Het is lente...

Oké, alweer een weekje maar goed :P. De lammetjes lopen weer in de wei en de zon schijnt. Wat wil een mens nog meer?

Vrijdag avond moest ik met de drumband en lyrakorps spelen op een muziek en zangavond. Al was het meet Christelijk gezang dan muziek en zang. Bah, het was voor mijn gevoel een beetje te. Het spelen ging in ieder geval lekker en er waren redelijk wat complimentjes naderhand. Al vond ik zelf het vierde en laatste muziekstuk niet echt lekker lopen. We hebben het in ieder geval weer overleefd.

Zaterdag was ook een erg leuke dag. Christine, een Aeon lid, had een Aeon meeting georganiseerd bij haar thuis. Al stond ik niet op de lijst van mensen die zouden langskomen, toch was ik er :P. Tot verrassing van de meeste aanwezige. De anderen hebben flink zitten Magic the Gatheringen. Ik daarintegen heb flink lopen babbelen met verschillende mensen. Eten was ook lekker (shoarma, dus vleeeeeeeeeesh en patatjes). Ongezien werd het weer lekker laat, vooral omdat we pas laat ontdekten dat de zomertijd ook was ingegaan. Dus om vier uur vertrokken naar huis en zes uur lag ik pas in mijn bedje. Toch had het van mij wel wat langer mogen duren. Want gelukkig had ik geen last van de los lopende katten in verband met mijn kattenallergie. En gelukkig maar, want het was een top dag :D.

Droppie Water

Toen deze jonge man nog een klein jongetje was, kreeg deze ooit op een Expo een gratis stripje in de handen gedrukt en later nogmaals één. Beide waren gelijk, maar dat maakte dat kleine jongetje niks uit. Het ging om het stripverhaaltje Droppie Water 2 De reis van het regenwater. Eén van die twee boekjes heb ik letterlijk kapot gelezen en de tweede was ik over de tijd kwijt geraakt. Echter vond ik deze enkele weken terug in de boekenkast van mijn ouders. Het was deel 2 dus ik wist dat er minstens nog een deel moest zijn. En dus ben ik op internet gaan zoeken. Uiteindelijk kwam ik op verschillende sites van verschillende waterschappen uit. Bij een enkeling kon je het bestellen als je een leraar was op een basisschool. Tja, daar had ik natuurlijk niks aan. Dus maar doorgezocht. Uiteindelijk kwam ik op een site waar je het ook als gewone sterveling kon bestellen. Echter er was toch nog een probleem. Ik woonde niet in het gebied van dat waterschap. Gelukkig ken ik iemand die daar wel woont en na vriendelijk vragen heeft deze vriendin van me de strips aangevraagd en uiteindelijk naar mij toe gezonden.

Het gaat om de volgende stripverhaaltjes:
- Droppie Water 1 'De reis van het afvalwater'
- Droppie Water 2 'De reis van het regenwater'
- Droppie Water 3 'Op de Dijk'
- Droppie Water 4 'Op reis in de natuur'

Hieronder de vier covers van de strips.

Nu zullen jullie denken: "Wat kinderlijk", en daar hebben jullie dan ook gelijk in. De stripboekjes zijn namelijk gemaakt in opdracht van de Unie van Waterschappen om als educatiemateriaal te gebruiken op basisscholen. En hoe kinderlijk het misschien mag lijken, de inhoud is erg educatief, ook voor volwassenen. Daarnaast is het niet door de eerste de beste amateur striptekenaar getekend. Nee, de stripsboekjes zijn van de hand van Robert van der Kroft. Beter bekend van de strips Sjors & Sjimmie en Claire. De verwerking van de kleine details zullen kinderen niet of nauwelijks opmerken, maar als volwassene vallen die wel op. Erg knap gedaan dus.

Voor hen die geïntereseerd zijn er is ook een Droppie Water website. Al vind ik persoonlijk de site niet het niveau halen van de strips. De stripboekjes zitten veel beter in elkaar.

Mogelijke leuke toevoeging: Die vriendin heeft de stripboekjes eerst zelf gelezen en wilde ze eigenlijk wel graag zelf houden (ja, zo leuk zijn ze). Gelukkig maar dat enkele dagen later nog een pakketje met alle stripboekjes op haar mat lagen. Anders had ik ze mogelijkerwijs misschien wel niet ontvangen (al vermoed ik eigenlijk van wel).

Kerstprijsvraagveiling

De laatste week van 2006 en de eerste week van 2007 heb ik mee gedaan aan een kerstprijsvraag op FOK!games. Dit betekende in een vakantie periode vragen beantwoorden, logo's opzoeken en opdrachten maken. De winst mocht er echter zijn. Het totaal aan punten voor mij kwam namelijk uit op 245. Best wel hoog, als je het vergelijkt met andere deelnemers. Op FOK!games hadden ze echter een probleempje met het veilingprogramma en dus moest er een nieuwe gebouwd worden. Hierdoor duurde het dus tot afgelopen vrijdag voordat de kerstprijsvraagveiling kon worden gestart. Lang moeten wachten dus maar toch heb ik uiteindelijk wat leuke prijzen in de wacht weten te slepen. Sommigen, misschien wel velen, zullen bij enkele prijsjes wel denken: "wat een flut prijsje, wat moet een mens daarmee?" Toch ben ik er erg blij mee en het wachten is dus op het pakketje met daarin:

- Gears of War voor de Xbox360 (156 punten)
- Star Wars Episode III voor de Xbox (26 punten)
- PSP Memorystick 32 MB (13 punten)
- Viva Piñata keycords (12 punten)
- Playstation 3 keycord (10 punten)
- Nintendo keycord (15 punten)
- LocoRoco keycord (10 punten)

Uiteindelijk had ik 3 punten over, die ik jammer genoeg de laatste 2 dagen niet kwijt kon raken aan een extra prijsje. Al zijn deze prijzen natuurlijk al heel wat. En dat allemaal gratis. Als er aan het einde van dit jaar dus weer een kerstprijsvraag wordt geörganiseerd op FOK!games, dan doe ik als het even kan weer gezellig mee. Ook al hadden sommige deelnemers natuurlijk weer veel te zeuren en te zeiken. Ik vind het een leuk innitiatief en bewonder de mensen dus ook die dit toch maar even organiseren en uitvoeren.

Lily Allen - Alfie

Haar debuutalbum, Alright, Still, is in mijn ogen één van de betere muziek albums uit 2006. Dit album heb ik dus redelijk stuk gedraait. Met haar rap-achtige teksten op vrolijke pop/ska-muziek weet Lily Allen een nieuwe stijl te creeëren die mij zeer goed bevalt.

Na de videoclips van "Smile" en "LDN", nu de clip van het nummer Alfie. En aangezien ik die wel grappig vind zijn jullie de pineut in deze blogpost ;). Dus nu allemaal gaan kijken.

Blogpost labels

Vanaf nu kun je in de linker balk een kopje Categorieën vinden. Dit verwijst naar de labels die ik aan blogposts ga geven. De oudere blogposts heb ik zo goed mogelijk al een label gegeven, meer er kunnen nog wat fouten inzitten. Dus mocht je nu alle blogposts over Neopets willen lezen, dan hoef je alleen even die link aan te klikken en hoef je dus niet alle posts door te lopen. Makkelijk toch? Sommige posts vallen onder meerdere labels, dus die geef ik meer labels mee en staan dus in meer categorieën.

Voor de vogels

Vandaag liep ik op internet tegen een korte Pixar film aan. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het filmpje komt dus uit 2000 en stond zover ik heb begrepen ook op de Monster, Inc. DVD (die ik dus "nog" niet heb). Toch wilde ik jullie dit filmpje niet onthouden. Want hij is zo grappig en schattig. Het gaat om het filmpje For the birds. Veel kijk plezier in ieder geval toegewenst :).

Cartoon Network

Sinds een tijdje zendt de kabelprovider uit onze buurt een etalage kanaal uit. Waarmee ze het digitale tv pakket onder de aandacht proberen te brengen. Persoonlijk vind ik dat totaal niet erg, want door dit etalage kanaal herbeleef ik oude herinneringen. Vooral door de uitzendingen van Cartoon Network. Dat kanaal wordt al jaren niet meer (onbetaald) uitgezonden bij ons. En wat heb ik met dat kanaal veel tijd gevuld destijds. Ed, Edd 'n Eddy, Johnny Bravo, Daxters Lab, Cow and Chicken, Courage en Powerpuff girls. Dit zijn de series die ik nu weer af en toe kan kijken :P. Al die herinneringen. Leuke tijd was dat. Een tijd van geen verantwoordelijkheden, geen problemen en een leuke club van mensen op school.

Toch mis ik jammer genoeg toch enkele series. Mensen van dezelfde leeftijd en met destijds nauwelijks een leven zullen wel weten welke ik bedoel. Ik noem een Tom & Jerry, I am Weasel, 2 stupid dogs, Jonny Quest, The Flintstones, The Jetsons en vast nog wel meer waar ik nu zo 1, 2, 3 niet op kom. Maar wie weet komen deze binnenkort nog wel een keer langs. Al met al is het gewoon leuk om de tekenfilms van destijds (en van jaren ervoor) weer eens te zien. Zonde dat deze zender niet meer gratis wordt aangeboden. Zenders die iets soortgelijks proberen uit te zenden falen daar in mijn ogen gigantisch in. Maar goed, op mijn leeftijd zijn tekenfilms natuurlijk uit den bozen. Gelukkig dat dat mij alleen niet kan boeien :P. Tekenfilms zijn gewoon leuk. Al word ik honderd jaar dan nog zullen tekenfilms een onderdeel van mijn leven blijven. Misschien kinderachtig maar het houd de geest wel jong zullen we maar zeggen.

Nieuwe blogger

Blogger is veranderd en vandaag werd ik dus redelijk gedwongen om over te stappen naar de nieuwe versie. Dit betekend dat er wat dingen zijn veranderd. Blogger is namelijk wat gebruiksvriendelijker geworden, echter kan ik nu op het eerste gezicht veel minder naar eigen voorkeur aanpassen. Mogelijk dat dit in de toekomst veranderd, maar jullie zullen voorlopig met de nieuwe vorm moeten leven :P.

Zo zijn de kleuren net iets anders geworden dan in de vorige versie en het linksgedeelte aan de linker kant is iets aangepast. Voor de rest heb ik getracht alles zo gelijk mogelijk te houden. Hopelijk is dit redelijk gelukt.

Mijn ikken

Harry Jekkers schreef ooit eens een muzieknummer genaamd "Mijn ikken". Het begin daarvan is als volgd:

"Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig reservoir
En als ik dan vraag: "He welke ik is eigenlijk waar"
"Ik, ik, ik", roepen mijn ikken dan door elkaar
En dan zwaai ik met mijn voorzittershamer
Verzoek om stilte in mijn bovenkamer
En dan geef ik met een vorstelijk gebaar
Het woord aan mijn ik van negen jaar"

Vervolgens omschrijft hij wat voor soort ik die ik van negen jaar is en breid hij dat in zijn cabaret voorstelling uit met de ikken van zijn jaren 20, 30 en 40. Tja, persoonlijk ben ik nog geen 40, maar toch zit ik de laatste tijd erg over mezelf na te denken en wie ik nu was en nu ben. Zeg maar dat ik ook mijn ikken bij elkaar heb geroepen.

Nou kan ik schrijven dat ik gelukkig ben over wie ik tot nog toe ben geworden, maar eerlijk gezegt weet ik dat dus niet. Want de laatste tijd heb ik het gevoel dat ik een pessimistische lul aan het worden ben. Weinig dingen maken me op het moment echt gelukkig. Sterker nog, de laatste tijd komen er af en toe dingen op me af die me alles behalve gelukkig maken.

Als kind was ik naar mijn weten een vrolijk baasje die, ook al had ik geen vrienden en werd ik op school veel gepest (zowel geestelijk als lichamelijk), toch zijn leven fluitend en positief tegemoed trad. Echt een pubber ben ik nooit geweest. Ik had het goed, was vrolijk en had niet de behoefte me tegen mijn ouders en de samenleving te verzetten zoals zoveel anderen wel schijnen te hebben. Zowel mijn Mavo als Havo ben ik zonder al te veel makken doorgelopen en, op enkele frustratie momenten na, ook mijn HBO.

Eerste jaar Universiteit was echter een flinke domper. Privé ging het niet lekker en dat was terug te zien in mijn studieresultaten. Toch ben ik stug door gegaan, al bleef die domper me achtervolgen. Toch had ik een tijdje waarin ik me zeer gelukkig voelde, er scheen een zonnetje op me, maar die is opgehouden met schijnen. Daarnaast zit ik met de drukte van het afstuderen, zit ik financieël rond het nul punt en gaat het in de huiselijke sfeer op het moment niet zo super. Mijn geest is aan het doldraaien in mijn hoofd, waardoor ik me nauwelijks kan concentreren op de punten waar ik me op moet concentreren. De weinige momenten dat ik me tegenwoordig even goed voel is als ik aan het gamen ben. Dan voel ik me gewoon weer even dat vrolijke baasje van rond de negen. Zonder problemen en zorgen die zich vermaakt met een speeltje. Echter een mens kan niet altijd maar gamen en dus stap ik na een uurtje gamen de werkelijkheid weer in en krijg ik weer de zachte klappen van het leven.

Gisteren sprak ik echter iemand en wat deze vertelde schokte me toch een beetje. Ik ga daar niet uitgebreidt op in, maar het heeft mij wel aan het denken gezet. Want mensen die depressief worden of heel erg in het pessimisme vallen gaan vaak een verkeerde kant op. Dus wil ik een depressieve pessimist worden of wil ik het vrolijke baasje blijven? Hmm, moeilijke vraag zeg...not. Ik ga voor het vrolijke baasje. Misschien niet heel volwassen maar boeien. Ik hoop echter dat me dat gaat lukken. Maar voor die ene persoon waar ik het net over had ga ik het proberen. Deze kan namelijk wel wat extra vrolijkheid gebruiken en misschien kunnen we elkaar op deze manier een klein beetje helpen :).

Mii Wii

Vandaag was dan eindelijk de dag. De dag dat ik eindelijk voorgesteld werd aan mijn Nintendo Wii. Het was een emotioneel moment. De verkoper zei nog: Ik heb er nog maar één. En wat een schatje van een Wii was het. Het scheen gewoon door de doos heen. Beestje gaf ook wat extra onkosten met zich mee qua accessoires, want ik mocht hem niet meenemen als ik niet wat te eten voor haar kocht. Dus ook maar The Legend of Zelda: The Twilight Princess erbij gekocht. Thuis natuurlijk direct aangesloten en Wii Sports gevoerd. En tja, de webcomic Little Gamers wist het gevoel juist weer te geven (zie plaatje).


Tennis, honkbal, bowlen, golf en boxen. Als iemand die weinig (zeg maar niet) sport heb ik vandaag toch even flink mijn best gedaan. Mijn moeder ook even laten boxen en nadat ze gezegt had dat dit ding niets nieuws bracht in vergelijking met al die andere bakken die ik al heb, moest ze zich toch even corrigeren. De Wii vervolgens weer netjes ingepakt en later weer netjes uitgepakt. Tja, eerste keer laten showen in de woonkamer en vervolgens verplaatst en geïnstalleerd in zijn huidige verblijf. Mijn kamer :D. Om daarna even Zelda te proeven. Wat krijgen die Wii's toch heerlijk voer. Nu alleen nog tijd zien te vinden om er rustig van te genieten.

Trauma Center: Under the Knife

Zaterdag in de Media Markt van Groningen de demo van Trauma Center: Under the Knife op mijn NintendoDS gedownload. Ja, ik ben 26. Goh, wat kunnen mensen je dom staan aangapen zeg. Zo van: "Eeeeeeeeeeeeh, ben jij niet wat oud daarvoor?"

Maar goed, de demo bestond uit twee levels die ik op de terug weg naar huis lekker heb zitten spelen. In het eerste level was het de bedoeling om eerst twee sneeën dicht te naaien en vervolgens twee glas scherven uit een arm te halen en de wonden te desinfecteren. Om vervolgens de arm open te snijden en nog drie scherven eruit te halen en het zootje weer dicht te naaien, desinfecteren en er een verbandje op te doen. Hieronder één screen-shot van demo level 1.


Dit eerste level was best te doen. Want alles werd duidelijk uitgelegd. De tweede was een stuk rottiger omdat hier weinig werd uitgelegd.
In level twee was het de bedoeling de patient open te snijden en bij de drie grote wonden het bloed af te tappen om vervolgens de wond met een pincet (ja, ik verzin het niet) bij elkaar te duwen en vervolgens het zaakje dicht te naaien. Om vervolgens de 6 á 7 kleine sneetjes dicht te naaien. Daarna de eerder gemaakte snee in de buik, desinfecteren en gaasje erover. Voor ik door had wat ik nou precies moest doen was ik al verschillende pogingen verder. Hieronder één screen-shot van demo level 2.


Ik vond beide levels zo leuk dat ik ze 's avonds nog enkele keren heb gespeeld en zelfs bij beide de A rank: Senior Surgeon wist te behalen. Omdat de demo verloren gaat als de NintendoDS wordt uitgezet, heb ik deze de hele nacht op standby gezet. De volgende dag dus nog wat potjes gespeeld en toen pas de NintendoDS uitgezet. Ik moet dus tot de conclussie komen dat dit een erg leuke game is. Vooral omdat de game de mogelijkheden van het touch-screen erg goed gebruikt. Dus als ik deze game een keer voor een leuk bedrag op de koop kan tikken dan ga ik dat zeker doen.

Testjes

Ik heb voor de gein weer eens wat testje gedaan. Niet dat die gevallen echt iets over je zeggen maar toch. Dit maal een hoe-dom-ben-je test. En dit was de uitslag Woooooo Hooooo:

87% scored higher (more stupid),
3% scored the same, and
10% scored lower (less stupid).

What does this mean? You are 10% stupid. This means...

You are far from stupid. Congrats on a great accomplishment!

Zo mijn ego is ook weer gestreeld :P. Ben ik toch minder dom dan ik dacht.

Gisteren noemde iemand mij een nerd dus dat maar even getest en dit is schijnbaar het resultaat:

14% scored higher (more nerdy), and
86% scored lower (less nerdy).

What does this mean? Your nerdiness is:

High-Level Nerd. You are definitely MIT material, apply now!!!.

Zo dus toch een nerd. Ach, was waarschijnlijk ook wel te verwachten :P. Ieder die dat niet vind (of het juist wil bevestigen) een reactie mag geplaatst worden ;).

En dan de laatste voor vandaag en die moet natuurlijk gewoon over gamen gaan. Dus de Mario-test.

Excellent!!: 75%
Good!: 11%
Fair.: 11%
Bad.: 0%

This means you're: Mario's Side Kick

Of the 11824 unique test takers...

For: Excellent!!

21% scored higher, and
70% scored lower.

The average Raw Score is: 12.2, your's was: 15.

---

For: Good!

63% scored higher, and
19% scored lower.

The average Raw Score is: 3.5, your's was: 2.

---

For: Fair.

58% scored higher, and
18% scored lower.

The average Raw Score is: 3.0, your's was: 2.

---

For: Bad.

47% scored higher, and
0% scored lower.

The average Raw Score is: 1.0, your's was: 0.

Kon beter natuurlijk, maar kan er mee door. Tot dusvere deze enigsinds zinloze blogpost.

Pet veranderingen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blogpost heb geschreven aangaande mijn Neopets, en dan vooral de pet die ik gebruik voor de LabRay. In de vorige Blogpost over de pet veranderingen viel te lezen dat mijn pet als laatste een Striped Kougra was.

Striped Kougra

Ik was niet zo kapot van deze vorm. Beetje saaie kleuren maar het kon natuurlijk veel erger (wat later ook wel weer naar voren komt :P). De pet veranderde echter al snel in een Darigan Kougra.

Darigan Kougra

Een Darigan vorm had ik al eerder gehad. Dat was destijds een Bruce. Als Bruce zag het er niet uit maar als Kougra heeft het toch wel iets. De LabRay deed echter na een tijdje weer zijn werk en dus moest mijn pet er weer aan geloven en veranderde deze in een Red Bori.

Red Bori

Wel een apart beestje zo'n Bori en de kleur was lekker neutraal. Had deze best wel wat langer willen hebben, of eventueel veranderd willen zien in een andere kleur. Echter besloot de LabRay wat anders te doen. En zie hieronder het resultaat een Red Chia.

Red Chia

Tja, wat moet ik hier van denken? Beetje vreemde roze marshmallow. Nee, deze staat zeker niet in mijn lijstje van top veranderingen. En dan zul je net zien dat het heel lang duurt voor de LabRay een nieuwe verandering doorvoerd. Deze kwam er echter wel en in de vorm van een Chokato Chia

Chokato Chia

Deze Chia vond ik dan weer wel erg leuk. Zo'n rondige knol met een misschien iets te jolige gezichtsuitdrukking. Nee, deze kon er wel mee door. De volgende Chia was weer zo'n maffe marshmallow. Maar dan met een ander kleurtje. Een Blue Chia.

Blue Chia

De kleur deed weinig aan mijn eerder gevormde mening. Het blijft een knudde pet vorm. Dus snel naar de volgende (waar ik ik maar een klein tekstje hoef te plaatsen). Wederom een Chokato Chia.

Chokato Chia

Tja, die hadden we net ook al dus weinig over te vertellen. Leuk dat ik hem weer even terug had maar mocht niet lang duren. De stap van knol naar lama is blijkbaar niet groot, want de volgende verandering was die naar een Red Ognorbu

Red Ognorbu

Opzich wel weer een grappig wezentje. Maar die kleur :S. Sorry, maar die rozige gloed is niet echt mijn ding. Al had ik deze altijd nog liever gehad dan de vorm waar ik deze blogpost mee eindig. Want dat is echt een verschrikking. De Mutant Ognorbu.

Mutant Ognorbu

Wat een verschrikking. Wat een monster. Bleh. Ik hoop echt dat de LabRay snel weer een verandering doorvoerd want deze is niet om aan te zien. De horror.

Tot dus ver de afgelopen veranderingen van mijn LabRay Pet. Nu maar duimen dat het snel in iets leukers veranderd.

Gitaarspel

In alweer een ver verleden heb ik ooit op gitaarles gezetten, maar door stage ver van huis ben ik daar ooit afgegaan. Toch pruts ik af en toe nog wel eens wat met het houten geval met 6 snaren. Sommige mensen weten echter op aparte manieren muziek uit een gitaar te halen. Erik Mongrain is bijvoorbeeld zo iemand. Omdat ik het als muziek liefhebber ook nog eens goed vind klinken wilde ik dit jullie ook niet onthouden. Geniet van de aparte manier van spelen en de leuke klank die er daardoor uitkomt. Voor de leergierigen: De techniek wordt "lap tapping" genoemd.

Kwart eeuw

De trouwe lezers kunnen zich misschien mijn blog post herinneren van ongeveer een jaar geleden genaamd 4+20. Waarin ik, doormiddel van een muziektekst mijn gevoelens van dat jaar probeerde te omschrijven. Dat wilde ik dit jaar weer doen. Bij dezen dus als aftrap weer een muziektekst.

What's Up - 4 Non Blondes

25 years of my life and still
Trying to get up that great big hill of hope
For a destination
And I realized quickly when I knew I should
That the world was made up of this brotherhood of man
For whatever that means

And so I cry sometimes when I'm lying in bed
Just to get it all out what's in my head
And I am feeling a little peculiar
And so I wake in the morning
And I step outside
And I take deep breath
And I get real high
And I scream from the top of my lungs
What's goin' on

And I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
And I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

Oh, oooh...
Oh, oooh...

And I try, oh my God do I try
I try all the time, in this institution
And I pray, oh my God do I pray
I pray every single day
For a revolution

And so I cry sometimes when I'm lying in bed
Just to get it all out what's in my head
And I am feeling a little peculiar
And so I wake in the morning
And I step outside
And I take a deep breath then I get real high
And I scream from the top of my lungs
what's goin' on

and I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
and I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

and I say hey... hey...
I say hey, what's goin' on
and I say hey... hey...
I said hey, what's goin' on

Oh, oooh, oooh...

25 years and my life is still
Trying to get up that great big hill of hope
For a destination

Nu moet ik er bij vertellen dat deze tekst vooral het gevoel van de laatste anderhalve maand van dit jaar verwoord. De rest van het jaar voelde ik me namelijk een stuk beter. Want wat is het geval? In 4+20 sprak ik er al over dat ik iets miste in mijn leven. Een zielsmaatje. Nou wil het geval dat ik rond het einde van dat jaar met iemand in contact ben gekomen waar het voor mijn gevoel zeer goed mee klikte. En na vele ups en downs kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik het ook daadwerkelijk gevonden had. Hier moet ik wel even bij vertellen dat de dame in kwestie niet vlak om de hoek woonde. Nee, ze woont aan de andere kant van Nederland. Dus 99,99% van het contact ging via MSN, SMS en e-mail. Toch had ik het grootste gedeelte van dit jaar het gevoeld alsof ik in de wolken liep en dat de zon op mij scheen.

Het geheel had ook een keerzijde. Ik kon me moeilijk op sommige dingen concentreren waar dat juist wel nodig was. Vooral mijn studie. Ze zat gewoon zeer veel in mijn gedachten en doordat ik geen echte deathline had voor het inleveren van mijn opdrachten, schoof ik dat steeds maar verder op. Hierdoor heb ik toch een half jaar verspeeld. Goed, het nakijken van de opdrachten door de docenten duurde ook lang. Dus laat het drie maanden zijn geweest. Aan de ene kant misschien zonde. Maar ik heb het er graag voor over gehad.

Dit klinkt allemaal zeer positief natuurlijk. Heel anders dan de muziektekst. Dus nu die laatste anderhalve maand. Ongeveer anderhalve maand geleden wist ze me te vertellen dat ze een date had met een ander. Iemand die dichter in de buurt woonde. En dat ze die wel leuk vond. Behoorlijk klote bericht als je denkt dat je juist een goede relatie met iemand aan het opbouwen bent. Oké, het kwam bij mij niet geheel onverwachts. Om eerlijk te zijn had ik dat bericht al veel eerder verwacht. Waarom? De afstand was gewoon een groot probleem. En hoe goed het ook geestelijk klikt, er is meer nodig dan dat alleen. Al was dat vast wel goed gekomen als we dichter bij elkaar hadden gewoond. Feit is dat dit niet het geval was en daardoor ben ik haar uiteindelijke, voor mijn gevoel dan, kwijt geraakt.

Ik probeer dus nog steeds die grote heuvel te beklimmen vol hoop op een plekje in deze wereld. En huil ik af en toe om alles uit mijn hoofd te krijgen. Toch vind ik langzamer hand weer de momenten waarop ik diep adem haal en door te schreeuwen (meestal geluidloos) alles van me af probeer te zetten. Gelukkig heb ik enkele vrienden die me goed weten op te beuren door er alleen maar te zijn en me aan te spreken.

Dit jaar heb ik door deze relatie in ieder geval veel geleerd. Zowel over mijzelf als over anderen. En al eindigde het voor mij vrij pijnlijk, het heeft ook positieve dingen opgeleverd. Het liefste had ik nu natuurlijk willen vertellen dat ik mijn zielsmaatje had gevonden, maar dit is uiteindelijk toch niet gelukt (of misschien wel, maar dat staat voor dit jaar in ieder geval niet vast). Ik heb echter wel veel geleerd dat ik nu meeneem naar het volgende jaar, en hopelijk heb ik dan meer geluk. Want het gevoel dat ik iets mis is dit jaar veel sterker geworden. Deels omdat ik dit gemis voor een deel toch heb ervaren als vervult en voor de rest omdat ik in de omgeving zie dat anderen het vinden.

En dan een quote van vorig jaar maar dan lichtelijk aangepast:

Zolang het hart nog leeft heb ik hoop dat ik mijn plekje vind en we zien wel wat 2007 brengt. En voor iedereen die zijn liefde gevonden heeft en misschien zelfs al kind of kinderen heeft wees er zuinig op en trots.

Oostrum

Iets meer dan een half jaar geleden kwam de omgeving tussen Oostrum en Dokkum al in het landelijke nieuws en van de week nog eens. En omdat het redelijk in de buurt is van waar ik woon, kan ik dit natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Goed, het is geen lekker bericht zo op de dag van kerstavond maar toch plaats ik het.

Om precies te zijn drie korte berichten van WâldNet, van oud naar nieuw.

Meisje ernstig misbruikt bij Oostrum

donderdag 21 december 2006 Oostrum

Een dertienjarig meisje is donderdag ernstig misbruikt op het fietspad langs de Tichelwei bij Oostrum. Het meisje fietste rond 8.05 uur naar Dokkum en werd aangesproken door een man. Het zedendelict vond vervolgens plaats. Na het misdrijf verdween de onbekende man in een auto, mogelijk wit van kleur.

De politie stelt een groot onderzoek in naar dit ernstige misdrijf. Zo is er een Team Grootschalig Onderzoek opgestart met 20 rechercheurs van verschillende disciplines. De plaats delict werd na het misdrijf afgezet en de technische recherche heeft uitgebreid sporenonderzoek gedaan. Met een politiehelikopter werd vanuit de lucht tevens de omgeving gefotografeerd en sporenonderzoek gedaan.

Signalement verdachte Oostrum bekend

vrijdag 22 december 2006 Dokkum

De politie heeft meer informatie vrijgegeven over de dader van het zedendelict bij Oostrum. Bij dit delict werd een 13-jarig meisje uit Oostrum op het fietspad bij de Tichelwei misbruikt. Het onderzoek wijst uit dat de man is weggereden in een witte bestelauto, over de Tichelwei in de richting van Dokkum. De auto was voorzien van zwarte dakdragers, die aan beide zijden op het dak waren gemonteerd. Mogelijk is het voertuig op de motorkap voorzien van een rode opdruk.

Wat betreft het signalement kan gesteld worden dat de verdachte een getinte man is met een normaal postuur. Hij is waarschijnlijk tussen de 25 en 35 jaar. Hij had zeer kort, zwart haar. De man sprak Nederlands. Graag komt de politie in contact met mensen die aanslaan op de auto, het signalement of een combinatie van beide.

Donderdagmiddag is met een helikopter de omgeving van de plaats delict gefotografeerd. Ook is een speurhond ingezet. Vrijdagochtend is een passantenonderzoek gehouden, daarna een buurtonderzoek. Het Team Grootschalig Onderzoek (TGO) is nog op volle sterkte. Het team, dat onder leiding staat van een Friese rechercheur en officier van justitie, is samengesteld uit rechercheurs uit Groningen, Friesland en Drenthe.

Man gepakt voor zedendelict Oostrum

vrijdag 22 december 2006 Oostrum

De politie heeft vrijdagmiddag een 34-jarige man uit de stad Groningen aangehouden. Dit gebeurde in de buurt van de plek des onheils. De man wordt verdacht van betrokkenheid bij het ernstige zedendelict dat donderdag werd gepleegd bij Oostrum. Een meisje uit Oostrum (13) fietste naar haar school in Dokkum en werd onderweg langs de Tichelwei aangesproken door een man en daarna vond het misbruik plaats. De politie gaf vrijdag eerder al een signalement van de man en zijn voertuig vrij.

Zulke mensen moeten ze echt volledig castreren. Welke idioot doet dit een meisje / vrouw aan en dan nog wel een 13-jarige. Als je dan zo nodig aan een vrouw moet zitten ga dan naar de hoeren of iets soort gelijks. Ook dit vind ik persoonlijk niet echt normaal, maar altijd beter dan iemand ongewild wat aandoen. De kans is groot dat het betreffende meisje hierdoor haar hele leven een trauma aan overhoud. En waarvoor? Het korte pleziertje van een idioot. Laat deze gast dan de rest van zijn leven er ook maar wat aan overhouden. Liefst iets pijnlijks en traumatisch. Goed, het kind help je er niet meer mee. Maar misschien wel anderen in de toekomst. Ik heb geen goede woorden over voor de man, maar het betreffende meisje en haar familie wens ik veel sterkte toe.

Kerstwensen

Het is dan misschien nog wat te vroeg, maar beter te vroeg dan te laat. Veel mensen hebben al een e-mailtje van me ontvangen. Echter van sommige mensen heb ik geen e-mail adres of zat hun mailbox vol. Dus ook via deze weg probeer ik die mensen te bereiken.

Aan iedereen in ieder geval (nogmaals) hele fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toegewenst.

Kerstpakket

Vandaag, heel onverwachts, een kerstpakket gekregen van mijn afstudeerbedrijf. Hieronder de foto van het pakket. Best wel een leuk kerstpakket. Beter dan sommige andere kerstpakketten die ik gezien / gekregen heb. Met wat artikelen die goed en voor langere tijd te gebruiken zijn (zonder logo :P).


Inhoud:
- 30 witte servetten
- Spuitbus geklopte slagroom
- Chocolade saus
- Chocolade / vanille ijsmix
- Chocolade / vanille flensjes mix
- Mix voor wafels
- Cacao ijscups
- Zak krakelingen
- Pakje koffie
- Pakje thee
- Twee mokken
- Kaars
- Electrische wafel-ijzer

Afstuderen Brink

Gisteren naar een afstudeerpresentatie geweest van een oud-klasgenoot. Erg interessante presentatie en meneer is dan ook geslaagd. Al ben ik niet van plan om net als hem 8 maanden bezig te zijn met mijn opdracht. Hoop toch echt deze na 6 maanden af te kunnen ronden. Vraag blijft echter of dit ook gaat lukken. Ben nu al in mijn zesde week en heb nog steeds geen begeleiders via de studie. Ik ben door de studiecoördinator verwezen naar een docent en deze had na enkele toegezonden mailtjes nog niet gereageerd. Nu wilde het toeval zo zijn dat deze docent de eerste begeleider was van de eerder genoemde oud-klasgenoot. Dus na de presentatie de docent even aangesproken. Wat wil het geval... Er was intern niet bekend of er docenten beschikbaar waren. Dat is deze week pas bekend geworden maar tja, vele docenten hebben vervroegd vakantie (en wij arme studenten maar ploeteren).

Wat ik nu moet doen? Een afspraak maken met de aangesproken docent in de eerste week van Januari. Dan de opdracht bespreken en dan krijg ik hopelijk twee begeleiders toegewezen die mij het beste kunnen helpen met de opdracht. Hoop dat ze blij zullen zijn met waar ik nu mee bezig ben, anders heb ik misschien heel veel werk voor niks gedaan. Ach, voorlopig heb ik er een goed gevoel bij en docenten zijn er om omgepraat te worden :P.

Ik ploeter verlopig tenminste rustig verder en ik zie in Januari wel weer verder.

Viva Piñata

Vandaag wat geluk gehad. Bij een niet nader te noemen mediawinkel vond ik vandaag de game Viva Piñata voor de Xbox360. Opzich niet zo heel spannend, maar in dit geval was de prijs geen 60 Euro, zoals in de meeste gevallen, maar 25 Euro. Kijk dat scheelt nogal. Goed, het is de normale versie en niet de Collectors edition en het is een tweedehandsje. Toch drukt dat bij mij niet de pret, aangezien de game er nog als nieuw uitziet (tja, de game is dan ook net een maand uit). Hoesje is onbeschadigd, instructieboekje is heel en op het spel zitten geen zichtbare krassen.

En wat een toffe game. Snap niet dat iemand dat al binnen een maand doorverkoopt. Alles ziet er kleurrijk en vrolijk uit. Besturing werkt lekker, de beesten zitten erg goed in elkaar en de muziek is prima uit te houden. Het dag en nacht systeem vloeid lekker over elkaar heen en de verschillen zijn erg duidelijk.