Vandaag bracht Lionhead studios het spel Fable II in epidodes naar xbox live. Het spel is natuurlijk al langere tijd beschikbaar in de winkels op DVD, maar nu dus ook in 5 delen te downloaden. Nu heb ik niks met episode-games, echter had Lionhead met Fable II wel een leuk dingetje.
Het eerste deel kon namelijk vanaf vandaag gratis gedownload worden. En als echte Nederlander kon ik dat niet links laten liggen. Nu ben ik niet van plan om de volgende episodes te downloaden, maar ik ben wel van plan het spel ooit te kopen. En dan vooral de editie waarbij de add-ons meegeleverd worden (als we deze tenminste in Europa ook krijgen). Dit kan echter nog wel even duren.
Maar waarom heb ik dan deze eerste episode gedownload? Nou, zodat ik alvast een start kan maken met het begin. Want het leuke is, is dat de achievements en dergelijke gewoon onthouden worden. En dat leek me wel erg tof. Leuk achievements halen enzo. Nou, dat viel dus wel een beetje tegen. Ja, je kunt ze inderdaad wel halen. Maar ze worden dus niet zichtbaar gemaakt totdat je de tweede episode hebt gekocht (of dat je de DVD versie gebruikt). Dat viel dus wel erg tegen.
Toch vind ik het wel een leuke manier van een game promoten. Je kunt zo toch gratis het begin van een spel spelen, zoals deze in het origineel ook zit. En als je het origineel dan toch koopt hoef je niet van voren af aan te beginnen. Goeie actie dus van Lionhead.
De download was trouwens ongeveer 1,7 GB. Dus het duurde wel even voor deze binnen was. Ik moest zelfs eerst nog wat zooi van de HD gooien anders paste het er niet meer op. Toen alles binnen was kon ik wel meteen aan de slag, zonder al te lange laadtijden en begon mijn jeugdige leventje als toekomstige held. En veel verder dan dat jeugdige leventje komt deze eerste episode volgens mij niet. Al is dat dus nog even afwachten voor mij aangezien ik nog lang niet alles ervan gespeeld heb (Nou ja, eigenlijk wel. Maar dat was op een Xbox360 van iemand anders).
dinsdag, september 29, 2009
maandag, september 21, 2009
Nieuwe Poll
Middels deze blogpost wil ik jullie wijzen op de nieuwe poll. Deze heb ik al een tijdje terug geplaatst, maar daar verder niks over gezegd en dat werd nu wel eens hoog tijd. :P
Deze poll is geplaatst na aanleiding van het volgende bericht dat op site van de telegraaf stond. En wel hier.
Dus de vraag van mij is of vrouwen echt zo zijn. Kunnen de vrouwelijke lezers dit beamen? En lopen de mannelijke lezers er wel eens tegen aan? Maak uw keuze en vertel gerust in een reactie hoe of wat. ;)
Deze poll is geplaatst na aanleiding van het volgende bericht dat op site van de telegraaf stond. En wel hier.
Vrouwen seksen uit verveling
HOUSTON - Uit verveling, om de lieve vrede te bewaren of om van hoofdpijn af te komen. Vrouwen hebben om de meest uiteenlopende redenen seks...
Dat concluderen de twee Amerikaanse wetenschappers van het boek 'Why Women Have Sex'. De onderzoekers, van de Universiteit van Texas, deden onderzoek naar de redenen van duizend vrouwen om van bil te gaan. Daarbij kwamen de gekste antwoorden naar boven. Zo zei een vrouw seks te hebben met haar man zodat deze het vuilnis zet.
Lieve vrede
De onderzoekers interviewden 1000 vrouwen. Maar liefst 84 procent van de geïnterviewden gaf toe seks te hebben uit verveling of om de lieve vrede te bewaren. Een vrouw antwoordde: "Ik heb seks om maar iets te doen te hebben. Bovendien is het makkelijker dan ruzie maken."
Aantrekkelijk
De onderzoekers concludeerden ook dat de meeste mannen de meeste vrouwen seksueel aantrekkelijk vinden. "Andersom voelen de meeste vrouwen zich juist niet aangetrokken tot de meeste mannen", aldus schrijvers Meston en Buss.
Dus de vraag van mij is of vrouwen echt zo zijn. Kunnen de vrouwelijke lezers dit beamen? En lopen de mannelijke lezers er wel eens tegen aan? Maak uw keuze en vertel gerust in een reactie hoe of wat. ;)
donderdag, september 17, 2009
Een muzikale intermezzo
Ik heb het op het moment behoorlijk druk, maar wilde toch een blogpost maken. Dus bij deze een muzikale intermezzo voor jullie.
De afgelopen tijd ben ik namelijk weer wat leuke cd tegen het lijf gelopen, welke ik met jullie wil delen. Alvast veel luister plezier toegewenst.
Allereerst Robert Plant & Alison Krauss met het album Raising Sand. Robert Plant kennen sommige van jullie misschien wel als de zanger van Led Zeppelin. Alison Krauss is denk ik bij de meeste van jullie niet zo bekent. Al zullen sommigen haar misschien kennen van haar werk voor de soundtrack voor de film Brother where art thou!. Op dit gezamenlijke album komt Rock en Bluegrass bij elkaar op een wel erg smakelijke manier.
Gone gone gone
Polly came home
Killing the Blues
Through the morning
Als tweede Don Ross & Andy McKee. Twee fingerstyle gitaristen, die los van elkaar al zeer goed waren, maar nu ook met zijn tweeën een album hebben gemaakt. Namelijk The Thing That Came From Somewhere. Heerlijk dat geluid van twee akoestische gitaren, waarop ook nog een zalig wordt gespeeld.
Hier wat live registraties, album klinkt iets beter.
Dolphins
Ebon coast
Tight trite night
Als derde Seasick Steve. Een beetje apart mannetje voornamelijk blues speelt, maar ook folk, boogie en country. Tot nog toe heb ik hem vooral op oude “brakke” instrumenten zien spelen. Die vaak ook nog flink onderhanden zijn genomen. Maar daardoor weet hij wel een bepaalde klank te produceren die tezamen met zijn stem gewoon een super mix maken.
Dog house boogie
Save me
Walking man
Last po'man
En dan als vierde en tevens laatste in deze muzikale intermezzo: The Lost Fingers met hun album Lost in the 80s. Waarin deze gypsy jazz groep nummers uit de jaren 80 doen herleven. En tja, persoonlijk ben ik niet zo van die oude pop-muziek, maar het gypsy jazz stijltje kan ik wel waarderen.
Billie Jean
Part-time lover
Tainted love
Fresh
De afgelopen tijd ben ik namelijk weer wat leuke cd tegen het lijf gelopen, welke ik met jullie wil delen. Alvast veel luister plezier toegewenst.
Allereerst Robert Plant & Alison Krauss met het album Raising Sand. Robert Plant kennen sommige van jullie misschien wel als de zanger van Led Zeppelin. Alison Krauss is denk ik bij de meeste van jullie niet zo bekent. Al zullen sommigen haar misschien kennen van haar werk voor de soundtrack voor de film Brother where art thou!. Op dit gezamenlijke album komt Rock en Bluegrass bij elkaar op een wel erg smakelijke manier.
Gone gone gone
Polly came home
Killing the Blues
Through the morning
Als tweede Don Ross & Andy McKee. Twee fingerstyle gitaristen, die los van elkaar al zeer goed waren, maar nu ook met zijn tweeën een album hebben gemaakt. Namelijk The Thing That Came From Somewhere. Heerlijk dat geluid van twee akoestische gitaren, waarop ook nog een zalig wordt gespeeld.
Hier wat live registraties, album klinkt iets beter.
Dolphins
Ebon coast
Tight trite night
Als derde Seasick Steve. Een beetje apart mannetje voornamelijk blues speelt, maar ook folk, boogie en country. Tot nog toe heb ik hem vooral op oude “brakke” instrumenten zien spelen. Die vaak ook nog flink onderhanden zijn genomen. Maar daardoor weet hij wel een bepaalde klank te produceren die tezamen met zijn stem gewoon een super mix maken.
Dog house boogie
Save me
Walking man
Last po'man
En dan als vierde en tevens laatste in deze muzikale intermezzo: The Lost Fingers met hun album Lost in the 80s. Waarin deze gypsy jazz groep nummers uit de jaren 80 doen herleven. En tja, persoonlijk ben ik niet zo van die oude pop-muziek, maar het gypsy jazz stijltje kan ik wel waarderen.
Billie Jean
Part-time lover
Tainted love
Fresh
donderdag, september 03, 2009
Windows Live Writer
Bezoekers die deze blog al langer volgen hebben misschien wat nieuwe opmaak dingetjes opgemerkt in mijn vorige blogpost.
Zo staat het plaatje anders dan anders en bevat deze een schaduw. Ook de tekststijl is een klein beetje anders.
Dit komt allemaal omdat ik sinds gisteren Windows Live Writer op mijn computer heb staan. De vorige post was even een test om te kijken of het programma mij bevalt. En eerlijk gezegd doet dat het wel. Voornamelijk omdat het opmaken van mijn posts veel makkelijker gaat. Al zitten er op dit moment 1 ding in dat me niet zo bevalt, maar dat weegt niet op tegen de voordelen die ik al tegen ben gekomen. Bijvoorbeeld het invoegen van plaatjes is een stuk makkelijker geworden op deze manier.
Ik zal dit programma dus voortaan gebruiken (tot ik wellicht wat beters tegenkom), waardoor mijn posts er hopelijk nog gelikter uit gaan zien. Het is maar even dat jullie het weten. :P
Zo staat het plaatje anders dan anders en bevat deze een schaduw. Ook de tekststijl is een klein beetje anders.
Dit komt allemaal omdat ik sinds gisteren Windows Live Writer op mijn computer heb staan. De vorige post was even een test om te kijken of het programma mij bevalt. En eerlijk gezegd doet dat het wel. Voornamelijk omdat het opmaken van mijn posts veel makkelijker gaat. Al zitten er op dit moment 1 ding in dat me niet zo bevalt, maar dat weegt niet op tegen de voordelen die ik al tegen ben gekomen. Bijvoorbeeld het invoegen van plaatjes is een stuk makkelijker geworden op deze manier.
Ik zal dit programma dus voortaan gebruiken (tot ik wellicht wat beters tegenkom), waardoor mijn posts er hopelijk nog gelikter uit gaan zien. Het is maar even dat jullie het weten. :P
Bonsai 2
Zo zijn er heel wat blaadjes bij gekomen. Is de stam tot aan het gedeelte dat dood is gegaan, hard geworden. En heb ik het dode gedeelte er maar afgesnoeid.
Het begint dus steeds meer iets te lijken. :D De hoofdstam groeit nu dus super. Maar de zijvertakking aan de onderkant groeit ook behoorlijk. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik het ga reduceren tot alleen de hoofdstam, of dat ik die vertakking ook tot zijn recht laat komen.
Wat vinden jullie? Moet ik die vertakking snoeien of behouden? Laat het even weten in een reactie. :)
dinsdag, augustus 25, 2009
Onwetendheid
Vanmorgen kwam mijn moeder met een knipseltje uit het kerkblaadje. Geschreven door de dominee. Waar ik mij verschrikkelijk over verbaasde was dat deze persoon blijkbaar zelf totaal niet weet wat er in haar werkomgeving gebeurt.
Ik zal niet het gehele stuk hier zetten en bepaalde gedeeltes censureren.
Vanaf het stuk Mede daarom gaat het stuk tekst helemaal de fout in. En hiermee laat die dominee toch echt zien dat deze de personen in haar pastorie niet goed kent. Het stuk gaat namelijk over mijn vader. En zelfs de trouwe lezers van deze blog weten dat deze man niet helemaal fris was.
Ze brengt het namelijk alsof het zo zielig is dat de man niet meer mensen op zijn begrafenis had. Nou, dat heeft die man zelf zo gewild. Wij als familie werden bijvoorbeeld al geweerd op zijn begrafenis. Daarnaast mocht niemand het van hem weten. En de mensen die ons kennen, zouden niet eens naar zijn begrafenis toe zijn gegaan omdat ze weten wat voor man het was.
Dat van dat laatste jaren teruggetrokken leven klopt ook geen snars van. Hij was inderdaad niet veel in het dorp. Want tja, hij zat liever in het westen van het land... of nog liever in China. Waar hij allemaal vriendinnetjes had, waar hij dingen mee deed welke ik totaal niet wil weten.
Het was daarnaast ook niet zijn huis. Het huis staat namelijk op de naam van mijn moeder. Het rare in dit land is alleen dat, ook al staat het op je naam, dat wanneer je getrouwd was en het niet goed op papier hebt staan, dat bij een scheiding het huis door de ander nog een halfjaar gebruikt mag worden. Zodat deze de kans heeft om een nieuwe woning te zoeken of de ander er uit te kopen. En hij woonde er dan wel, maar betaalde totaal geen cent aan de kosten. Zo'n lekker figuur was het.
We wensen allen die in hem een naaste missen veel kracht en sterkte toe.? Nou, ik hoop dat er niemand is die hem zal missen. Al vermoed ik dat sommige mensen dit wel doen. De familie betreurd het echter niet. En volgens mij geeft dat al duidelijk aan dat de man dit missen niet waard is. Want familie is toch datgene wat het belangrijkste is in het leven. De mensen waar je juist op moet kunnen bouwen.
Daarnaast had mijn vader familie en kennissen. Maar die interesseerde mijn vader geen moer. Daarom wilde hij ook besloten begraven worden met niemand om zich heen. En waarom hij begraven wilde worden? Ik heb echt geen idee. De man geloofde niet eens. Vandaar dat hij ook niet bij de kerk aangesloten was. Ik verbaas me dan ook hoe het mogelijk is dat deze een begraafplaats daar kreeg. Want die plaats had hij meen ik al 20 jaar geleden ofzo opgekocht. Nou, in die tijd tot aan nu is hij niet bekeerd tot het geloof.
Nee, volgens mij moet je in dit land een hufter zijn. Want dan krijg je alles voor elkaar. En schrijven ze over jou ook nog eens een zielig stukje. Wat ik ook belachelijk vind is dat deze dominee niet eens even de familie heeft aangeschreven om te vragen over het hoe en waarom. Al was het maar om van te voren even te melden dat er een stukje geplaatst werd. Dan hadden we er tenminste nog voor de plaatsing onze mening over kunnen geven, en was het vermoedelijk niet eens geplaatst. Nu kwam dit dus wel even hard aan. Blijkbaar gaan de levende niet meer voor de doden. Jammer, zeer jammer.
Ik zal niet het gehele stuk hier zetten en bepaalde gedeeltes censureren.
Uit de Pastorie
De afgelopen weken waren er weer verschrillende redenen om aan [straatnaam] of elders de vlag uit te hangen. Bij een van die gelegenheden kwam het toevallig zo uit dat onze gasten uit [land] (een achteroom en achternicht) net die dag aankwamen. Een hartelijk onthaal in het voor hen nog onbekende [plaatsnaam]!
Het is een van de gewoontes hier die iedereen die bij ons op bezoek komt aangenaam verrast. De hele straat die meevlagt als er een bijzondere gebeurtenis is, zoals een geboorte, een huwelijk (zoals aan de [straatnaam] op twee opeenvolgende dagen) of welke andere reden dan ook, het is niet alleen een vrolijk gezicht, het is ook een teken van grote betrokkenheid.
Mede daarom is het zo naar dat velen pas de begrafenis van [naam persoon] vernamen dat hij overleden was. Hoewel [naam persoon] niet bij de kerk aangesloten was, was hij wel een mededorpeling. Hij leefde de laatste jaren nogal teruggetrokken, zodat niet eens iedereen aan de [straatnaam] wist dat hij tot enkele weken voor zijn overlijden in zijn huis verbleef. Na een periode in het ziekenhuis en in de [verzorgingshuis] overleed hij op 1 juni en werd nog dezelfde week in besloten kring begraven bij de [kerknaam]. We wensen allen die in hem een naaste missen veel kracht en sterkte toe.
Er zijn in ons dorp meer mensen die geen grote kennissen-en of familiekring om zich heen hebben.
...
Vanaf het stuk Mede daarom gaat het stuk tekst helemaal de fout in. En hiermee laat die dominee toch echt zien dat deze de personen in haar pastorie niet goed kent. Het stuk gaat namelijk over mijn vader. En zelfs de trouwe lezers van deze blog weten dat deze man niet helemaal fris was.
Ze brengt het namelijk alsof het zo zielig is dat de man niet meer mensen op zijn begrafenis had. Nou, dat heeft die man zelf zo gewild. Wij als familie werden bijvoorbeeld al geweerd op zijn begrafenis. Daarnaast mocht niemand het van hem weten. En de mensen die ons kennen, zouden niet eens naar zijn begrafenis toe zijn gegaan omdat ze weten wat voor man het was.
Dat van dat laatste jaren teruggetrokken leven klopt ook geen snars van. Hij was inderdaad niet veel in het dorp. Want tja, hij zat liever in het westen van het land... of nog liever in China. Waar hij allemaal vriendinnetjes had, waar hij dingen mee deed welke ik totaal niet wil weten.
Het was daarnaast ook niet zijn huis. Het huis staat namelijk op de naam van mijn moeder. Het rare in dit land is alleen dat, ook al staat het op je naam, dat wanneer je getrouwd was en het niet goed op papier hebt staan, dat bij een scheiding het huis door de ander nog een halfjaar gebruikt mag worden. Zodat deze de kans heeft om een nieuwe woning te zoeken of de ander er uit te kopen. En hij woonde er dan wel, maar betaalde totaal geen cent aan de kosten. Zo'n lekker figuur was het.
We wensen allen die in hem een naaste missen veel kracht en sterkte toe.? Nou, ik hoop dat er niemand is die hem zal missen. Al vermoed ik dat sommige mensen dit wel doen. De familie betreurd het echter niet. En volgens mij geeft dat al duidelijk aan dat de man dit missen niet waard is. Want familie is toch datgene wat het belangrijkste is in het leven. De mensen waar je juist op moet kunnen bouwen.
Daarnaast had mijn vader familie en kennissen. Maar die interesseerde mijn vader geen moer. Daarom wilde hij ook besloten begraven worden met niemand om zich heen. En waarom hij begraven wilde worden? Ik heb echt geen idee. De man geloofde niet eens. Vandaar dat hij ook niet bij de kerk aangesloten was. Ik verbaas me dan ook hoe het mogelijk is dat deze een begraafplaats daar kreeg. Want die plaats had hij meen ik al 20 jaar geleden ofzo opgekocht. Nou, in die tijd tot aan nu is hij niet bekeerd tot het geloof.
Nee, volgens mij moet je in dit land een hufter zijn. Want dan krijg je alles voor elkaar. En schrijven ze over jou ook nog eens een zielig stukje. Wat ik ook belachelijk vind is dat deze dominee niet eens even de familie heeft aangeschreven om te vragen over het hoe en waarom. Al was het maar om van te voren even te melden dat er een stukje geplaatst werd. Dan hadden we er tenminste nog voor de plaatsing onze mening over kunnen geven, en was het vermoedelijk niet eens geplaatst. Nu kwam dit dus wel even hard aan. Blijkbaar gaan de levende niet meer voor de doden. Jammer, zeer jammer.
maandag, augustus 17, 2009
Stormnacht
Wat doe je als je in Chicago woont en een tovenaar bent? Je begint dan natuurlijk een eigen praktijk waarbij je jezelf als consultant aanbiedt op het gebied van magische zaken en je laat je naam in de Gouden Gids zetten. Althans dat is wat Harry Blackstone Copperfield Dresden doet in Jim Butchers Stormnacht: Een zaak uit de Dresden dossiers.
Dresden
Harry Dresden is een tovenaar en niet zomaar eentje. Nee, eentje met een geschiedenis. Om in zijn levensonderhoud te voorzien is hij een eigen consultancybureau begonnen. Een eenmanszaak die niet bepaald storm loopt. Toch doet hij zo nu en dan een klus voor de politie en ook particulieren komen af en toe over de vloer. De laatste tijd gaan de zaken echter niet geweldig en Harry is dan ook blij als zowel een particulier als de politie bij hem aankloppen met werk. Want de huur en dergelijke moeten toch betaald worden. En elk beetje helpt.
Van de particulier krijgt Dresden de opdracht om een persoon te vinden. De politiezaak is echter een stuk heftiger. Namelijk een dubbele moord. Een gruwelijke dubbele moord. Zo erg dat Harry in het begin niet eens weet hoe deze kon plaatsvinden. Om het nog erger te maken denken enkele figuren uit zijn verleden dat hij het gedaan heeft. Het wordt dus voor Harry een race om als eerste de waarheid boven tafel te krijgen.
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.
Dresden
Harry Dresden is een tovenaar en niet zomaar eentje. Nee, eentje met een geschiedenis. Om in zijn levensonderhoud te voorzien is hij een eigen consultancybureau begonnen. Een eenmanszaak die niet bepaald storm loopt. Toch doet hij zo nu en dan een klus voor de politie en ook particulieren komen af en toe over de vloer. De laatste tijd gaan de zaken echter niet geweldig en Harry is dan ook blij als zowel een particulier als de politie bij hem aankloppen met werk. Want de huur en dergelijke moeten toch betaald worden. En elk beetje helpt.
Van de particulier krijgt Dresden de opdracht om een persoon te vinden. De politiezaak is echter een stuk heftiger. Namelijk een dubbele moord. Een gruwelijke dubbele moord. Zo erg dat Harry in het begin niet eens weet hoe deze kon plaatsvinden. Om het nog erger te maken denken enkele figuren uit zijn verleden dat hij het gedaan heeft. Het wordt dus voor Harry een race om als eerste de waarheid boven tafel te krijgen.
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.
Spöka
Ikea is zo'n winkel waar ik liever niet te vaak naar binnen loop. Want ze hebben wel leuke spullen als je weinig geld hebt, maar het blijven toch van die spullen zonder karakter. En dan hebben de meeste mensen (want tja, de meeste hebben amper geld) het ook wel in huis. Dus dan heb je niks eigens. Daarnaast is de kwaliteit vaak ook niet al te denderend. Wat wil je ook, met van dat multiplex zooi.
Toch is het een verrekte handige zaak als je toch voor tijdelijk iets nodig hebt. En ja, sommige producten zijn op zich wel goed. Mijn bureau bijvoorbeeld is wel een mooi geval. Al krast het blad wel heel erg. Ook de broodjes worst zijn niet verkeerd bij de Ikea.
Vorige week wilde mijn moeder weer eens de Ikea in. Want ze zocht wat dingetjes. Dus wij naar de Ikea. Nu had ik al veel eerder iets gezien, wat me heel erg leuk leek. Namelijk een kindernachtlampje genaamd Spöka. Nu mag je me kinderachtig vinden, maar ze zijn gewoon zo vrolijk en de kwaliteit ervan is ook verrassend goed. Mijn probleem was in eerste instantie alleen dat Ikea het maar een maximaal aantal branduren geeft. Er zitten namelijk LED lampjes in en officieel vindt Ikea dat je de Spöka's niet kunt open maken om deze te vervangen. Het zelfde geld ook voor de oplaadbare batterij. Jaja, je kunt hem opladen en zonder aan het aan de stroom te laten zitten gebruiken.
Na wat onderzoek op internet kwam ik er achter dat de Spöka best gewild is, en dat er best wat volwassen mensen zijn die het aanpassen. Sommigen zetten er andere lampjes in, anderen gaan iets verder en zorgen ervoor dat de Spöka zijn kleuren kan veranderen en weer anderen zorgen er voor dat ze de Spöka kunnen aansturen met hun computer.
Ik ben zelf niet zo handig om van alles aan te passen, gok ik. Dus ik hoop dat mijn Spöka het voorlopig gewoon goed blijft doen. Tegen de tijd dat deze stuk gaat is de technologie misschien zo veel verder, dat ik wel een gokje durf te wagen. Tot die tijd vind ik het gewoon een super product. Als ik nu 's nachts wakker wordt en even mijn bed uit moet, dan hoef ik niet de scherpe lamp aan te zetten. Maar kan ik gewoon op de bovenkant van de Spöka drukken en mijn omgeving wordt zwakjes verlicht. Zo word ik niet verblind en kan ik toch mijn weg vinden. Ideaal zou ik zeggen.
Toch is het een verrekte handige zaak als je toch voor tijdelijk iets nodig hebt. En ja, sommige producten zijn op zich wel goed. Mijn bureau bijvoorbeeld is wel een mooi geval. Al krast het blad wel heel erg. Ook de broodjes worst zijn niet verkeerd bij de Ikea.
Vorige week wilde mijn moeder weer eens de Ikea in. Want ze zocht wat dingetjes. Dus wij naar de Ikea. Nu had ik al veel eerder iets gezien, wat me heel erg leuk leek. Namelijk een kindernachtlampje genaamd Spöka. Nu mag je me kinderachtig vinden, maar ze zijn gewoon zo vrolijk en de kwaliteit ervan is ook verrassend goed. Mijn probleem was in eerste instantie alleen dat Ikea het maar een maximaal aantal branduren geeft. Er zitten namelijk LED lampjes in en officieel vindt Ikea dat je de Spöka's niet kunt open maken om deze te vervangen. Het zelfde geld ook voor de oplaadbare batterij. Jaja, je kunt hem opladen en zonder aan het aan de stroom te laten zitten gebruiken.
Na wat onderzoek op internet kwam ik er achter dat de Spöka best gewild is, en dat er best wat volwassen mensen zijn die het aanpassen. Sommigen zetten er andere lampjes in, anderen gaan iets verder en zorgen ervoor dat de Spöka zijn kleuren kan veranderen en weer anderen zorgen er voor dat ze de Spöka kunnen aansturen met hun computer.
Ik ben zelf niet zo handig om van alles aan te passen, gok ik. Dus ik hoop dat mijn Spöka het voorlopig gewoon goed blijft doen. Tegen de tijd dat deze stuk gaat is de technologie misschien zo veel verder, dat ik wel een gokje durf te wagen. Tot die tijd vind ik het gewoon een super product. Als ik nu 's nachts wakker wordt en even mijn bed uit moet, dan hoef ik niet de scherpe lamp aan te zetten. Maar kan ik gewoon op de bovenkant van de Spöka drukken en mijn omgeving wordt zwakjes verlicht. Zo word ik niet verblind en kan ik toch mijn weg vinden. Ideaal zou ik zeggen.
zaterdag, augustus 15, 2009
In de wacht
Gisteren wisten ze op mijn werk te vertellen dat ik in ieder geval volgende week niet op de planning stond... En dat de vakantie periode voorbij is en de vaste werknemers er weer zijn... Dus dat de kans groot is dat ik voorlopig niet hoef te werken. Al bestaat er ook een kans dat ik binnenkort al weer wat kan werken. Oftewel ik sta in de wacht. Krijg je met een nul-uren contract.
Daarnaast hadden ze ook nog een positief iets. Ze gaan proberen mijn contract te verlengen. Want daar ging iemand anders over. Dus dat zou betekenen dat ik dan tot begin januari in ieder geval opgeroepen kan worden. En rond december is het er altijd drukker. Dus is de kans groot dat ik dan weer wat uren kan maken.
In de afgelopen maanden heb ik in ieder geval mijn studie bij elkaar verdient. Dus hoef ik me daar niet zo'n zorgen over te maken. Verder kan ik er, denk ik, ook wel enkele maanden mijn ziektekosten verzekering mee betalen. Mocht ik dan in december ook nog wat uren kunnen maken dan zou dat helemaal in orde komen. Wie weet hou ik dan ook nog wel wat over om wat leuke dingen er mee te doen.
Voorlopig heb ik dus weer wat meer tijd voor mezelf... Nou ja, de studie kost natuurlijk ook flink wat tijd. :P
Daarnaast hadden ze ook nog een positief iets. Ze gaan proberen mijn contract te verlengen. Want daar ging iemand anders over. Dus dat zou betekenen dat ik dan tot begin januari in ieder geval opgeroepen kan worden. En rond december is het er altijd drukker. Dus is de kans groot dat ik dan weer wat uren kan maken.
In de afgelopen maanden heb ik in ieder geval mijn studie bij elkaar verdient. Dus hoef ik me daar niet zo'n zorgen over te maken. Verder kan ik er, denk ik, ook wel enkele maanden mijn ziektekosten verzekering mee betalen. Mocht ik dan in december ook nog wat uren kunnen maken dan zou dat helemaal in orde komen. Wie weet hou ik dan ook nog wel wat over om wat leuke dingen er mee te doen.
Voorlopig heb ik dus weer wat meer tijd voor mezelf... Nou ja, de studie kost natuurlijk ook flink wat tijd. :P
donderdag, augustus 06, 2009
Wolfmaan
Met de titel Wolfmaan verwijst Tisa Pescar wederom naar een maanfase. Ditmaal die van januari. De titel doet tevens vermoeden dat het weer over weerwolven zal gaan, maar is dit wel het geval?
Cat
Het verhaal van Wolfmaan speelt zich af tien jaar na de gebeurtenissen van Jachtmaan. We komen weer in aanraking met de vijf karakters uit het eerste deel. Maire, Pascal, Eris, Cat en Radu. Echter volgen we dit keer niet Maire, maar voornamelijk Cat. Een erfheks die het mystieke gevoel in dit deel verhoogt door middel van de rituelen die zij uitvoert.
De afgelopen tien jaar leven de mensen uit het eerste deel redelijk normaal, op één klein dingetje na. Toch veranderen hun levens wanneer elke avond een andere foto op hun adres wordt afgeleverd. Foto’s die te maken hebben met dat ene kleine dingetje wat hun leven niet normaal maakte. Maar van wie komen deze foto’s? En wat moet de groep doen om hier vanaf te komen?
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.
Cat
Het verhaal van Wolfmaan speelt zich af tien jaar na de gebeurtenissen van Jachtmaan. We komen weer in aanraking met de vijf karakters uit het eerste deel. Maire, Pascal, Eris, Cat en Radu. Echter volgen we dit keer niet Maire, maar voornamelijk Cat. Een erfheks die het mystieke gevoel in dit deel verhoogt door middel van de rituelen die zij uitvoert.
De afgelopen tien jaar leven de mensen uit het eerste deel redelijk normaal, op één klein dingetje na. Toch veranderen hun levens wanneer elke avond een andere foto op hun adres wordt afgeleverd. Foto’s die te maken hebben met dat ene kleine dingetje wat hun leven niet normaal maakte. Maar van wie komen deze foto’s? En wat moet de groep doen om hier vanaf te komen?
.....
De rest van de recensie valt te lezen op Aeon.
zondag, augustus 02, 2009
Jachtmaan
Jachtmaan. De volle maan die valt rond het jaarfeest Samhain, ook wel Hallowe'en genoemd. Een tijd die staat voor transformatie. Tevens de titel van het debuut van Tisa Pescar. Een 395 pagina’s tellend boek dat geplaatst kan worden in de genres literaire triller en horror.
Frankrijk
Het verhaal uit Jachtmaan speelt zich af in een uitgestrekt bos in Frankrijk. Want daar woont de broer van Maire, Pascal. Een kunstenaar die daar samen met drie huisgenoten in een afgelegen huis woont. En niet zonder reden, zo blijkt.
Maire is in het verleden gescheiden van haar broer Pascal. Dit omdat haar ouders naar Australië emigreerden en haar nog te jong vonden om bij jaar broer te blijven. Welke wel oud genoeg was om op zichzelf te passen en dus achterbleef. Na jaren keert ze terug naar haar broer. Die heeft in de tussentijd echter iets meegemaakt waardoor haar verblijf bij haar Pascal en zijn huisgenoten anders verloopt dan ze van te voren kon bedenken.
.....
De rest van de recensie kan gelezen worden op Aeon.
Frankrijk
Het verhaal uit Jachtmaan speelt zich af in een uitgestrekt bos in Frankrijk. Want daar woont de broer van Maire, Pascal. Een kunstenaar die daar samen met drie huisgenoten in een afgelegen huis woont. En niet zonder reden, zo blijkt.
Maire is in het verleden gescheiden van haar broer Pascal. Dit omdat haar ouders naar Australië emigreerden en haar nog te jong vonden om bij jaar broer te blijven. Welke wel oud genoeg was om op zichzelf te passen en dus achterbleef. Na jaren keert ze terug naar haar broer. Die heeft in de tussentijd echter iets meegemaakt waardoor haar verblijf bij haar Pascal en zijn huisgenoten anders verloopt dan ze van te voren kon bedenken.
.....
De rest van de recensie kan gelezen worden op Aeon.
donderdag, juli 30, 2009
Terug in de tijd?
Al weken krijg je reclame over je heen van Heineken, aangaande hun actie met een USB in de vorm van een cassettebandje. Nu leek me dit dus een erg leuk dingetje (het bier is niet echt te zuipen, maar dat even terzijde). Want thuis hebben we een radiosetje die ook USB ondersteund. Dus dan zou ik mooi wat muziek erop kunnen zetten en mijn eigen keuze muziek kunnen luisteren. En dan is die cassette-vorm toch een leuk extraatje. Al was ik dus eigenlijk helemaal niet van plan iets te kopen, maar ik dacht... laat ik toch maar een klein dingetje kopen van mijn zuurverdiende geld. Want alleen maar werken en niks kopen, daar is ook niets aan.
Maar al loopt die reclame al weken, in de supermarkten kon ik het maar niet vinden. Dus gisteren maar eens gegoogled of dat geval al weer uitverkocht was. En toen las ik dus dat er al mensen waren die hem gekocht hadden. Na mijn werk ben ik dus maar meteen naar de dichtstbijzijnde supermarkt gefietst, maar weer een nee. Toen maar naar een iets verder afgelegen supermarkt gereden. Daar zat ook een drankenhal bij. Ben daar toen maar gelijk als eerste in gewandeld en even na gevraagd of ze het hadden of dat het alweer over was. Ja, ze hadden ze al wel... dus die dame ging even kijken of ze er nog stonden... maar nee hoor, daar lagen ze niet meer. Iets wat ik zelf ook al gezien had. Ze ging dus even kijken of er nog in het magazijn wat lag. En ja hoor, daar lag er nog precies één.
Die was dus meteen voor mij. :P Goed, ze hadden verschillende soorten en ik tref het natuurlijk weer dat de laatste de minste leuke is. Al is de kleur wel lekker duidelijk zichtbaar, namelijk fel oranje. Omdat het thema dus Hollandse Nieuwe was van deze versie. Op het thema na een geinig dingetje. Kleiner dan ik had verwacht en toch mooi 2 GB geheugen (al is dat tegenwoordig niet zo heel veel, maar genoeg voor waar ik het voor wilde gebruiken).
Ik heb er net dus wat muziek op gegooid en ga dat binnenkort eens uitproberen. Mocht het niet werken dan scheelt het in ieder geval bijna 2 GB aan ruimte op mijn computer.
Maar al loopt die reclame al weken, in de supermarkten kon ik het maar niet vinden. Dus gisteren maar eens gegoogled of dat geval al weer uitverkocht was. En toen las ik dus dat er al mensen waren die hem gekocht hadden. Na mijn werk ben ik dus maar meteen naar de dichtstbijzijnde supermarkt gefietst, maar weer een nee. Toen maar naar een iets verder afgelegen supermarkt gereden. Daar zat ook een drankenhal bij. Ben daar toen maar gelijk als eerste in gewandeld en even na gevraagd of ze het hadden of dat het alweer over was. Ja, ze hadden ze al wel... dus die dame ging even kijken of ze er nog stonden... maar nee hoor, daar lagen ze niet meer. Iets wat ik zelf ook al gezien had. Ze ging dus even kijken of er nog in het magazijn wat lag. En ja hoor, daar lag er nog precies één.
Die was dus meteen voor mij. :P Goed, ze hadden verschillende soorten en ik tref het natuurlijk weer dat de laatste de minste leuke is. Al is de kleur wel lekker duidelijk zichtbaar, namelijk fel oranje. Omdat het thema dus Hollandse Nieuwe was van deze versie. Op het thema na een geinig dingetje. Kleiner dan ik had verwacht en toch mooi 2 GB geheugen (al is dat tegenwoordig niet zo heel veel, maar genoeg voor waar ik het voor wilde gebruiken).
Ik heb er net dus wat muziek op gegooid en ga dat binnenkort eens uitproberen. Mocht het niet werken dan scheelt het in ieder geval bijna 2 GB aan ruimte op mijn computer.
zondag, juli 26, 2009
Bonsai
Al jaren zit ik er over te denken om een bonsai groot te brengen. Nou ja, groot. Zo'n boom moet eigenlijk een boompje blijven. Dat is het hele idee achter een bonsai. Toch is dat er nooit van gekomen. Voornamelijk omdat dergelijke boompjes behoorlijk prijzig zijn.
Begin dit jaar was dat gevoel weer sterk aanwezig, en pak-em-beet twee maanden geleden vonden we in onze tuin een eikeltje met daaraan al een wortel, een stam en wat blaadjes. Kijk, dat is toch een mooi begin. Dus die heb ik even vanuit de grond in een potje gepoot. Beetje potgrond erbij en een schuitje water en de rest moest het boompje eerst zelf maar opknappen.
En dat leek dus even niet helemaal goed te gaan. De blaadjes verschrompelde en wat overbleef was een zielig stammetje. Die gelukkig wel flexibel bleef, dus maar hopen dat het goed kwam. Want een eik is een sterke boom en als bonsai zeer geliefd daarvoor. Want ze kunnen redelijk veel aan. Dus grotere kans dat je het als boompje lang in leven kunt houden.
Hij stond in ieder geval lekker buiten in de zon en kreeg af en toe een buitje over zich heen. Maar het stammetje bleef kaal. Tot een week of twee geleden. Toen kwam er opeens weer een blaadje aan. En daarna nog één, en nog één. Wat er op dit moment dus al zeven zijn geworden. Alleen de top blijft tot nog toe een beetje kaal. Maar goed, er zit dus nog steeds leven in.
Zoals je kunt zien is het op dit moment nog niet zoveel. Maar dat hoeft van mij ook niet. Dit is voor mij ook een heel-veel-jaren plan. En toch veel leuker dan zo'n geval van een kweker. Nu kan ik ook zelf bepalen hoe ik hem ongeveer zal laten groeien. Al ben ik daar nu dus nog niet zo mee bezig.
Hij staat dus buiten. Maar ik zet hem, denk ik, iets voor dat de winter begint binnen. En dan richting zomer weer buiten. Niet dat ik bang ben dat hij door vorst dood zal gaan (het is toch een eik). Maar meer omdat ik in de winter zelf niet zo naar buiten wil gaan en hem toch wil blijven verzorgen.
Eigenlijk is het wel frappant. Dat in het jaar dat de ene eikel overlijd, dat ik dan ook in dat jaar een bonsai begin op te groeien, wat eerst een eikeltje was. Dood en leven, in de tijd zo dicht bij elkaar. En al zegt men dat de dood rust biedt, dat boompje biedt dat ook. Ik denk wel dat ik van dat boompje erg ga genieten en als deze bevalt... Wie weet... Misschien probeer ik dan ook wel eens van een andere boomsoort een bonsai te maken.
Begin dit jaar was dat gevoel weer sterk aanwezig, en pak-em-beet twee maanden geleden vonden we in onze tuin een eikeltje met daaraan al een wortel, een stam en wat blaadjes. Kijk, dat is toch een mooi begin. Dus die heb ik even vanuit de grond in een potje gepoot. Beetje potgrond erbij en een schuitje water en de rest moest het boompje eerst zelf maar opknappen.
En dat leek dus even niet helemaal goed te gaan. De blaadjes verschrompelde en wat overbleef was een zielig stammetje. Die gelukkig wel flexibel bleef, dus maar hopen dat het goed kwam. Want een eik is een sterke boom en als bonsai zeer geliefd daarvoor. Want ze kunnen redelijk veel aan. Dus grotere kans dat je het als boompje lang in leven kunt houden.
Hij stond in ieder geval lekker buiten in de zon en kreeg af en toe een buitje over zich heen. Maar het stammetje bleef kaal. Tot een week of twee geleden. Toen kwam er opeens weer een blaadje aan. En daarna nog één, en nog één. Wat er op dit moment dus al zeven zijn geworden. Alleen de top blijft tot nog toe een beetje kaal. Maar goed, er zit dus nog steeds leven in.
Zoals je kunt zien is het op dit moment nog niet zoveel. Maar dat hoeft van mij ook niet. Dit is voor mij ook een heel-veel-jaren plan. En toch veel leuker dan zo'n geval van een kweker. Nu kan ik ook zelf bepalen hoe ik hem ongeveer zal laten groeien. Al ben ik daar nu dus nog niet zo mee bezig.
Hij staat dus buiten. Maar ik zet hem, denk ik, iets voor dat de winter begint binnen. En dan richting zomer weer buiten. Niet dat ik bang ben dat hij door vorst dood zal gaan (het is toch een eik). Maar meer omdat ik in de winter zelf niet zo naar buiten wil gaan en hem toch wil blijven verzorgen.
Eigenlijk is het wel frappant. Dat in het jaar dat de ene eikel overlijd, dat ik dan ook in dat jaar een bonsai begin op te groeien, wat eerst een eikeltje was. Dood en leven, in de tijd zo dicht bij elkaar. En al zegt men dat de dood rust biedt, dat boompje biedt dat ook. Ik denk wel dat ik van dat boompje erg ga genieten en als deze bevalt... Wie weet... Misschien probeer ik dan ook wel eens van een andere boomsoort een bonsai te maken.
vrijdag, juni 26, 2009
De Meester
Als een artiest iets anders oppakt dan we van hem gewend zijn, hoor je vaak: schoenmaker, blijf bij je leest. Om aan te geven dat die persoon zich beter kan bezig houden met dat waar deze verstand van heeft. Guillermo del Toro is van origine een filmregisseur, dus die verwacht je niet zo snel als auteur op een boek staan. Toch staat deze naam boven aan het boek De Meester, welke hij gezamenlijk met Chuck Hogan schreef. Had Del Toro zich beter op het film vlak kunnen houden?
Visie
Als je De Meester leest, krijg je al snel door dat Del Toro iemand is met een visie. Iemand die niet denkt in woorden, maar in beelden. Beelden die door elkaar heen zweven en zodoende de verschillende verhaallijnen in elkaar doen weven. In het begin wordt je dan ook overladen met karakters en informatie. Alsof Del Toro eerder bezig is met alles op film dan op papier te zetten. Hierdoor voelt het verhaal in eerste instantie erg kil en doods aan. Het gevoel mist. Deze stijl viel mij destijds ook op bij de serie Jurassic Park van Michael Crichton. Een auteur wiens boeken vaak zijn verfilmd.
.....
De rest van de recensie kan gelezen worden op Aeon.
Visie
Als je De Meester leest, krijg je al snel door dat Del Toro iemand is met een visie. Iemand die niet denkt in woorden, maar in beelden. Beelden die door elkaar heen zweven en zodoende de verschillende verhaallijnen in elkaar doen weven. In het begin wordt je dan ook overladen met karakters en informatie. Alsof Del Toro eerder bezig is met alles op film dan op papier te zetten. Hierdoor voelt het verhaal in eerste instantie erg kil en doods aan. Het gevoel mist. Deze stijl viel mij destijds ook op bij de serie Jurassic Park van Michael Crichton. Een auteur wiens boeken vaak zijn verfilmd.
.....
De rest van de recensie kan gelezen worden op Aeon.
zondag, juni 21, 2009
Anime en Manga
Via Aeon werd ik gewezen op een site waar je kunt bijhouden welke Anime je kijkt en gekeken hebt en welke Manga je leest en gelezen hebt.
Nu heb ik daar ook maar een profiel aangemaakt en al is het nog niet veel, ik ga toch kijken of ik dit wat kan bijhouden. De verschillende lijstjes zijn nu hier te vinden:
Anime
Manga
Voor als nog gok ik dat de Manga lijst over de tijd flink wat langer zal zijn dan de Anime lijst. Maar goed, het kan in de toekomst wel totaal anders blijken te zijn.
Tevens heb ik beide links toegevoegd aan het links gedeelte van deze blog.
Nu heb ik daar ook maar een profiel aangemaakt en al is het nog niet veel, ik ga toch kijken of ik dit wat kan bijhouden. De verschillende lijstjes zijn nu hier te vinden:
Anime
Manga
Voor als nog gok ik dat de Manga lijst over de tijd flink wat langer zal zijn dan de Anime lijst. Maar goed, het kan in de toekomst wel totaal anders blijken te zijn.
Tevens heb ik beide links toegevoegd aan het links gedeelte van deze blog.
zaterdag, juni 20, 2009
Aeon prijsvraag: De meester
De meeste zullen wel weten dat ik admin ben op www.planet-aeon.nl. En daar hebben we nu voor het eerste een prijsvraag. En een erg gave prijsvraag. En dit wil ik natuurlijk graag promoten, dus doe ik dat ook even hier.
Het boek is echt super geweldig. Dus doe vooral mee aan deze prijsvraag. Want het is echt de moeite waard.
Voor de prijsvraag zelf kun je het beste even kijken op Aeon, en wel hier.
Kruip je graag onder je bed met een goed horrorboek? Huiver je van spanning en ontroering bij Guillermo del Toro's film Pan's Labyrinth? Dat treft, want op Aeon geven we drie exemplaren van de nieuwste Del Toro-vertelling weg: het macabere boek De Meester van Uitgeverij De Vliegende Hollander. Dit nieuwe verhaal over vampiers die de mensheid bedreigen, schreef de Mexicaanse meester van het sinistere sprookje samen met de talentvolle thrillerschrijver Chuck Hogan.
Het boek is echt super geweldig. Dus doe vooral mee aan deze prijsvraag. Want het is echt de moeite waard.
Voor de prijsvraag zelf kun je het beste even kijken op Aeon, en wel hier.
woensdag, juni 17, 2009
Ik fiets, ik wandel en ik...
Breng de post bij u langs. Ja ja, vanaf gisteren ben ik vakantie hulp bij een postbedrijf. Ik heb nu een nul-uren contract tot en met augustus. Het is dan ook een vakantiebaan. Maar tja, ik ben er wel blij mee... want ik ben al een jaar aan het zoeken naar werk. En ik verdien er dan wel niet veel mee... maar het is in ieder geval iets.
Voorlopig ging het erg goed. Heb vandaag al een groot deel in mijn ééntje bezorgd. Morgen mag ik het bezorg-gebied, wat ze me hebben geleerd, helemaal alleen doen. In totaal ben ik dan zo'n drie uur onder de pannen. Wat ze verder nog van plan met me zijn weet ik nog niet. Dat zal de tijd vast wel leren. Voorlopig ben ik in ieder geval blij dat ik wat werk heb en je leert zo ook wat nieuwe mensen kennen.
Dus, mocht ik de komende tijd 's middags niet meer online zijn... dan komt dat dus hierdoor. ;)
Voorlopig ging het erg goed. Heb vandaag al een groot deel in mijn ééntje bezorgd. Morgen mag ik het bezorg-gebied, wat ze me hebben geleerd, helemaal alleen doen. In totaal ben ik dan zo'n drie uur onder de pannen. Wat ze verder nog van plan met me zijn weet ik nog niet. Dat zal de tijd vast wel leren. Voorlopig ben ik in ieder geval blij dat ik wat werk heb en je leert zo ook wat nieuwe mensen kennen.
Dus, mocht ik de komende tijd 's middags niet meer online zijn... dan komt dat dus hierdoor. ;)
dinsdag, juni 09, 2009
Voltooid Verleden Staart
Een week geleden kreeg ik, via via, te horen dat mijn vaders is overleden. De afgelopen maanden lag hij in het ziekenhuis, in eerste instantie omdat hij het in zijn rug had en later bleek dat er kanker in zijn lichaam zat. Ik heb hem in die tijd meerdere keren opgezocht en zag hem steeds meer achteruit gaan. Ze wisten namelijk niet precies welke vorm van kanker hij had. Uiteindelijk vermoeden ze longkanker en daar was niks meer aan te doen.
Maar goed, bij het slecht nieuwsgesprek wilde hij dat ik er bij was. En toen is er ook afgesproken met de arts dat ik eerste contact persoon zou zijn. Ik stond dus even met mijn oren te klepperen toen een kennis opbelde met de mededeling: Gecondoleerd. Ik ben toen dus met spoed naar het ziekenhuis gegaan. Daar bleek dat hij van de long-afdeling naar het verzorgingsgedeelte was verhuisd. Nu bleek men tevens op de long-afdeling mij niet als eerste contactpersoon te hebben veranderd. Dus ze hadden bij de verhuizing een ander gebeld. En deze hadden ze bij de intake bij het verzorgingsgedeelte ook zo opgetekend.
Nu is dat op zich allemaal nog niet zo raar, maar... die contact persoon mocht mij blijkbaar van mijn vader niet bellen toen deze overleed. Het is dat ik het via via te horen kreeg... anders had ik er pas in het ziekenhuis achter gekomen. Maar goed, die eerste contact persoon is ook nog eens de begrafenisverzorger. En toen ik even kwaad bij hem langs ging kreeg ik ook nog even doodleuk de mededeling dat ik niet welkom was op de begrafenis. Welke dus afgelopen vrijdag was.
Tevens kwam ik er achter dat hij in de laatste week zijn notaris gesproken had. Dus daar zal ook wel het één en ander zijn gewijzigd. Maar voor we dat weten zijn we denk ik weken later. De laatste steen die hij in de vijver heeft gegooid en waarvan de rimpeling na zijn dood nog wel even zal door rimpelen. Maar er zal wel een eind aankomen. En dan is het staartje voltooid verleden tijd.
Ik heb in ieder geval een tijdje terug, voor zijn dood, dit gedichtje geschreven. Het is niet echt mooi ofzo... maar dat was hij, achteraf bezien of eigenlijk vooraf bezien al, ook niet waard.
Maar goed, bij het slecht nieuwsgesprek wilde hij dat ik er bij was. En toen is er ook afgesproken met de arts dat ik eerste contact persoon zou zijn. Ik stond dus even met mijn oren te klepperen toen een kennis opbelde met de mededeling: Gecondoleerd. Ik ben toen dus met spoed naar het ziekenhuis gegaan. Daar bleek dat hij van de long-afdeling naar het verzorgingsgedeelte was verhuisd. Nu bleek men tevens op de long-afdeling mij niet als eerste contactpersoon te hebben veranderd. Dus ze hadden bij de verhuizing een ander gebeld. En deze hadden ze bij de intake bij het verzorgingsgedeelte ook zo opgetekend.
Nu is dat op zich allemaal nog niet zo raar, maar... die contact persoon mocht mij blijkbaar van mijn vader niet bellen toen deze overleed. Het is dat ik het via via te horen kreeg... anders had ik er pas in het ziekenhuis achter gekomen. Maar goed, die eerste contact persoon is ook nog eens de begrafenisverzorger. En toen ik even kwaad bij hem langs ging kreeg ik ook nog even doodleuk de mededeling dat ik niet welkom was op de begrafenis. Welke dus afgelopen vrijdag was.
Tevens kwam ik er achter dat hij in de laatste week zijn notaris gesproken had. Dus daar zal ook wel het één en ander zijn gewijzigd. Maar voor we dat weten zijn we denk ik weken later. De laatste steen die hij in de vijver heeft gegooid en waarvan de rimpeling na zijn dood nog wel even zal door rimpelen. Maar er zal wel een eind aankomen. En dan is het staartje voltooid verleden tijd.
Ik heb in ieder geval een tijdje terug, voor zijn dood, dit gedichtje geschreven. Het is niet echt mooi ofzo... maar dat was hij, achteraf bezien of eigenlijk vooraf bezien al, ook niet waard.
Is het een plicht?
Ooit droomde ik de dromen
Waarin hij langs kon komen
De Engel des doods
Ik voelde dan de pijnen
Van ondragelijk lijden
Zo genadeloos
Het ergste wat kan gebeuren
Kan het hart niet opfleuren
Maar knijpt het samen
Over de tijd bekoelde
De liefde die ik voelde
Jouw daden spraken
Want zou jij een traan laten?
Na leugens en krompraten
Als je dat al kon
Nu is het einde in zicht
En denk ik: "is het een plicht?"
Om nu te huilen
zondag, mei 31, 2009
Nieuwe poll: E3
Omdat het alweer een tijdje terug is dat ik de Poll vernieuwd heb en de E3 2009 deze week van start gaat, dacht ik: "Laat ik eens een E3 poll maken."
Op het moment zijn er drie grote videogame console/handheld bouwers en wel Sony, Nintendo en Microsoft. En de vraag is wie van deze drie zal met de interessantste dingen aan komen?
Komt Sony met een nieuwe PSP, de PSPgo?
Zal Nintendo een nieuwe Mario of Zelda onthullen?
Of komt Microsoft met nieuwe online mogelijkheden van XboxLive?
Wat denken jullie?
Op het moment zijn er drie grote videogame console/handheld bouwers en wel Sony, Nintendo en Microsoft. En de vraag is wie van deze drie zal met de interessantste dingen aan komen?
Komt Sony met een nieuwe PSP, de PSPgo?
Zal Nintendo een nieuwe Mario of Zelda onthullen?
Of komt Microsoft met nieuwe online mogelijkheden van XboxLive?
Wat denken jullie?
donderdag, mei 28, 2009
Boetedoening
Zo meteen ga ik even naar de uni. Want ik heb een boete op mijn geleende boeken gekregen bij de bibliotheek. Dat is opzich niet verwonderlijk. Had ik ze maar eerder moeten verlengen. Maar toch. Voor 1 euro moet ik speciaal naar de uni rijden, omdat het niet digitaal betaald kan worden. Nee, ik moet speciaal die ene euro aan de balie betalen. Joehoe, ik woon niet bepaald in de buurt van de uni en ik kom er niet wekelijks omdat ik thuis werk. En de rit is toch een stuk duurder dan één euro. Achtergebleven lui daar.
Gelukkig had ik een tijdje terug een aardige dame aan de lijn, die mijn leendatum wat naar voren heeft geschoven (wat ze eigenlijk niet mocht). Zodat ik het ritje zelf kon plannen en niet nog een boete er overheen krijg. Dus vandaag ga ik daar maar even heen om te betalen en dan gelijk even Groningen in. Lang niet meer geweest, dus ben benieuwd wat er veranderd is.
Gelukkig had ik een tijdje terug een aardige dame aan de lijn, die mijn leendatum wat naar voren heeft geschoven (wat ze eigenlijk niet mocht). Zodat ik het ritje zelf kon plannen en niet nog een boete er overheen krijg. Dus vandaag ga ik daar maar even heen om te betalen en dan gelijk even Groningen in. Lang niet meer geweest, dus ben benieuwd wat er veranderd is.
Abonneren op:
Posts (Atom)