegen. Ik moet er niet aan denken. Dan zijn de LocoRoco's zeker Aziaten? Ik bedoel geel en als ze te veel eten worden het net sumo-worstelaars. En die hoge stemmetjes.

Sorry Alejandro, maar volgens mij draaf je een beetje door. Dat jij overal donkere medemensen ziet hoeft niet direct te betekenen dat ze dat ook echt zijn. Misschien toch iets minder van dat spul eten/drinken dat jij doet? Ow shit, vooroordeel.

Een Nintendo struik

Vandaag (of eigenlijk gisteren) werdt de President van Amerika, beter bekend onder de naam Bush, 60 jaar. Een wonder als je bedenkt hoe dom dit persoon overkomt, en dan doel ik op zowel het behalen van die leeftijd als wel zijn behaalde funtie. Nintendo vondt het blijkbaar ook niet echt een snugger persoon en wilde ze daar graag verandering in brengen. Dus stuurde zij een kadootje (een NintendoDS lite plus Brain Training) op naar de commander-in-chief met een leuk briefje, die je hieronder kunt lezen (mits je de engelse taal beheerst, zoniet dan moet je er maar iemand bij vragen die dat wel doet).

Dear President Bush:

Happy Birthday!

Don't worry, turning 60 is an exciting milestone. As you know, you've joined millions of other baby boomers in an invigorating new decade of your life. And, like many boomers, you may be looking for ways to keep your mind sharp. That's where we come in.

Please accept our gift of a new Nintendo DS Lite system and a copy of Brain Age: Train Your Brain in Minutes a Day. You now join millions of people around the world who have fun challenging themselves with Brain Age. If you have never played a video game before, don't worry. Brain Age is part of our new Touch Generations brand, which includes games that are easy for people of any age - regardless of their video game experience - to pick up and start playing immediately.

It's obvious you don't have a lot of time to play games, which makes Brain Age such a great activity for you - just a few minutes a day with more than 15 daily training tests will help keep your mind sharp. Training tests include categories like math, reading and memorization. Try it for a few days and watch your score improve. Brain Age also comes with more than 100 sudoku puzzles - these could make your next long flight on Air Force One a bit more fun! (Perhaps copies of Brain Age for journalists joining you on your next flight would be a nice distraction!)
Have fun exploring Brain Age with your Nintendo DS Lite and be sure to let us know your brain age!

Have a tremendous birthday!

Sincerely,

Your Friends at Nintendo

Vraag me trouwens af of Brain Training helpt bij Bush. Ik bedoel, als het er niet is kun je het toch ook niet trainen. Maar goed, wie weet gebeurd er toch nog iets in die bovenkamer. Al bij al is het wel een geinige marketing truc. In ieder geval beter dan die van Sony voor hun PSP in Europa.


Ik bedoel, elk weldenkend persoon kan toch vooruit bedenken dat deze reclame campagne problemen opleverd met de bevolkingsgroep van gekleurde medemensen? Want tja, je ziet hier toch duidelijk een vorm van racisme in? Want het is toch oneerlijk dat er eerst een zwarte PSP uitkwam. Ik bedoel dat past toch totaal niet bij mijn huidskleur?

Voordat ik door mensen uit wordt gemaakt voor racist even de voetnoot dat dit stukje totaal sarcastisch bedoeld is en dat men de woorden in zijn geheel niet serious moet nemen (ja, ook het stukje over Bush).

Mens en dier

Afgelopen vrijdag naar Dierenpark Emmen geweest. In mijn ogen één van de mooiste en leukste dierenparken. Ze mogen dan, in vergelijking met andere grote dierenparken, weinig soorten dieren hebben. Toch is het erg mooi en leerzaam aangekleed en heb je veel meer het gevoel dat je de dieren in de natuur ziet en niet in een betonnen park. Erg leuk ook al die beestjes, vooral omdat er rond deze tijd altijd wel wat jong grut rondloopt. Jonge aapjes, een elandje, een olifantje en nog veel meer. Erg leuk om naar te kijken. Vooral ook omdat de wereld van de dieren er gewoon zo makkelijk uitziet. Beetje eten en drinken, veel slapen, zo af en toe kijken wat die rare menselijke bezoekers aan het doen zijn en natuurlijk voortplanten wanneer die nodig is. Relaties zijn ook een stuk makkelijker lijkt het wel bij de dieren. Een zeeleeuw mannetje bijvoorbeeld maakt zich zelf groot en duwt de andere mannetjes gewoon aan de kant om aan te tonen dat hij de belangrijkste is en zo het vrouwtje voor zich op eist (mits er natuurlijk niet een groter mannetje in de buurt is). Op die manier weet iedere zeeleeuw zijn plaats. Makkelijk en duidelijk.


Waarschijnlijk was het bij de mensen vroeger ook veel duidelijker. Ieder kende zijn plaats of het werdt die persoon wel duidelijk gemaakt. Oké, liefde kwam op een andere manier aan de orde. Men groeide in het huwelijk naar elkaar toe en af en toe waren er wat gekken die tegen de gevestigde orde ingingen en op die manier zich in de liefde verdronken (allemaal een beetje kort door de bocht, maar jullie begrijpen waarschijnlijk wel wat ik bedoel). Toch kende men vermoedelijk niet het probleem van afstand. Men kwam alleen mensen tegen die in de omgeving woonde. Tegenwoordig is dat echter niet altijd meer het geval. Met internet kun je veel makkelijker mensen ontmoeten die ver van je af wonen. Waardoor we het ons zelf toch af en toe behoorlijk moeilijk kunnen maken. Om nog maar niet te spreken over het moment dat gevoelens zich ermee gaan bemoeien. Soms kun je er niets aan doen. Het overkomt je en het enige wat je ermee kunt doen is je door de stroom laten mee sleuren. Ten goede of ten kwade. Persoonlijk heb ik via internet al veel kennissen en vrienden opgedaan. Veel meer dan IRL. Wat deels komt omdat ik de mensen in mijn omgeving me vaak totaal niet interesseren. Dit vooral omdat deze totaal andere ideeën hebben. Kennissen en vrienden die je maakt via internet hebben vaak gemeenschappelijke ideeën en dat trekt me dan ook veel meer.

Zo heb ik, een lange tijd geleden, iemand leren kennen die ik heel erg graag mag. Vermoedelijk zelfs meer dan heel erg graag mogen. Toch is er één belangrijk probleem en dat is de afstand (al hoeft dit natuurlijk geen probleem te zijn). We kennen elkaar via internet (en nee, niet via een dating site of iets dergelijks) en het klikt geestelijk gewoon erg goed. Na één ontmoeting kwamen we er echter achter dat het wederzijds niet liefde op het eerste gezich was. Het zou misschien wat kunnen worden maar dan moesten we elkaar geregelder zien en daar komt de afstand om de hoek kijken. Die is namelijk te groot om af en toe even langs te komen bij elkaar. Toch ben ik langzaam maar zeker meer gaan voelen. De dame in kwestie ziet de relatie echter meer vriendschappelijk en daar heb ik alle begrip voor. Het maakt het er alleen een stuk moeilijker en lastiger op. Maar goed, dat maakt het leven er wel weer interessanter op. Toch vraag ik me sterk af of het dierenleven me niet net iets meer trekt. Het makkelijke, het simpele, het duidelijkere en vermoedelijk geestelijk minder pijnlijke. Daar staat natuurlijk wel tegen over dat dieren veel minder kunnen genieten van liefdelijke gevoelen en emoties. Afijn, kans is groot dat de mensheid nooit uit deze vraag zal komen, dus waarom zou ik dat uberhaubt proberen. Ik kan beter genieten van datgene wat ik tegen kom op mijn pad in het leven en wie weet wat dat nog brengt voor mooie dingen?