Kerstprijsvraagveiling 2008 2

De kerstprijsvraagveiling van Fok!Games is nog steeds aan de gang, maar voor mij is het voorbij. Dit omdat ik al mijn 221 punten heb gespendeerd. En al dacht ik dat het dit jaar niet zoveel zou worden, omdat ik minder punten had dan in het verleden, heb ik toch aardig wat leuke prijzen in de wacht weten te slepen.

Ik heb het volgende gewonnen:
- [PS3] Game: Haze (40 punten)
- [PS2] Game: LEGO Indiana Jones (30 punten)
- [PSP] Game: Star Wars Battlefron Renegade Squadron (24 punten)
- [PC] Game: The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (15 punten)
- [Xbox 360] Game: Legendary (80 punten)
- [Wii] Game: Sea Monsters A prehistoric Adventure (23 punten)
- Goodie: Keycord N-Gage (9 punten)

Zoals je kunt zien zijn dat toch 6 spellen en een goodie. Niet verkeerd toch?

Deze veiling was trouwens wel een hele aparte. Zo begon het al met Haze. Ik dacht: "Goh, die game is laag qua punten. Even opjagen dan maar." Dus ik zet daar wat punten op, iemand overbied mij, ik zet 40 punten erop... en de tijd tikt door... en niemand overbied... en ja hoor, ik win. En dat terwijl ik dus geen PS3 heb. Oké, ik vind het niet erg hoor. Want ik hoop wel dat ik ooit een PS3 in mijn collectie kan rekenen. Dus die game krijgt ooit wel een mooi plaatsje. :P

Van LEGO Indiana Jones vond ik de punten die erop gezet werden ook niet echt hoog... maar later ging die game zelfs weg voor 3 punten. Echt te absurt voor woorden. Zelfs de Xbox360 versie ging een keer weg voor 10 punten. Serious *knipper knipper*.

Star Wars Battlefron Renegade Squadron bleef ook laag. En als ik kijk naar de andere twee exemplaren die in de veiling staan dan heb ik daar wel geluk mee gehad. De tweede is weggegaan voor 40 en de derde staat nu al op 45.

Bij de The Chronicles of Narnia: Prince Caspian games ging het ook raar. De PS2 versie ging weg voor 7 punten, de PS3 versie voor 25 wtf en de DS versie voor ook voor 25. Ik had de PS2 en PS3 versie toch echt hoger in geschat. Maar goed, voor de PC versie 15 punten neerleggen is ook niet echt veel. Dus goede deal dacht ik zo.

Bij Legendary had ik wel verwacht dat deze omhoog zou schieten. En het was nog een geluk dat ik hem had. Want Fok was traag en blijkbaar zag de persoon die voor mij bood al dat deze de prijs binnen had. Echter ik bood dus 80 en ik zag mezelf toch echt met dat aantal punten erbij staan. Een uur later had die persoon dus een berichtje op het forum gepost dat deze het raar vond. Dat iemand anders de prijs had gewonnen voor 80 waar deze eerst zelf stond met 79. Tja, ik kan er ook niks aan doen.

Vervolgens wilde ik 's ochtends nog bieden op een goodie. Namelijk Keycord Metroid Prime. Echter, op Fok had men een noodgedwongen onderhoud. En dus kon niemand in de veiling komen. Deze liep echter wel door. En ongeveer 10 minuten nadat de veiling van de keycord zou ophouden... was de veiling weer in de lucht. En wat zie ik... de prijs ging weg voor 1 punt. Echt balen dus. Want had ik de avond ervoor er 2 punten van gemaakt dan was deze dus van mij geweest. Jammer maar helaas.

Bij Sea Monsters A prehistoric Adventure had ik zoiets van... ik heb nog punten over... en er is nog 1 goodie die ik echt wil en die gaat me echt geen 32 punten kosten, dus laat ik eens een stuk of 25 punten ergens anders aan besteden. Enkele andere games gingen allemaal over de 32, dus die zaten er iedere keer niet in. Maar deze bleef lekker laag en kon ik dus vlak voor het einde netjes overbieden. En blijkbaar op het juiste moment, want hij was voor mij. :P

Zoals ik net al zei was er 1 goodie die ik wel graag wilde. En dat was dus de Keycord N-Gage. Ik had nog 9 punten over en een paar uurtjes ervoor had al iemand er 5 punten op gezet. Dus dat ging er voor mijn gevoel al om spannen. In de laatste 2 minuten bood iemand er 6 punten op (dezelfde gast die dus die keycord Metroid Prime voor 1 punt binnen had gehaald). Echter, in de laatste seconden heb ik gewoon mijn volle 9 punten er op gezet, want tja, wat moet je anders nog met 2 punten? En ja hoor, ik had hem.

Al met al vond ik het dit jaar een vreemde veiling. Sommige prijzen gingen echt weg voor niks al denk je van te voren: "Die zullen wel flink wat punten pakken". En sommige domme prijzen gingen weg voor flink wat punten. Maar goed, een deel daar van komt echt door dat onderhouds gedoe. Toch vond ik het verder wel een geslaagde veiling. En nu maar wachten tot ze de prijzen opsturen en ik het daarna in huis heb.

DeviantART

Sinds vandaag heb ik ook een profiel op DeviantART. Deze is hier te vinden. Ik zal tevens een linkje plaatsen in het linklijstje die zich hier links bevindt.

Waarom een DeviantART profiel? Geen idee. Deels om makkelijker mensen te kunnen volgen die op DeviantART zitten. Deels om eventuele favorieten te bewaren. Deels om mezelf meer aan te sporen wat creatieve dingen te maken. Wat waarschijnlijk neer komt op meer geschreven stukken van mijn kant. Denk aan verhaaltjes en gedichten. Misschien dat ik in de toekomst ook eens wat ga doen aangaande fotografie en wie weet pak ik het tekenen ooit wel weer eens op. Op dit moment staat er dus niet veel meer dan twee gedichten die ik ook al wel op deze blog heb geplaatst.

Mocht je ook een DeviantART profiel hebben, laat dat dan even weten en voeg me gerust toe. ;)

EDIT: Aangezien ik de link nergens echt goed vond passen heb ik de titel van de kop "Lijstjes" verandert in "Persoonlijke links". Hierdoor vond ik tevens dat mijn Johari en Nohari links daar ook wel prima onder pasten. Dus die heb ik naast mijn DeviantART profiel link ook daar onder geplaatst.

Heer Donderdag

Begin deze week weer een boek uitgelezen. Ditmaal Heer Donderdag van Garth Nix. Nu is dit het vierde deel in de serie "De Sleutels van het Koninkrijk" en ik zag dat ik nog niet eens wat over de eerdere delen had verteld. Wat me toch wel verbaast, want het is een erg leuke serie. En het zijn net als Harry Potter eigenlijk kinderboeken, dus ze lezen ook nog eens redelijk vlot weg. Lekker voor tussen door dus.

Maar voor ik over Heer Donderdag wat ga vertellen, eerst even een korte uitleg over de serie. Het gaat over de belevenissen van een gewone jongen genaamd Arthur Penhalion. In deel 1 gaat hij bijna dood en wordt daardoor aangewezen als rechtmatige erfgenaam van de Architect. Vervolgens belandt hij in een magisch huis waar hij moet vechten om zijn leven en de sleutels en de delen van de Wil moet zien te verkrijgen. De tijd loopt in het huis anders dan op aarde en de gebeurtenissen in het huis vallen dus op 1 dag van de week in aardse tijd. Hierdoor krijgt Arthur per boek (in totaal zullen dit er dus 7 zijn) te maken met een van de Morgen Dagen. In het eerste boek was dit dan ook Meneer Maandag, in het tweede boek maakte Grim Dinsdag zijn opwachting, deel drie besprak het domein van Vrouwe Woensdag en het vierde deel gaat over Heer Donderdag.


Persoonlijk vond ik dit vierde deel één van de mindere delen. Het blijft een leuk boek om te lezen, maar dit boek kent minder variatie en vernieuwingen dan de vorige delen. Dit komt denk ik vooral omdat Heer Donderdag een veel saaier karakter is en de spanning tussen Arthur en hem veel minder sterk is dan tussen Arthur en de vorige Morgen Dagen. Want Heer Donderdag is de top van het leger van het huis en Arthur wordt opgeroepen voor een diensttijd. En omdat er regels gelden in het leger, kan Heer Donderdag weinig tegen hem doen. Tevens maakt Arthur zelf gewoon veel minder mee. Ik kreeg dan ook bij het lezen het gevoel dat dit een tussendeel is waarin kleine hints worden gegeven naar de volgende boeken. Waardoor de complexiteit van het verhaal goed vorm krijgt. Zo kom je in dit boek ook veel meer verwijzingen tegen naar de volgende drie Morgen Dagen, dan in de eerdere boeken.

Ik zit dan ook met spanning te wachten op de volgende drie delen. Waarvan de eerste twee al wel in het Engels zijn uitgebracht en binnenkort zal daar denk ik ook wel het laatste deel bij komen. Tenminste... ik las op de site van Garth Nix dat deze ook binnenkort komt met twee delen uit een nieuwe serie. Die me trouwens ook wel erg leuk lijken. :P Afijn, voorlopig is het wachten dus op de vertaler(s) en de Nederlandse Uitgever.

Cohen in het Fries

Eind vorig jaar kwam het album Cohen in het Fries uit. Een album met 12 Leonard Cohen liedjes vertolkt door Friese artiesten en dus ook in het Fries gezongen.
Begin dit jaar liep ik tegen dit album aan tijdens een zoektocht naar informatie over Nynke Laverman. En ik was eigenlijk meteen wel nieuwsgierig en dus heb ik er voor gezorgd dat dit album in mijn bezit kwam.

Nu is het vaak zo dat bij een album met meerdere artiesten er altijd wel een enkeling is die je niet zo liggen... en een enkeling die je wel ligt. Zo heb ik dat dus ook met deze cd. Een groot deel van de nummers vind ik wel goed... maar er zijn er een paar die er voor mij gewoon uitspringen.


In eerste instantie kwam ik dus op dit album omdat ik naar informatie zocht over Nynke Laverman. En deze op de cd stond met de klassieker Hallelujah. De eerste keer dat ik de cd beluisterde vond ik dit dan ook het mooiste nummer. Tja, ik mag de muziek van Nynke Laverman over het algemeen wel graag horen en het nummer Hallelujah is ook al een plaatje. Dus dat is voor mij sowieso al een soort winnend team.

Maar na het album enkele keren te hebben beluisterd springt er toch één nummer boven uit. Namelijk die van Gerbrich van Dekken met het lied: Ik wol dy op sa'n dei noch net by my wei
(Hey, that's no way to say goodbye). Allereerst vind ik de tekst gewoon prachtig. Eigenlijk wilde ik deze wel apart bespreken, maar ik kan de tekst nergens digitaal vinden. Wellicht dat ik hier in de toekomst nog op terug kom. Maar ook omdat Gerbrich van Dekken het, naar mijn gevoel, heel goed weet over te brengen. De situatie in de tekst heb ik persoonlijk nog niet mee mogen maken, echter zou ik dat wel graag willen en door het nummer krijg ik sterk het gevoel dat ik dat al doe. Voor mij is det mede met Hallelujah een nummer die ik wel op de repeat zet.

Naast de cd zijn er ook video-opnames gemaakt. Deze zijn, zover ik weet, ook op DVD verkrijgbaar. Echter zijn deze ook uitgezonden door Omrop Fryslân en deze heb ik dan ook al gezien (als dit tenminste dezelfde zijn als op de DVD). Oké, geen spannende televisie, maar wel lekkere muziek. :P

Al met al vind ik de hele cd wel een aanrader. Al kan ik me voorstellen dat veel mensen de cd niet zo heel erg boeiend vinden omdat ze geen Fries verstaan. Jammer, want het is zeker wel een mooi muzikaal project. Waarvan er van mij wel meer mogen ontstaan.

LocoRoco is terug

Al een tijdje hoor... maar sinds vorige week woensdag is deel twee van LocoRoco voor de PSP in mijn bezit.

Dit omdat men bij een bepaalde elektronica-winkel het prijskaartje van deel 1 op een hoesje van deel 2 had geplakt. En tja, waar het voor geprijsd is moeten ze het verkopen. Dus die deal kon ik niet laten liggen. :P

Nu heb ik de game natuurlijk al enkele keren gespeeld. Anders was deze blogpost wel erg kort geweest. En ik moet zeggen... deel 1 was in mijn ogen briljant... maar deel 2 weet daar nog eens een verbetering van te maken.


Het concept is hetzelfde gebleven. Je moet je LocoRoco door de wereld heen leiden door de wereld te kantelen en vruchten eten zodat je LocoRoco groter wordt (en dus uit meer LocoRoco's bestaat). Daarnaast kun je nog steeds je LocoRoco laten springen. Echter zijn er nu ook enkele nieuwe moves die je LocoRoco kan leren. En die moves zorgen ervoor dat je eerdere levels eigenlijk meer verplicht bent om te spelen dan in deel 1. Dit omdat je in eerste instantie die moves niet hebt en dus niet alles uit de levels kunt krijgen.


Een andere verbetering in mijn ogen is het verhaal. In het eerste deel waren het alleen wat levels waar tussen in niks gebeurde. Nu krijg je af en toe eens een film te zien dat een erg wazig verhaal verteld. Dit vrolijkt de game, die al über vrolijk was, nog meer op.

Ook de level kaart is onder handen genomen. In deel 1 had je verschillende wereld kaartjes met daarop enkele verschillende levels die je dan moest doorlopen, voordat je naar de volgende wereld kaart met verschillende levels ging. Deze kaarten zagen er erg levenloos uit. Nu hebben ze een wereldbol gemaakt met daarop de verschillende soorten levels gegroepeerd per soort en draai je dus steeds de wereldbol om zo bij een ander level te komen. Daarbij ziet het geheel er nu veel levendiger uit. Omdat er wat meer animatie bij is.

Verder beschikt het spel nu over meerdere mini-games. Waardoor de gameplay wat variabeler is. Zo is er een spelletje dat lijkt op Wack-the-mole en een vlieg-schiet spelletje. Leuk als afwisseling tussen door.


Daar waar het MuiMui huis, in mijn ogen, in het eerste deel niks leuks aanbood, is dat in deel 2 gelukkig veranderd. Je kunt nu met de voorwerpen die je in het spel vindt je MuiMui huis uitbreiden. Leuk voor de verzamelaars onder ons dus. En over de MuiMui gesproken... er is nu ook een kwaadaardig soort. Maar hoe dat verder zit zoeken jullie zelf maar eens een keer uit. :P


Al met al weet LocoRoco 2 mij nog meer te begoochelen dan deel 1. En ik sta er nog steeds verbaast van hoe men het geweldige eerste deel nog beter heeft weten te maken. Deze lijn mogen ze van mij wel bij meer games toepassen.

Kerstboeken

Al heel lang lag een bepaald boekje te wachten om gelezen te worden. Maar elke keer schoof ik dat maar vooruit. Maar eind vorig jaar dacht ik: "Het moet er maar eens van komen". Dus maar vast gepakt, de eerste bladzijde gepakt en begonnen te lezen.

Het betreffende boekje is "The Christmas Books" van Charles Dickens. De Penguin Populair Classics editie van 240 bladzijden met de volgende drie verhalen:
- A Christmas Carol
- The Chimes
- The Cricket on the Hearth

Nou kent bijna iedereen wel A Christmas Carol... en dat was dan ook één van de redenen dat ik dit boekje van mezelf toch eens moest lezen. Twee andere redenen waren: dat ik benieuwd was naar de verhalen van Dickens en benieuwd was naar andere kerstverhalen van deze schrijver.

Nou, ook in leesvorm is A Christmas Carol een aanrader. Wat mij opviel was dat veel films het verhaal anders opbouwen qua gebeurtenissen en dat bepaalde feiten gewoon anders neergezet worden (al veranderd dat verder niks aan de inhoud van het verhaal). En dat valt je natuurlijk extra op als je het boek net voor dat de films weer op tv worden uitgezonden gelezen hebt.

Het verhaal The Chimes beviel me niet zo. Ik heb achteraf ook geen idee waar dat ook alweer over ging. Ja, iets met kerkklokken en geesten er in. Nee, na A Christmas Carol valt dat verhaal erg tegen. Ze hadden dit verhaal dan ook beter als eerste kunnen plaatsen... maar tja, het verhaal is pas later door Dickens geschreven. Hoe kan een schrijver na een meesterwerk als A Christmas Carol zo'n gedrocht produceren?

Gelukkig is het derde verhaal, The Cricket on the Hearth, een stuk beter. Het haalt lang niet het niveau van A Christmas Carol... maar los daarvan is het wel een aardig verhaal om te lezen. En in ieder geval beter dan The Chimes. Al zijn de personages wel af en toe erg lief en zoetsappig.

De titel van het boekje (The Christmas Books) bracht me tijdens het lezen wel in verwarring. A Christmas Carol speelt zich, zoals velen wel zullen weten, zich af rond kerst. The Chimes speelt zich dan weer voornamelijk af rond oudjaar. Maar The Cricket on the Hearth zou op elk moment van het jaar zich kunnen afspelen. De titel zal denk ik dus eerder iets betekenen als: Dickens bracht de verhalen rond kerst uit. Teleurstelling dus bij mij. Want ik verwachte namelijk kerstverhalen. :P Ach, één voordeel: ik kan mezelf nu rustig verontschuldigen dat ik de verhalen niet voor de kerst uit had. En dat ik The Chimes zelfs net voor oudjaar uit had. Om over The Cricket on the Hearth nog maar te zwijgen (want die heb ik dus pas vandaag uitgelezen).

Kerstprijsvraagveiling 2008

De afgelopen 4 jaar kwam Fok!Games aan het einde van het jaar met een kerstprijsvraag. Ook dit jaar was er dus weer één. Ik had nummer 2 en 3 meegemaakt en ook dit keer (de 4de) heb ik mee gedaan.

Even voor de statistiek:
2006 - 245 punten
2007 - 252 punten
2008 - 221 punten

Zoals je kunt zien heb ik dit jaar minder punten verdient. Dit komt omdat ik dit jaar veel minder tijd en zin had voor de vragen en opdrachten. De vragen en de logo's heb ik op een enkeling na wel gevonden en ingestuurd. Echter, de opdrachten heb ik dit jaar (op de eerste opdracht na) helemaal links laten liggen. Dus ik vind het nog knap dat ik 221 punten heb weten te bemachtigen.

Nu is het wachten nog op de veiling, waar de punten in gezet kunnen worden. Zoals het er nu uitziet zal dat snel beginnen en dan maar kijken wat ik weet te winnen. :P

Gespannen avondje

Gisteren was het me de avond wel zeg. Maar daarvoor moet ik eerst wat geschiedenis vertellen.

Mijn ouders liggen in scheiding en mijn moeder probeert alles zo netjes mogelijk te doen en te verdelen. Mijn "vader" heeft echter andere plannen en houdt dus de boel helemaal op. Nu was het zo dat de rechtbank een tijdje terug een beschikking had uitgeroepen waarbij mijn "vader" mijn moeder dus niet uit het huis mocht zetten... daarbij woonde hij zelf al ergens anders (bij kennissen).

Nu was mijn moeder nog steeds heel erg bang om uiteindelijk toch eruit te worden gezet. Bij de eerste de beste gelegenheid dat ze een huurhuis aangeboden kreeg die fatsoenlijk was, heeft ze deze aangepakt en ben ik dus met haar verhuisd. Daarnaast hebben we een koper gevonden voor het oude huis en dat in deze financiële nare tijden.

Nu kreeg ik dit weekeinde te horen dat hij erachter was gekomen dat we verhuist waren. Hij wist zelfs precies het nieuwe adres. Hij had dit gehoord van iemand uit het dorp. Nu weet ik dat hij nog maar met één persoon contact had in het dorp. En met die persoon zit ik op dezelfde vereniging. Gisteren hadden we weer een samenkomst en aan het einde heb ik deze persoon even gesproken. Wat bleek, mijn "vader" had deze man wel rond kerst gebeld, maar deze had gezegd dat deze van niks wist. Nu had deze persoon beter kunnen zeggen dat dat niet zo was, want mijn "vader" nam dat logischerwijs op als een ja. Echter wist hij het nog niet zeker. Deze persoon wist ook te vertellen dat mijn "vader" hem zaterdag had gesproken met de melding dat hij het nu zeker wist. Bij de vraag hoe?, kreeg deze het antwoord dat dit om zijn medicijn-doosje stond van de huisarts.

Toen ik dus vervolgens vanaf de vereniging langs het huis reed, met de bedoeling de post op te halen, zag ik dat het hek en de luiken van het raam dicht waren. Er was dus iemand of binnen of binnen geweest. Ik meteen naar mijn moeder bellen, haar opgehaald met de papieren van de rechtbank en de gemeente en naar het huis. Meneer kwam razend naar beneden. Gieren en brullen. Dus mijn moeder de politie bellen. Deze kwamen vervolgens zo'n 20 minuten later aan. En na het lezen van de papieren werd mijn "vader" vriendelijk gevraagd om mee te komen... goed schiks of kwaad schiks.

Vandaag wilden ze echter graag een kopie van de papieren die mijn moeder had laten zien en natuurlijk om een aangifte rapport te maken. De advocaten hadden al flink naar ze gebeld en één van de politie agent wist te vertellen dat mijn vader dus eigenlijk wel in het huis mocht. Tja, die ambtenaren taal die ze gebruiken bij de rechtbank in de beschikking is niet altijd even duidelijk. want de gemeente had zelf al gezegd: Mocht uw man in het huis komen dan moet u meteen de politie bellen.

Oftewel: Monsters worden gewoon het hand boven het hoofd gehouden. Want mijn "vader" kan het heel goed hebben als hij eens normaal deed. Want als hij een vast adres zou opgeven dan had hij, omdat hij een eigen bedrijf had, een riante uitkering gehad. Daarnaast kan hij niet voor zichzelf zorgen en al helemaal niet zo'n groot huis inclusief grote tuin onderhouden. Maar tja, meneer heeft andere ideeën. Namelijk een groot huis behouden zodat hij kan pronken naar zijn Chinese-hoer en haar gehandicapte zoon. *walg walg*

De Donkere Toren: Het Verloren Rijk

Gisteren heb ik dan weer eens een boek uitgelezen, namelijk De Donkere Toren: Het Verloren Rijk van Stephen King. Nu zullen de kenners gaan zeggen: "Dat is deel 3, maar je hebt helemaal nog niks geschreven over deel 1 en 2".

En daar hebben ze dan gelijk in. Want, dat is ook zo. En dat komt puur omdat ik deel 1 en 2 niet de moeite van het bespreken vind. Want dat vond ik toch zulke saaie boeken (oké, boek 2 is wel aardig op zich).

Maar waarom deel 3 dan wel? Omdat dit een verademing is na deel 1 en 2. Eindelijk komt er schot in het verhaal. Eindelijk gebeuren er eens interessante dingen. Eindelijk zit er variatie in het verhaal. En dat is maar goed ook, want het is een aardige pil (in vergelijking met de vorige 2 delen) om te lezen.


De karakters beginnen zowaar wat vorm te krijgen en te leven. Er spreekt nu veel meer emotie en gevoel uit. Zowel binnen in de karakters zelf als wel tussen de karakters onderling. Je merkt gewoon dat het een hecht clubje aan het worden is en dit vermoedelijk ook nog wel een tijdje zo zal blijven.
De meer apocalyptische en geavanceerdere aspecten bevallen mij ook beter dan die saaie woestijn en dat strand. Komt nog bij dat er veel meer bijrollen zijn die het verhaal opleuken.

Waren er dan geen minpunten? Wel degelijk. Zo werd er, in mijn ogen, wel heel erg duidelijk gemaakt hoe belangrijk en serieus raadsels wel niet zijn. Zo vaak zelfs dat je al van kilometers afstand kon voelen dat hier ook de oplossing lag voor het einde van het boek. Jammer, want als het aspect wat meer tussen neus en lippen door was verteld, dan wat het einde een stukje spannender geweest.

Ook al is dit deel dikker, ik ging er toch sneller doorheen. Want ik werd steeds door het verhaal meegetrokken. Het einde is jammer genoeg wel erg open... dus eigenlijk zou ik met deel 4 door moeten gaan. Toch ben ik van plan eerst wat andere boeken uit te lezen voordat ik met deel 4 begin. Maar toch zal ik Roland, Eddie, Susannah, Jack, Oy en eigenlijk ook wel Blaine missen.

Nieuw: Poll

Zoals jullie kunnen zien heb ik mijn blog aangevuld met een Poll blokje (voor hen die het niet zien... links bovenaan in de sidebar onder het kopje Poll). Dit omdat ik af en toe toch wel nieuwsgierig ben naar wat jullie vinden.

Aangezien het poll-systeem van Blogger niet wilde werken heb ik de aangeboden poll service van Bravenet gebruikt. Deze aangepast naar de stijl van mijn blog en zie daar, een poll is geboren (jammer alleen van de reclame, dat je de tekst "View Stats" niet kunt aanpassen en dat je bij het bekijken van de resultaten naar hun site wordt gestuurd).

Ik heb hem nu voor de duidelijkheid bovenaan gezet... maar ben van plan deze binnenkort iets lager te zetten.

Laat gerust weten wat jullie ervan vinden. :)

Laptop troubles

Een tijdje terug begaf mijn laptop het. Ik zat lekker te internetten en toen liep deze ernstig vast. Na een groffe reset wilde Windows niet meer opstarten. Eerst viel de laptop steeds uit... maar na een paar keer grof resetten begon de laptop bij het opstarten ook nog eens te piepen.

Dus dacht ik: "Het zal wel aan Windows liggen dus laat ik die opnieuw installeren." Nou dat lukte me dus steeds niet. Het installatie proces liep namelijk steeds vast en dan begon de laptop weer te piepen. Na vele pogingen ben ik toen maar gestopt omdat de laptop steeds erger begon te piepen. Eerst 1 piep toen werden het er opeens 3 en uiteindelijk was het piep pieppieppiep piep piep. Ik heb toen dat bakbeest maar even weg gelegd en dacht... dat komt een andere keer wel.

Nou dacht ik vorige week: "Laat ik eens Linux proberen." Dus ik even navragen welke ik dan het beste zou kunnen kiezen. Linux gedownload en gebrand en toen maar proberen. Nou dat wilde dus ook niet. Steeds weer dat gepiep, zwarte schermen en niks wilde het doen. Dus ik zoeken op internet of er iets was wat ik kon doen. De accu er even uithalen dan was je van het gepiep af. Nou niet dus. Ergens anders stond dat je het batterijtje van het moederbord er even een maar minuten uit moest halen. Dus dat gedaan en verrek, het gepiep hield op en de laptop wilde in ieder geval tot en met de Bios komen. Dus ik weer Linux proberen... dat wilde niet... toen toch maar WindowsXP dan... nou, dat wilde in eerste instantie wel installeren maar liep toch weer vlak voor het einde vast. Dus weer resetten en weer gepiep. Weer batterijtje eruit halen... weer geen piep meer en weer proberen. Na enkele keren was ik dat ook wel weer zat.

Vervolgens kreeg ik de tip dat het batterijtje wel eens op kon zijn. Dus ik even zoeken of dat kon kloppen. Nou, die batterijtjes gingen ongeveer 5 jaar mee en zo oud is mijn laptop ook wel... volgens mij zelfs wel wat ouder. Dus ik bij de dichtsbijzijnde electrozaak zo'n batterijtje halen. Die er in gestopt en weer gepiep over... weer WindowsXP proberen te installeren en verrek ik kwam dit keer iets verder. Maar het geluk is nog steeds niet met me want hij liep weer vast. Natuurlijk heb ik het vervolgens nog een keer geprobeert maar die laptop werkt gewoon niet mee. Want na elke installatie poging begon hij weer te piepen.

Er moet dus iets anders aan de hand zijn, maar wat weet ik niet. En aangezien ik de kosten van reparatie nog niet wil resceren zet ik de laptop maar weer tijdelijk aan de kant. Zonde natuurlijk, maar voorlopig kan ik niks anders. Mocht iemand echter tips hebben, laat die dan vooral horen. Want ik zou het fijn vinden als ik hem weer aan de praat kreeg.

Tot ziens 2008

Gisteren was ik weer jarig. En dat betekent dat er weer een jaar voorbij is en afgesloten kon worden. Aangezien 2008 voor mij geen leuk jaar was, ben ik blij dat deze voorbij is. Het was namelijk voornamelijk ellende waar ik het verder op mijn blog niet over zal gaan hebben.

De laatste paar dagen waren in ieder geval wel heel erg geslaagd en hopelijk zegt dat iets over het komende jaar. De Kerstdagen waren in vergelijking met vorig jaar gezellig en knus en voor het weekeinde erna was ik uitgenodigd door een vriendin om langs te komen voor een LAN-party. Daar ben ik dus afgelopen weekeinde geweest van Zaterdag tot en met Maandag. En heb er oude bekenden gezien en enkele nieuwe mensen ontmoet. Tevens natuurlijk games gespeeld. En wel enkele PC games (Call of Duty 2, Trackmania United Forever, Worms World Party en Serious Sam 2), paar PlayStation2 games (Mortal Kombat Deception, Worms Blast, Virtua Fighter 4 Evolution en We Love Katamari) en op de Xbox360 Fable II. Al met al erg geslaagd. Tevens kreeg ik van deze vriendin alvast twee cadeautjes voor mijn verjaardag. Een mooi boek en een persoonlijk cadeautje door haar zelf gemaakt. Met beiden ben ik erg blij.

Na een gewoon dagje was ik dan al jarig en mijn verjaardag was rustig. Geen bezoek, alleen familie, en dat zijn er niet veel. Ben wel door een enkeling gebeld en heb later op de avond wat SMSjes gehad met daarin ook meteen de beste wensen voor 2009. En wat ik die dag als cadeaus had? Twee boeken en wat geld.

Als laatste in deze blogpost wil ik de mensen die in het afgelopen jaar mijn jaar ietsjes hebben weten op te vrolijken bedanken. Ik waardeer dit namelijk heel erg en hoop het ooit terug te kunnen doen. Maar tot die tijd wens ik jullie in ieder geval heel veel goeds toe in dit nieuwe jaar. Want jullie zijn helemaal geweldig (maar dat wisten jullie natuurlijk al ;)). *Knuffel*

Kerst D'aaaaaaaaaah

Kerstkaarten

De afgelopen jaren heb ik mijn kerst-groeten voornamelijk via e-mail verzonden. En dan niet een simpel berichtje, maar door mezelf in elkaar ge-photoshopte e-carts.

Dit jaar had ik daar geen zin in. Dus dit jaar heb ik ouderwets kaarten de deur uit gestuurd. Dit betekent dat maar een selectief groepje een kerst-groet van mij zal ontvangen dit jaar (al zit ik te denken om een enkeling ook via e-mail een simpel berichtje te sturen). Dit omdat ik in vorige jaren van veel mensen geen bericht terug kreeg op mijn e-mail en ook omdat het postadres van bepaalde mensen niet bij mij bekent is.

Dus mocht je deze blog lezen en denken: "Eigenlijk zou ik van hem ook een kerstkaartje horen te ontvangen", zorg dan in eerste instantie dat je postadres bij mij bekent wordt. Of je dan een kerstkaartje ontvangt ligt dan alleen nog aan het punt of ik vind dat je die kerstkaart inderdaad verdient. :P

Rest mij alleen nog het volgende:
Ik wens jullie lezers ook via deze weg prettige kerstdagen.

Sinterklaas en de nacht

Zoals ik vorige week al schreef had ik deze week wederom een Sinterklaas optreden. Ditmaal in het eigen dorp. En natuurlijk weer op zo'n heerlijk tijdstip waardoor je hele dag naar de klote is. We moesten namelijk om kwart voor 2 vertrekken om de Goedheiligman op te halen. Wederom had de organisatie een verhaaltje verzonnen.

Eén van de jeugd-voetbalteams had een wedstrijd gewonnen en was daardoor kampioen geworden. En dus had de organisatie het idee opgevat dat dit team wel even tegen de Zwarte Pieten konden spelen. Zo gezegd zo gedaan, dus er werd even gevoetbald en de Sint moest later ook maar even meedoen. Maar die verzwikte natuurlijk zijn enkel en moest er dus gezocht worden naar een vervoermiddel. Wat al snel gevonden was in de vorm van een kruiwagen. Nou, dat moest toch maar anders. Dus werd er in de buurt een auto geregeld met een aanhanger waarop de kruiwagen met de Sint dan maar op moest. En toen mochten we weer spelen en de boel door het dorp leiden. Eén geluk: ook al dreigde de lucht met naar weer, het bleef droog.

's Avonds ben ik voor de tv gaan zitten. Want Paul de Leeuw zat 25 jaar in het vak en hield een marathon uitzending. In eerste instantie keek mijn moeder mee, maar die hield het rond half 3 voor gezien. Maar ik heb de rest van de nacht dus doorgekeken tot vanmorgen half 9. Met de hond naast me, die wel lekker lag te doezelen of te slapen.

Het was wel een leuk gevarieerd programma. Al zat er zo tussen 3 en 5 uur wat een dip in. Toch heb ik me er zeer mee vermaakt, al ben ik nu natuurlijk zo brak als wat (al gok ik dat de programma-makers er nog brakker uit kwamen). Heb na afloop wel nog even de hond uitgelaten, zodat mijn moeder wat langer kon blijven liggen en ben toen zelf ook maar mijn bed in gedoken. Wat dus resulteerde in half 4 pas weer wakker worden. :P

Ach, zoiets komt niet vaak voor. Dus zo af en toe mag dat wel. Zul je alleen net zien dat het geheel binnenkort ook gewoon herhaald wordt overdag. Maar goed, ik heb het dan in ieder geval al gezien.

I can see clearly now...

Al meer dan 5 jaar draag ik een bril die bijna vanaf het begin al een ramp was. Dit kwam omdat de bril niet over een anti-kras beschikte, dus binnen in de eerste week zat er al een kras op. In de loop van de jaren is dit natuurlijk alleen maar erger geworden. Komt nog bij dat blijkbaar de ontspiegelings-laag ook nog los kwam. Wat er dus voor zorgde dat ik continu door een soort van mist heen moest kijken.

In de afgelopen jaren was er nooit geld voor een nieuwe bril, dus stuntelde ik maar met dat rotding. Dit jaar houd echter het belastingvoordeel op brillen op en ook de teruggaaf van de zorgverzekering (zover ik het begrepen heb) en dus mocht ik als cadeau voor de aankomende feestdagen een nieuwe bril uitzoeken.

(boven: oud; beneden: nieuw)

Op de foto is het niet duidelijk te zien maar het is dus ditmaal een zilverkleurige en lichter dan mijn vorige bril. Het montuur is ook wat steviger en strakker qua vorm. Vandaag heb ik het nieuwe gevalletje opgehaald en dat was weer even wennen zeg. Zelfs nu ik het al enkele uren op heb, ben ik er nog niet helemaal aan gewend.

Qua ogen scheen ik over het geheel niet achteruit te zijn gegaan. Mijn sterkte qua ogen is lager geworden, maar de sterkte van de vorm van mijn ogen is slechter geworden. Ik schijn dus meer rugby-bal ogen te hebben dan voetbal ogen. Mijn oude bril was in ieder geval sowieso niet meer goed en nu zie ik de dingen tenminste weer scherp (of zoals Jonny Nash en later Lee Towers zong: I can see clearly now). Al zijn mijn hersenen er nog niet helemaal aan gewend. Dat zal hopelijk over de tijd wel veranderen.

Op deze glazen zit tenminste wel anti-kras. Dus hopelijk kan ik hier langer goed door zien. Hopelijk is er tegen de tijd dat ik een nieuwe bril nodig heb wel weer het belastingvoordeel en zorgverzekerings teruggave.

Oorlogsgod

Een tijdje terug vond ik nog een oude cadeaubon dus ik dacht afgelopen vrijdag laat ik er eens een game van kopen. En aangezien we naar Leeuwarden gingen kwam dat mooi uit. Dus bij een niet nader te noemen winkel heb ik God of War: Chains of Olympus voor de PSP gekocht. Want dat leek me wel een geweldig spel en blijkbaar vele mensen met mij aangezien het al in de Platinum reeks van Sony zit. Wat dus betekent dat het al meer dan 400.000 keer, wereldwijd gezien, verkocht is.

Als verzamelaar zijn die Platinum hoesjes erg lelijk. Dit omdat een deel van het hoesje wordt verknald door het Platinum logo. Nu had die winkel dus ook nog de oude versie. Maar daar stond ook de oude prijs op. Dus ik bij de kassa vragen of de Platinum prijs ook gelde voor het originele hoesje. Dit werd vervolgens even uitgezocht en ja hoor, de prijs gelde ook voor het originele hoesje. Ik helemaal blij natuurlijk.


Die avond meteen begonnen met de game en wat zag dat er goed uit zeg. Grafisch is het gewoon een pareltje voor op de PSP. Zie je jammer genoeg maar bij weinig PSP spellen. Dexter was bijvoorbeeld zo één, en wat ik van Final Fantasy VII: Crisis Core heb gezien is dat ook wel een gelikte game (die ik zeker nog eens in mijn collectie wil toevoegen). God of War ziet er echter niet alleen grafisch goed uit maar het verhaal sleept je gewoon door het hele spel heen. Wast dus resulteerde in het feit dat ik de game vandaag dus ook al uitgespeeld heb.

Dit komt niet alleen doordat de game zo lekker weg speelt, maar ook omdat de game redelijk kort is. Iets wat ik niet noodzakelijk een negatief punt vind. Goed, als deze game langer was geweest was dat natuurlijk mooi meegenomen, maar het verhaal van de game was wel mooi rond gemaakt. Het sloeg ergens op en het bleef boeien. Waarschijnlijk had dat niet zo geweest als ze het uitgerekt hadden. Nu bleef het een vlotte game, met veel hack & slash, maar ook met wat puzzels en zo nu en dan een CGI filmpje waarin het verhaal wordt gebracht.

Daarnaast open je bepaalde extra's in de game door de game uit te spelen. Alleen lang niet alles. Dus deze game ga ik zeker nog eens uitspelen op een ander niveau. Want dit is wel een game die ik vaker wil uitspelen. Ook al ken ik natuurlijk het verhaal nu. Maar het ziet er gewoon zo goed uit en de sfeer zit er zo mooi in dat ik die nog wel eens een keer wil beleven.

Kille Sint

De decembermaand komt er weer aan, dus dat betekent weer de goedheiligman binnenhalen met de drumband. Zo ook vandaag weer. Natuurlijk weer op een tijdstip dat je hele dag naar de klote is. Maar oké, het is maar enkele keren in het jaar dus vooruit.

Dus kostuum aan en instrumenten mee en daar gingen we naar het betreffende dorp waar de oude Sint aan zou komen. Even binnen opwarmen en toen vanaf het buurthuis dwars door het dorp naar de andere kant. En waar plaatst de wegwijzer ons? Pal naast een fokkerij en stinken dat het daar deed. Bah. En toen moesten we ook nog heeeeeeeeeel lang wachten tot de Pieten kwamen (ja, de Sint kwam later pas in het verhaal voor). En koud dat het was met die snijdende wind. Maar net voor we blauw werden kwam er een zootje zwarte Pieten aan. Wat dus betekende dat we weer even konden spelen.

Want halverwege het dorp konden we alweer stil staan. Tja, een zwarte Piet deed zich voor als Sinterklaas, blablabla en veel valse liedjes later kwam Sint zelf dan maar opdraven. Dus weer wat valse liedjes verder kwam het verhaal dat ze te weinig cadeautjes hadden. Maar er was een nieuwe winkel in het dorp dus daar konden ze wel wat halen (hoezo gratis reclame). Nou, we stonden die tijd dus lekker te koukleumen en nu waren we wel zo langzamerhand blauw van de kou. Toch moest die Pipo nog naar het buurthuis gebracht worden. Dus wij weer voorop voor de muzikale ondersteuning en daar gingen we. Rondje door het dorp en toen op naar het buurthuis.

Daar stond de koffie met cake al klaar en konden we lekker opwarmen van de kou. Blij dat het weer voorbij is... nu alleen volgende week nog en dan zijn we er minimaal weer een jaartje vanaf.

Teleproblemen

Wegens omstandigheden wilden we van een ISDN-lijn overstappen op één vaste telefoonlijn. Nou schijnt dat voor Tele2 heel erg moeilijk te zijn. En tot overmaat van ramp zitten we dus bij Tele2. Gezien het denk niveau van het personeel van Tele2 snap ik ook totaal waarom ze dat niet kunnen.

Moeder heeft Tele2 aan de lijn:
Moeder: Een splitter? Geen idee wat dat is... maar ik hoor net mijn zoon binnen komen. Weet jij wat een splitter is?
Ik: Jup, dat weet ik wel.
M Wacht ik geef u even mijn zoon die weet er meer van.
*Moeder geeft telefoon aan mij*
Tele2: Ja, u heeft dus problemen met de telefoon?
I: Ja, we horen steeds ruis.
T: Ja, dat vertelde uw moeder al. Nou zit er dus een splitter tussen. Die moet u weg halen dan doet de telefoon het wel.
I: Er zit geen splitter tussen.
T: Die moet u dan zoeken.
I: Dus ik moet zoeken naar iets dat er niet is. Goed ik zal even in de meter kast kijken.
*Loopt naar meterkast*
I: Goed, ik zie dus een draad uit de grond komen, die gaat omhoog naar een grijs pijpje met PTT erop en dan komst onder dat pijpje een tweede draadje naar beneden en die gaat door de muur naar de telefoondoos. Geen splitter dus.
T: Ja, ik kan uw installatie niet bekijken maar de splitter moet ergens zitten dus die moet u maar eerst gaan zoeken.
I: Waar moet deze dan zitten?
T: Bij uw kabel van internet.
I: Meneer wij hebben geen internet van u alleen een telefoonlijn,
T: Geen internet?
I: Nee, geen internet (goddank)
T: Ow tja, dan heeft u geen splitter nodig.
I: Daarom (zei ik toch al klootviool)
T: Oh wacht, ik zie dat u ISDN hebt.
I: Nee, vaste telefoonlijn. We hadden ISDN maar we hebben een vaste telefoonlijn aangevraagd.
T: Dat kan niet meneer. We kunnen van ISDN geen vaste telefoonlijn maken. U zult toch uw ISDN apparatuur moeten aansluiten.
I: Maar wij willen geen ISDN meer. Want we gebruiken dat toch niet meer en ISDN is duurder (25 Euro in plaats van 17 Euro per maand) en mijn moeder kan dat niet meer opbrengen.
T: Tja, wij kunnen dat niet veranderen.
I: Dan kijken we of er een andere oplossing te vinden is.

Bij KPN bleek het omzetten een klusje van niks te zijn. Wat blijkt nu, ISDN is een product van KPN zelf. Het abonnement op dat product kan wel door Tele2 worden overgenomen. Men kan dan alleen niks meer aan dat product veranderen en ook niet omzetten naar een ander product. Men kan de boel wel verhuizen via KPN, maar aanpassen kunnen ze het niet. En KPN doet dat op aanvraag ook niet zolang je bij Tele2 zit. Die klootviolen van Tele2 kunnen dus wel bij KPN aanvragen om de boel te verhuizen, maar ze kunnen KPN niet vragen om even dat kleine klusje te doen om van ISDN een vaste telefoonlijn te maken. Zelfs niet als je de kosten wilt betalen. Het is gewoon weg onmogelijk.

Nou, zodra het contract afloopt is Tele2 ons voor altijd als klant kwijt. Want dit is zo debiel voor woorden, dat we niet bij dat klootviolen bedrijf willen blijven. Want dit heeft naar mijn idee totaal niks meer met technisch en/of administratief onmogelijk te betekenen. Maar meer naar geldklopperij. Want hoe moeilijk kan het zijn om als afnemer van KPN te vragen of het een ander product kan worden? Elke gewone klant van KPN kan dat. En is Tele2 als afnemer niet gewoon een soort van klant van KPN? In mijn ogen wel. Maar volgens mij kunnen de mensen bij Tele2 gewoon niet nadenken. Althans, niet als het niet om geld gaat.

Link verwijderd

Laatst wees ik iemand op de link naar Nintendo onder het kopje "Overig". Dit omdat deze van plan was een Nintendo Wii te gaan kopen. En tja, zover ik wist kon je via die link extra Nintendo sterren krijgen als iemand zich via die link registreerde bij Nintendo. Nou klikte ik dus voor de zekerheid vandaag even op de link om te kijken of deze nog werkte. En wat blijkt? Het werkt niet meer. :(

Waarschijnlijk hebben ze het destijds met de lancering van de nieuwe Nintendo site verwijderd. Zoals ze wel meer leuke dingen om sterren te verdienen hebben verwijderd. Erg jammer, want het was altijd zo'n leuk systeem. De sterren zijn er natuurlijk nog wel. Maar je krijgt tegenwoordig gewoon veel moeilijker sterren en daarnaast zijn de catalogus producten qua aantal sterren een flink stuk omhoog gegaan. Heeeeeeeeel erg jammer.

Maar goed, aangezien die link het dus niet meer deed heb ik deze maar verwijderd. Heeft geen zin om een link in de lijst te laten staan als deze het toch niet doet.

Xfire

Begin deze week heb ik een profiel aangemaakt voor Xfire. Een gratis gaming tool die automatisch bijhoud welke game je speelt en hoeveel uren (mits deze in hun ondersteuningslijst voorkomt) en dit online publiceert. Welke game je op een bepaald moment speelt wordt ook via de messenger service aan de online zijnde mensen in je vriendenlijst doorgegeven. Het is daarnaast mogelijk voor deze mensen om, als het om een online multi-player game gaat, de game te joinen. Verder biedt de mogelijkheid om video's en screenshots van je game te maken en online op je profiel te publiceren, kijken of er updates zijn van je games en vast nog wel meer.

Een soort van LastFM dus maar dan voor games. Leek me daarom wel handig tool. Al is het jammer dat veel games die ik bezit niet ondersteund worden. Maar goed, daar kan ik wel mee leven. Mijn profiel is trouwen hier te vinden. De link staat ook vermeld links onder de kop Lijsten.

Gratis en goedkoop

Oké, beetje laat... maar het komt me nu even uit om te posten.

Afgelopen vrijdag had mijn moeder weer haar kookclubje. Aangezien ik haar weg moest brengen en vlak bij Leeuwarden was ben ik daar even heen geweest om tijd te doden. Nou ja, niet alleen daarom. Ik had ook een eigen doel. Ik had me namelijk een tijdje daarvoor aangemeld bij Play Magic en voor die aanmelding kon ik gratis één van de 5 preconstructed decks van de 10th Edition ophalen bij de dichtstbijzijnde spellenshop in hun lijst. Toeval wilde dat dit dus in Leeuwarden was. En dus heb ik vrijdag gelijk maar een deckje opgehaald en wel het rode deck Kamahl's Temper.


Ik was nog niet eerder in die spellenshop geweest/ Krijg je als je er niks te zoeken hebt. Toch wel leuk om dan ook even wat rond te snuffelen. Vond het wel interessant om te ontdekken dat ze naast de spellen ook een behoorlijk aantal Engelse fantasy boeken verkopen, waarvan er ook velen niet in de standaard boekhandels verkrijgbaar is.

Verder had ik via internet gezien dat er Conan voor de Xbox360 voor €4,99 verkocht werd. De vestiging in Leeuwarden had deze echter niet meer en omdat ik nog tijd zat had voor ik mijn moeder weer moest ophalen en Drachten dichterbij Leeuwarden is dan mijn woonplaats, ben ik daar maar even naar toe gereden. Want daar hebben ze ook een vestiging.


Na kort zoeken bij de Xbox360 games vond ik dan een exemplaar met een prijskaartje van €64,99. Nou zou ik nooit die hoge prijs ervoor betalen, maar met de kennis die ik had ben ik gewoon naar de kassa gelopen. Daar aangekomen vertelde ik dus wat ik gelezen had en of dat ook waar was. De verkoper stond eerst even verbaast te kijken over het bedrag €4,99 en zei toen iets in de trant van: "Dat is wel een erg lage prijs dus ik denk niet dat dat het geval is." Toch vertelde het prijssysteem dat ik gelijk had. Waarna de verkoper nog verbaasder keek, maar niks anders kon doen dan het spel voor €4,99 aan mij te verkopen.

Al met al was afgelopen vrijdag dus een productief dagje. :P

Weerzien

Je brengt wat lege flessen naar een niet nader te noemen supermarktketen-filiaal, je komt bij de kassa en je ziet achter de kassa een vrouw zitten die je bekent voorkomt. Je kijkt nog eens en begint langzaam te vermoeden dat je gelijk hebt. Dan zie je het naamkaartje op het werkkostuum en je weet het zeker. Ja, het is je zus die je al 15 jaar niet meer gezien hebt.

Dat overkwam mij dus vandaag. Ik heb de flessenbonnen overhandigt en het geld aangepakt en het standaard "Prettige dag verder" aangenomen en ben weer vertrokken. Tja, wat zeg je tegen iemand die je al 15 jaar niet gezien hebt en die in het verleden duidelijk heeft aangegeven niks meer met de familie te maken wil hebben? En je wilt toch niet de mensen achter je in de rij langer laten wachten... of erger nog, dat ze moeilijk gaat doen daar bij de kassa.

Toch was het vreemd haar weer te zien. Ze is toch wel wat veranderd. Tja, wat wil je met 15 jaar. Ze draagt nu een trouwring en het naamkaartje droeg de achternaam van de vriend van destijds. Dus ze is nog getrouwd ook met die gek. En ze werkt dus bij een supermarkt achter de kassa... dus financieel zit het ook niet heel erg lekker bij ze. Nu heb ik ooit begrepen dat ze zelfs kinderen hebben dus dat zal wel flink wat geld kosten. En tja, meneer was destijds nou niet bepaald een grootverdiener en dat zal ook wel niet veranderd zijn.

Al wil ze dan geen contact meer en heb ik haar al 15 jaar niet meer gezien of gesproken. Toch gun ik haar nog steeds iets beters dan wat ze nu blijkbaar heeft. De kans is alleen groot dat ze dat nooit zal weten. En dat vind ik heel jammer, want onze familie is al niet zo groot en die wordt met de jaren ook steeds kleiner (al hoop ik ooit dat dat weer eens wat groter wordt).

Ik denk niet dat ze me herkend heeft in ieder geval. Ze gaf in ieder geval geen blijk van herkenning en tja, ik ben ook veranderd in die 16 jaar en droeg natuurlijk geen naamkaartje. Ben benieuwd wanneer we elkaar weer zien en of het dan meer zal zijn dan elkaar zien. Tijd zal het leren.

Press Kit Mega Man 9

Soms heb je van die bedrijven die weten hoe ze een game moeten promoten. Jammer alleen dat dit soort promotie vaak amper bij de fans terecht komt. Zo ook CAPCOM. Voor hun game Mega Man 9 (die alleen als downloadable game verkrijgbaar zal zijn) hebben ze namelijk een erg leuke Press Kit ontwikkeld. Men heeft namelijk een ouderwetse NES-cartridge, inclusief hoesje, laten maken waarin de te verzenden CD met artwork, game informatie en screenshots verborgen zit. Zelfs op een detail als het budget-prijsstickertje is gelet.


Voor de fans is er wellicht nog een klein beetje hoop deze gadget te verkregen. Want CAPCOM zit erover na te denken om een gelimiteerd aantal van deze setjes in hun webwinkel te verkopen. Nu ben ik zelf niet zo'n super fan van de Mega Man serie. Al vind ik de spellen wel aardig om te spelen. Toch vind ik deze promotie wel erg leuk. Dus mocht iemand er vanaf willen, laat het me dan even weten. :P En het setje zal een mooi plekje krijgen in mijn game-verzameling.

Kleine aanpassingen

Wederom wat kleine aanpassingen gedaan.

Zo heb ik het logo die naar mijn gastenboek verwees aangepast in een eigen plaatje dat beter paste in de vorm van mijn blog. En dus niet meer het standaard logo van Bravenet (daar waar mijn gastenboek dus staat).

Verder heb ik mijn Xbox live badge nu helemaal onderaan gezet, onder het Blogarchief. Dit omdat deze eigenlijk weinig toevoegt aan mijn blog, maar wel een leuke toevoeging is. Dus mocht er iemand zijn die er wel eens naar keek en er dus naar zoeken, gij zult dus verder naar beneden moeten scrollen om deze te zien.

Op een dag...

Op 11 september zaten in het programma "de wereld draait door" Peter Koelewijn en Pater Moeskroen. Dit omdat Pater Moeskroen een nieuwe tour en cd gaan maken met liedjes van Peter Koelewijn. Eén nummer speelden ze samen in DWDD en deze is hier te bekijken.

Het bracht me er echter weer op om nummers van Pater Moeskroen te gaan beluisteren. En soms zijn er van die teksten die gewoon naar voren springen. Dit keer was het de tekst van het nummer Dansen. Voornamelijk door de eerste twee zinnen. Afijn... beoordeel het zelf, hier de gehele tekst. Al is het natuurlijk mooier met de muziek er bij. :)

Pater Moeskroen - Dansen
Op een dag wordt je geboren en langzaam word je groot
Er komt ook nog gegarandeerd een dag, dan ga je dood
Daartussen mag je leven, da's alles wat je kan
Maar al duurt het even, we maken er iets van

En we dansen dansen dansen door de nacht
Met de duivel op de hielen en de dood die op ons wacht
Maar we grijpen alle kansen
En we dansen dansen dansen!

Ik heb het al zo vaak gezegd: het leven is een boom
Maar je moet er wel van plukken, anders blijft het een droom
In het dal zit je veilig, maar meer ook niet
Op de top van de heuvel is het prachtig wat je ziet!

En we dansen dansen dansen door de nacht
Met de duivel op de hielen en de dood die op ons wacht
Maar we grijpen alle kansen
En we dansen dansen dansen!

Ik heb m'n buik al meer dan vol van "later" en "straks"
Nog één folder over sparen en ik zit aan m'n taks
Ik woon in het heden en ik voel me mens
Op de rand van de afgrond is het leven pas intens!

En we dansen dansen dansen door de nacht
Met de duivel op de hielen en de dood die op ons wacht
Maar we grijpen alle kansen
En we dansen dansen dansen!

Op een dag wordt je geboren en langzaam word je groot
Er komt ook nog gegarandeerd een dag, dan ga je dood
Daartussen mag je leven, da's alles wat je kan
Maar al duurt het even, we maken er iets van

En we dansen dansen dansen door de nacht
Met de duivel op de hielen en de dood die op ons wacht
Maar we grijpen alle kansen
En we dansen dansen dansen! (2x)

Wederom enkele kleine aanpassingen

Ik heb wederom wat kleine aanpassingen doorgevoerd.

Zo heb ik links onder de kop Lijsten een link toegevoegd naar mijn Flixter profiel. Flixter is een site waarop je kunt bijhouden welke films je gezien hebt en wat je daarvan vond. Oftewel daar kun je een lijstje vinden van films die ik sowieso ooit gezien heb en wat ik daar dus van vond. Mocht je me kennen en ook een Flixter profiel hebben, voeg me dan gerust toe. Dan kunnen we kijken hoe onze film smaak overeenkomen (of juist niet :P).

De tweede kleine aanpassing is dat ik links onder de kop Overige de links naar mijn Johari en Nohari heb geplaatst. Dit omdat de blogpost erover over de tijd wel naar de achtergrond zal verdwijnen. En aangezien ik nog steeds hoop dat meer mensen mijn Johari en Nohari invullen wilde ik deze langer onder de aandacht houden.

En dat was het dan weer voor deze keer. ;)

Dino jacht

In 1997 kwam Turok: Dinosaur Hunter uit voor de Nintendo64. Een First Person Shooter gebaseerd op een Comic serie. Ik zal dus een jaar of 16 zijn geweest en gamen was toen al een grote hobby van me. Echter stond Turok niet op mijn wenslijstje. In dat jaar was ik op een gegeven moment een paar dagen ziek en op één van die dagen wilde mijn ouders even winkelen. Van mij mochten ze dat wel, ik wilde toch rustig in bed blijven liggen, dus het had geen zin voor ze om apart thuis te blijven. Ze vonden het toch wel zielig voor me en bij hun thuiskomst kreeg ik dus een pakje in mijn handjes geduwd. Het bleek Turok: Dinosaur Hunter te zijn.

"Ja, er stonden dinosauriër op dus we dachten dat je dat wel leuk zou vinden." was wat mijn ouders er toen bij zeiden. Tja, wisten zij veel dat je die dino's moest neerknallen. Hoe brak ik ook was de N64 ging direct aan en ik heb me toen door de slechte besturing heen geworsteld. Ik kan me herinneren dat je in het begin via stenen met verschillende hoogtes omhoog moest klimmen. En dat wilde dus voor geen meter. Omdat ik de benen van het mannetje niet zag sprong ik lange tijd steeds mis en kon ik weer opnieuw beginnen. Toch was het wel een geinige game. Al hebben mijn ouders er veel te veel voor betaald (in die tijd moest je games ook niet bij de Bart Smit kopen).

Een paar jaar terug heb ik op een rommelmarkt Turok 2: Seeds of Evil, ook voor de N64, op de kop weten te tikken. Al heb ik deze tot nog toe nog niet uitgetest (tja, te veel leuke games, dan krijg je dat). Tevens heb ik via Duitse videogame tijdschriften van beide ook de volledige PC versie.

Dit weekeinde is de serie zelfs nog wat uitgebreid. Namelijk met Turok: Evolution voor de GameCube Nintendo. En wel voor het riante bedrag van 2,90 Euro. Al zou het net zo slecht zijn als het eerste N64 deel, dan nog zou ik me er niet op bekocht hebben. Vandaag heb ik de game meer even gecheckt. Het spel is op dezelfde manier opgebouwd waardoor het grafisch geen pareltje is en qua gameplay het één en ander ook zuigt. Maar echt slecht is de game niet. Op beide fronten is het in ieder geval, in vergelijking met de N64 delen erop vooruit gegaan. En al begint de GameCube al flink te verouderen... het is eigenlijk al bejaard op videogame gebied... het wist me toch wel te boeien. In de eerste levels (chapter 1) kom je al redelijk wat verschillende dino's tegen. En die zien er nog eens goed uit ook. Hieronder een filmpje van chapter 1. Let alleen niet op de vegetatie, want die ziet er knudde uit.



De levels van chapter 2 zijn vlieg levels. Waarbij je op een pterodactyle (of iets soortgelijks) zit en je door een gebied heen moet loodsen en dingen moet neerknallen. En rond dat punt heb ik het spel afgesloten. Al bij al de aankoop wel waard.

Nu mis ik alleen nog de volgende games in de Turok serie:
- Turok 3: Shadow of Oblivion (voor de N64)
- Turok: Rage Wars (voor de N64)
- Turok (voor Xbox360, PlayStation3 en/of PC)
En dan reken ik even de GB(A) spellen niet mee.

Kleine aanpassingen

Even een kort blogpostje met de melding dat ik het Twitters-blok, dat links te vinden is, heb ingekort naar 1 post in plaats van de vroegere 5.

Tevens heb ik het links gedeelte wat op geschoond. Dit omdat twee links naar pagina's verwezen die niet meer bestonden. Wel zo netjes naar jullie toe dacht ik zo. ;)

Jo- en Nohari

Ik vermoed dat het concept achter Johari en Nohari bij de meeste wel bekent zal zijn. Je hebt een lijstje met goede en een lijstje met slechte eigenschappen. Bij elk lijstje kies je 5 á 6 kernwoorden die volgens jou bij je passen. En vervolgens laat je andere mensen je beoordelen. Zodat je daarna kunt kijken wat de overeenkomsten zijn en de verschillen. Om daarmee jezelf eventueel te kunnen veranderen.

Onder andere via Mystics kwam ik op een site terecht waar een online Johari en Nohari gemaakt kan worden. En dat heb ik dus gedaan.

Deze zijn op de volgende plekken te vinden:
Johari
Nohari

Als je me een beetje kent vul deze dan alsjeblieft in. Want ik ben erg benieuwd wat jullie dus van me vinden. Liefst natuurlijk met een naam erbij die ik ken, zodat ik weet wie wat heeft gekozen. Alvast bedankt. :)

Club Nintendo Petjes

Sommigen herinneren zich misschien nog mijn blogpost van 15 april 2008. Daarin beschreef ik dat ik uit de Nintendo sterrencatalogus een zwarte Club Nintendo Pet had besteld en binnengekregen.

Het feit wil dat deze sterrencatalogus enkele weken later alweer werd bijgevuld met een nieuwe pet. Namelijk een grijze van Mario Kart Wii. Aangezien ik nog wel wat sterren over had, heb ik deze besteld.

Na iets meer dan een maand werd de sterrencatalogus weer bijgevuld. En ditmaal zat de witte Club Nintendo Pet er ook weer bij. En aangezien ik nog steeds wat sterren over had, heb ik deze tevens ook besteld. Het duurde echter tot vandaag voordat beide petten binnen kwamen. Waarschijnlijk omdat ze het in één keer wilden versturen. En zie hieronder een foto van alle drie de petten.


Is het niet een fraai stelletje zo bij elkaar? Ik ben er in ieder geval blij mee. Zo vaak zit er niet iets leuks in de sterrencatalogus dat ik zou willen... al zijn mijn sterren nu wel op. :( Ik zag namelijk dat ze een tijdje terug een Club Nintendo Koffiemok er in hadden gezet. Ook leuk... maar goed, we kunnen niet alles hebben hè. En een mooie pet is nooit weg.

Fl0w(er)

Voor zijn thesis onderzoek aan de University of Southern California bedacht Jenova Chen dat wanneer de verhouding tussen uitdaging en capaciteiten goed verdeelt is de prestatie het hoogst is. Is er een grotere uitdaging dan capaciteit dan raken we bezorgt en is er meer capaciteit dan uitdaging dan gaan we ons vervelen. Om dit verder te bestuderen bedacht Chen samen met Nicholas Clark de game Fl0w. Het doel was om je wezentje groter en sterker te laten worden door middel van andere wezens op te eten. Iets wat later ook de basis was van de aankomende game Spore (al gaat deze iets verder qua gameplay).

Op de Tokio Game Show van 2007 werd er al een trailer uitgebracht... en op de E3 van dit jaar kwam de spirituele opvolger van Fl0w wederom naar buiten. Onder de naam Fl0wer. Dit keer gaat het niet om een PC titel die je via internet kunt spelen, maar om een PlayStation3 game. Zie hieronder een van de E3 trailer die op GameTrailers staan.

[Trailer niet meer beschikbaar]

Dit keer speel je dus niet met een wezentje... maar lijkt het er op
dat je meer de wind bent, waarbij je bloemen moet verzamelen. Je
zweeft dus een beetje over het landschap heen en ziet langzaam maar
zeker steeds meer blaadjes om je heen dwarrelen. Wat hierin de
uitdaging zal zijn is, in ieder geval voor mij, nog een raadsel. Al
lijkt het er op dat Chen hier verder niks mee van doen heeft. Dus wie weten hebben ze dat aspect eruit gehaalt.

Tevens kwam er na Fl0w een andere soort gelijke webgame uit genaamd Bubble Tanks. Het vervolg hierop kwam ik laatst tegen. En deze Bubble Tanks 2 kun je hier vinden. Grafisch ziet het er erg leuk uit en de gameplay werkt ook wel lekker. Al is het wel erg kort vond ik. Voor je het weet ben je bij de eindbaas en die heb je, in vergelijking met vorige vijanden, redelijk snel verslagen. Daarna krijg je de mogelijkheid om gewoon rustig verder te gamen, maar echt veel vernieuwends heb ik echter niet meer gezien. Ben benieuwd of de makers van deze game ook komen met een alternatief voor Fl0wers. Aangezien ik nog steeds geen PS3 heb... maar goed, Fl0wer zelf is ook nog niet uit. :P

Presentatie middels LittleBigPlanet

Als gamer heb ik al behoorlijk wat game consoles, maar de PlayStation 3 is daar nog niet één van. Want die bak is mij gewoon nog steeds te duur (plus dat ik nog steeds hoop dat de backwards compatibility terug komt). Toch zijn er enkele titels waarvoor ik het apparaat toch ooit wel wil kopen. Zoals bijvoorbeeld Final Fantasy Versus XIII (tja, voor FF XIII hoef je het schijnbaar niet meer te hebben, want die game komt ook naar de Xbox360). Een andere game die mij echt tof lijkt is LittleBigPlanet.

LittleBigPlanet zal een platform game worden. Nu is dat op zich niets bijzonders, want er zijn zat platform game. Wat het bijzonder maakt is dat je zelf levels kunt maken... en heel veel dingen kunt aanpassen... en vervolgens met vier personen (online) dat level tegelijk kunt spelen. En deze zelf gemaakte levels kunt down- en uploaden. Tevens zijn de poppetjes (ook wel Sackboy of Sackgirl genaamd) briljant. Want omdat je online het spel kunt spelen hebben de makers het mogelijk gemaakt om je poppetje duidelijke lichaamsuitdrukkingen te laten tonen.

Nu kan ik het allemaal wel met woorden proberen uit te leggen... maar beelden zeggen het veel duidelijker. Zoals bijvoorbeeld in onderstaande filmpje. Waarin Sony, middels een speciaal gemaakt level in LittleBigPlanet, hun verschillende verkoopcijfers laten zien. Let vooral ook op de Sackboy. Deze wordt dus handmatig aangestuurd en is niet voorgeprogrammeerd. Mocht ik in de toekomst ooit weer eens een presentatie moeten maken, dan hoop ik dat ik ook LittleBigPlanet kan gebruiken. Want dit ziet er toch veel cooler uit dan dat saaie Powerpoint?

Winkeltje op de hoek

Mensen die mij wat beter kennen weten wel dat ik veel plezier kan beleven aan schattige aparte games waar vele andere gamers hun neus voor op zouden halen.

Zo kreeg ik een week terug de game Tamagotchi Connexion Corner Shop 2 in handen. De meeste kennen denk ik Tamagotchi wel als zo'n irritant klein spelletje waarbij je een beestje moest opvoeden en die om de zoveel tijd begon te piepen als er iets mis was. Nou, deze game voor de NintendoDS is toch wel anders. Al spelen de Tamagotchi wezentjes wel een grote rol.


Aan het begin kun je kiezen uit drie Tamagotchi wezentjes namelijk Memetchi, Mametchi en Kuchipatchi. Met dat gekozen wezentje moet je vervolgens een winkeltje starten om daarna de binnenkomende klanten gelukkig te maken. Dit doe je door middel van een simulatie spelletje. Zo kun je bijvoorbeeld een taartenbakkerij openen en moet je de taart maken die waarnaar de klant vraagt. Vervolgens word je brouwsel beoordeelt en aan de hand daarvan zie je hoe gelukkig de klant wordt. Vervolgens koopt de klant je product (mits je deze op tijd af kon krijgen, anders is de klant al gevlogen). Ook als deze helemaal mislukt is en krijg je altijd hetzelfde bedrag. Tenzij je zoveel klanten gelukkig hebt gemaakt dat er een prinses langskomt. Als je deze goed geholpen hebt dan zorgt deze ervoor dat je winkeltje een verdieping groter wordt. Waarna je vervolgens iets meer verdient aan je producten. Per winkel doe je eigenlijk steeds hetzelfde, al krijg je wel wat meer optie als je winkel groter wordt, waardoor het ook iets moeilijker wordt.

De gein zit hem juist in de verschillende winkeltjes die ieder hun eigen subgame hebben (al lijken sommige wel iets op elkaar). Waarvan er twaalf zijn. Namelijk: De taartenbakkerij, een sushibar, een bowlingbaan, een hamburgertent, een boetiek, een autoservice, een bloemenwinkel, een kliniek, een concertzaal en een vliegmaatschappij. De rekenaars zullen wel zeggen dat er nu maar 10 winkeltjes zijn... en dat klopt. Er zijn echter nog twee duo-winkeltjes mogelijk, namelijk de sushi-bowling (sushibar en bowlingbaan) en de studio (concertzaal en kliniek). Wat het totaal dus op 12 brengt. Persoonlijk vind ik vooral de kliniek erg leuk... vooral omdat deze in vergelijking met de andere winkeltjes redelijk uitgebreid is en nog voor wat uitdaging zorgt.

Elke klant heeft tevens een klantenkaart waarop kan worden gezien welke winkeltjes deze bezocht hebben. Je hebt er niks aan... maar het geeft de game wel ietsjes meer inhoud. Ook kun je het kamertje waar je Tamagotchi wezentje in woont aanpassen met spulletjes en kun je voedsel kopen voor je wezentje.

Het interessantste aan de game vind ik toch wel de muziek. Het zijn heerlijke vrolijke deuntjes die goed uitgewerkt zijn. Elke winkel heeft zo zijn eigen melodie, maar ook de drie verschillende Tamagotchi's (al kun je die wel voor de andere instellen)hebben zo hun eigen deun. Dit mede door de vrolijke graphics maken het een game die je opvrolijkt.

Toch zijn er ook wat minpunten aan de game. Het is zeer repetatieve gameplay die uiteindelijk gaat vervelen. Daarnaast wordt deze gameplay zeer slecht uitgelegd en leer je het voornamelijk door alles uit te proberen en dus fouten te maken. Een ander punt waar ik me aan ergerde was dat je de tekst binnen een subgame niet kon overslaan. Dit kun je door de rest van de game wel... maar in de subgame van de concertzaal (wat verder wel een leuke game is) zit je bijvoorbeeld gewoon tientallen tellen te wachten voor je wezentjes is uitgepraat en je weer wat kunt doen.

Het is dus zeker geen top titel. Maar waardeer je vrolijke aparte games die totaal nergens over gaan dan is dit zeker een leuke titel voor in de collectie, mits je er niet te veel voor hoeft te betalen (zeg minder dan 15 euro).

Onbegrepen en Frankenstein

De afgelopen week heb ik weer twee boeken uitgelezen. Namelijk Onbegrepen van Karin Slaughter en Frankenstein, or The Modern Prometheus van Mary Shelley.

De eerst genoemde was een boekje dat gratis werd weggeven, bij besteding van €12,50 aan Nederlandstalige boeken, tijdens Juni maand van het Spannende Boek. Omdat het boekje maar 95 pagina's telt, heb ik deze snel tussen door gelezen. Persoonlijk vond ik het niet echt een spannend boek, maar toch wel geinig om te lezen. Voornamelijk omdat ik me deels wel kon vinden in de hoofdpersoon. Iemand die zijn hele leven niet begrepen, genegeerd of gepest wordt en geen liefde weet te vinden. Al vond ik het einde een beetje slapjes.


Het tweede boek is natuurlijk een klassieker en omdat iemand op Aeon een topic had geopend over Gothic Novels en ik deze toch al van plan was ooit te gaan lezen, heb ik deze wat hoger op de nog-te-lezenlijst gezet. Het toeval wil dat ook in dit boek een personage zit dat totaal niet begrepen wordt. Namelijk het monster dat door Frankenstein gecreërd werd. In het originele boek komt dit toch wel sterk naar voren. Meer dan alle andere versies die later via welke media dan ook naar buiten zijn gebracht. Iets wat het boek, in mijn ogen, veel beter maakt dan al die andere versies die het collectieve geheugen vervuilen. In het boek is het monster niet een wezen dat traag is en bouten in zijn nek heeft zitten, maar een groot wezen dat sneller en sterker is dan de mens en tevens lelijk/afschrikwekkend. Ook is het van nature niet een kwaadaardig schepsel, maar juist goedaardig en is het in eerste instantie alleen opzoek naar liefde en genegenheid. Een film die er voor mijn gevoel wel erg dicht bij het origineel komt is Mary Shelley's Frankenstein uit 1994. Al weten ze in deze film ook enkele dingen totaal te verbuigen, vast onder het mom: de kijker wil ook wat.

Bommel en Karten

Een tijd terug ben ik begonnen in de boeken van Olivier B. Bommel van Marten Toonder. Het eerste boek welke ik gelezen heb is: Het beste van Bommel. Nu wilde het zo zijn dat bij het laatste verhaal in dat boek een stuk of 8 á 10 bladzijden niet bedrukt waren. Waardoor het verhaal niet volledig te lezen viel. Vorige week zaterdag ben ik dus in Groningen naar een boekhandel gegaan met het betreffende boek. Binnen bij de info balie gezegd dat ik een probleempje had en wel dat ik een misdruk van Het beste van Bommel had. De dame achter de info balie wist meteen te vertellen dat ik niet een probleem had maar de boekhandel. Na in het systeem te hebben gekeken bleek dat ze ze niet meer op voorraad hadden, maar het kon nog wel besteld worden dus ik moest achter bij een andere balie maar even bestellen en vragen wat ik vervolgens nog moest doen. Dus ik naar die balie, weer alles uitleggen en de bestelling plaatsen. Ze zouden het boek dan dinsdag wel binnen krijgen. Waarschijnlijk was dat ook wel het geval, want woensdag lag er een brief in de brievenbus dat ik het boek kon komen ophalen. Dat heb ik vandaag gelijk maar even gedaan. Nu heb ik dus een ongelezen nieuw exemplaar die straks zeer netjes, na het lezen van het laatste verhaal, op de boekenplank komt te staan. Wat ik wel jammer vind is dat er op de witte kaft een klein zwart vlekje zit. Vermoedelijk door het vervoer erop gekomen. Ach tja, altijd beter dan een misdruk. Ik zal trouwens kijken of ik binnenkort wat meer kan vertellen oven de Bommel boeken die ik gelezen heb.

Verder had ik enkele weken terug, tijdens de opening van de Saturn in Groningen, het spel Mario Kart Wii besteld. Dit omdat de Saturn wegens de opening een actie had, waarbij het spel niet 49 Euro maar 29 Euro koste. Het spel was echter uitverkocht maar als ik het bestelde dan gelde wel die kortingsprijs. Aangezien de game in ieder geval het komende jaar niet onder de 49 Euro zal dalen, heb ik dus besloten deze te bestellen. Hierdoor kwam ik wel als 129 ofzo op een wachtlijst te staan. Mijn verwachting was dan ook dat ik de eerste paar maanden er niks van zou horen. Het verbaasde me daarom dat ik gisteren avond werd gebeld met de mededeling dat ik mijn bestelling kon ophalen. Sneller dan verwacht. Heb de game natuurlijk vandaag meteen opgehaald. En hij is zeker de 29 Euro waard. Heerlijke game plus ook nog eens een kunststof stuurtje (die ik vermoedelijk niet zo heel vaak ga gebruiken, maar het is een leuke gadget voor in de verzameling :P). Rara wat ik vanavond en morgen ga doen. Wie weet binnenkort meer over deze game.

Facebook

Na Hyves, Hi5 en Orcut heb ik nu ook een profiel aangemaakt op Facebook. De link naar mijn profiel daar heb ik links onder het kopje Netwerken toegevoegd. Het zal de oplettende lezer misschien opvallen dat onder dat kopje Netwerken geen Orcut staat. Dit komt omdat ik het niet voor elkaar krijg om naar mijn profiel op Orcut te verwijzen. Ik heb daar dus wel een profiel... maar die zul je moeten opzoeken als je me daar wilt toevoegen.

Waarom een profiel op Facebook na al die andere profielen? Tja, ik merk dat enkele mensen die ik ken daar ook opzitten... en dat sommige daar erg enthousiast over zijn. Het is eigenlijk een soort van Hyves, maar dan een stuk uitgebreider. Betekent wel dat je meer moet instellen enzo. Dus ik heb nog niet echt een duidelijke mening over of dit nu wel beter is. Tijd zal het leren.

GTA collectie

Het werd weer eens tijd dat ik een echte blogpost schreef, dus dat ga ik nu dan ook maar doen. Aangezien ik enkele weken terug Grand Theft Auto IV voor de Xbox360 heb gekocht, is het een goed moment om jullie weer eens een kijkje te laten nemen in mijn games collectie.

Grand Theft Auto (GTA) serie is, zoals de meeste misschien wel weten, een serie die al een lange tijd loopt. Voor hen die de eerste serie niet kennen en toch geïnteresseerd zijn, zijn de eerste twee delen hier gratis te downloaden.

De serie is natuurlijk ook aanwezig in mijn collectie. Al heb ik nog steeds niet alle delen, het is toch al een mooie partij bij elkaar. Hieronder een foto van mijn GTA collectie.


Mijn GTA collectie bestaat dus uit de volgende delen:

• Grand Theft Auto voor de PlayStation (ik heb deze ook voor de PC, maar die staat op een verzamel disc die ik zo snel niet kon vinden)
• Grand Theft Auto Collector's Edition voor de PlayStation, met daarin Grand Theft Auto, Mission Pack #1 1969 en Grand Theft Auto II
• Grand Theft Auto Dubble Pack voor de Xbox, met daarin Grand Theft Auto III en Grand Theft Auto Vice City
• Grand Theft Auto San Andreas voor zowel de PlayStation2 als de PC
• Grand Theft Auto Liberty City Stories voor de PSP
• Grand Theft Auto Vice City Stories voor de PSP
• Grand Theft Auto IV voor de Xbox360

De titels die ik nog mis zijn Grand Theft Auto Mission Pack #2 1961 (welke alleen in downloadbare vorm bestaat) en Grand Theft Auto Advance.

In de afgelopen tijd heb ik GTA IV nu enkele uren gespeeld. Mijn mening over deze game is op dit moment als volgt:
De serie is er grafisch gezien zeer op vooruit gegaan. Iets wat te verwachten viel natuurlijk. En dat maakt de game zeer de moeite waard om te spelen. De details zijn gewoon heerlijk. Met name de verschillende weersomstandigheden. Toch blijft de besturing tegenvallen en dat is toch een gemiste kans. Vooral omdat concurrerende spellen dit wel weten te verbeteren. Bijvoorbeeld het GPS-systeem, deze vind ik persoonlijk in de game The Godfather stukken lekkerder werken. Al moet ik wel bekennen dat het in GTA IV realistischer is. Want waarom werkt deze in GTA IV niet lekker? Omdat deze net als bij een echt GPS-systeem de tijd nodig heeft om de nieuwe route te berekenen. In het echt is dat al niet echt handig, maar in een game waar je soms snel een andere route moet weten kan dat af en toe best frustrerend zijn. Een ander punt van kritiek is dat de game redelijk repetatief is. Missies lijken erg op elkaar en er is naast deze missies amper iets te doen. Al is het doodgewoon door de stad heen wandelen erg rustgevend, en deze stad is redelijk afwisselend dus er is voldoende te zien.

Hoe mooi de game dus ook is en hoe graag ik de game ook speel op dit moment, het geeft mij het gevoel dat de makers zich vooral gericht hebben op het grafische aspect en daar erg gedetaileerd aan hebben gewerkt. De gameplay en de missies zijn hierdoor wat op de achtergrond geschoven. Toch vind ik de game nog steeds een topper al ben ik ook benieuwd wat de makers van Saints Row 2 en hopelijk The Godfather 2 gaan afleveren.

Twitter 2

Na wat gepruts en gezoek heb ik nog een derde variant twitter badge gevonden. En wel hier. Het is eigenlijk een aanpassing op de standaard HTML twitter badge van Twitter.com zelf.

Na de plaatjes verandert te hebben (qua kleur en formaat) en voor een klein deel de code was ik nog niet geheel tevreden. De verschillende berichtjes zaten namelijk, net als bij het origineel, nog steeds dicht op elkaar. Zelf kwam ik daar na veel zoeken niet uit. Maar gelukkig wist een vriend van me (Kasper nogmaals bedankt daarvoor) er met wat extra codering voor te zorgen dat de berichtjes gescheiden worden door hokjes. Dit maakt het er in ieder geval al een stuk overzichtelijker op.

Toch ben ik persoonlijk nog niet helemaal tevreden, maar deze variant voldoet tenminste aan de belangrijkste eisen. Daarom heb ik de andere twee van mijn blog afgehaald. Nu maar hopen dat twitter een leuke aanvulling is op mijn blog.

Twitter

Na het hier en daar tegen te zijn gekomen, heb ik gisteren maar besloten een Twitter profiel aan te maken. Dit omdat ik toch wel af en toe wat gedachten heb die wat te kort zijn voor een blogpost maar die ik wel graag wil delen. Tevens lijkt het me wel interessant om andere mensen op een dergelijk niveau te kunnen volgen.

Je kunt deze koste gedachten van me dus nu vinden op Twitter, maar tevens zit ik nog te puzzelen hoe ik de laatste van die gedachtes op mijn blog kan krijgen. Twitters zelf bied de mogelijkheid van zogenaamde Badges waarvan er op dit moment twee in de linkerkolom hier te vinden zijn.

De eerste staat vlak onder het kopje Over mij. Het stukje met als kop Twitter denkraam. Een titel die mij wel toepasselijk leek. Denkraam komt trouwens uit de Olivier B. Bommel boeken en een raam is net als een fles van glas. Echter vind ik de weergave niet zo heel erg mooi.

De tweede staat onder mijn Xbox360 badge. Deze ziet er volgens mij wel mooier uit, maar werkt zover ik het kan testen alleen in IE en niet in Firefox. En aangezien ik Firefox gebruik, en volgens mij ook het grootste gedeelte van de bezoekers van deze blog, vind ik dit nogal vervelend.

Ik ben dus nog steeds aan het uitzoeken of er betere mogelijkheden zijn... maar tot die tijd laat ik deze dus even staan. Laat vooral even in een reactie merken wat jullie ervan vinden. :)

De pianoman

Zoals de meeste wel zullen weten was het boekenweekgeschenk dit jaar "De pianoman" van Bernlef. Een boekje van ongeveer 90 pagina's. Zoals ik al eerder schreef kreeg ik dit boekje niet bij de ECI omdat de &$#*-figuren daar het niet gaven als je een boek kocht met korting. Afijn, ik zal daar verder niet meer op ingaan, aangezien ik daar al genoeg over gezegd heb.

Gelukkig zijn er ook nog andere mensen op deze aarde. En een paar van de lieve exemplaren waren zo aardig om het boekje voor me te regelen en deze naar de afgelopen Aeon-meet mee te nemen. Ik had er echter aan één genoeg, maar wil toch even de meenemers bedanken. Neffalathiel bedankt voor je exemplaar (je was toevallig de eerste die hem gaf) en ook Gwywen bedankt voor het meenemen en aanbieden (je was alleen net te laat).

Goed, dan nu mijn gedachten over het boek. Want deze heb ik inmiddels namelijk uitgelezen. Zoals Bernlef zelf al in enkele interviews naar voren bracht, komt het idee van het verhaal voort uit een krantenbericht, die vertelde over een "aangespoelde" onbekende man die niet wilde/kon praten en vooral wilde pianospelen. Het boekje "De pianoman" verteld het verhaal dat Bernlef er omheen heeft bedacht. Namelijk uit wat voor leefomgeving kwam de pianoman en waarom wilde/kon deze niet praten en was deze meer gefocust op de piano. Het verhaal zit wel goed in elkaar en zet aan tot denken over het onderwerp. Echter ben ik persoonlijk niet zo'n fan van de schrijfstijl van Bernlef in dit boekje, waardoor het me niet helemaal pakt. Het is dus naar mijn idee zeker geen slecht boek, maar geweldig vond ik het persoonlijk nou ook weer niet. Het is zeker niet mijn favoriete boekenweekgeschenk, maar ook niet het slechtste wat ik gelezen heb. Het is een leuke middenmoter die iets meer richting de positieve kant zwaait dan naar de negatieve.

Bevrijdingsdag

Eigenlijk heb ik best weinig gedaan afgelopen maandag op Bevrijdingsdag. Dit komt vooral omdat ik nog te brak was om iets te doen. Zo brak zelfs dat ik niet eens meer precies weet wat ik die dag allemaal gedaan heb.

Wat ik nog wel zeker weet is dat ik dus 's avonds moest drummen. Dit keer de grote ronde door het dorp... en wat ben ik blij dat dat achter de rug is. Zo'n carrier is wel relaxter voor je schouders... maar wat gaat je rug toch naar de klote ermee.

*Auw*

Ik had aan het einde echt het gevoel dat mijn rug in de fik stond en licht gaf. Ik ben er dus nog steeds niet helemaal uit of ik dit liever heb dan een kapotte rechter schouder. Het drummen verder ging geloof ik wel erg goed... en was weer blij dat het korps er achter liep en we om en om een muziekstuk ten gehore brachten. Volgende optreden laat ook niet lang op zich wachten. Ik meen 22 mei, avond vierdaagse. Maar dat stelt meestal niet de wereld voor... dus dat overleven we zeker wel. :P

Aeon meet mei 2008

Zaterdag rond een uur of 12 ben ik met een de dag ervoor schoon gemaakt autootje richting Dokkum gereden om daar een meerijder op te pikken. Deze kwam natuurlijk weer enkele minuten te laat en dus zat ik eerst wat in de volle zon de tijd doden met het lezen in een boek. Uiteindelijk kwam meneertje toch opdagen en na de begroeting en het inladen van de auto zijn we vertrokken richting Wierden. Waar we dus naar toe gingen voor een Aeon-meeting en waar we 2 uur en pak weg 15 minuten later arriveerden. Dit nadat het navigatiesysteem de weg kwijt was geraakt aangezien bij Wierden een nieuwe weg was gelegd die de software dus nog niet kende. Hierdoor hebben we wel even het centrum van Wierden gezien. We kwamen tevens twee andere leden van Aeon tegen die bij het station stonden te wachten op een ander Aeon lid die met de auto onderweg was en hun zou oppikken. Zelf had ik de auto al vol, dus ze konden niet meerijden.

We kwamen vervolgens als één van de eerste aan. De gastvrouw en gastheer waren er natuurlijk, en tevens twee vrienden van ze die ook lid zijn van Aeon. Vervolgens druppelde al snel de rest binnen. Waarna er veel gekletst werd. De grappen en grollen vlogen heen en weer. Een door één van de leden zelf gemaakte appeltaart werd uitgedeeld en de maakster ervan was niemand minder dan de schrijfster van Pont du Gard, namelijk Helena Rentmeester. Deze signeerde tevens later op de dag enkele van haar boeken voor verschillende leden, en zo ook mijn exemplaar waar ik heel erg blij mee ben.

De tijd ging razend snel (heb je als het leuk is) en dus was werd het avond eten klaar gemaakt en neergezet. Borden en bestek kwamen te voorschijn en het opeten kon beginnen. Vervolgens kwam al redelijk snel de drank boven tafel en kon de avond beginnen... wat al snel nacht werd en er enkele leden richting huis gingen. En nog sneller weer dag. Want voor we het wisten was het alweer licht en vloten de vogeltjes buiten. Beter gezegd: er is dus niet geslapen. Men begon echter wel brak te worden. Na een ontbijt ging een een deel van de overblijvers. Zelf gingen mijn bijrijder en ik rond een uur of half 4 weer richting huis. Iets wat met dat mooie weer net als op de heen weg niet echt een pretje was. Bah, wat wordt kan een auto toch warm worden. Toch hebben we de hitte overleeft en zijn we heelhuids thuis gekomen.

Al met al was dit weekeinde zeer geslaagd en sta ik nu alweer te popelen voor de volgende meet. Hoop echt dat ik daar ook weer bij kan zijn.

Koninginnedag

Gisteren was het weer zover, het Nederlands folkloristische evenement genaamd Koninginnedag. Dit betekende voor mij dus weer vroeg opstaan voor een rondgang door het dorp met de drumband & lyrakorps. Met daarachter een niet al te enthousiaste brassband. Al is het wel plezierig dat ze er achter lopen, aangezien we dan zelf wat minder hoeven te slaan.

Het muziekmaken ging, op enkele kleine foutjes na, erg goed. Tevens brachten we twee nieuw ingestudeerde nummers naar buiten. De Holiday on E.I.S. ging boven verwachting goed (we zaten namelijk al jaren tegen dat geval aan te hikken) en The Entertainer ging naar verwachting zeer goed en dat voor een muziekstuk waar we nog geen half jaar geleden aan begonnen. Tevens was het voor het eerst dat we niet met de traditionele draagriemen door het dorp liepen maar met carriers. Ik vind het nog steeds erg wennen. De snaredrum zit hoger en het gewicht rust minder op de schouders maar is wel veel meer een belasting voor de rug. Ben dus ook benieuwd wat dat gaat worden met Bevrijdingsdag, aangezien we dan langer moeten lopen.

Na dit jaarlijkse gebeuren heb ik thuis nog even zitten internetten. Wachtende op het moment dat moeders weer richting één of andere vrijmarkt wilde. Waar we vervolgens dus ook naar toe zijn gegaan. Dus dat werd slenteren op de vrijmarkt in Zuidhorn. Een plaatsje vlak bij Groningen. En man, wat probeert men op zulke momenten toch ontzettend veel rotzooi aan de man te brengen.

Aangezien we vlak bij Groningen waren, zijn we ook even die stad in gegaan. Waar het dus ook verschrikkelijk druk was. Buiten de parkeergarage bij de Mediamarkt had men wat stalletjes gezet met allemaal ambachtelijke werk, zoals rietvlechten, koperbeslaan en schaapswolspinnen. Ook stonden er wat tentjes aangaande sport eb beweging. Waarbij één tentje twee Nintendo Wii's hadden te staan met Wii Sport.
Op de Vismarkt van Groningen was het ook een drukte van belang. Zo stonden er verschillende tentjes met keltische waren en speelde Rapalje wat muziek. Zag er allemaal wel goed uit, maar jammer van al die hypere hippies die voor de tent van Rapalje stonden te springen. Al zal dat er wel bij horen vermoed ik.
In de Herenstraat stonden verder geen kraampjes, maar de winkels waren wel open. Vervolgens kwamen we op de Gedempte Zuiderdiep de Brassband 050 tegen. Wat erg swingend klonk. Iets later kwamen we weer bij de Vismarkt uit en daar liep toen een Drumband met een Korps erachter. Ze hadden wel netje kostuums aan, maar ik vond de gespeelde muziek maar simpel en saai. Dat had ik ook nog wel kunnen slaan. Hierna zijn we maar weer richting huis gegaan.

Het folkloristische koekhappen en dergelijke laat ik over aan de rest en ik ben blij dat het in ieder geval weer een jaar duurt voor het weer koninginnedag is.