Hard disk frust

Goed, ik ben op het moment redelijk gefrustreerd. Hoe komt dat? Nou, er is iets mis met mijn externe harde schijf. Zat ik vanmorgen nog lekker muziek er vanaf te luisteren, begint deze opeens te stotteren en te herhalen. Ik dus alles uitzetten en weer aan zetten. Blijkt dat de partities niet meer leesbaar zijn. De harde schijf wordt dus wel herkend, maar ik kan er dus niks mee op dit moment. Systeemherstel hielp niet. Drivers opnieuw installeren hielp niet. En ook op een andere computer werd de harde schijf niet herkend.

Op het moment heb ik PC Inspector File Recovery geïnstalleerd en onderzoekt deze nu de eerste partitie naar bestanden en hopelijk komt daar dus wat uit. Zo niet dan ben ik dus bijna 155 GB aan bestanden kwijt. Dat vooruitzicht maakt me niet blij, aangezien daar ook bestanden op stonden die ik niet kwijt wil en waarvan ik geen kopie heb. Al is het grootste gedeelte MP3'tjes die ik wel weer terug kan krijgen op één of andere manier. Maar het gaat net om dat kleine beetje dat ik niet terug kan krijgen.

Bah, dat heb ik weer.

Note to self: Volgende keer sneller wegbranden.

Tour de France?

De Tour de France is flut en komt als maar in het nieuws. Doping hier, doping daar. Beginnend in Engeland en ze fietsen vast ooit ook nog wel eens naar de maan. Nou van mij mogen ze. Domme gasten. Beetje als een stel schapen achter elkaar fietsen, bergje op, bergje af. Voetbal is dom, maar de Tour de France is nog veel dommer.

Konijnen daarentegen zijn lief, leuk, schattig en daar hoor je dus weinig van. Tenminste als het gaat om een bepaald soort konijnen. Het soort uit Raving Rabbits. En met deel 2 opkomst gaan de konijnen zich weer aardig te buiten. Zoals te zien is in het volgende filmpje. En dat alles zonder drugs (tenminste, dat mag ik hopen). Nog één laatste woord voor jullie mogen kijken: AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRRG.

Hersenkronkels

Al een lange tijd loop ik met een filosofisch vraagstuk in mijn hoofd waar ik niet uit kom en waar volgens mij vele mensen in de geschiedenis over gestruikeld zijn. Het is niet de eerste keer dat dit vraagstuk in mij opkomt, maar op dit punt in mijn leven is de kwestie stukken ingewikkelder geworden. Het bestaat ook eigenlijk niet uit één onderwerp, maar is een samenvloeiing van meerdere aspecten des levens. De kern bestaat in ieder geval uit de begrippen vriendschap, liefde en eenzaamheid.

Om met het eerste begrip te beginnen, vriendschap, eerst een stukje uit het nummer Vriendschap van Het Goede Doel:

Een keer trek je de conclusie
Vriendschap is een illusie
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

Het is een stukje tekst dat bij mij vaak door mijn hoofd schiet. Vooral op momenten waarop ik vriendschappen opnieuw bekijk. Dus op momenten dat ik niet meer zo zeker ben of een vriendschap nog wel een vriendschap is. Maar wat is vriendschap nu eigenlijk?

In mijn jeugd heb ik al snel een definitie aan het begrip vriendschap gehangen die veel zwaarder weegt dan de definitie die vele anderen eraan hangen. Ik noem iemand dus niet snel een vriend(in). En mocht ik je ooit een vriend(in) noemen, ga er dan niet direct van uit dat je dat stempel behoud. Want je kunt al snel weer terug vallen in de term ”een kennis”. De meeste mensen die ik ken, noem ik dan ook eerder een kennis dan een vriend(in).

In het verleden noemde ik pas iemand een vriend(in) als ik deze al een lange tijd kende en zeer graag mocht en ik het gevoel kreeg dat dit wederzijds was. Tevens dat deze persoon mij dingen in vertrouwen durfde te zeggen en ik naar hem/haar toe dingen in vertrouwen durfde te vertellen en ook kon vertellen.

In vele opzichten is dat nog steeds de definitie die ik eraan koppel. Al ben ik op sommige momenten er wat soepeler of juist wat strakker in. Soepeler wanneer het met de ander al snel klikt of juist strakker als dat niet het geval is. Het soepeler ermee omgaan is vooral voortgekomen uit het feit dat mensen tegen mij riepen dat het moeilijk was een vriendschap met mij op te bouwen, omdat ik een soort muur opwierp. Ik riep dan ook altijd: “Als je echt vriendschap met mij wilt dan weet je wel door die muur heen te komen.” Iets dat niet iedereen kan waarderen.

Tegenwoordig is er echter naast deze definitie nog wat extra’s bij gekomen, namelijk liefde. Door een niet nader te beschrijven ervaring is er bij mij een blik opengetrokken van gevoelens. Gevoelens (het houden van) die, wanneer het goed gaat, een goed gevoel geven. Echter heeft dit dus ook een keerzijde, namelijk wanneer het niet goed gaat, oftewel slecht. Met goed gaan bedoel ik de momenten dat ik het gevoel heb dat vrienden echt vrienden zijn. Dit omdat ik veel contact met ze heb en over alles met ze kan praten of van alles van hen te horen krijg. Met slecht bedoel ik dus de momenten waarop ik de vriendschap onder de loep neem, omdat men niet of nauwelijks nog met mij praat.

Goed, de logica verteld me dan dat die personen het druk hebben. Dit door werk of nieuwe relaties. Toch krijg ik er een rot gevoel door, omdat ik de persoon dan mis. Een gevoel dat voortvloeit uit het houden van. En dit gemis zorgt dan weer deels voor het derde begrip, eenzaamheid.

Ook al praat ik met heel veel mensen, toch voel ik me de laatste tijd zeer eenzaam. Iets dat bij een enkeling niet ongezien voorbij gaat. Dit gevoel van eenzaam zijn is langzaam gegroeid. Voornamelijk doordat ik de liefde nog steeds niet heb gevonden en om me heen heel veel anderen dat wel zie vinden. Als het vreemden zijn is dat nog niet eens zo heel erg, maar als het om vrienden gaat is dat toch heel anders. Vooral als het gaat om vrienden waarvan ik ben gaan houden. Zo had ik laatst een heel leuke dag, totdat ik een oud-klasgenoot en tevens “een (ex)-vriend” (die ook nooit een vriendin kon vinden) zag die hand in hand liep met een vriendin en heel liefelijk naar elkaar keken. Goed, dat hij iemand had gevonden maakte me wel blij, echter de dame in kwestie leek qua uiterlijk op mijn, in een eerder geschreven blogpost, soort van “ex”. Het eerste dat in mijn hoofd schoot was dus dat hij wel zijn *vul naam van soort van “ex” in* had gevonden. Dit zorgde er weer voor dat ik mij verschrikkelijk alleen voelde.

Dit is echter niet de enige keer. Ik krijg te vaak in gesprekken of in berichten te horen hoe het staat met relaties van “vrienden”. En hoe blij ik ook voor ze ben, het brengt mij steeds in een soort van zwart gat. Omdat het me er steeds op wijst dat ik eigenlijk maar alleen ben. Goed, ik heb dan wel vrienden, maar die zijn er ook alleen maar als ze echt totaal niks te doen hebben of iets kwijt moeten. Iets wat dus vaak niet meer het geval is als ze een liefdesrelatie beginnen. Het lijkt dan plots of ik (en waarschijnlijk ook anderen) niet meer bestaan. Het doet dan ook pijn omdat ik toch van ze houd, en het dus een gemis vind dat ik ze niet tot nauwelijks meer spreek.

Vandaar ook dat ik al een tijdje in mijn MSN-nickname het volgende heb bijgevoegd:

"Wer einsam ist, der hat es gut, weil keiner da, der ihm was tut"

Een stukje tekst dat afkomstig is uit Der Einsame van Wilhelm Busch. Hier het gehele stuk:

Wer einsam ist, der hat es gut,
Weil keiner da, der ihm was tut.
Ihn stört in seinem Lustrevier
Kein Tier, kein Mensch und kein Klavier,
Und niemand gibt ihm weise Lehren,
Die gut gemeint und bös zu hören.
Der Welt entronnen, geht er still
In Filzpantoffeln, wann er will.
Sogar im Schlafrock wandelt er
Bequem den ganzen Tag umher.
Er kennt kein weibliches Verbot,
Drum raucht und dampft er wie ein Schlot.
Geschützt vor fremden Späherblicken,
Kann er sich selbst die Hose flicken.
Liebt er Musik, so darf er flöten,
Um angenehm die Zeit zu töten,
Und laut und kräftig darf er prusten,
Und ohne Rücksicht darf er husten,
Und allgemach vergißt man seiner.
Nur allerhöchstens fragt mal einer:
Was, lebt er noch? Ei, Schwerenot,
Ich dachte längst, er wäre tot.
Kurz, abgesehn vom Steuerzahlen,
Läßt sich das Glück nicht schöner malen.
Worauf denn auch der Satz beruht:
Wer einsam ist, der hat es gut.

Het geheel zorgt er in ieder geval voor dat ik de definitie van vriendschap weer heel erg onder de loep neem. Want wat is vriendschap nu eigenlijk? Moet ik iemand als vriend blijven beschouwen na een korte periode van “vriendschap”? En hoe ga je dan met die mensen om als ze na een tijdje weer eens een gesprek aangaan? Moet je wel gaan houden van vrienden of moet je het als iets zakelijks zien? Is vriendschap altijd maar tijdelijk of bestaat er zoiets als levenslange vriendschap en hoe herken je zo’n vriendschap dan? Wanneer moet je jezelf zien als niet eenzaam? Is dat wanneer je voor je gevoel enkele vrienden hebt? Of moet die vriendschap dan ook een bepaald vriendschapsniveau hebben? En zo zijn er nog veel meer vragen die door mijn hoofd jagen. Ik zal er wel nooit uit komen, maar omdat ik de laatste tijd nergens anders over na kan denken kan ik misschien een heel eind komen. Al denk ik eerder dat ik in een visuele cirkel zal blijven zitten waar geen mens uit kan komen.

Nu hoor ik enkele mensen al denken: “Je moet er niet over nadenken” maar die kennen mij dan misschien ook wel goed genoeg om te weten dat ik zo niet ben. Het leeft op dit moment in mijn leven. Het is iets dat bij mij hoort en iets wat ik gewoon niet wil veranderen. Al kom ik er waarschijnlijk nooit uit, het houd me wel bezig (ten goede en ten kwade).

Aeon banner

De trouwe bezoekers is het misschien al opgevallen, zo niet dan bij deze. :P

Sinds kort heb ik rechtsboven een schuine banner staan die naar Aeon verwijst. Een Fantasy/SF/Horror site, met nieuws, columns, artikelen en een zeer gezellig achterliggend forum waar ik tevens Admin van ben.

Er stond al een link in het linksgedeelte links, echter wilde ik deze site iets meer naar voren brengen op mijn blog. En hoop dit dus te bereiken doormiddel van de banner. Dus, ben je nog niet lid en wel helemaal in de Fantasy/SF/Horror, wordt dan eens een keer lid en doe gezellig mee. :)

Hersenklusjes

Het is alweer een tijdje geleden dat ik Meer Brain Training heb gekocht (ja, ik ontken niet dat mijn hersentjes best wat training kunnen gebruiken ;)). Maar voor dat ik er wat over wilde schrijven, wilde ik het eerst een tijdje spelen. Dit omdat de verschillende onderdelen vrijgespeeld moeten worden. Ook al heb ik de non-game nu al bijna een maand, toch ben ik er nog niet helemaal over uit of ik dit een waardige opvolger van het eerste deel, Brain Training vind. Aan de ene kant zijn de trainingen vernieuwend ten aanzien van het eerste deel.


Echter het beoordelingssysteem is in deze versie, voor mijn gevoel, slechter uitgewerkt. Zo is er een training waarbij je muziekstukken moet spelen aan de hand van notenschrift en op de "maat" die wordt aangegeven. Bij de eerste moeilijkheidsgraad (of gemakkelijkheidsgraad) hoef je alleen de juiste noten aan te tikken, je hoeft het dus niet op het juiste moment te doen, en je krijgt al een eindscore van 95. Na een tijdje speel je echter een hogere moeilijkheidsgraad (die keer echt moeilijk) vrij. Hierbij zie je niet meer de benaming van de noten en speelt de maat wel verder. De score die je hierbij behaald komt in dezelfde grafiek te staan als de gemakkelijke versie. Hierdoor daalde mijn grafiek in één keer van 95 naar 6 :(. Ze hadden dat best zo kunnen programmeren dat dat in verschillende grafieken wordt weergegeven. Oké, dit probleem zat ook al in het eerste deel. Ook het woorden herkennen uit enkele cirkelende cijfers is belachelijk. Je moet het gevonden woord, letter voor letter ingeven en dit kost enkele seconden. Tevens moet je het woord natuurlijk eerst herkennen, wat dus ook tijd kost. Echter de straftijd die je krijgt als je een woord overslaat is 20 seconde. Oftewel mijn hoogst behaalde score is een score die ik behaald heb door heel veel woorden over te slaan. Ben benieuwd hoe vaak ik dat moet oefenen wil ik een hogere score behalen zonder een woord over te slaan.

Het verschil in moeilijkheid tussen de verschillende trainingen is ook veel groter dan in het eerste deel. Wisselgeld is bijvoorbeeld een erg gemakkelijke training. Rekentekens plaatsen is ook een eitje. Daarentegen is het klok kijken in deze versie verrekte moeilijk. Je begint makkelijk, maar wanneer ze de klokken gaan draaien en spiegelen :S.

De Sudoku's zijn ook weer van de partij :D. Een erg leuke toevoeging, net als bij het eerste deel. Het Sudoku systeem zat in het eerste deel al goed in elkaar en veel hebben ze daaraan niet veranderd in deel twee. Al is de hoeveelheid van de verschillende moeilijkheidsniveau's niet meer gelijk. Er zijn nu minder makkelijke en moeilijke puzzels en meer gemiddelde puzzels. Tevens kreeg ik het gevoel dat de gekozen puzzels lukraak gekozen zijn en veel minder uitgebalanceerd zijn in vergelijking met de Sudoku's in deel één.

Deze non-game van Nintendo ziet er grafisch hetzelfde uit als deel één en de trainingen zijn vernieuwend, maar het geheel is nog steeds niet helemaal goed uitgewerkt. Hopelijk doen ze dit in een mogelijk derde deel beter.

Karretjes

Goed, ik had laatst ongeveer belooft dat ik wat foto's zou posten aangaande het dorspfeest. Dus bij deze enkele foto's van de versierde wagens.

Om te beginnen natuurlijk de kar van de Drumband en Lyrakorps. We willen graag nieuwe leden erbij krijgen dus vandaar de poppen met vraagtekens.


Oké, de volgende foto is niet echt gelukt. Zoals het met wel meer het geval zal zijn. Ik heb echter de foto's niet zelf genomen, dus mij valt niets te verwijten :P. Op deze foto valt de kar te zien aangaande The Addams Family. Een erg mooie kar. Jammer dat deze er niet goed opstaat dus.


Hier een trekker als paard met een koets erachter. Niet heel erg origineel maar wel kunstig gemaakt op zich.


Een kar met als thema de gevangenis. Leuk hoor zo'n kooitje.


En natuurlijk is dat gevangenisje snel vol. Ik bedoel, wat wil je ook met Lucky Luke erbij. Sneller dan zijn eigen schaduw. Leuk ook dat de boeven dus buiten de gevangenis in geel/zwart lopen en in de gevangenis wit/zwart :P. Rattaplan pak ze.


Naar mijn weten was er dit jaar geen zigeunerwagen, echter wel een p.i.m.p. bak. En damn, wat een olielucht kwam daar vanaf zeg. Stoer toch zo'n rookmachine onder de wagen. Lekker rappen weet je, maar zwart waren ze dan weer niet.


Ook het lugubere van mensen kwam dit jaar weer boven. Bijvoorbeeld in de vorm van de wagen hieronder. Een smakelijk hoofdgerecht. De koppen zijn denk ik toch wel te zien ;). Dus puzzel de clou maar zelf even uit.


Tot dus ver de foto's van het dorpsfeest. Zo heb ik die belofte ook weer waar gemaakt ;).

Nachtelijke sms'jes

Goed, door het dorpsfeest kon ik niet naar een meeting van Aeon. Wat ik dus heel erg jammer vond, maar goed, andere verplichtingen. Rond half 2 's nachts (zo net dus) ben ik dus gemobt door wat Aeon leden die er dus wel naar toe zijn gegaan. Gelukkig voor hen dat ik nog niet sliep. Al kennen sommige mij goed genoeg om te weten dat ik niet zo heel vroeg mijn bedje in duik. Hieronder even de sms'jes die ik zoal ontvangen heb. De namen heb ik er even uitgehaald en wat kleine aanpassingen qua spelling (die sms-taal toch ook).

Hoi Ys, er is niet veel aan zonder jou

Ik ken deze persoon dus nog niet IRL en op Aeon heeft deze beste kerel ook nog niet veel gepost. Het is dat ik zijn huidige vriendin graag mag :P.

Hey Ys! We missen je! X

Van de eerder genoemde vriendin. En ahhhhh wat lief een kusje.

Hoi Ys, waar blijf je? We wachten nog steeds op onze mystery guest :P Serieus: ze missen je!

Dat mystery guest is dus een inside joke aangaande de vorige meer. Waar ik dus toevallig toch op de stoep stond. Nou ja, toevallig. Het was bij de gastvrouw bekend :P. Wat toevallig die vorige genoemde vriendin was.

We missen je! Kom's naar Rotterdam! Groetjes, ***

Tuurlijk, Rotterdam... dat is ook direct om de hoek voor mij. Sorry, maar nee. Niet dit keer in ieder geval. Volgende keer beter.

Hey Ys, we missen je gr ***

Goh, en nog één die me mist.

Zeg Ys, waar blijf je nou? Gr ***

En nog één.

Hej Ys... Ze missen je en het is heel raar zonder jou. kus *** en ***

Maar blijkbaar zijn er dus twee dames die mij daar niet misten :P, maar die het wel raar vonden zo zonder mij. Hoe die combinatie zo kon bestaan weet ik tot op heden nog niet. Want reactie op de teruggezonden sms heb ik nog niet ontvangen. Maar hè, van twee dames een kus krijgen maakt natuurlijk wel wat goed :P.

Ik moet zeggen dat het wel grappig en leuk was. Daarnaast gok ik dat mijn mobiele nummer dus bij wat meer mensen plots bekend is. Toch ben ik ook meteen wat nummers rijker :P.

Dorpsfeest

Vandaag begint het dorpsfeest bij mij in het dorp. Iets waar ik eigenlijk totaal geen zin in heb. Al die kereltjes die dan plots zich helemaal vol zuipen over 4 dagen en die herrie de hele tijd. Het is dat ik moet drummen maar anders had ik dit weekeinde liever ergens anders gezeten. Op de Aeon meet bijvoorbeeld. Maar goed, dat gaat dus niet door. De versierde wagen van de drumband en lyrakorps is in ieder geval af als het goed is. Dus dat word hobbelen geblazen, maar dat is altijd beter dan de hele tijd te moeten lopen.

Gisteren werd mij ook om 11 uur 's avonds nog even gevraagd of ik de lantaarn voor de deur even wilde aansluiten op de netspanning. Oftewel het was al pikkedonker en dan eerst nog opzoek naar een verlengkabel. Geen fijn klusje, vooral als er dan eerst geroepen wordt dat het via de voordeur moet. Wat dus niet kon. Dus uiteindelijk de kabel maar via de garage laten lopen. Leuke was nog dat het zo nodig aan moest omdat de buren het ook allemaal aan hadden (nou ja, voor een deel dan) maar dat deze dus de lantaarns dus om 2 uur 's nachts allemaal uit waren. En tja, omdat helemaal naar de garage te lopen, waarvoor ik dus eerst naar buiten moet, nou nee.

Het thema van de straat is dit jaar Halloween. Op zich wel leuk hoor, maar de hond is er niet zo blij mee. Ze hebben namelijk soort van vogelverschrikkers langs de kant van de weg gezet en dat vind onze hond nog al beangstigend. Want hij denkt dan namelijk dat er een raar wezen staat, en tja, dan gaan die rughaartjes toch echt overeind staan en begint meneer te grommen. Het uitlaten op de eerste avond dat die gevallen stonden was dus niet echt leuk. Maar nu ze er wat langer staan wordt het al wat minder.

Ze hebben het dorpsfeest wel lekker geplant, want de nieuwsberichten zijn niet echt denderend te noemen. Dus maar hopen dat we het in ieder geval relatief gezien redelijk droog houden. Zo niet, dan maar hopen dat ik niet ziek word. Want dat kan ik op dit moment eigenlijk totaal niet hebben. Dit dorpsfeest kost al meer tijd dan ik eigenlijk kwijt wil. Afijn, misschien dat ik van de week nog wat foto's plaats, maar dat garandeer ik niet :P.

Klote koters van een ander

Goed, even wat frustraties weg schrijven aangaande gisteren.

Heb ik het al druk wegens afstuderen, kon ik gisteren ook nog eens met de drumband en lyrakorps een optreden verzorgen. De schoolkinderen binnenhalen die op schoolreis waren geweest. Op zich had ik daar geen problemen mee. Een mens kan af en toe wel wat afleiding gebruiken.

Dus met die snik hitte stonden we om half 7 klaar bij het dorpshuis om te vertrekken en net als elk jaar liepen we dezelfde route. Nou ja, een verkorte versie dit keer. Want wat kwamen wij onderweg tegen? Enkele ouders op de fiets met de melding dat de twee bussen al richting de school reden. Ja, hallo. Ieder jaar hebben we tot nog toe altijd op hen moeten wachten. In weer en wind. En dan kunnen ze niet eens het fatsoen hebben om 5 minuten op ons te wachten. Want ja, we hadden nog 5 minuten nodig om op de afgesproken plaats te komen. En dat met die bloed hitte en in kostuum. Oftewel we zijn maar opgehouden en zijn terug gelopen. De laatste bus zag ons toevallig en had dan toch nog een beetje fatsoen om even te blijven wachten. Dus het laatste stukje hebben we ze dan toch nog maar begeleid naar de school.

Het mooiste van het verhaal is nog dat met de school was afgesproken dat we pas om half 7 konden vertrekken vanaf het dorpshuis. Wat logisch is omdat er mensen zijn die de overdag moeten werken en dan thuis ook nog eens eerst moeten omkleden. Dit maakt het toch wel logisch dat men ons niet om 6 uur kan verwachten. Nou, de bus chauffeur scheen daar anders over te denken en geen enkele leraar die daar wat tegen zei.

En nu het aller mooiste van de zaak. Er zijn inwoners van het dorp die het maar onbeschoft vonden dat wij er niet op tijd waren (ook al staan we er potdomme ieder jaar en altijd moeten wij wachten) en dat ze volgend jaar maar de brassband moesten vragen. Nou, van mij mogen ze. Want wij als drumband en lyrakorps krijgen er namelijk geen zak voor. We doen het allemaal gratis en vrijwillig. Iets wat de brassband nog nooit heeft gedaan. Die komen elk jaar alleen even met kerst aankakken omdat ze waarschijnlijk moeten. Tevens staan deze elk jaar met hun handje op (in de vorm van een envelop) om geld te bietsen langs de deuren. Nou, je kunt veel zeggen over onze drumband en lyrakorps maar wij zorgen zelf wel voor ons geld.

Spectrobes

Op 19-04-2007 heb ik uit de sterrencatalogus van de Nintendo site de game Spectrobes besteld. Omdat deze maar niet binnen wilde komen, heb ik donderdag avond een email gestuurd naar Nintendo en deze wisten mij gisteren als volgt te beantwoorden:

Beste Nintendo-fan,

Bedankt voor je email. Helaas is er iets misgegaan met de bestelling. Wij zullen het product vandaag nog naar je versturen.

Met vriendelijke groet,
Het Nintendo team

Eigenlijk best wel lullig dat je lang zit te wachten en dat het dan zoiets is als dat de bestelling mis is gegaan. Gelukkig ben ik de kwaadste niet (voornamelijk omdat ik toch geen tijd heb om de game goed te kunnen spelen) en dus heb ik maar geen boze email terug gezonden. Vanochtend lag de game dan toch eindelijk in de brievenbus.


In een envelop met bubbeltjes papier en voor de rest niks. Geen briefje met: "Hier is dan eindelijk je game en sorry voor de vertraging." Nee, helemaal niks noppes nada. Wederom ben ik de kwaadste niet en zal ik ze geen email sturen. Dat heeft waarschijnlijk toch geen zin en ik ben allang blij dat de game nu binnen is. De sterrencatalogus is "gratis". Je krijgt sterren door bepaalde games te kopen of door iedere dag in te loggen op de Nintendo site. Daarin onderscheid Nintendo zich van de concurrenten, die naast het niet weg geven van spaarpunten, ook nog eens duurder zijn. Dus het is sowieso al mooi dat je "gratis" leuke spulletjes kunt verkrijgen. Ik heb in het verleden wel vaker dingen uit de sterrencatalogus besteld en ook toen moest ik vaak lang wachten tot de bestelling binnen kwam. Echter, dat er iets mis is gegaan met de bestelling heb ik nog nooit gehad. Daarentegen waren ze wel heel snel met hun reactie op mijn email. Dus op dat punt moet ik ze toch wel even complimenteren.

Woutertje Pieterse

Gisteren een erg leuk cadeautje gekregen. Namelijk een boek met het verhaal Woutertje Pieterse van Multatuli. Nou is daar natuurlijk nog niet zo heel veel bijzonders aan. Echter gaat het hier om een boek met illustraties van de Nederlandse striptekenaar Jan Kruis. Beter bekend van Jan, Jans en de kinderen. Het gaat hier echter om deel 1 en wat ik begrepen heb komt er nog één deel. Dit zal echter nog wel even duren, aangezien Jan Kruis nog met de daarvoor bestemde illustraties bezig is.

(klikbaar)

Ik vind dit soort boekjes altijd wel erg geinig. Vooral omdat het toch redelijk speciaal is. Woutertje Pieterse is natuurlijk op zich al een klassieker maar de illustraties van Jan Kruis maken het echt een kunstwerkje. En alsof dat niet voldoende is om dit boekwerk apart te maken, hebben ze ook nog eens gekozen voor een erg groot formaat (40,4 x 28,9 x 1,9 cm). Nu is het wachten op deel 2.

Zelda

Gisteren heb ik The Legend of Zelda: Twilight Princess voor de Nintendo GameCube gekocht. Veel eerder dan ik eigenlijk van plan was. Maar goed, deze aanbieding kon ik niet laten liggen. Het spel was afgeprijst van 59,99 (wat eigenlijk overal de standaard prijs is) naar 39,99 en daarnaast was er op het hele aanwezige assortiment een korting van 25%. Het spel kwam dus op 30 Euro te liggen. Bij de kassa kreeg ik al snel te horen dat ik verschrikkelijk veel geluk had. Ze hadden de hoesjes namelijk verkeerd geprijst. Oftewel de andere hoesjes werden meteen uit de rekken gehaald.

Nu kan ik in ieder geval een keer uit testen wat het verschil is tussen de Wii en de GameCube versie. Naast dat de hoesjes iets anders zijn (zie plaatje hieronder, klikbaar voor grotere versie).


Nu ik toch aan het fotograferen was, heb ik meteen maar mijn hele The Legend of Zelda Collectie op een foto gezet. Deze bestaat uit:
- The Legend of Zelda (NES)
- Zelda II: The Adventure of Link (NES)
- The Legend of Zelda: A Link to the Past (SNES)
- The Legend of Zelda: A Link to the Past (GBA)
- The Legend of Zelda: The Minish Cap (GBA)
- The Legend of Zelda (GBA)
- Zelda II: The Adventure of Link (GBA)
- The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)
- The Legend of Zelda: Majora's Mask (N64)
- The Legend of Zelda: Oracle of Ages (GBC)
- The Legend of Zelda: Oracle of Seasons (GBC)
- The Legend of Zelda: Link's Awakening DX (GBC)
- The Legend of Zelda: Link's Awakening (GB)
- The Legend of Zelda: The Windwaker Limited Edition (GCN)
- The Legend of Zelda Collector's Edition (GCN)
- The Legend of Zelda: Twilight Princess (GCN)
- The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

Hieronder de foto (klikbaar)

Boeken

Gistenen aan iemand de belofte gedaan dat ik foto's zou maken van mijn boeken. Dus dat heb ik vandaag maar even netjes gedaan en aangezien ik nu toch weer up-to-date foto's heb, kunnen jullie er hier ook van genieten (foto's zijn klikbaar trouwens, voor een groter formaat).

De eerst volgende vier foto's horen eigenlijk aan elkaar te zitten. Het zijn namelijk drie planken met boeken (en een vierde eronder met DVD's) die aan mijn schuine want hangen. Hier staat het grootste gedeelte van mijn Fantasy/SF/Horror collectie. Ow, en op de eerste foto zie je links onderin nog net mijn Xbox collectie en een klein deel van mijn GameCube collectie.


De volgende foto is van een plank dat het verlengde is van de bovenste plank van de vorige foto's. Hier staan voornamelijk mijn Engelse, Duitse en een deel non-fantasy boeken en de Garfield Pockets (en ja ook twee bijbels en een psalmboek).


Op de foto hierna is een plank te zien die onder de plank van de vorige foto zit en een verlengde is van de vierde plank uit de eerste vier foto's. Op deze plank staat een klein gedeelte van mijn Fantasy/SF/Horror collectie en na genoeg alle delen die ik heb van de Pinguin Popular Classics serie.


Niet al mijn boeken staan zo scheef als op de vorige foto's. Nee, ik heb ook enkele plankjes die horizontaal hangen :P. Dat is te zien op de volgende foto. De bovenste plank is alleen Fantasy en op de tweede plank bevinden zich mijn studieboeken en wat papier rotzooi van de uni. Daaronder nog een plank met een deel van mijn game collectie. Hier staan al mijn Nintendo, PSP, N-Gage, Nintendo Wii en mijn Xbox360 spellen en een deel van mijn PC spellen.


Dan heb ik ook nog twee kasten waarvan hieronder eerst nummer 1. In deze kast bevinden zich enkele naslag werken over van alles en nog wat en daaronder wat luxe klassiekers in het engels. Gevolgd door een plank met de facsimile van Donald Duck, jaargang 1952 tot en met 1957 en tevens enkele andere strips. Ik zie nu ook dat de foto niet compleet is aangezien er nog een plank onder zit met verschillende strips.


En dan kast nummer 2. Hierin liggen bovenin mijn comics en daaronder enkele verzamel encyclopediën, beginnende met Het Heelal en daaronder Star Wars. Verder zit er nog een rommeltje van alles en nog wat in wat ik verder niet ga uitpluizen :P.


En dan nu de laatste. Want er zijn enkele zielige boekjes die ik niet op een plank of in een kast heb kunnen zetten. Maar dat vinden ze vast niet erg met zo'n baasje als ik :P. Want ze krijgen in de toekomst vast wel een mooi plekje. Ze zullen alleen even moeten wachten.


Zo dat waren dan de foto's. Mijn belofte is weer nagekomen en hopelijk hebben jullie er van genoten ;).

Layout aanpassingen

Ik heb weer wat gestoeid met de layout. Ditmaal heb ik het links gedeelte iets verbreed, zodat mijn xbox360 gamer card er in paste, deze is daarnaast ook toegevoegd en is te vinden tussen mijn profiel gedeelte en de link naar het gastenboek.

Verder heb ik de rand rond de blog veranderd van zwart in een wat donker bruine kleur. Zodat de blog iets meer uit de achtergrond springt en toch het boek gevoel behoud. Tevens heeft die rand links en rechts een klein lijnte met een iets lichtere kleur om het accent nog iets te vergroten.

De kinderen van Húrin

Na de verfilming van The Lord of the Rings (In de ban van de ring) kent bijna iedereen J.R.R. Tolkien wel. Zelf had ik de boeken al lang voor de verfilming gelezen net als de Hobbit, die hopelijk nog verfilmt gaat worden. In de Silmarillion, de Nagelaten vertellingen en The History of Middle Earth wordt het tragische lot van de familie van Húrin, en met name over de held Túrin Turambar en diens confrontaties met de Draak Glaurung beknopt en onvolledig beschreven. J.R.R. Tolkien heeft nooit een eindversie afgekregen, maar schreef wel verschillende onvolledige versies. Zijn zoon Christopher heeft jaren lang deze onvolledige versies bestudeerd en daaruit een "volledige" versie opgeschreven. Dit met zo weinig mogelijk toevoegingen van hem zelf. Deze versie is enkele weken geleden uitgebracht onder de naam De kinderen van Húrin. Als liefhebber van de verhalen was ik dus blij toen ik dit boek zomaar kreeg.


Ik ben dan ook direct gaan lezen en het was, voor mijn doen dan, ook snel uit. Het leest opzich makkelijk weg, al is het wel opletten met al die verschillende namen van personen en plaatsen. Maar het verhaal zelf is makkelijk te volgen. Tevens is het boek verfraaid met illustraties van Alan Lee, die een mooie afwisseling bidden tussen het lezen door. Ook beschrijft Christopher welke verschillen er zitten tussen de verschillende versies van zijn vader en het uiteindelijke verhaal.

Toch vond ik één ding aan het boek niet prettig en dat was de kaart. Deze is in eerste instantie niet te vinden, al lees je al vrij snel in het boek dat deze er wel moet zijn. Dus na een tijdje zoeken vond ik deze dan ook helemaal achterin, daar waar deze juist altijd voorin wordt geplaatst. Dat is nog niet eens het vervelenste. Nee, ze hebben de kaart niet gewoon op twee pagina's van het boek afgedrukt maar op een, op twee plaatsen gevouwen, verlengde pagina. Dit betekend dus dat wanneer je iets wilt opzoeken je eerst die pagina uitmoet vouwen en dan zit het ook nog eens op een verschrikkelijk beroerde plek om lekker te lezen namelijk rechts van het boek.

Voor de rest is het prima leesvoer al zullen de mensen die de Silmarillion, de Nagelaten vertellingen en/of The History of Middle Earth hebben gelezen, het verhaal deels kennen. Deze heb ik persoonlijk nog niet gelezen, maar door het lezen van dit boek krijg ik daar wel erg veel zin in om te gaan doen.

Kingdom Hearts II Manga

Gisteren zag ik toevallig in een tijdschriftenhandel een manga (Japanse strip) liggen aangaande Kingdom Hearts II. Die dieper ingaat op het verhaal dat in de videogame reeks wordt verteld. Als fan van de videogame reeks en geïntereseerd in manga, kon ik het niet laten deze te laten liggen.


Het verhaal is best tof en de tekening netjes gemaakt. Alleen jammer dat het zwart/wit is maar goed, dat hoort erbij. Ik hoop echt dat de volgende delen ook allemaal uit worden gegeven in Nederlands, want ik ben erg benieuwd wat er verder allemaal geschreven en getekend is aangaande Kingdom Hearts.

Het eerste deel gaat in ieder geval over Roxas en enkele belevenissen in Twilight Town. Waarbij hij er achter probeert te komen wat enkele heartless in het stadje doen. Tevens komt hij in contact met Organization XIII en Naminé. Verder komt mijn Final Fantasy IX favoriet voorbij, namelijk Vivi :D. De Disney figuren komen nog nauwelijks voor in dit eerste deel, wellicht dat dit in latere delen wel gebeurd. Ik kijk in ieder geval uit naar eventuele volgende delen.

Gebeten

Gisteren ben ik gebeten door een vriendin en nu ben ik dus ingelijfd in de wereld van de vampieren. Dit betekend dat ik nu op jacht moet naar bloed, zowel van onschuldige mensen als van weerwolven.

Mijn voortgang is voor niet geregistreerde niet te zien, jammer genoeg. Echter kun je mij als niet geregistreerde wel helpen door, liefst iedere dag één keer, Bite Fight te bezoeken. Je laat je dan door mij bijten waardoor ik bloed verkrijg en mijn statestieken en vestiging kan verbeteren. Voor hen die dit willen doen heb ik de link toegevoegde in mijn link lijstje onder "Overige", zodat deze in de toekomst makkelijk te vinden is.

Mocht je net zo gek zijn als ik en mee willen doen, meld dan even dat je door "Ysgrublaidd" gewerfd/gebeten bent. Dit betekend wel meteen dat je een vampier bent en dus geen weerwolf kunt zijn. Let er ook even op dat je op server 2 zit. Laat u bijten en mijn dank is groot :).

Kerstprijsvraagveiling 2

Vandaag lag er dan eindelijk een pakje in de brievenbus afkomstig van FOK!games. De prijzen die ik gewonnen had bij de kerstprijsvraagveiling waren eindelijk binnen :D. Hieronder even een foto van de games en goodies (klikbaar).

Van linksboven naar rechtsonder:
- Star Wars Episode III voor de Xbox
- Gears of War voor de Xbox360
- Viva Piñata keycords
- Playstation 3 keycord
- Nintendo keycord
- LocoRoco keycord
- Plastic kaartje dat vermoedelijk bij de locoRoco keycord hoort
- PSP Memorystick 32 MB + bijbehorend hoesje

Mijn weekeinde is deels dus al ingepland :D. Gears of Warrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.

Filmpjes dag

Omdat ik eigenlijk niets anders te vertellen heb vandaag en ik toch een vrolijke tegenhanger op mijn blog wil hebben t.a.v. de vorige post, hierbij enkele filmpjes.

Ik begin vandaag met een filmpje aangaande het verschil tussen een vriendin en een PS3. Nu moeten niet alle dames boos worden, want ik ben het niet eens met de eindconclussie die het filmpje steld. Doe mij beide maar, de concurrentie van de PS3 heb ik al dus die vriendin en die PS3 kunnen er ook nog wel bij.


Hieronder ééntje met de naam ROFLMAO! Voor hen die de figuurtjes niet kennen, het zijn personages uit World of Warcraft. De meesten zullen het nummer wel herkennen gok ik dus die ga ik verder niet verraden :P.


Het volgende filmpje is van KT Tunstall met het nummer Black Horse and the Cherry Tree en een loop machine. Omdat het wel lekker klinkt, het een leuk nummer is en KT Tunstall gewoon schattig is.


En om het af te leren nog iemand die wellicht iets meer uit een loop machine haalt maar wel ten koste van schattighied :P, namelijk Najib Amhali.

Leven en dood

Vorige week donderdag was weer een rare dag. Even gezellig naar Duitsland toe geweest en wat games tijdschriften en de game Gran Tourismo 4 voor de PS2 gekocht. Het was lekker weer en een gezellige dag. Echter toen ik 's avonds mijn e-mail nakeek stuite ik op een wat naar mailtje. Een oud-docent van het HBO was overleden. Op nog redelijk jonge leeftijd. De beste man had het al aan zijn hart en had ooit op het nippertje een operatie overleefd, maar woensdag begaf het lichaam het toch. Dit alles zo pal voor het paasweekeinde. Het zette mij toch even aan het denken.

Zondag verplicht naar mijn grootmoeder met de familie. Tja, eerst Paasdag. Het was lekker weer en de dag was ook wel leuk. Flink zitten lezen in George R.R. Martins "Een feestmaal voor kraaien" en tevens wat zitten gamen (Key of Heaven voor de PSP). 2de Paasdag nog even lekker zitten genieten van een vrije dag.

Over de e-mail bereikte mij het bericht dat het mogelijk was de begravenis bij te wonen van de eerder genoemde oud-docent. Ik wist niet of andere oud-klasgenoten erheen zouden gaan, maar ik mocht de man graag en ben er dus uit respect naar toe gegaan. Meeste oud-docenten keken wat nors en er kon niet even een praatje vanaf, behalve één docente waar ik dus even mee heb gebabbeld. Verder zag ik nog één oud-klasgenoot, maar die heb ik verder niet gesproken. Het was een mooie dienst, al was het een Katholieke dienst (tja, ben zelf hervormd). Vooral het verhaal dat het niet om de lengte van het leven gaat, maar om de inhoud. En aangezien er redelijk wat mensen de moeite hadden genomen om naar de dienst te komen, kan er wel gezegt worden dat de overledene zijn leven flink wat inhoud gegeven heeft.

Het heeft me wel aan het denken gezet. Heeft mijn leven wel genoeg inhoud? Zegt de hoeveelheid mensen op je begravenis eigenlijk wel iets? Persoonlijk gok ik dat er, mocht ik nu overlijden, er niet erg veel mensen bij de dienst aanwezig zouden zijn. Toch vind ik dat niet erg. Men kan beter tijdens mijn leven langskomen dan wanneer ik stijf en koud in een kist lig. Harry Jekkers (Klein Orkest) heeft daar ooit een mooie tekst van gezongen. Hieronder de lyrics hiervan.

Harry Jekkers - Nu ik nog leef

Hé op de dag van mijn begrafenis
Als het gat gegraven is
Wil ik liever geen bezoek aan huis
Blijf die dag maar lekker thuis
Maar kom maar langs
Mom maar langs
Kom maar langs nu ik nog leef

Op mijn grafsteen, hé aan het eind
In mijn advertentie zwart omlijnd
Wil ik geen woorden als diergeliefd
Geen innig bemind
Ik wil geen rust in vrede op m'n lint

Hé noem me lief
Nu ik nog leef
Hé noe me lief
Nu ik nog leef

Nu ik nog leef
Hé laat nu de glazen zingen
Tot ze barsten in 1000 scherven van geluk
Nu ik nog leef
Hé laat nu de liefde zingen
Want nu ik nog leef wil ik sterven van geluk

Nu ik nog leef

Maar op die dag, hé zonder keus
Met de deksel op m'n neus
Als ik straks, hé lig opgebaart
Door nabestaanden aangestaard
Hé laat dan achter wat aan 't bederven is
Verdeel meteen de erfenis
Als ik dood ben,
Hé of kapot,
Niet op de valreep nog even god

Ik wil geen toepspraak en preken
Niet van priesters niet van leken

Geloof in mij
Hé nu ik nog leef
Geloof in mij
Nu ik nog leef

Want nu ik nog leef
Hé laat nu de glazen zingen
Hé laat ze barsten in 1000 scherven van geluk
Nu ik nog leef hé laat me nu m'n liedjes zingen
Want nu ik nog leef, wil ik sterven van geluk

Hé maar ik ben nog niet aan doodgaan toe
Da's wel het laatste wat ik doe

Nu ik nog leef
Nu ik nog leef
Hé noe me lief
Nu ik nog leef
(6x)
Hé kom maar langs
Dank u wel
Nu ik nog leef
Hé kom maar langs
Hé kom maar langs
Nu ik nog leef

Om even in het geloofshoekje te blijven, gisteren had ik weer een avondje genaamd de 23+groep. Een soort van catechisatie maar dan vaak wat lichter. De mevrouw die dat de afgelopen jaren leide, houd er mee op. En dus was er gisteren een meneer die dat waarschijnlijk gaat overnemen. Het is te hopen, want het was gisteren voor het eerst dat men niet rond 9 uur de bar opzocht. Nee, men bleef aan de tafel zitten en lekker door praten over het onderwerp. Het onderwerp wat ethiek, en ging vooral in op wat men vond van de doodstraf en abortus. De leiding wist dat erg goed te leiden en riep redelijk wat stof op tot nadenken. Voor mijn gevoel erg geslaagd. Tevens omdat toch redelijk wat dingen van mijn denken bevestigd werden. Het was voor mij dus wel weer een week waar de gedachten van de geest wakker geschud werden. Niets mis mee, maar af en toe best vermoeiend, maar we hebben na het leven nog genoeg tijd om te rusten.