De Fantasiejagers

De Fantasiejagers is het eerste boek van Mel Hartman dat door uitgeverij Kramat is uitgegeven. Daarvoor heeft Mel Hartman nog drie boeken uitgebracht, maar zover ik begrepen heb zou ze die het liefst allemaal verbranden. De Fantasiejagers is tevens het eerste deel en dunste van de serie. Het beslaat niet meer dan 188 bladzijden.

Twee werelden, twee verhalen
In De Fantasiejagers komen twee werelden naar voren. Ratiowereld en Emowereld. Ratiowereld: een wereld zoals de onze, maar dan in de toekomst. Een wereld waar gevoelens naar de achtergrond zijn gedrukt en waar technologie hoogtij viert.

Emowereld: een wereld die tegengesteld is aan Ratiowereld. Het is de droomwereld van Ratiowereld, waar gevoelens juist zeer belangrijk zijn en technologie onbelangrijk.

In vroeger tijden konden de mensen van Ratiowereld alleen op Emowereld komen in hun dromen. De bewoners van Emowereld konden ook op Ratiowereld komen, maar hoe ze dit deden, heb ik niet kunnen achterhalen.

Ten tijde van deze twee verhalen kunnen de bewoners van beide werelden op de andere wereld komen via het Portaal. Doordat deze mogelijkheid van reizen tussen beide werelden consequenties heeft, zijn er verschillende groepen gevormd onder de naam Fantasiejagers. Eén van die groepen heeft de eer om een Emowerelder in zijn midden te hebben en dat is nu net de groep die in het boek gevolgd wordt.

Naast deze indeling van twee werelden is het boek ook verdeeld in twee hoofdverhalen. Het eerste verhaal speelt zich voornamelijk af in Ratiowereld. Er gebeuren namelijk wat rare dingen in Ratiowereld en vermoedelijk ligt de oorzaak bij de aanwezigheid van wezens uit Emowereld. Het is aan de groep Fantasiejagers om de precieze oorzaak uit te zoeken en te elimineren.

Het tweede verhaal speelt zich voornamelijk af op Emowereld. Er is namelijk een drug naar Emowereld gekomen die er voor zorgt dat de bewoners, die normaal niet konden dromen, nu wel kunnen dromen. Dit zorgt voor nare toestanden en dat moet opgelost worden.
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.

Max (en de Wild Things)

 
Een klassiek prentenboek voor kinderen van een andere auteur omzetten naar een roman. Het is een gewaagde stap, maar Dave Eggers draait er blijkbaar zijn handen niet voor om. Want met Max (en de Wild Things) zet hij een roman neer die geïnspireerd is op Maurice Sendaks Where The Wild Things Are (Max en de Maximonsters).

Max
Het hoofdkarakter in Max (en the Wild Things) is de jeugdige achtjarige jongen Max. Een kind vol energie en fantasie. Thuis voelt hij zich verwaarloosd. Zijn vader is er vandoor gegaan, zijn moeder trekt voornamelijk op met haar nieuwe vriend en zijn tienerzus leeft in haar puberjaren en vind haar kleine broertje tegenwoordig maar lastig.

Max probeert daarom steeds de aandacht te trekken, wat nog wel eens wil resulteren in agressief gedrag. En die agressie wordt natuurlijk afgestraft. Tijd dus voor Max om  weg te lopen.

Zo belandt Max op een eiland waar vreemde wezens leven: de Wild Things, wezens die hem wel aandacht schenken. Maar langzaam ontdekt Max dat er dat die vorm van aandacht niet is wat hij zoekt. Uiteindelijk ontdekt hij dat het leven thuis zo gek nog niet was.

Anders

Een nieuwe serie biedt nieuwe kansen en mogelijkheden, maar hoe anders is Anders: Een Manon Maxim Roman van Mel Hartman?

Manon
Het hoofdkarakter, genaamd Manon Maxim (klinkt logisch), is van een anderssoort, een mensensoort die net even iets anders is geëvolueerd. Binnen deze anderssoort bestaan er ook nog eens verschillende typen. Bepaalde typen komen vaker voor dan andere en Maxim is van een evolutielijn die niet heel vaak voorkomt.

Door haar afkomst heeft ze bepaalde gaven die ze aanwendt tijdens haar werk bij een organisatie die wereldwijd opereert en waarvan het hoofdkantoor gevestigd is in Jabbeke, een plaats in België. Het werk bestaat uit het opsporen en stoppen van anderssoorten die hun gaven misbruiken.
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.

Wolvenjacht

Het is alweer een tijdje terug dat ik de begin delen van mijn recensies voor www.planet-aeon.nl op mijn blog heb gezet. Dus de komende tijd ga ik met terugwerkende kracht daar eens wat aan doen. :P

============

De enige tovenaar in Chicago die met zijn naam in de Gouden Gids staat, is terug. En wel in het tweede deel van de Dresden Dossiers, Wolvenjacht. Harry Blackstone Copperfield Dresden wordt namelijk wederom door de politie als consultant opgeroepen, en wel omdat er meerdere gruwelijke moorden hebben plaatsgevonden en de politie in het duister tast.

Wolven
Zoals de titel al doet vermoeden, zit dit boek vol met wolven. En niet zomaar wolven, maar weerwolven. En zelfs dat dekt de lading niet, aangezien er verschillende soorten weerwolven zijn. Het toeval wil dan ook nog eens dat Dresden in dit deel tegen al die soorten aanloopt.

Met volle vaart maakt Dresden kennis met al die soorten, omdat bij de plaatsdelicten steeds pootafdrukken worden gevonden. Dus de dader moet iets met wolven te maken hebben. Alsof al die weerwolven nog niet genoeg zijn, zit er ook nog eens een maffiabaas achter Dresden aan. Die is bang is voor zijn eigen hachje, want sommige slachtoffers horen bij de maffia. En verder is de politie ook niet al te blij met Dresden en zitten hem dwars in zijn onderzoek.
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.

Bonsai 2 (2010)

Plaatjes zeggen meer dan woorden. Mijn bonsai groeit zoals de volgende foto’s laten zien behoorlijk.

 

Zomertijd

Het is alweer een tijdje zomer en we mogen hier in Nederland dit jaar niet echt klagen. Veel zon al gehad en nu is het weer lekker koel geworden door de regen.

En die twee bij elkaar leveren toch mooie dingen op. Zo zag ik laatst deze bloem deze (als ik het goed heb) hommel en bij. Lekker nectar zoeken.


Maar ook de kleine eendjes mocht ik dit jaar tegenkomen. Zo schattig die kleine donzen wezentjes. Hierna verdwenen ze in de schaduw van een tunnel. Ze zochten vast de koelte op, want die dag was het heel erg warm.


De hond wist ook niet waar hij heen moest. Onder de deken was het te warm, bovenop de deken beviel hem blijkbaar ook niet. Dus dan maar net zolang draaien en wroeten tot de deken geheel om hem heen lag.


Tot dusver het mooie aan de zomer. Want één ding ergert me mateloos dit jaar. En dat zijn al die mensen die zo nodig met een drijfgevaarte onder de bruggen door moeten. Op zichzelf is dat nog niet eens zo erg, maar waarom moeten het altijd schepen zijn met grote masten. Ik bedoel… Laat die mensen toch lekker met zo’n schip gaan zijlen op een groot meer of op zee. Maar waarom in vredesnaam met zo’n gevaarte in de binnenstad ronddobberen? En hoe verplaatsen ze zich dan? Nou met een motor aangedreven schroefblad. Waarom?… serieus, waarom heb je dan zo’n geval gekocht met een mast? Weg met dat ding want dan kun je wel gewoon onder de brug door zonder het rijdende verkeer te hinderen. Nee, het zijn weer van die rijke lui die dat met opzet doen om het “klootjesvolk” te hinderen in hun zinloze bezigheden. Laat dat soort waterratten maar lekker zinken, want voor de rest heb je er toch niks aan.

Magische boeken 2

Mijn vorige verhaal kreeg nog een staartje en wel dit:

De dag dat de 12 delen binnenkwamen besloot ik om een kleine wederdienst te bewijzen. Dus zette ik enkele recensies op watleesjij.nu. Kreeg ik later per Twitter een bericht dat ik de 10.000 reactie/recensie had geplaatst en dat ik dus nog een boek had gewonnen.

Per e-mail kreeg ik nog de vraag of dit wederom een fantasy boek werd of dat het wat anders mocht zijn. Nou, dan is de keuze bij mij snel gemaakt. Fantasy natuurlijk. Dus zouden ze me een fantasy boek toezenden.

Deze kwam vandaag met de post aan en wat is het geworden?

Legenden (Eerste boek - Het Tijdperk van de Tweeling) ~ Weis & Hickman.

Ik ben dus erg in mijn nopjes. Want ben wel een fan van Weis & Hickman. Enige probleem waar ik een beetje mee zit is dat dit het eerste deel is van een trilogie en dat het een andere trilogie opvolgt welke ik nog niet bezit/gelezen heb. Die vorige trilogie is ook niet meer zo makkelijk te verkrijgen. Mijn hoop ligt dus op dit moment een beetje bij een Poema Pocket versie, welke hopelijk ooit uitkomt.

Vooralsnog ga ik er maar van uit dat deze er ooit wel komt en dat deze nieuwe trilogie goed te lezen is zonder de eerste trilogie gelezen te hebben.

Magische boeken

Een tijdje terug heb ik meegedaan aan een actie op watleesjij.nu waarbij de prijs de twaalf delen van Terry Goodkind’s De Wetten van de Magie was.

Van de week kreeg ik een mailtje van de uitgeverij dat ik één van de winnaars was en of ik mijn adres wilde sturen. Maar natuurlijk. Gelijk maar gedaan en het resultaat is dat er nu een doos hier staat met de twaalf delen.



Het geweldige is ook nog dat het die mooie hardcover versie is. De serie heb ik al in de vorm van de oude paperbacks, maar deze hardcover versie is zoooo mooooi en allemaal gelijk. Daar waar de paperback versie uit verschillende groottes bestaat en waarvan de covers niet helemaal bij elkaar passen.
 

Ik ben op het moment dus even een gelukkig man en dit vraagt eigenlijk om het her-lezen van de serie. Eens kijken of ik dat in mijn drukke programma kan inpassen.

Kerstprijsvraag 2009 2

Oké, de mussen vallen zowat dood van het dak door de warmte, maar hier dan het vervolg op mijn eerdere Kerstprijsvraag 2009 blogpost.

Het heeft namelijk een lange tijd geduurd voordat ik mijn gewonnen prijzen binnen kreeg. En zoals je op de foto hieronder kunt zien mist er zelfs nog iets.

Dat iets zal waarschijnlijk ook nooit aankomen. Want na wat over en weer ge-PM bleek het wel verzonden te zijn, maar het is dus nooit aangekomen. Wat was dat iets dan ook alweer? Nou een t-shirt van Buzz!

 
Goed, maar wat is er dan wel aangekomen en is dus zichtbaar op de foto:
- Een Sega Virtua Tennis 2009 sporttas
- Buzz! De slimste van Nederland (PSP)
- PDC World Championship Darts 2009 (Wii)
- Virtua Tennis 2009 (Wii)
- Monster Hunter Freedom Unite (PSP, zonder doosje )
- Een Wii-keycord

Verzamelarij

Ja, ik geef het toe. Ik ben een verzamelaar. Waren mijn voorouders ooit jagers… ooit hebben ze besloten verzamelaars te worden. Iets wat in mijn familie nog wel eens wat doorgeslagen is.

Wat ik allemaal verzamel? Nou, boeken en videogames zijn toch wel de hoofdmotoren van het geheel. Maar mijn collectie aan bierviltjes en zeehonden-artikelen is ook wel aardig te noemen. Mijn collectie muziekinstrumenten is nog relatief klein, echter heb ik nog wel wat instrumenten die ik graag wil aanschaffen.

Toch ben ik met mijn gekke kop gisteren aan een nieuwe verzamelwoede begonnen. Eentje waar ik al jaren over na zat te denken om eraan te beginnen. Namelijk natuurfiguren van Schleich.

Het heeft zo lang geduurd omdat ze best prijzig zijn. Echter de kwaliteit is zo hoogstaand en ze zien er daardoor zo prachtig uit dat ik het uiteindelijk toch niet kon laten. De start van de collectie begon dus gisteren met drie figuren. Die van een Amerikaanse eland stier en een jong plus een everzwijn (keiler).


Voor wie de figuren niet kent: het zijn op schaal gemaakte figuren van een soort hard rubber, welke vervolgens met de hand worden beschilderd. Hierdoor zijn de details gewoonweg zeer goed. En hun assortiment is redelijk groot, dus uiteindelijk zou je haast een complete dierentuin in het klein kunnen opbouwen. Iets wat bij mij nog wel even gaat duren denk ik. Maar dat is ook het leuke aan verzamelen, over een lange periode een collectie uitbreiden tot iets moois.

Bonsai 2010

Het is alweer een tijdje terug dat ik een blogpost schreef, dus het werd weer eens tijd om er één te schrijven. :)

De winter ligt al dik achter ons en zowaar mijn bonsai-boompje heeft de winter overleeft. Het hokje achter huis was dus in ieder geval warm genoeg ondanks de strenge winter.

Aangezien ik vorig jaar het boompje gewoon in potgrond geduwd had, vond ik het tevens tijd om hem zo in het voorjaar te verpotten naar een mix van verschillende grondsoorten. Het boompje zit tevens niet meer in een kunststof plantenpotje maar nu in een mooie schaal.


Eigenlijk is de schaal qua afmeting te groot voor het boompje, maar daar groeit deze hopelijk wel in (als deze dat niet doet dan betekent het dat hij dood is gegaan en dat zou wel jammer zijn). Zoals je op de foto kunt zien is er verder niet zo veel bijzonders aan het boompje op dit moment. Het heeft nog geen blad (al wel wat knoppen, dus dat gaat denk ik wel goed komen). Voorlopig blijft het dus nog afwachten.

Eerste interview avontuur

Goed, afgelopen maandag had ik een afspraak in Amsterdam voor een interview met Young Adult Fantasy auteur en New York Times bestseller Kristin Cashore. Een goede reden dus om mijn moeder in Haarlem te droppen bij haar moeder (mijn oma dus). Aangezien ik om 10 uur in Amsterdam moest zijn, voor wat voorbereidend werk, begon de dag erg vroeg. want het is toch 2 uur rijden naar Haarlem en dan moest ik nog eens in de drukte naar Amsterdam karren.

En dus stond ik om zeven uur naast mijn bedje en 20 minuten later zat ik met moeder en de hond in de auto. Met een CDtje op de achtergrond was het al snel half 10, al stonden we bij Amsterdam wel even in de file. Rottige Randstad ook.

In Haarlem snel mijn moeder incl. hond gedropt en toen karren naar Amsterdam. Weer in de file… maar zoals ik ben natuurlijk exact op tijd.

Vervolgens met Christine (de dame die ook mee zou gaan naar het interview) nagelopen welke vragen we wilden stellen. Al helemaal in de zenuwen omdat heel veel vragen al afvielen omdat Kristin Cashore al heel veel ervan in andere interviews had beantwoord of de antwoorden al op haar eigen blog had te staan. Voor het interview kregen we tussen een half uur en een uur de tijd. Best wel veel als je niet zo heel veel vragen hebt. Als dat maar goed ging komen.

Vervolgens de Metro gepakt naar Hotel Arena waar het interview zou plaats vinden. Nog een presentje gekocht (heel Hollands, namelijk drop… en voor de zekerheid Merci) voor de auteur om het ijs te breken en toen het Hotel in gelopen. Bij de balie wisten ze er niks van dus we moesten maar even in het café kijken of het daar was.

Daar zagen we wat mensen zitten waaronder twee vrouwen. Naar mijn idee spraken ze Engels tegen elkaar… dus maar de gok genomen en één ervan aangesproken. En ja hoor… we zaten goed. Na rustig kennis te hebben gemaakt konden we met het interview beginnen (incl. drankje erbij). En dat uur… daar waren we sneller door dan we dachten. Zelfs met die paar vragen die we hadden. Want wat een lekkere kwebbel is die Kristin Cashore zeg. Heerlijk gesproken over haar boeken De Gave van Katsa en Het Verraad in de Dalen, over wat ze van Fantasy vond en nog veel meer. Maar dit alles is binnen kort wel op www.planet-aeon.nl te lezen. Enige nadeel was dat het in het café wat rumoerig was.

Aan het einde nog wat foto’s en als klapper ook nog mijn twee boeken van haar gesigneerd terug gekregen. Er kan dus gezegd worden dat het een geslaagde dag was.

Bij terugkomst in het huis van Christine nog even lekker geluncht en nog wat (na)gebabbeld. Om vervolgens weer naar Haarlem te tuffen waar we om tien uur weer vertrokken richting huis. Ja, lange dag… maar ik had het niet willen missen.

Uke

Ik ben verliefd.
Hopeloos verliefd.
Ze stond plotseling voor mijn deur, prachtig verpakt. Met een glanzende huid, een lichaam die lijkt op een goed geproportioneerde acht, een prachtige nek en een stem om u tegen te zeggen. De schoonheid zelve.

Zo, dat was wel genoeg romantisch gedoe. Nu even de technische feiten.

Mijn Ukelele is afgelopen week eindelijk thuis bezorgd. Een prachtige zwarte Sopraan Makala Dolphin Bridge. Het gaat hier om een kunststof Ukelele (met een leuke brug in de vorm van een dolfijn), maar wel één met een hoge kwaliteit. Makala is namelijk een budgetlijn van Kala. Zover ik heb begrepen levert Kala hoge kwaliteitsproducten. Zelf vind ik, na het ontvangen van mijn ukelele, de budgetlijn Makala erg goed.

Voor € 29,- (excl. € 8,- verzendkosten) is het namelijk een erg mooi muziekinstrument. Veel mooier dan ik in eerste instantie verwachtte.



De klank is met de bijgeleverde snaren al erg goed, al vermoed ik dat deze nog beter wordt met kwalitatief betere snaren. Maar voorlopig blijf ik deze gebruiken, want zelfs nu is de klank erg goed. De snaren hadden in het begin wel wat moeite om op de toonhoogte te blijven. Maar nu ik ze al enkele keren heb gestemd, houden ze het beter vast.

Het stemmechaniek is van een goede kwaliteit. Stevig genoeg om de snaren in de juiste toonhoogte te houden en los genoeg om het stemmen niet stroef te laten verlopen. Daarnaast is het geen goedkoop kunststof rotzooi, maar mooi van metaal (behalve de koppen van de draaischroeven dan).

De verf is er goed opgespoten met een mooie glimmende laklaag. Al zit er rond het frettenbord nog wat lijntjes ongeverfde gedeeltes. Maar dat is echt miniem en dat vind ik persoonlijk totaal niet erg. Daarnaast zijn er drie mooie cirkeltjes rond het klankgat geschilderd. Kijk, zulke kleine details doen het ‘em.

Wat ik wel wat jammer vind zijn de lijmresten rond de brug. Die dolfijn daarentegen is dan weer erg leuk. Het geeft de ukelele net dat extra knuffelgehalte.

Het is echt een fijn muziekinstrument. En de afgelopen drie dagen heb ik er al flink veel op gespeeld. Mijn vingertoppen vinden dat dan weer wat minder (de pijn), maar ik heb dat er wel voor over. :D

Een nieuw oog

Nee, ik ben geen van mijn beide ogen die ik bij mijn geboorte heb gekregen verloren. Het nieuwe oog waar ik het over wilde gaan hebben is namelijk geen gewoon oog.

Vorige week liep ik toevallig even in de stad. Toen ik langs een speelgoedwinkel liep en dacht: Laat ik daar eens naar binnen gaan. Want daarbinnen hebben ze een budgetbak waar zo heeeeeeel af en toe wat leuks in ligt. Zo gedacht, zo gedaan.

Het bleek één van de goede dagen te zijn. Want in de bak lag een redelijk doos. Wel wat beschadigd, maar groter dan een normale doos voor een game. Nee, deze had een grotere hoeveelheid ruimte nodig voor de inhoud. Het was de gamedoos voor The Eye of Judgment.

Nu kennen jullie wellicht The Eye of Judgment niet. Dus hier even een hele korte uitleg. Het is een game met kaarten, net als Magic: The gathering (als je die niet kent, zoek die dan maar eens op, want het is van dezelfde kaartenmakers). Je legt bij deze game namelijk speelkaarten op een daarvoor bedoelde mat. En dan bedoel ik ook letterlijk spelkaarten neerleggen, dus niet in-game. Vervolgens scant de bijgeleverde camera (de PlayStation Eye) de kaart en tovert dan op het tv-scherm het wezen welke de kaart representeerde. Vervolgens kun je via de kaart en de PS Eye en kaartspel spelen.

Oké, dit klinkt wellicht wat suf. En dat is het misschien ook wel. Maar mij ging het niet zozeer om het spel als wel de PS Eye en de speciale standaard (voor The Eye of Judgment) die er bij geleverd werd. Want voor in totaal € 30,- vond ik dat geen slechte aankoop. Vooral omdat ditzelfde pakket ergens anders toch al snel over de 70 Euro kost, als het al niet rond de 100 Euro is. Leuke was ook nog dat de winkel blijkbaar ook nog een onbeschadigd pak achter in de kast had te staan. Oftewel… ik kreeg voor die prijs ook nog eens een punt gave versie. Dus mijn dag kon al helemaal niet meer stuk.

De PS Eye wilde ik al langer kopen, maar dan met het spel EyePet. Maar die wordt dan alleen geleverd met de PS Eye en niet met de standaard. Daarnaast ben je dan ook al snel meer geld kwijt. Dus dit pakket kopen en later een losse versie van EyePet vond ik wat slimmer.

Leuk extraatje is dat de PS Eye via een speciale driver ook als webcam voor de PC te gebruiken is. Nu is de PS Eye daar niet voor bedoeld, maar het werkt echt zeer goed. De beeld verversing en beeld kwaliteit is erg hoog en daarnaast zit er al standaard een microfoon in gebouwd. Mijn oude webcam is in vergelijking hiermee gewoon een prut geval.

Nu zijn er vast wel betere webcams te koop voor € 30,-. Echter kun je die dan weer niet gebruiken op de PlayStation 3. En daar ging het me hoofdzakelijk om. De PC webcam functie is gewoon een erg leuk extraatje.

P.S. de PS Eye is de opvolger van de Eye Toy van de PlayStation 2. Jammer genoeg ondersteund de Eye Toy op dit moment meer games dan de PS Eye. Al hoop ik wel dat dit in de toekomst gaat veranderen. De PlayStation 3 zit gelukkig nog in zijn productlevenscyclus, waar de PlayStation 2 al aardig aan het dood gaan is. Maar gelukkig hebben we de PlayStation 2 en de Eye Toy ook nog. :P

Free Record Shit

Een tijdje terug had ik een paar games besteld in de online shop van FRS. De dag erop kreeg ik vervolgens deze e-mail:

Beste klant,

Onlangs heeft u bij ons een game besteld uit onze uitverkoopactie.
Dit betreft een op=op actie.
Door de enorme populariteit van deze actie is onze voorraad geheel uitgeput en zijn wij helaas genoodzaakt (een gedeelte van) je bestelling te annuleren.
Het bedrag van de annulering wordt zo spoedig mogelijk op uw rekening teruggestort.
Omdat we deze situatie ten zeerste betreuren, ontvangt u hierbij een digitale kortingscoupon ter waarde van 5 euro bij besteding vanaf 25,00 euro op onze website.
Uw bonnummer = xxxxxxxxx
De digitale kortingscoupon vult u in bij stap 2 van het betaalproces en is geldig tot 1 juli 2010.
We bieden onze oprechte excuses aan voor dit ongemak.

Met vriendelijke groet,
Free Record Shop

Nu gaat het vast om een geautomatiseerde e-mail, maar toch. Het lullige is dat ze totaal niet vertellen welke artikelen er worden geannuleerd. Verder vind ik het maar raar dat het überhaupt mogelijk is een artikel te bestellen wat ze niet in de voorraad hebben liggen. Hoe moeilijk kan het zijn om je voorraadadministratie te koppelen aan je verkoopsysteem? Oh, we hebben 1 bestelling… dan moet de voorraad 1 omlaag. Oh, daarmee komt de voorraad op 0 te staan… dan kunnen andere mensen niet meer bestellen.

Het enige plus puntje is dat je dan wel weer een kortingsbon krijgt. Maar daar zit dan meteen ook weer wat luchtjes aan. Zo moet je minimaal voor € 25,- besteden en is het maar geldig tot 1 juli 2010.

Veel later op de dag kreeg ik trouwens wel een tweede e-mail met daarin de melding dat het ging om Dissidia: Final Fantasy (Special Edition). Maar dat hadden ze toch ook wel gelijk kunnen melden lijkt me.

Maar nu komt er helemaal een verhaal aan. op 14/01/2010 heb ik in één van de filialen van FRS wat spellen gekocht met o.a. Harvest Moon Magical Melody voor de Wii. Nu las ik toevallig online dat de game nog wel eens problemen had met opstarten door een fabrieksfout bij het branden. Voor de zekerheid heb ik die game toen maar meteen getest. En wat bleek: Ik had een versie met een schrijffout. Het schijfje wilde namelijk totaal niet opstarten, en ik kreeg al meteen een disk-error.

Logisch dat je zoiets dan gaat omruilen. Dus ik naar een ander filiaal van FRS. Puur omdat ik toevallig in een andere stad was met een filiaal van ze. Kreeg ik te horen dat ze de game niet meer hadden (en later bleek dat de game ook op was bij de filialen in de buurt). En omdat het op=op was had ik alleen de keuze uit een andere game kiezen of een waardebon. Nou, ze hadden niks leuks… dus koos ik voor de waardebon. Vervolgens kreeg ik een waardebon en vroeg de medewerkster of ik ook de bon wilde hebben. In eerste instantie dacht ik dat ze mijn oude bon bedoelde. Zodat ik dus mijn garantie voor de andere games behield. In de haast niet naar de bon gekeken en gewoon in mijn jaszak gedaan. Te laat kwam ik er achter dat het een nieuwe bon was voor de waardebon.

Toen ik er later rustig over nadacht dacht ik: maar ik heb toch 90 dagen garantie? Dus ze konden dat ding toch gewoon bij de fabrikant omwisselen? Wat heb je anders aan garantie? Thuis zag ik zelfs in de webshop dat de game gewoon nog door FRS werd verkocht. Dit was de aanzet om toch even een e-mail te sturen naar de FRS. Dit was hun reactie: 

Beste XXXXXX,

Deze aanbieding was alleen gelding voor onze filialen en niet op de website. Onze excuses voor het ongemak. Wij hopen u hiermee voldoende van dienst te zijn geweest.

Met vriendelijke groet,
Free Record Shop

Opeens worden ze zeer persoonlijk. Want ze noemde me geen klant meer, maar schreven me aan met mijn eigen naam. Daarnaast vind ik dat ze mijn klacht maar wat wegschuiven. Als ik bij de webshop iets bestel, krijg ik wel de optie om het bij een filiaal op te halen. Als op de webshop een aanbieding is, dan gelden die ook in de filialen. Maar als een filiaal een aanbieding heeft, dan trekt de webshop zijn handen er vanaf. Het is potdomme toch het zelfde bedrijf? Ik had gewoon recht op een nieuw exemplaar. Want het was een productiefout. En dan word je als klant zo behandeld.

Het is dat ze zo nu en dan zeer aantrekkelijke aanbiedingen hebben. Want anders dan kocht ik nooit meer bij hen. Aan de andere kant… Op het moment ben ik importeren ook erg gaan waarderen. Dus voorlopig zet ik een krabbeltje in het vakje ongeschikt op het functioneringsformulier van FRS.

Bumper problemen

Nee, ik heb geen problemen met het tegen vrouwenborsten aan botsen, maar ik botste 2 januari dit jaar wel tegen een muurtje op met de auto.

Ik had ook niet met de auto de stad in moeten gaan die dag. Door dat rot weer was het namelijk zo glad en toen waren daar ook nog een kinderkopjes. Je weet wel. Die kleine schedeltjes die ze als tegels gebruikt hebben. Uuuhm… ik bedoel natuurlijk die ouderwetse bolle tegeltjes waarvan tegenwoordig niemand meer snapt waarom de gemeentes ze nog gebruiken.

Hoe dan ook… ik reed niet snel, nog geen 10 km/uur, en ik moest een scherpe bocht naar links nemen. Normaal is er dan niks aan de hand, echter nu wilde de auto niet naar links gaan. Nee, rechtdoor vond de auto fijner. Zo lang als het glijden duurde, want daarna had deze vermoedelijk hoofdpijn. Want de muur stopte wel het glijden… maar zorgde ook meteen voor een kapotte bumper. Nou ja, een kapottere bumper. Want deze was al een beetje kapot… maar daar was met duct-tape nog wel tegen te plakken. Nu was de schade zo groot dat zelfs dat wondermiddel geen zin meer had.

De maandag erop dus maar meteen naar de garage. Tja, dat wordt dus een nieuwe bumper (duh) en die moet dan ook gespoten worden. Ze zouden het meteen bestellen en dan zou het de volgende dag wel binnenkomen. De planning was dus 2 à 3 dagen. Nou, mooi niet dus. Door het weer waren de leveringen problematisch en daarnaast kregen ze ook nog heel veel andere winterschade gevallen binnen.

Afgelopen donderdag werd er gebeld dat de auto klaar was. Dus ben ik het beestje maar gaan ophalen. Financiële schade (afgerond): 1028,- Euro. Dat doet pijn. naast de bumper was namelijk tevens de koplamp kapot en dus aan vernieuwing toe.

Nu mist er alleen nog een klein onderdeeltje aan de bumper. Deze hadden ze namelijk niet op voorraad en was nog niet binnengekomen. Dit onderdeel was echter niet heel erg belangrijk en ik kan dus nu wel weer rijden, maar ik met er nog weel een keer voor langskomen. Wat dan weer wel aardig was, was dat ik een gratis agenda voor 2010 kreeg. Kijk, het zijn de kleine dingen die het doen.

Kerstprijsvraag 2009

De afgelopen week was er op FOK!Games weer een kerstprijsvraag. De afgelopen jaren kon je daarbij vragen beantwoorden en opdrachten verrichtten, om punten te winnen. Die punten kon je dan inzetten op prijzen in een veilingsysteem.

Aan deze prijsvraag heb ik de afgelopen drie jaar meegedaan, en dat was ik dus ook dit jaar weer van plan. Men had op FOK!Games dit jaar echter geen veilingsysteem. Nee, dit jaar kwam er iedere dag twee keer een prijsvraag online met 5 vragen en een logo. Bij de pagina’s met de antwoorden kon je dan een letter vinden en met de eerste letter van het logo vormde die dan een zes-letterig bestaand woord.

Iedere dag werden er dan per prijsvraag prijzenpakketten weggegeven tussen de mensen die het juiste woord gevonden hadden.

Appeltje-eitje dus. En ik heb dan ook zowat elke dag de letters zitten zoeken en de oplossing opgestuurd. En dat heeft me geen windeieren opgeleverd.

Dag 2 heb ik bijvoorbeeld dit pakket gewonnen:
- PSP: Buzz! De slimste van Nederland
- PSP: Monster Hunter Freedom Unite
- Buzz! shirt

En dag 3 won ik daar bovenop ook nog eens dit pakket:
- Wii: Virtua Tennis 2009
- Wii: PDC World Darts Championship 2009
- Virtua Tennis 2009 Sporttas
- Wii Keycord

De kerstprijsvraag was voor mij dus weer een leuk einde van het jaar. Maar velen zaten op FOK!Games alweer te zeuren dat ze het niet eerlijk vonden. Alsof men dat niet deed bij het veilingsysteem. Het is bij mensen ook nooit goed. Nou, ik vond ook dit systeem erg relaxt. Vooral ook omdat het dit jaar veel minder tijd koste (vragen waren makkelijk en de veiling koste ook altijd heel erg veel tijd). Enige nadeel vind ik op dit moment dat de pakketten willekeurig weg gegeven werden. Nu ben ik erg blij met deze twee pakketten, maar er waren ook wel andere pakketten die erg tof waren (en ook bagger pakketten).

Het is nu in ieder geval wachten tot de prijzen worden opgestuurd. Al zal dit vast sneller gaan dan voorgaande jaren. Want toen zat er ook nog de tijd van de veiling tussen. Hoe lang het ook mag duren, ik ben er in ieder geval nu al erg blij mee.

Sneeuw en nieuwjaar

Het is weer een tijdje terug dat ik hier wat postte. Komt gewoon door de drukte hier. Maar goed, zoals op veel plekken in Nederland heeft het hier ook flink gesneeuwd zo voor de kerst. Ik heb daar enkele foto’s van gemaakt (vier om precies te zijn) en deze zijn in onderstaande album te bekijken.



Zoals te zien is lag er een flinke deken van sneeuw. Op eerste Kerstdag was het meeste al wel weer gesmolten, maar de kans is groot dat er binnenkort weer een pak sneeuw ligt. Het is weer eens wat anders natuurlijk. Echter, als je er te doorheen moet dan is het toch wel vervelend.

Dus als het nu weer neervalt dan eindigen we het jaar niet alleen redelijk wit, we beginnen het ook erg wit. En nee, dat was geen cocaïne grap.

Over het nieuwe jaar gesproken, ik wens jullie bij deze allemaal een gelukkig nieuwjaar. Dat het een beter jaar mag worden dan 2009. Dat het financieel mee mag gaan zitten en dat er genoeg liefde op jullie pad mag komen. En dat jullie ook dit jaar mijn blog niet uit het oog verliezen.

Vandaag compleet

Vandaag was het dan zo ver. De familie van deze generatie in compleet. En een mooi stel is het.

Eerst was daar de grote witte bak genaamd Xbox360 die de tv wat opsierde. Een tijd later kwam het kleine witte boxje genaamd Wii erbij en nu… na weer een hele tijd is nu ook de zwarte PS3 toegevoegd.

Natuurlijk de Slim versie met 250 GB harde-schijf. Ik zat er al een tijdje over te denken om ééntje te kopen. Heb zelfs in Duitsland gekeken of ze daar goedkoper waren. Maar dat mocht dus niet zo wezen. Vandaag zag ik echter op de site van Intertoys dat ze de versie met Uncharted 2 voor 325,- Euro verkochten.

En veel goedkoper heb ik hem nog niet gevonden (Ja oké, morgen is er een actie bij Media Markt Groningen en Zwolle. Namelijk deze versie voor 288,- Euro. En ik zou er ook wel voor zijn gegaan, als die actie niet maar 1 uur zou duren en de kans dus groot is dat ik die reis voor niets zou hebben gemaakt). Sterker nog, voor de normale prijs heb ik er nu zelfs een tweede game bij. Met mijn PS3 game die ik vorig jaar in de FOK!Kerstprijsvraag heb gewonnen, maakt dat er al drie.

Maar goed, wat er op de site staat hoefde natuurlijk niet in de winkel te gelden. Dus met de fiets er even heen gereden en omdat er geen prijskaartje stond bij de verpakking, maar even bij de kassa nagevraagd. En ja hoor, ook in de winkel gelde deze actie. Ik had dan ook niet echt lang nodig om te beslissen.

Het installeren van de bak was niet zo moeilijk. Maar voor dat ik een spelletje kon spelen moest ik wel een tijd wachten op de updates. Zowel voor de console zelfs, als wel voor het spel. Dit downloaden en installeren koste zelfs meer tijd dan dat ik er vandaag op heb kunnen spelen. De volgende keer hopelijk meer geluk.

In ieder geval ben ik nu heeeeeeeeel erg blij dat ik deze generatie consoles compleet heb. Al staan ze op dit moment niet bij elkaar. Mijn normale TV staat nu namelijk in de woonkamer (dit omdat dit de grootste tv was die we tegenwoordig in huis hebben), en tja, daar staan dus de Xbox360 en de PS3 nu. Want op een klein scherm is daar niet mee te spelen. In mijn slaapkamer heb ik klein tv’tje. En daar staat dus de Wii. Want die kan daar best mee omgaan. Al is het natuurlijk veel leuker om ook met deze console op een grotere tv te spelen. Maar ik kan nu eenmaal minder vaak beneden in de huiskamer spelen dan op mijn eigen slaapkamer (iets met hele slechte tv programma’s die men in huis wil kijken).

Wat ik nu alleen nog even moet regelen is dat ik het PlayStation Network goed instel. Want dat is me vandaag dus blijkbaar niet gelukt.

Kruidenpastilles

In deze moeilijke tijden van crisis is het natuurlijk altijd fijn als je iets gratis kunt verkrijgen. Dus als je dan een reclame ziet van Try-now waarbij je gratis een pakje Ricola thuis gestuurd krijgt, dan laat je dat als Hollander natuurlijk niet links liggen.

En dus heb ik op die site een pakje besteld en die kwam dus vorige week binnen. Nu is het een proefverpakking, dus die zat niet helemaal vol. Er zaten echter wel 8 pastilles in en om het nog gekker te maken, ook nog een kortingsbon van 50 eurocent. Niet gek toch? Oké, het is niet veel. Maar waarom zou je als weldenkend wezen die kleine dingetjes je neus voorbij laten gaan? Want wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.